The mainstream freedom movement of this country definitely had a vision for an egalitarian society. A society in which each family would be able to earn their livelihood with dignity and accord the same respect to every other member of the society that they would expect for themselves. People would be able to live in an atmosphere free from fear. There would be mutual respect for diversity of ideas. India would lead the world towards disarmament and peace and would help establish a just and humane global order.

The development policies adopted by the Nehru's government, completely ignoring the principles of Hind Swaraj put forward by Mahatma Gandhi, later further aggravated by the economic policies of liberalization, privatization and globalization have resulted in dual development stream in this country. A small minority of the society which possesses a purchasing power can afford the latest fruit of modern technological development available in the global market. The industrialists are allowed unhindered to produce material items for the consumption of this class and this class is allowed to consume things unbounded. Just like the American society nobody cares a damn about global warming or any such thing coming in their way of a global lifestyle. On the other hand for the vast majority of poor, devoid of the magical purchasing power - which doesn't accrue from one's capability alone - the country's parliament has passed a National Rural Employment Guarantee Act which bars machines from being used in work offered to them for the fear of causing a threat to the employment of the poor. In spite of Prime Minister's advice in a CII meeting, the CEOs resist the idea of placing a ceiling on their salaries whereas the poor earns a maximum wage of what is described as minimum daily wage. So, obviously there are two sets of policies one which allows unlimited growth and unbridled indulgence; and the other which tends to restrict.

This is not just limited to the field of economy. It extends to all other areas of human life. The elite of the country resist the idea of common school system ever since the Kothari Commission gave a recommendation in its favour in the mid '60s. Even the child of a government school teacher goes to a nearby private school. Same is the case with health care system, access to electricity, potable water, transportation, communication, etc. We have a system offering better services to the rich and another for the rest where people are asked to make do with subhuman conditions. A good example would be people who can pay a higher amount can travel in reserved coaches of the railways and those who cannot afford it are relegated to animal like travel in the general unreserved coaches.

As if things were not bad enough. The shining India now aspires to be a military power, in the august company of the country which is the single biggest threat to the sovereignty of various nations around the world. More people have probably died in India pre-maturely because of disease, poverty and debt-related suicides than would die because of dropping of a nuclear weapon by an enemy country. Through a stupid deal on nuclear energy, which has been rejected as an option for producing electricity by most of the developed nations, we're entering into a strategic tie-up with the US which will make it more difficult for us to resist exploitation by their MNCs of our natural resources and the market, will create more enemies for us in our neighbourhood and unnecessarily involve us in wars which the US will fight in this region and elsewhere. Already, our Prime Minister appears to be committed to fulfilling promises made to the US President at the cost of ignoring the priorities of people of this country. This is a serious departure from our policy of non-alignment and self-reliance. From being a leader pursuing the agenda of global peace until as late as 1995 in the International Court of Justice, we've now slipped down to being a military ally of the US in making.

It is not a coincidence that the terrorist incidents in this country have seen a rise since we decided unilaterally to join the US's war against terror in 2001. After the demolition of Babri Masjid, the first major terrorist incident which marked the arrival of right wing politics in India, there was a lull until the mysterious attack on our Parliament just before the passage of POTA Act. Since then there have been a series of incidents which have engulfed this country in an unknown fear. As we raise more brute power to crush the problem of terrorism, or for that matter Naxalism, the cycles of violence continue to grow. The government policy of acting with vengeance, instead of trying to solve the problems politically through dialogue, ends up in targeting innocent individuals like Syed Abdul Rehman Geelani and Binayak Sen. Our response to a Irom Sharmila who has been fasting for eight years now to demand repeal of the draconian Armed Forces Special Powers Act is to charge her with attempt to suicide and jail her in the hospital ward in Imphal. The Indian state doesn't know how to deal with its people except for a small elite segment loyal to it for its own vested interest. Farmers and labourers fighting to save their lands from corporate take over, for example in the name of SEZs, are labeled as Naxalites.

It is quite clear that majority of India doesn't know what it means to be 'independent'. It lives as a second rate citizen of this country, denied the fruits of modern development or of the basic human rights, working hard day and night to make two ends meet. The police, military, nuclear weapons, intelligence agencies, laws of the land and increasingly the development juggernaut do not instill a sense of security in her, rather they appear as ominous threat to their very existence.

by

Sandeep pandey

(Author has won the 2002 Ramon Magsaysay Award in the Emergent Leadership category for work towards empowering the poorest of the poor and lending the underprivileged in India a voice- from education to grassroots democracy to peace to promoting local ownership of resources)

Est-ce que ce l'indépendance nous hangar est notre sang pour ? --Pandey de Sandeep
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Le mouvement traditionnel de liberté de ce pays a certainement eu une vision pour une société égalitaire. Une société dans laquelle chaque famille pourrait gagner leur vie avec la dignité et accorder le même respect à chaque autre membre de la société qu'elles s'attendraient pour elles-mêmes. Les gens pourraient vivre dans une atmosphère librement de la crainte. Il y aurait respect mutuel pour la diversité des idées. L'Inde mènerait le monde vers le désarmement et la paix et aiderait à établir un ordre global juste et humanitaire.

Les politiques de développement adoptées par le gouvernement du Nehru, ignorant complètement les principes de Swaraj de derrière proposés par Mahatma Gandhi, encore plus tard aggravé par les politiques économiques de la libéralisation, privatisation et la globalisation ont eu comme conséquence le jet duel de développement dans ce pays. Une petite minorité de la société qui possède un pouvoir d'achat peut se permettre le fruit le plus tardif du développement technologique moderne disponible sur le marché global. Aux industriels sont permis sans encombre pour produire les articles matériels pour la consommation de cette classe et cette classe est permise de consommer des choses illimitées. Juste comme la société américaine personne ne s'inquiète un rien au sujet du chauffage global ou une telle chose venant de leur manière d'un style de vie global. D'une part pour la grande majorité de pauvres, exempte du pouvoir d'achat magique - qui ne s'accroît pas seules des possibilités à un - le parlement du pays a passé un acte rural national de garantie d'emploi qui empêche des machines d'être employé dans le travail offert à elles pour la crainte de causer une menace à l'emploi des pauvres. Malgré le conseil du premier ministre lors d'une réunion de CII, les Présidents résistent à l'idée de placer un plafond sur leurs salaires tandis que les pauvres gagnent un salaire maximum de ce qui est décrit en tant que salaire quotidien minimum. Ainsi, évidemment il y a deux ensembles de politiques une qui permet la croissance illimitée et l'indulgence déchainée ; et l'autre qui tend à limiter.

Ce n'est pas limité simplement au champ de l'économie. Il se prolonge à tous autres secteurs de la vie humaine. L'élite du pays résistent à l'idée du système scolaire commun depuis que la Commission de Kothari a donné une recommandation en sa faveur au milieu des années 60. Même l'enfant d'un professeur d'école de gouvernement va à une école privée voisine. Même est le cas avec le système de santé, l'accès à l'électricité, l'eau potable, le transport, la communication, etc. Nous avons services de offre d'un système de meilleurs aux riches et des autres pour le repos où les gens sont invités à se contenter des conditions moins qu'humaines. Un bon exemple serait les gens qui peuvent payer un montant plus élevé peuvent voyager dans des autocars réservés des chemins de fer et ceux qui ne peuvent pas se permettre le sont relégués à l'animal comme le voyage dans les entraîneurs francs généraux.

Comme si les choses n'étaient pas assez mauvaises. L'Inde brillante aspire maintenant pour être une puissance militaire, à la compagnie d'août du pays qui est la plus grande menace simple à la souveraineté de diverses nations autour du monde. Plus de personnes sont probablement mortes en Inde prématurément en raison de la maladie, de la pauvreté et des suicides dette-connexes que mourrait en raison de la chute d'une arme nucléaire par un pays ennemi. Par une affaire stupide sur l'énergie nucléaire, qui a été rejetée comme option pour produire l'électricité par la plupart des nations développées, nous entamons une connexion stratégique avec les USA qui le rendront plus difficile pour que nous résistent à l'exploitation par leur MNCs de nos ressources naturelles et du marché, créerons plus d'ennemis pour nous dans notre voisinage et nous ferons participer inutilement dans les guerres que les USA combattront dans cette région et ailleurs. Déjà, notre premier ministre semble être commis aux promesses accomplissantes faites au président des USA au coût d'ignorer les priorités des personnes de ce pays. C'est un départ sérieux à notre politique du non-alignement et de l'indépendance. D'être un chef poursuivant l'ordre du jour de la paix globale jusqu'aussi à tard que 1995 dans la Cour de Justice internationale, nous avons maintenant glissé vers le bas à être un allié militaire des USA dans la fabrication.

