Inside the world's largest opium factory
By Amarnath Tewary
Ghazipur
It remains the world's biggest legal opium factory, dating back nearly two centuries.
And the factory located in Ghazipur in the northern Indian state of Uttar Pradesh is back in the limelight because of a recently published internationally acclaimed historical novel.
Amitav Ghosh's Sea of Poppies is set during a time when opium trade out of India was flourishing under British rule - and much of the opium was flowing out of this factory.
Ghosh says that opium was essentially the commodity which financed the British Raj in India
But at the 188-year-old Ghazipur factory, nobody appears to be aware of its controversial history or to have read Ghosh's novel.
Brisk business
Instead, it is business as usual: the 52-acre colonial red-brick factory employs 900 workers and has an annual turnover of $45m, with 90% of the opium exported to such countries as the US, Japan, France, and Sri Lanka for pharmaceutical uses.
USA and Japan alone import 200 to 250 metric tonnes of opium from the factory every year.
Photography inside the factory is prohibited and security is tight.
Factory official Manik Mukherjee says that Indian opium is "pure" and has immense pharmaceutical value.
The factory was located in an idyllic environment - a far cry from the bustling border town that Ghazipur is today.
In 1888, Rudyard Kipling, on a reporting trip to the area for the Pioneer newspaper, described it in vivid detail.
"On the banks of the Ganges, 40 miles below Benares as the crow flies, stands the Ghazipur factory, an opium mint as it were, whence issue the precious cakes that are to replenish the coffers of the Indian government," he wrote.
"The opium arrives by challans, regiments of one hundred jars".
Amitav Ghosh has this description in the Sea of Poppies. "The factory was immense: its premises covered forty-five acres and sprawled over two adjoining compounds, each with numerous courtyards, water tanks and iron-roofed sheds.
"Like the great medieval forts that overlooked the Ganga (Ganges river), the factory was so situated as to have easy access to the river while being high enough to escape seasonal floods".
Ghosh studied etchings and lithographs of the factory made by British artists.
Colonial vestiges
"It's quite an imposing sight, you know, if you look at those rooms and the balls of opium in them - it must have been millions and millions of rupees' worth".
The cavernous factory still carries its colonial vestiges - the red brick buildings, a canopy-like water tank and a sun clock donated a British opium agent. The agents auctioned off the opium to traders.
The old processing unit was modernised only two years ago with opium cakes laden on moving trays drying under the sun.
The factory diversified during the Second World War, opening an alkaloid extraction unit for life-saving drugs and became one of the largest exporters of legal opium in the world.
Poppy cultivation declined in the neighbourhood and in the rest of Uttar Pradesh state declined towards the end of the 20th century. A lot of the poppy now comes from the states of Rajasthan and Madhya Pradesh.
But some things, like the grand colonial building, haven't changed.
Ghosh wrote about "a miasma of lethargy" that seemed to be always hanging over the factory's surroundings - one example was the opium addled monkeys who would lap the open sewers carrying the factory's waste.
Monkeys still have the run of the factory, eating opium waste and dozing all day.
"They have become addicted to opium. Most of the time we have to drag dozing monkeys away from this place," a worker says.
Story from BBC NEWS:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm
Published: 2008/07/21 12:15:10 GMT
© BBC MMVIII
À l'intérieur de la plus grande usine de l'opium du monde
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
À l'intérieur de la plus grande usine de l'opium du monde
par Amarnath Tewary
Ghazipur
ce reste la plus grande usine légale de l'opium du monde, remontant à presque deux siècles.
Et l'usine située dans Ghazipur dans l'état indien nordique d'uttar pradesh est de retour dans les feux de la rampe en raison d'un roman historique internationalement acclamé récemment édité.
La mer d'Amitav Ghosh des pavots est placée pendant un moment où le commerce d'opium hors de l'Inde s'épanouissait selon la règle britannique - et une grande partie de l'opium sortait de cette usine.
Ghosh indique que l'opium ait été essentiellement le produit qui a financé le Raj britannique en Inde
mais à l'usine de Ghazipur de 188 ans, personne semble se rendre compte de son histoire controversée ou avoir lu le roman de Ghosh.
Des affaires vives
à la place, c'est des affaires comme d'habitude : l'usine coloniale de rouge-brique de 52 acres emploie 900 ouvriers et a un chiffre d'affaires annuel de $45m, avec 90% de l'opium exporté vers des pays tels que les USA, le Japon, la France, et le Sri Lanka pour des usages pharmaceutiques.
Seuls les Etats-Unis et le Japon importent 200 à 250 tonnes métriques d'opium de l'usine chaque année.
La photographie à l'intérieur de l'usine est interdite et la sécurité est serrée.
L'usine Manik officiel Mukherjee indique que l'opium indien est « pur » et a l'immense valeur pharmaceutique.
L'usine a été située dans un environnement idyllique - loin un cri de la ville s'activante de frontière que Ghazipur est aujourd'hui.
En 1888, Rudyard Kipling, en voyage de reportage au secteur pour le journal pionnier, l'a décrit dans le détail vif.
« Sur les banques du Ganges, 40 milles au-dessous de Benares comme corneille vole, tient l'usine de Ghazipur, un monnayage d'opium comme elle étaient, d'où la question les gâteaux précieux qui sont de compléter le niveau des coffres du gouvernement indien, » il a écrit.
« L'opium arrive par les challans, régiments de cent fioles ».
Amitav Ghosh a cette description en mer des pavots. « L'usine était immense : ses lieux ont couvert des acres forty-five et se sont étendus plus de deux composés se touchants, chacun avec de nombreuses cours, réservoirs d'eau et fer-ont couvert des hangars.
« Comme les grands forts médiévaux qui ont donné sur le Ganga (fleuve de Ganges), l'usine était ainsi situé quant à ayez facile d'accès au fleuve tout en étant assez haut d'échapper aux inondations saisonnières ».
Gravure à l'eau-forte et lithographies étudiées par Ghosh du fait à l'usine par les artistes britanniques.
Les vestiges coloniaux
« c'est tout à fait une vue imposante, vous savez, si vous regardez ces salles et les boules de l'opium dans elles - ce doit avoir été des millions et des millions de roupies en valeur ».
L'usine caverneuse porte toujours ses vestiges coloniaux - les bâtiments rouges de brique, a verrière-comme le réservoir d'eau et une horloge du soleil ont donné un agent britannique d'opium. Les agents vendus aux enchères outre de l'opium aux commerçants.
La vieille unité de traitement a été modernisée il y a seulement deux ans avec des gâteaux d'opium chargés sur les plateaux mobiles séchant sous le soleil.
L'usine diversifiée pendant la deuxième guerre mondiale, ouvrant une unité d'extraction d'alcaloïde pour les drogues de sauvetage et est devenue l'un des plus grands exportateurs de l'opium légal dans le monde.
La culture de pavot a diminué dans le voisinage et dans le reste d'uttar pradesh l'état a diminué vers la fin du 20ème siècle. Beaucoup du pavot vient maintenant des états du Ràjasthàn et du Madhya Pradesh.
Mais quelques choses, comme le bâtiment colonial grand, n'ont pas changé.
Ghosh a écrit au sujet « d'un miasme de la léthargie » qui a semblé accrocher toujours au-dessus des environnements de l'usine - un exemple était les singes trompés par opium qui enrouleraient les égouts ouverts portant la perte de l'usine.
Les singes ont toujours la course de l'usine, mangeant la perte d'opium et somnolant toute la journée.