Ce n'est pas une coïncidence que les incidents de terroriste dans ce pays ont vu une élévation depuis que nous avons décidé unilatéralement de joindre la guerre des USA contre la terreur en 2001. Après la démolition de Babri Masjid, le premier incident principal de terroriste qui a marqué l'arrivée de la politique de droite en Inde, il y avait une accalmie jusqu'à ce que l'attaque mystérieuse sur notre Parlement juste avant le passage de l'acte de POTA. Depuis lors il y a eu des séries d'incidents qui ont englouti ce pays dans une crainte inconnue. Car nous soulevons une puissance plus brutale d'écraser le problème du terrorisme, ou pour cette matière Naxalism, les cycles de la violence continuent à se développer. La politique de gouvernement de l'action avec la vengeance, au lieu de l'essai de résoudre les problèmes politiquement par le dialogue, finit vers le haut en visant les individus innocents comme Syed Abdul Rehman Geelani et sonde de Binayak. Notre réponse à un Irom Sharmila qui avait jeûné pendant huit années maintenant pour exiger l'abrogation de l'acte spécial de puissances de forces armées draconiennes est de la charger de la tentative au suicide et de l'emprisonner dans la salle d'hôpital dans Imphal. L'état indien ne sait pas avoir affaire avec ses personnes excepté un petit segment d'élite fidèle à lui pour son propre droit acquis. Les fermiers et les travailleurs combattant pour sauver leurs terres de de corporation succèdent, par exemple au nom de SEZs, sont marqués comme Naxalites.

Il est bien évident que la majorité de l'Inde ne sache pas ce que signifie il pour être « indépendant ». Il vit en tant que deuxième citoyen de taux de ce pays, nié les fruits du développement moderne ou des droits de l'homme de base, travaillant dur jour et nuit pour faire deux extrémités se réunir. La police, militaires, armes nucléaires, les agences d'intelligence, lois de la terre et de plus en plus le camion articulé de développement n'instille pas un sens de sécurité dans elle, plutôt elles apparaît en tant que menace sinistre à leur existence même.

par

pandey de Sandeep

(l'auteur a gagné la récompense 2002 de Ramon Magsaysay dans la catégorie émergente de conduite pour le travail vers autoriser le plus pauvre des pauvres et prêter les sous-privilégiés en Inde une voix d'éducation à la démocratie de bases à la paix à favoriser la propriété locale des ressources)

¿Es ésta la independencia nosotros vertiente nuestra sangre para? --Pandey de Sandeep
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
El movimiento de corriente de la libertad de este país tenía definitivamente una visión para una sociedad igualitaria. Una sociedad en quien cada familia podría ganar su sustento con dignidad y acordar el mismo respecto a cada otro miembro de la sociedad a que ella esperaría para sí mismos. La gente podría vivir en una atmósfera libremente de miedo. Habría respecto mutuo por la diversidad de ideas. La India conduciría el mundo hacia el desarme y la paz y ayudaría a establecer una orden global justa y humana.

Las políticas de desarrollo adoptadas por el gobierno del Nehru, no haciendo caso totalmente de los principios de Swaraj trasero propuestos por Mahatma Gandhi, fomentan más adelante agravado por las políticas económicas de la liberalización, privatización y el globalization ha dado lugar a corriente dual del desarrollo en este país. Una minoría pequeña de la sociedad que posee un poder adquisitivo puede permitirse la fruta más última del desarrollo tecnológico moderno disponible en el mercado global. Se permite a los industriales unhindered para producir los artículos materiales para la consumición de esta clase y esta clase se permite consumir las cosas ilimitadas. Justo como la sociedad americana nadie cuida una maldición sobre calentarse global o cualquier cosa que viene de su manera de una forma de vida global. Por otra parte para la mayoría extensa de pobres, desprovista del poder adquisitivo mágico - que no se acrecienta de su capacidad solamente - el parlamento del país ha pasado un acto rural nacional de la garantía del empleo que barra las máquinas de ser utilizado en el trabajo ofrecido a ellas para el miedo de causar una amenaza al empleo de los pobres. A pesar del consejo del primer ministro en una reunión de la CII, el CEOs resiste la idea de poner un techo en sus sueldos mientras que los pobres ganan un salario máximo de qué se describe como salario por día mínimo. Así pues, obviamente hay dos sistemas de las políticas una que permite crecimiento ilimitado e indulgencia desenfrenada; y el otro que tiende para restringir.

Éste no es limitado justo al campo de la economía. Extiende a el resto de las áreas de la vida humana. La élite del país resiste la idea del sistema escolar común desde entonces la Comisión de Kothari diera una recomendación en su favor en los mediados de los años sesenta. Incluso el niño de un profesor de la escuela del gobierno va a una escuela privada próxima. Igual es el caso con el sistema del cuidado médico, el acceso a la electricidad, agua potable, el transporte, la comunicación, el etc. Tenemos servicios mejores de ofrecimiento de un sistema a los ricos y otros para el resto donde piden la gente conformar con condiciones subhuman. Un buen ejemplo sería la gente que puede pagar una cantidad más alta puede viajar en los coches reservados de los ferrocarriles y los que no puedan permitirse la se releguen al animal como recorrido en los coches sin reservas generales.

Como si las cosas no fueran bastante malas. La India brillante ahora aspira ser una energía militar, en la compañía de agosto del país que es la sola amenaza más grande a la soberanía de varias naciones alrededor del mundo. Más gente ha muerto probablemente en la India prematuramente debido a enfermedad, pobreza y suicidios deuda-relacionados que moriría debido a caer de un arma nuclear por un país enemigo. Con un reparto estúpido en la energía nuclear, que ha sido rechazada como opción para producir electricidad por la mayor parte de las naciones desarrolladas, estamos entrando en una descompostura de máquina estratégica con los E.E.U.U. que harán más difícil para que resistamos la explotación por su MNCs de nuestros recursos naturales y del mercado, crearemos a más enemigos para nosotros en nuestra vecindad y nos implicaremos innecesariamente en las guerras que los E.E.U.U. lucharán en esta región y a otra parte. Ya, nuestro primer ministro aparece ser confiado a las promesas satisfacientes hechas al presidente de los E.E.U.U. en el coste de no hacer caso de las prioridades de la gente de este país. Esto es una salida seria de nuestra política de la no-alineación y de la independencia. De ser un líder que perseguía la agenda de la paz global hasta tan tarde como 1995 en el Tribunal de Justicia internacional, ahora nos hemos deslizado abajo a ser un aliado militar de los E.E.U.U. en la fabricación.

No es una coincidencia que los incidentes del terrorista en este país han considerado una subida desde que decidíamos unilateral ensamblar la guerra de los E.E.U.U. contra terror en 2001. Después de la demolición de Babri Masjid, el primer incidente principal del terrorista que marcó la llegada de la política de la derecha en la India, había una calma hasta que el ataque misterioso contra el nuestro parlamento momentos antes del paso del acto de POTA. Desde entonces ha habido series de incidentes que han engullido este país en un miedo desconocido. Pues levantamos una energía más bruta de machacar el problema del terrorismo, o para esa materia Naxalism, los ciclos de la violencia continúan creciendo. La política del gobierno de actuar con venganza, en vez de intentar solucionar los problemas político con diálogo, termina para arriba en apuntar individuos inocentes como Syed Abdul Rehman Geelani y el sensor de Binayak. Nuestra respuesta a un Irom Sharmila que ahora ha estado ayunando por ocho años para exigir la abrogación del acto especial de las energías de las fuerzas armadas draconianas es cargarla con tentativa al suicidio y encarcelarla en la sala del hospital en Imphal. El estado indio no sabe tratar de su gente a excepción de un segmento pequeño de la élite leal a él para su propio interés adquirido. Los granjeros y los trabajadores que luchan para ahorrar sus tierras de corporativo asumen el control, por ejemplo en nombre de SEZs, se etiquetan como Naxalites.

Está absolutamente claro que la mayoría de la India no sabe lo que significa ser “independiente”. Vive como segundo ciudadano de la tarifa de este país, negado las frutas del desarrollo moderno o de los derechos humanos básicos, día laborable duro y noche de hacer que dos extremos satisfacen. El policía, militares, armas nucleares, agencias de inteligencia, leyes de la tierra y el monstruo destructor del desarrollo no inculca cada vez más un sentido de la seguridad en ella, él aparece algo como amenaza siniestra a su misma existencia.

por

el pandey de Sandeep

(el autor ha ganado la concesión 2002 de Ramon Magsaysay en la categoría inesperada de la dirección para el trabajo hacia la autorización del más pobre de los pobres y el préstamos de los desvalidos en la India una voz de la educación a la democracia de los pueblos a la paz a promover la propiedad local de recursos)

È questa l'indipendenza noi tettoia la nostra anima per? --Pandey di Sandeep
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Il movimento tradizionale di libertà di questo paese definitivamente ha avuto una visione per una società egalitaria. Una società in cui ogni famiglia potrebbe guadagnare la loro vita con la dignità e conciliare lo stesso rispetto ad ogni altro membro della società che prevedrebbero per se stesso. La gente potrebbe vivere liberamente in un atmosfera da timore. Ci sarebbe rispetto reciproco per la diversità delle idee. L'India condurrebbe il mondo verso il disarmo e la pace e contribuirebbe a stabilire un ordine globale giusto ed umanitario.

Le politiche di sviluppo adottate dal governo del Nehru, completamente ignorante i principii di Swaraj posteriore proposti da Mahatma Gandhi, più successivamente ancora aggravato dalle politiche economiche della liberalizzazione, privatizzazione ed il globalization ha provocato il flusso doppio di sviluppo in questo paese. Una piccola minoranza della società che possiede un potere di acquisto può permettersi la frutta più di fine stagione di sviluppo tecnologico moderno disponibile nel mercato globale. Agli industriali sono permessi unhindered per produrre gli articoli essenziali per il consumo di questo codice categoria e questo codice categoria è permesso consumare le cose illimitate. Giusto come la società americana nessuno si preoccupa una maledizione circa il riscaldamento globale o qualsiasi cosa che viene nel loro senso di un lifestyle globale. D'altra parte per la vasta maggioranza di poveri, priva del potere di acquisto magico - che non si accresce dalla sua possibilità da solo - il Parlamento del paese ha passato una Legge rurale nazionale di garanzia di occupazione che esclude le macchine dal usando nel lavoro offerto loro per il timore di causare una minaccia all'occupazione dei poveri. Nonostante consiglio del Primo Ministro in una riunione del CII, il CEOs resiste all'idea di disposizione del soffitto sui loro stipendi mentre i poveri guadagnano uno stipendio massimo di che cosa è descritto come stipendio quotidiano minimo. Così, ovviamente ci sono due insiemi delle politiche una che permette lo sviluppo illimitato e l'indulgenza unbridled; e l'altro che tenda a limitare.

Ciò non è limitato solo al campo di economia. Estendere a tutte le altre zone di vita umana. L'elite del paese resiste all'idea del sistema scolastico comune da quando la Commissione di Kothari ha dato una raccomandazione nel relativo favore nelle metà degli anni 60. Anche il bambino di un insegnante della scuola di governo va ad una ad una scuola riservata vicina. Stesso è il caso con il sistema di sanità, l'accesso ad elettricità, acqua potabile, trasporto, la comunicazione, ecc. Abbiamo i servizi migliori d'offerta del sistema ai rich ed un altro per il resto dove la gente è chiesta di accontentarsi delle circostanze subhuman. Un buon esempio sarebbe la gente che può pagare una quantità elevata può viaggiare in vetture riservate delle ferrovie e coloro che non può permetterselo sono relegati all'animale come la corsa nelle vetture unreserved generali.

Come se le cose non siano abbastanza difettose. L'India brillante ora aspira essere un'alimentazione militare, nell'azienda di agosto del paese che è la singola minaccia più grande alla sovranità di varie nazioni intorno al mondo. Più gente probabilmente è morto prematuramente in India a causa della malattia, della povertà e dei suicides debito-relativi che morrebbe a causa del cadere di un'arma nucleare da un paese nemico. Con un affare stupido sull'energia nucleare, che è stata rifiutata come opzione per produrre l'elettricità da la maggior parte delle nazioni sviluppate, stiamo prendparteendo ad una connessione strategica con gli Stati Uniti che lo renderanno più difficile affinchè noi resistano allo sfruttamento dal loro MNCs delle nostre risorse naturali e del mercato, ci genereremo più nemici per nella nostra vicinanza ed inutilmente li faremo partecipare nelle guerre che gli Stati Uniti combatteranno in questa regione ed altrove. Già, il nostro Primo Ministro sembra essere impegnato nelle promesse compienti fatte al Presidente degli Stati Uniti al costo di ignorare le priorità della gente di questo paese. Ciò è una partenza seria dalla nostra politica dell'non-allineamento e della fiducia in se stesso. Da essere un capo che persegue l'ordine del giorno di pace globale fino a in ritardo quanto 1995 nella Corte di Giustizia internazionale, ora abbiamo slittato giù ad essere un alleato militare degli Stati Uniti nel fare.

Non è una coincidenza che gli avvenimenti del terrorista in questo paese hanno visto un aumento da quando abbiamo deciso unilateralmente unire la guerra degli Stati Uniti contro il terrore in 2001. Dopo la demolizione di Babri Masjid, il primo avvenimento principale del terrorista che ha contrassegnato l'arrivo di giusta politica dell'ala in India, non ci era un lull fino a che l'attacco mysterious al nostro Parlamento appena prima il passaggio della Legge di POTA. Da allora ci è stato una serie di avvenimenti che hanno inghiottito questo paese in un timore sconosciuto. Poichè solleviamo l'alimentazione più brutale schiacciare il problema di terrorismo, o per quella materia Naxalism, i cicli della violenza continuano a svilupparsi. La politica di governo di comportarsi con il vengeance, invece di provare a risolvere politicamente i problemi con il dialogo, si conclude in su nell'ottimizzazione degli individui come bersaglio non colpevoli come Syed Abdul Rehman Geelani ed il sensore di Binayak. La nostra risposta ad un Irom Sharmila che ora sta digiunando per otto anni per richiedere l'abrogazione della Legge speciale di alimentazioni delle forze munite draconiane è di caricarla del tentativo al suicide e di imprigionarla nel quartiere dell'ospedale in Imphal. L'indiano dichiara non sa trattare con la relativa gente tranne un piccolo segmento dell'elite leale ad esso per il relativo proprio interesse acquisito. Il combattimento dei lavoratori e dei coltivatori per conservare le loro terre da corporativo assume la direzione di, per esempio in nome di SEZs, è identificato come Naxalites.

È evidente che la maggior parte dell'India non conosce che cosa significa essere “independent„. Vive come secondo cittadino di tasso di questo paese, negato le frutte di sviluppo moderno o dei diritti dell'uomo di base, la gioranata lavorativa dura e la notte fare due estremità venire a contatto di. La polizia, i militari, le armi nucleari, le agenzie di intelligenza, leggi della terra e sempre più il Jagannat di sviluppo non infonde un senso di sicurezza in lei, piuttosto compare come minaccia ominous alla loro esistenza stessa.



dal pandey del Sandeep

(autore ha vinto il premio 2002 del Ramon Magsaysay nella categoria emergente di direzione per lavoro verso l'autorizzazione del più povero dei poveri ed il prestito dei diseredati in India una voce da formazione alla democrazia dei grassroots a pace a promuovere la proprietà locale delle risorse)

Ist dieses die Unabhängigkeit wir Halle unser Blut für? --Sandeep pandey
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Die Hauptströmungsfreiheit Bewegung dieses Landes hatte definitiv einen Anblick für eine gleichmacherische Gesellschaft. Eine Gesellschaft, in der jede Familie wurde, erwirbt ihren Lebensunterhalt mit Würde und stimmt den gleichen Respekt zu jedem anderen Mitglied der Gesellschaft überein, die sie für selbst erwarten würden. Leute wurden leben in einer Atmosphäre frei von der Furcht. Es würde gegenseitigen Respekt für Verschiedenartigkeit von Ideen geben. Indien würde die Welt in Richtung zur Abrüstung und zum Frieden führen und würde helfen, einen gerechten und menschlichen globalen Auftrag herzustellen.

Die entwicklungspolitischen Linien, die bei der Regierung des Nehrus, die Grundregeln von HinterSwaraj vollständig ignorierend vorgebracht von Mahatma Gandhi angenommen werden, fördern später verschlimmert durch die Wirtschaftspolitik der Liberalisierung, Privatisierung und Globalisierung haben Doppelentwicklung Strom in diesem Land ergeben. Eine kleine Minorität der Gesellschaft, die eine Kaufkraft besitzt, kann die neueste Frucht der modernen technologischen Entwicklung sich leisten, die im globalen Markt vorhanden ist. Die Industriellen werden unhindered, um materielle Einzelteile für den Verbrauch dieser Kategorie zu produzieren erlaubt und diese Kategorie wird die unbegrenzten Sachen verbrauchen gelassen. Gerecht wie die amerikanische Gesellschaft interessiert sich niemand einen Fluch über das globale Wärmen oder irgend solche Sache, die in ihre Weise eines globalen Lebensstils kommt. Einerseits für die beträchtliche Mehrheit einen Armen, leer von der magischen Kaufkraft - die nicht von der Einerfähigkeit alleine anfällt - das Parlament des Landes hat eine nationale landwirtschaftliche Beschäftigung-Garantie-Tat geführt, die Maschinen von in der Arbeit verwendet werden abhält, die ihnen für die Furcht vor dem Verursachen einer Drohung zur Beschäftigung der Armen angeboten wird. Trotz des Rates des Premierministers in einer CII Sitzung, widerstehen das CEOs der Idee der Plazierung einer Decke auf ihre Gehälter, während die Armen einen maximalen Lohn erwirbt von, was als minimaler Tageslohn beschrieben wird. So offensichtlich gibt es zwei Sätze politische Richtlinien eine, das unbegrenztes Wachstum und ungezügelte Nachsicht erlaubt; und das andere, das neigt einzuschränken.

Dieses ist nicht zu auffangene der Wirtschaft gerechtes begrenztes. Es verlängert auf alle weiteren Bereiche des menschlichen Lebens. Die Auslese des Landes widerstehen der Idee des allgemeinen Schulsystems, seitdem die Kothari Kommission eine Empfehlung zu seinen Gunsten die mittleren sechziger Jahre gab. Sogar geht das Kind eines Regierung Schulelehrers zu einer nahe gelegenen privaten Schule. Selbe ist der Fall mit Gesundheitspflegesystem, Zugang zur Elektrizität, Trinkwasser, Transport, Kommunikation, etc. Wir haben ein System anbietende bessere Dienstleistungen zu den Rich und andere für den Rest, in dem Leute gebeten werden, sich mit subhuman Bedingungen zufriedenzugeben. Ein gutes Beispiel würde Leute sein, die eine höhere Menge zahlen können können in reservierte Reisebusse der Gleise reisen und die, die nicht sie sich leisten können, zum Tier wie Spielraum in den allgemeinen vorbehaltlosen Trainern relegiert werden.

Als ob Sachen nicht genug schlecht waren. Das glänzende Indien strebt jetzt, eine militärische Energie, in der August Firma des Landes zu sein, das die einzelne größte Drohung zur Hoheit der verschiedenen Nationen um die Welt ist. Mehr Leute sind vermutlich in Indien vorzeitig wegen der Krankheit, der Armut und der Schuld-in Verbindung stehenden Selbstmorde gestorben, als wegen des Fallens einer Kernwaffe durch ein feindliches Land sterben würde. Durch ein dummes Abkommen auf Atomenergie, die als Wahl für das Produzieren von Elektrizität durch die meisten entwickelten Nationen zurückgewiesen worden ist, nehmen wir an einem strategischen Tie-up mit den US, die es schwieriger bildet, damit wir Ausnutzung durch ihr MNCs unserer Naturresourcen und des Marktes widerstehen, verursachen mehr Feinde für uns in unserer Nachbarschaft und mit.einbeziehen uns unnötigerweise in Kriege teil, die die US in dieser Region und anderwohin kämpfen. Bereits scheint unser Premierminister, an den befriedigenden Versprechungen festgelegt zu werden, die dem US Präsidenten an den Kosten des Ignorierens der Prioritäten der Leute dieses Landes gebildet werden. Dieses ist eine ernste Abfahrt von unserer Politik der Nichtausrichtung und des Self-reliance. Vom Sein ein Führer, der die Tagesordnung des globalen Friedens bis so spät wie 1995 im internationalen Gerichtshof ausübt, sind wir jetzt unten zum Sein ein militärischer Verbündeter der US beim Bilden geglitten.

Es ist nicht eine übereinstimmung, daß die Terroristereignisse in diesem Land einen Aufstieg gesehen haben, seit wir einseitig entschieden, den Krieg der US gegen Terror 2001 zu verbinden. Nach der Demolierung von Babri Masjid, das erste Hauptterroristereignis, das die Ankunft der rechten Flügelpolitik in Indien kennzeichnete, es eine Ruhepause bis der geheimnisvolle Angriff auf unserem Parlament kurz vor dem Durchgang der POTA Tat gab. Seit damals es hat Reihen Ereignisse gegeben, die dieses Land in einer unbekannten Furcht versenkt haben. Da wir rohere Energie aufwerfen, das Problem Terrorismus oder für diese Angelegenheit Naxalism zu zerquetschen, fahren die Zyklen der Gewalttätigkeit fort zu wachsen. Die Regierung Politik des Fungierens mit vengeance, anstatt zu versuchen, die Probleme durch Dialog politisch zu lösen, beendet, oben, wenn sie unschuldige Einzelpersonen wie Syed Abdul Rehman Geelani und Binayak Sensor zielt. Unsere Antwort zu einem Irom Sharmila, das für acht Jahre jetzt gefastet hat, um Repeal der drakonische bewaffnete Kraft-speziellen Energien Tat zu verlangen, ist, sie mit Versuch zum Selbstmord aufzuladen und sie im Krankenhausbezirk in Imphal gefangenzusetzen. Der indische Zustand kann nicht seine Leute außer einem kleinen Auslesesegment beschäftigen, das zu ihm für sein eigenes rechtmäßiges Interesse loyal ist. Die Landwirte und Arbeiter, die kämpfen, um ihre Länder von korporativem zu speichern, übernehmen, z.B. im Namen SEZs, werden beschriftet als Naxalites.

Es ist ziemlich frei, daß Majorität von Indien nicht weiß, was es bedeutet, zu sein „Unabhängiges“. Es lebt als zweiter Rate Bürger dieses Landes, die Früchte der modernen Entwicklung oder der grundlegenden menschlichen Rechte, harten Arbeitstag und Nacht verweigert, zwei Enden treffen zu lassen. Die Polizei, Militär, Kernwaffen, Nachrichtendienste, Gesetze des Landes und in zunehmendem Maße der Entwicklung Moloch flößt nicht eine Richtung der Sicherheit in ihr, eher sie erscheint als ominöse Drohung zu ihrem Bestehen ein.

durch

Sandeep pandey

(Autor hat den Ramon Magsaysay Preis 2002 in der Emergent Führungkategorie für Arbeit in Richtung zum Bevollmächtigen das schlechteste der Armen und zum Verleihen der Unterprivilegierten in Indien eine Stimme von Ausbildung zu Basisdemokratie zum Frieden zur Förderung des lokalen Besitzes der Betriebsmittel gewonnen)

É este a independência nós vertente nosso sangue para? --Pandey de Sandeep
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
O movimento mainstream da liberdade deste país teve definitivamente uma visão para uma sociedade egalitarian. Uma sociedade em que cada família ganha seus meios de subsistência com dignidade e concorda o mesmo respeito a cada outro membro da sociedade que esperaria para se. Os povos vivem em uma atmosfera livre do medo. Haveria um respeito mútuo para a diversidade das idéias. India conduziria ao mundo para o disarmament e a paz e ajudá-lo-ia estabelecer uma ordem global justa e humana.

As políticas de desenvolvimento adotadas pelo governo do Nehru, ignorando completamente os princípios de Swaraj Hind propostos por Mahatma Gandhi, promovem mais tarde aggravated pelas políticas econômicas do liberalization, privatization e o globalization resultou no córrego duplo do desenvolvimento neste país. Um minority pequeno da sociedade que possui um poder comprando pode ter recursos para a fruta a mais atrasada do desenvolvimento tecnologico moderno disponível no mercado global. São permitidos aos industrialistas unhindered para produzir artigos materiais para o consumo desta classe e esta classe é permitida consumir as coisas unbounded. Justo como a sociedade americana ninguém importa-se uma nada sobre aquecer-se global ou uma coisa que vem em sua maneira de um lifestyle global. Na uma mão para a maioria vasta dos pobres, devoid do poder comprando mágico - que não resulta de one potencialidade sozinho - o parliament do país passou um ato rural nacional da garantia do emprego que barrasse máquinas de ser usado no trabalho oferecido a elas para o medo de causar uma ameaça ao emprego dos pobres. Apesar do conselho de ministro principal em uma reunião do CII, o CEOs resiste a idéia de colocar um teto em seus salários visto que os pobres ganham um salário máximo de o que é descrito como o salário diário mínimo. Assim, obviamente há dois jogos das políticas uma que permite crescimento ilimitado e indulgence unbridled; e o outro que tende a restringir.

Este não é limitado justo ao campo da economia. Estende a todas áreas restantes de vida humana. O elite do país resiste a idéia do sistema de escola comum sempre desde que o Commission de Kothari deu uma recomendação em seu favor nos 60's mid. Mesmo a criança de um professor da escola do governo vai a uma escola confidencial próxima. Mesmo é o caso com sistema do cuidado de saúde, acesso à eletricidade, água potable, transporte, comunicação, etc. Nós temos serviços melhores oferecendo de um sistema aos rich e outros para o descanso onde os povos são pedidos para contentar de circunstâncias subhuman. Um exemplo bom seria o pessoa que pode pagar uma quantidade mais elevada pode viajar em ônibus reserved das estradas de ferro e aqueles que não podem a ter recursos para relegated ao animal como o curso nos ônibus unreserved gerais.

Como se as coisas não eram más bastante. O India brilhando aspires agora ser um poder militar, na companhia de agosto do país que é a única ameaça a mais grande ao sovereignty de várias nações em torno do mundo. Mais povos têm morrido provavelmente em India prematuramente por causa da doença, da pobreza e dos suicides débito-relacionados do que morreria por causa de deixar cair de uma arma nuclear por um país inimigo. Com um negócio stupid na energia nuclear, que foi rejeitada como uma opção para produzir a eletricidade por a maioria das nações desenvolvidas, nós estamos participando em um atamento estratégico com os E.U. que farão mais difícil para que nós resistam a exploração por seu MNCs de nossos recursos naturais e do mercado, criaremos mais inimigos para nós em nossa vizinhança e envolver-nos-emos desnecessariamente nas guerras que os E.U. lutarão nesta região e em outra parte. Já, nosso ministro principal parece ser cometido às promessas cumprindo feitas ao presidente dos E.U. no custo de ignorar as prioridades dos povos deste país. Esta é uma partida séria de nossa política do non-alinhamento e do self-reliance. De ser um líder que persegue a agenda da paz global até tão tarde quanto 1995 na corte de justiça internacional, nós temos deslizado agora para baixo a ser um aliado militar dos E.U. em fazer.

Não é uma coincidência que os incidents do terrorista neste país viram uma ascensão desde que nós nos decidimos unilaterally juntar a guerra dos E.U. de encontro ao terror em 2001. Após o demolition de Babri Masjid, o primeiro incident principal do terrorista que marcou a chegada da política direita da asa em India, estava um lull até que o ataque misterioso em nosso Parliament imediatamente antes da passagem do ato de POTA. Desde então houve umas séries dos incidents que engulfed este país em um medo desconhecido. Porque nós levantamos o poder mais brute esmagar o problema do terrorismo, ou para essa matéria Naxalism, os ciclos da violência continuam a crescer. A política do governo de agir com vengeance, em vez de tentar resolver polìtica os problemas com o diálogo, termina acima em alvejar indivíduos inocentes como Syed Abdul Rehman Geelani e sensor de Binayak. Nossa resposta a um Irom Sharmila que fasting por oito anos agora para exijir o repeal do ato especial dos poders das forças armadas draconian é carregá-la com a tentativa ao suicide e jail a na divisão do hospital em Imphal. O estado Indian não sabe tratar de seus povos à exceção de um segmento pequeno do elite leal a ele para seu próprio interesse investido. Os fazendeiros e os labourers que lutam para conservar suas terras de incorporado fazem exame sobre, por exemplo no nome de SEZs, são etiquetados como Naxalites.

Está completamente desobstruído que a maioria de India não sabe o que significa ser “independent”. Vive como um segundo cidadão da taxa deste país, negado as frutas do desenvolvimento moderno ou das direitas humanas básicas, o dia de trabalho duro e a noite fazer duas extremidades encontrar-se com. As polícias, forças armadas, armas nucleares, agências de inteligência, leis da terra e cada vez mais o juggernaut do desenvolvimento não instill um sentido da segurança nela, rather elas aparecem como a ameaça ominous a sua existência very.



pelo pandey de Sandeep

(o autor ganhou a concessão 2002 de Ramon Magsaysay na categoria Emergent da liderança para o trabalho para empowering o mais pobre dos pobres e emprestar os underprivileged em India uma voz da instrução à democracia dos grassroots à paz a promover a posse local dos recursos)

Är detta självständigheten oss skjulet vårt blod för? --Sandeep pandey
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Den konventionella frihetsrörelsen av detta land hade bestämt en vision för ett jämlikhets- samhälle. Ett samhälle, som varje familj skulle i, tjänar deras livelihood med värdighet och stämm överens den samma respekten till varje annan medlem av samhället som de skulle förväntar för dem. Det skulle folket bor i en atmosfär fritt från skräck. Det skulle finns ömsesidig respekt för mångfald av idéer. Indien skulle bly- världen in mot nedrustning, och fred och skulle hjälp upprättar ett rättvist, och humana globala beställer.

Utvecklingspolitiken som adopterades av Nehru'sens regering som ignorerar fullständigt principerna av Hind Swaraj, satte framåtriktat vid Mahatma Gandhi, mer sistnämnd som förvärrades vidare av näringspolitikarna av liberaliseringen, privatisering, och globaliseringen har resulterat i dubbelutveckling strömmer i detta land. En liten minoritet av samhället, som äger en köpkraft, kan ha råd med den senaste frukten av modern teknologisk utveckling som är tillgänglig i det globalt, marknadsför. Industrialistsna är tillåtna obehindrat till jordbruksprodukter som materiella objekt för förbrukningen av detta klassificerar, och detta klassificerar är tillåtet att konsumera obegränsad saker. Den rättvisa något liknande amerikansamhället inget att bry sig en katten om global warming eller något sådan ting som är kommande i deras långt av en global livsstil. Å ena sidan för stora majoriteten av fattigt som är devoid av den magical köpkraften - som inte tillfaller från ens kapacitet bara - landets parlament har passerat en medborgare som lantlig anställninggaranti agerar, som bommar för bearbetar med maskin från att användas i arbete som erbjuds till dem för skräcken av att orsaka ett hot till anställningen av det fattigt. Trots premiärminister motstår rådgivning i ett CII-möte, vd:erna idén av att förlägga ett tak på deras avlönar, eftersom det fattigt tjänar ett maximum timpenning av vad beskrivas som minimum dagstidningtimpenning. Så självfallet finns det två uppsättningar av politik en som låter obegränsad tillväxt och lössläppt flathet; och annat som ansar för att begränsa.

Detta är inte rättvist inskränkt till sätta in av ekonomi. Det fördjupa till alla andra områden av människoliv. Eliten av landet motstår idén av allmänningskolsystemet någonsin, sedan den Kothari kommissionen gav en rekommendation i dess favör i den mitt- 60-tal. Även skolar barnet av en regering lärare går till en närliggande privatskola. Samma är fallet med hälsovårdsystemet, tar fram till elektricitet som är potable bevattnar, trans., kommunikationen, Etc. Vi har erbjuda för system som är bättre, servar till richna, och another för vila, var folket frågas att göra, gör med subhuman villkorar. Ett bra exempel skulle är folk som kan betala ett högre belopp kan resa i reserverade lagledarear av järnvägarna, och de, som kan inte ha råd med det, förvisas till djur som, något liknande reser i de allmänna unreserved lagledarearna.

Som, om saker inte var dåligan nog. Den glänsande Indien aspirerar nu för att vara en militär driver, i det augusti företaget av landet som är det största hot för singeln till suveräniteten av olika nationer runt om världen. Mer folk har dött antagligen i Indien förtidigt på grund av sjukdom, armod och skuld-släkta självmord än den skulle matrisen på grund av att tappa av ett kärnvapen av ett fientligt land. Till och med ett dumt avtal på kärn- energi som har kasserats som ett alternativ för att producera elektricitet av mest av de framkallade nationerna, skriver in vi in i ett strategiskt dödläge med USEN som ska gör det svårare för att oss ska motstå exploatering vid deras MNCs av våra naturresurser och marknadsföra som ska skapa mer fiender för oss i vår neighbourhood och gäll onödigt oss kriger in som det US ska slagsmål i denna region och någon annanstans. Redan verkar vår premiärminister att begås till att fullgöra löften som göras till US-presidenten på kosta av att ignorera prioriteterna av folk av detta land. Denna är en allvarlig avvikelse från vår politik av non-justeringen och self-reliance. Från att vara en ledare som förföljer dagordningen av global fred till så sent som 1995 i landskampdomstolen av rättvisa, har vi nu halkat besegrar till att vara en militär bundsförvant av USEN i danande.

Det är inte en tillfällighet att terroristincidenten i detta land har sett att en löneförhöjning, sedan vi avgjorde unilateralt att sammanfoga US'SNA kriger mot skräck i 2001. Efter rivningen av Babri Masjid, ha som huvudämne första terroristincidentet som markerade ankomsten av högerkantenpolitik i Indien, det fanns en lugn, tills den mystiska attacken på vår parlament för passagen av POTA agerar precis. Sedan dess har det finnas serier av incident som har engulfed detta land i en okänd skräck. Som oss lönelyft som mer kräk driver för att krossa problemet av terrorism, eller för den materia Naxalism, cyklar av våld fortsätter för att växa. Den regerings- politiken av att agera med hämnd, i stället för pröva som löser problemen till och med, förar dialog, avslutar politiskt, upp i att uppsätta som mål oskyldiga individer lika Syed Abdul Rehman Geelani och Binayak avkännare. Vårt svar till en Irom Sharmila, som har fastat för åtta år nu för att begära avskaffande av den draconian krigsmakten, special överhet agerar är att ladda henne med försök till självmordet och att fängsla henne i sjukhussalen i Imphal. Det indiska statligt vet inte hur man handlar med dess folk bortsett från en liten elit segmenterar lojalt till det för dess vested eget intresserar. Bönder och jobbarear som slåss till räddningen deras länder från företags take över, till exempel i det känt av SEZs, märks som Naxalites.

Det är ganska klart att majoriteten av Indien inte vet vad det hjälpmedel som är ”vilden”. Det bor, som en understödja klassar medborgaren av detta land, förnekat frukterna av modern utveckling, eller av de grundläggande mänsklig rättighet, avslutar det funktionsdugliga hårda dygnet som gör två, meet. Polisen, militären, kärnvapen, intelligensbyråer, lagar av landet och utvecklingsjuggernauten ingjutar mer och mer inte en avkänning av säkerhet i henne som är snarlik dem, syns som illavarslande hot till deras very existens.

vid

den Sandeep pandeyen

(författare har segrat den Ramon Magsaysay utmärkelsen 2002 i den Emergent ledarskapkategorien för arbete in mot att bemyndiga det mest fattig av det fattigt och att låna underprivilegedna i Indien en stämma från utbildning till gräsrotdemokrati till fred till att främja lokaläganderätt av resurser),

Будет это независимость мы сарай наша кровь для? --Pandey Sandeep
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Mainstream движение свободы этой страны определенно имело зрение для эгалитарного общества. Общество в каждая семья а заработало их livelihood с саном и согласовывает такое же уважение к каждому другому члену общества они надеялась бы для себя. Люди и жили в атмосфере свободно от страха. Было бы взаимное уважение для разнообразности идей. Индия вела бы мир к разоружению и миру и помогла бы установить справедливый и гуманный глобальный заказ.

Политики развития принятые правительством Nehru, вполне игнорируя принципы Hind Swaraj put forward Mahatma Ганди, более поздно продвигают после того как они усугублены экономическими политиками либерализации, приватизации и globalization приводило к в двойном потоке развития в этой стране. Малое несовершеннолетие общества обладает покупательной способностью может позволять самый последний плодоовощ самомоднейшего технологического развития имеющегося в мировом рынке. Позволены промышленники unhindered для того чтобы произвести материальные детали для потребления этого типа и этот тип позволен уничтожить вещи unbounded. Справедливо как американское общество никто заботит damn о глобальный греть или любая вещь приходя в их дорогу глобального lifestyle. С другой стороны для подавляющего большинства бедных, devoid волшебного покупательной способности - которое не увеличивает от one 's возможности самостоятельно - парламент страны проходил национальный сельский поступок гарантии занятости который адвокатские сословия подвергают механической обработке от быть использованным в работе предложенной к им для страха причинять угрозу к занятости бедных. In spite of консультация премьер-министра в встрече CII, CEOs сопротивляет идее устанавливать потолок на их зарплатах тогда как бедные зарабатывают максимальную зарплату описано как минимальная ежедневная зарплата. Так, очевидно 2 комплекта политик одного который позволяет unlimited рост и unbridled потворство; и другое клонит ограничить.

Это не справедливые лимитированными к полю экономии. Оно удлиняет к всем другим зонам человеческая жизнь. Элита страны сопротивляет идее общий школьнаяой системы ever since комиссия Kothari дала рекомендацию в своей благосклонности в mid 60's. Даже ребенок учителя школы правительства идет к близрасположенному частной школе. Такое же будет случаем с системой медицинского соревнования, доступом к электричеству, питьевой водой, перевозкой, сообщением, cEtc. Мы имеем обслуживания системы предлагая более лучшие к богатые люди и другим для остальных где спрошены, что make do with люди subhuman условия. Хорошим примером были бы люди могут оплатить более высокое количество могут переместить в reserved кареты railways и те не могут позволять его relegated к животному как перемещение в вообще unreserved каретах.

Если вещи не были плох достаточно. Светя Индия теперь aspires быть военной властью, в компании в августе страны которая будет одиночной самой большой угрозой к суверенству различных наций вокруг мира. Больше людей вероятно умирали в Индии преждевременно из-за заболевания, скудости и задолженност-родственных суицидов чем умерл из-за падать ядерного оружия враждебной страной. Через тупоумное дело на ядерной энергии, которое было излучено как вариант для производить электричество большой частью из начатых наций, мы входим в в стратегический tie-up с США которые сделают его трудно для нас сопротивлять эксплуатированию их MNCs наших природные ресурсы и рынка, создадим больше противников для нас в нашем районе и ненужно включим нас в войны которые США воюют в этой зоне и в другом месте. Уже, кажется, что поручен наш премьер-министр к выполняя посылам сделанным к президенту США на цене игнорировать приоритеты людей этой страны. Это будет серьезное отклонение от нашей политики non-выравнивания и самонадеянности. От быть руководителем следуя повестку дня глобального мира до как поздно как 1995 в международном суде, мы теперь не сместить вплоть до быть воинским союзником США в делать.

Не будет совпадением что случаи террориста в этой стране видели подъем в виду того что мы решили односторонно соединить войну США против террора в 2001. После подрывания Babri Masjid, первый главный случай террориста который маркировал прибытие политики правого крыла в Индии, не будет lull до тех пор пока загадочное нападение на нашем парламенте just before проход поступка POTA. Since then были серии случаев engulfed эта страна в неизвестном страхе. По мере того как мы поднимаем более brute силу задавить проблему террорисма, или для того дела Naxalism, циклы расправы продолжаются вырасти. Государственная политика действовать с vengeance, вместо пытаться разрешить проблемы политически через диалог, кончается вверх в пристреливать невиновных индивидуалов как Syed Abdul Rehman Geelani и датчик Binayak. Наша реакция к Irom Sharmila голодает на 8 лет теперь для того чтобы потребовать аннулированию draconian поступка особых полномочий вооруженных силы страны должна поручить ее с попыткой к суициду и заключить ее в тюрьму в палате стационара в Imphal. Индийское положение не умеет как общаться с своими людьми за исключением малого этапа элиты верноподданического к ему для своего собственного узаконенные имущественные праваа. Хуторянин и лейбористы воюя для того чтобы сохранить их земли от корпоративного take over, например in the name of SEZs, обозначены как Naxalites.

Оно довольно ясно что большинство Индии не знает оно намеревается быть «независимо». Оно живет как второй гражданин тарифа этой страны, отказанный плодоовощи самомоднейшего развития или основных прав человека, работающ крепко все время для того чтобы сделать 2 конца встретить. Полиции, воискаа, ядерные оружия, разведовательные службы, законы земли и все больше и больше juggernaut развития не капают чувство обеспеченности в ей, довольно они появляются как зловещая угроза к их очень существованию.



pandey Sandeep

(автор выиграл пожалование 2002 Рэймон Magsaysay в эмерджентной категории водительства для работы к empowering самое плохое бедных и одалживать underprivileged в Индии голос от образования к народовластию grassroots к миру к повышать местное владение ресурсов)

Is dit de Onafhankelijkheid wij loods ons bloed voor? --Pandey van Sandeep
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De beweging van de heersende stromingsvrijheid van dit land had absoluut een visie voor de gelijkheidsmaatschappij. De maatschappij waarin elke familie hun levensonderhoud met waardigheid zou kunnen verdienen en de zelfde eerbied aan elk ander lid van de maatschappij overeenstemmen die zij voor zich zouden verwachten. De mensen zouden in een vrije atmosfeer van vrees kunnen leven. Er zou wederzijdse eerbied voor diversiteit van ideeën zijn. India zou naar ontwapening en vrede de wereldleider zijn en zou helpen een juiste en menselijke globale orde vestigen.

Het ontwikkelingsbeleid dat door de overheid die van Nehru wordt goedgekeurd, volledig de principes van Achterste Swaraj negeert die door Mahatma Gandhi naar voren worden gebracht, later die verder door het economische beleid van liberalisering, heeft privatisering en globalisering wordt verergerd in dubbele ontwikkelingsstroom in dit land geresulteerd. Een kleine minderheid van de maatschappij die een koopkracht bezit kan zich het recentste fruit van moderne technologische ontwikkeling veroorloven beschikbaar in de globale markt. De industriëlen worden unhindered toegestaan om materiële punten voor de consumptie van deze klasse te veroorzaken en deze klasse mag grenzeloze dingen verbruiken. Enkel als de Amerikaanse maatschappij geeft niemand een vloek om het globale verwarmen of zulk ding die op hun manier van een globale levensstijl komen. Enerzijds voor de overgrote meerderheid van slecht, verstoken van de magische koopkracht - die niet van zijn alleen vermogen groeit - het parlement van het land heeft een Nationaal Landelijk Akte overgegaan van de Waarborg van de Werkgelegenheid dat de stavenmachines van wordt gebruikt in het werk aan hen voor de vrees om een bedreiging voor de werkgelegenheid van de armen te veroorzaken aanboden. Ondanks de raad van de Eerste Minister in een CII die samenkomt, verzet CEOs zich tegen het idee van het plaatsen van een plafond op hun salarissen terwijl de armen een maximumloon verdienen van wat als minimum dagelijks loon wordt beschreven. Zo, duidelijk zijn er twee reeksen beleid één die de onbeperkte groei en ongebreidelde mateloosheid toestaat; en andere die neigt te beperken.

Dit is niet alleen beperkt tot het gebied van economie. Het breidt zich tot alle andere gebieden van het menselijke leven uit. De elite van het land verzet zich tegen het idee van gemeenschappelijk schoolsysteem sinds de Commissie Kothari een aanbeveling in zijn gunst in het midden van de jaren '60 gaf. Zelfs gaat het kind van een leraar van de overheidsschool naar een nabijgelegen privé school. Het zelfde is het geval met gezondheidszorgsysteem, toegang tot elektriciteit, drinkbaar water, vervoer, mededeling, enz. Wij hebben een systeem dat de betere diensten aan de rijken en een andere voor de rest aanbiedt waar de mensen worden gevraagd om met subhuman voorwaarden tevreden te zijn. Een goed voorbeeld zou mensen zijn die een hoger bedrag kunnen betalen kunnen in gereserveerde bussen van de spoorwegen reizen en hen die niet kunnen veroorloven zich het aan dier zoals reis in de algemene unreserved bussen wordt verbannen.

Alsof de dingen niet slecht genoeg waren. Het glanzen India streeft nu een militaire macht, in het augustus bedrijf van het land te zijn dat de enige grootste bedreiging voor de soevereiniteit van diverse naties rond de wereld is. Meer mensen zijn waarschijnlijk in India te vroeg wegens ziekte gestorven, armoede en op schuldbetrekking hebbende zelfmoorden dan wegens het laten vallen van een kernwapen door een vijandelijk land zou sterven. Door een stomme overeenkomst op kernenergie, die is verworpen aangezien een optie om elektriciteit door de meeste ontwikkelde naties te veroorzaken, wij in een strategisch touwtje met de V.S. binnengaan die het voor ons moeilijker zullen maken om zich tegen benutting door hun MN0 van onze natuurlijke rijkdommen en markt te verzetten, meer vijanden voor ons in onze buurt zullen creëren en onnodig ons in oorlogen zullen impliceren die de V.S. in dit gebied en elders zullen bestrijden. Reeds, schijnt onze Eerste Minister geëngageerd te zijn aan het vervullen van beloften die aan de Voorzitter tot van de V.S. ten koste om de prioriteiten van mensen van dit land worden gemaakt te negeren. Dit is een ernstig vertrek van ons beleid van niet-groepering en onafhankelijkheid. Van het zijn een leider die de agenda van globale vrede nastreeft tot zo laat zoals 1995 in het Internationale Hof van Justitie, Wij nu neer aan het zijn een militaire bondgenoot van de V.S. in het maken zijn uitgegleden.

Het is geen toeval dat de terroristenincidenten in dit land een stijging hebben gezien aangezien wij unilateraal beslisten ons bij de oorlog van de V.S. tegen verschrikking in 2001 aan te sluiten. Na de vernieling van Babri Masjid, het eerste belangrijkste terroristenincident dat de aankomst van rechtse politiek in India merkte, was er een pauze tot de geheimzinnige aanval op ons Parlement vlak vóór de passage van Pota- Akte. Sindsdien is er een reeks incidenten geweest die dit land in een onbekende vrees hebben overspoeld. Aangezien wij brutere bevoegdheid opheffen om het probleem van terrorisme, of voor die kwestie Naxalism te verpletteren, blijven de cycli van geweld groeien. Het overheidsbeleid van acteren met vengeance, in plaats van het proberen om de problemen door dialoog, einden politiek op te lossen in het richten van onschuldige individuen houdt omhoog van Syed Abdul Rehman Geelani en Binayak Sen. Onze reactie op een Irom Sharmila die acht jaar nu heeft gevast om herroeping van het draconische Bewapende Akte van de Bevoegdheden van Krachten te eisen Speciale moet haar belasten met poging aan zelfmoord en haar gevangen zetten in de het ziekenhuisafdeling in Imphal. De Indische staat weet niet het hoe te om zijn mensen behalve een kleine elite te behandelen segmenteert loyaal aan het voor zijn eigen gevestigde belangen. Landbouwers en de arbeiders die hun land van collectief de vechten te bewaren nemen over, bijvoorbeeld in naam van SEZs, worden geëtiketteerdn als Naxalites.

Het is vrij duidelijk dat de meerderheid van India weet wat niet het om „onafhankelijk betekent te zijn“. Het leeft aangezien een tweede tariefburger van dit land, de vruchten van moderne ontwikkeling of van de fundamentele rechten van de mens, het werk de harde dag en de nacht ontkende om twee einden te maken samenkomen. De politie, militaire, kernwapens, intelligentieagentschappen, wetten van het land en de ontwikkelingswegkolos meer en meer druppelt geen betekenis van veiligheid in haar in, eerder verschijnen zij als onheilspellende bedreiging voor hun eigenlijk bestaan.

door

Sandeep pandey

(de Auteur heeft 2002 Ramon Magsaysay Award in de Optredende categorie van de Leiding voor het werk naar het machtigen van slechtst van de armen en het lenen van de kansarmen in India een stem van onderwijs aan basisdemocratie aan vrede aan het bevorderen van lokale eigendom van middelen gewonnen)

يكون هذا الاستقلال نحن حظيرة دمنا ل? --[سنديب] [بندي]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
السائدة حرية تلقّى حركة من هذا بلد بالتّأكيد رؤية لمجتمعة مساواتيّة. مجتمعة في أيّ كلّ أسرة كان يمكن أن يكسب رزقهم مع كرامة ووافقت ال نفسه إحترام إلى كلّ أخرى عضوة من المجتمعة أنّ هم توقّعوا ل بنفسي. الناس كانوا يمكن أن يعيش في جو مجّانا من خوف. هناك كان إحترام متبادلة لتنوع الأفكار. هند قاد العالم نحو نزع السلاح وسلام وساعد أسّست صحيحة وأمر إنسانيّة شاملة.

يعزّز ال [دفلوبمنت بوليسي] يتبنّى ب [نهرو] حكومة, تماما يتجاهل المبادئ من سواراج خلفيّة [بوت فورورد] ب [مهتما] غاندي, فيما بعد يفاقم بالسياسة اقتصاديّة العمليّة تحرير, خصخصة وعولمة قد نتج في ثنائيّة تطوير تيار في هذا بلد. أقلية صغيرة من المجتمعة أيّ يملك [بورشس بوور] يستطيع أمكنت الثمرة متأخّرة من [تشنولوجكل دفلوبمنت] حديثة يتوفّر في السوق شاملة. سمحت الصاحب مصنع [أونهيندر] أن ينتج مواد مادّيّة للإستهلاك من هذا صنف وهذا صنف سمحت أن يستهلك أشياء [أونبووندد]. صحيحة مثل المجتمعة أمريكيّة يهتمّ لا أحد لعين حول شاملة يسخّن أو [أني سوش] شيء يأتي في طريقهم من أسلوب حياة شاملة. [أن ث ون هند] ل ال [فست مجوريتي] الفقراء, خلو من ال [بورشس بوور] سحريّة - أيّ لا يتراكم من إمكانية [أن 'س] فحسب - البلد قد مرّ مجلس نواب وطنيّة ريفيّة وظيفة ضمانة عمل أيّ يسدّ آلات من يكون يستعمل في عمل يقدّم إلى هم للخوف من يسبّب تهديد إلى الوظيفة من الفقراء. [إين سبيت وف] رئيس وزراء إشعار في [سي] اجتماع, يقاوم [سوس] الفكرة من يضع سقف على رواتبهم حيث أنّ الفقراء يكسبون أجر قصوى من ماذا يكون وصفت ك [ديلي وج] أدنى. هكذا, بوضوح هناك اثنان مجموعة السياسات واحدة أيّ يسمح حالة نموّ مطلقة وتساهل مطلق العنان; والأخرى أيّ يميل أن يقيّد.

هذا ليس صحيحة محدودة إلى المجال الاقتصاد. هو يمدّد إلى كلّ أخرى مناطق من حياة إنسانيّة. يقاوم النخبة من البلد الفكرة من [سكهوول سستم] عاديّة [إفر سنس] [كوثري] عمولة أعطى توصية في معروفته في ال [ميد 60]. حتّى يذهب الطفلة من حكومة مدرسة معلمة إلى مدرسة قريبة خاصّة. نفس الحالة مع رعاية صحيّة نظامة, منفذة إلى كهرباء, [بوتبل وتر], نقل, اتّصال, [إتك.]. نحن نتلقّى نظامة يقدّم خدمات جيّدة إلى الأغنياء وآخر للإستراحة حيث الناس يكون سألت أن [مك دو ويث] شروط [سوبهومن]. كان مثال جيّدة الناس الذي يستطيع دفعت مبلغة [هيغر] يستطيع سافرت في عربات متحفّظة من السكّة حديديّة وأنّ الذي يستطيع لا يمكن هو يكون أبعدت إلى حيوان مثل سفر في العربات عامّة [أونرسرفد].

[أس يف] [ب] أشياء لم سيّئة بكفاية. يطمح ال يلمع هند الآن أن يكون قوة عسكريّة, في أغسطس - آب شركة من البلاد أيّ يكون التهديد وحيد كبيرة إلى السيادة من أمم مختلفة حول العالم. يموت كثير الناس يتلقّى على الأرجح في هند [بر-متثرلي] بسبب مرض, فقر وإنتحارات [دبت-رلتد] من مات بسبب يسقط من سلاح نوويّ ببلد عدوّ. من خلال صفقة حمقاء على طاقة نوويّة, أيّ يتلقّى يكون رفضت كخيار ل ينتج كهرباء ب أكثر من ال يطوّر أمم, يدخل نحن داخل تعطيل استراتيجيّة مع ال [أوس] أيّ سيجعل هو أكثر يصعب ل نا أن يقاوم إستثمار ب [منكس] هم من [نتثرل رسورس] نا والسوق, سيخلق كثير عدوات ل نا في جوارنا وبشكل غير ضروريّ سيتضمّننا في حروب أيّ ال [أوس] سيتنازع في هذا منطقة وفي مكان آخر. سابقا, يظهر رئيس وزراءنا أن يكون ارتكبت إلى ينجز وعود يجعل إلى ال [أوس] رئيس في التكلفة من يتجاهل الأولويات الالناس من هذا بلاد. هذا مغادرة جدّيّة من سياستنا من [نون-لينمنت] و [سلف-رلينس]. من يكون زعيمة يتتبّع الجدول من سلام شاملة حتّى مثل متأخّرا بما أنّ 1995 في ال [إينترنأيشنل كورت وف جوستيس], ينزلق نحن يتلقّى الآن إلى أسفل إلى يكون حليف عسكريّة من ال [أوس] في يجعل.

هو ليس صدفة أنّ الإرهابية قد رأى حادثات في هذا بلد إرتفاع بما أنّ نحن قرّرنا من جانب واحد أن يتلاقى ال [أوس] حرب ضدّ ذعر في 2001. بعد التدمير [ببري] [مسجيد], الأولى كبريات إرهابية حادث أيّ علم الوصول من سياسة [ريغت وينغ] في هند, هناك كان خمود إلى أن الهجوم غامضة على مجلس نوابنا [جوست بفور] الممر من [بوتا] عمل. قد كان [سنس ثن] هناك [سري] الحادثات أيّ قد غمر هذا بلاد في خوف مجهولة. بما أنّ نحن نرفع أكثر قوة بهيميّة أن يسحق المشكلة من إرهاب, أو ل أنّ أمر [نإكسليسم], يستمرّ الدورات العنف أن ينمو. الحكومة ينهي سياسة من يتصرّف مع إنتقام, [إينستد وف] يحاول أن يحلّ المشاكل سياسيّا من خلال حوار, فوق في يستهدف فردات بريئة مثل [سد] [أبدول] [رهمن] [جلني] و [بينك] [سن]. إستجابتنا إلى [إيروم] [شرميلا] الذي يتلقّى يكون يصوم لثمانية سنون الآن أن يطلب إلغاء من الصارمة مسلّحة قوات خاصّة قوى عمل أن يحمّله مع محاولة إلى إنتحار وسجنته في المستشفى حراسة في [إيمفل]. لا يعرف الدولة هنديّة كيف أن يعالج مع الناسه باستثناء صغيرة نخبة قطعة مخلصة إلى هو ل ه خاصّة [فستد ينترست]. يستلم [فرمرس] وعاملات يتنازع أن ينقذ أراضيهم من متضامنة, مثلا باسم [سزس], علمت ك [نإكسليتس].

هو الى حدّ بعيد واضحة أنّ لا يعرف أغلبية هند ماذا هو يعني أن يكون "عضو مستقلّ". هو يعيش كثاني معدل مواطنة من هذا بلد, ينكر الثمرات من تطوير حديثة أو من الحقوق الإنسان أساسيّة, يعمل يستعصي يوم وليلة أن يجعل اثنان نهايات التقيت. لا يقطر الشرطة, جيش, سلاح نوويّ, وكالة المخابرات, قانون من الأرض وبدرجة متزايدة التطوير الطاغوت إحساس الأمن في ه, بالأحرى هم يظهر كتهديد مشؤومة إلى وجودهم جدّا.

ب

[سنديب] [بندي]

(قد ربح مؤلفة ال 2002 [رمون] [مغسسي] مكافأة في البارزة قيادة صنف لعمل نحو يفوّض الفقيرة من الفقراء ويسلّف ال [أوندربريفيلجد] في هند [فويس-] من تربية إلى [غرسّرووت] ديموقراطيّة إلى سلام إلى يروّج ملكية محلّية موردات)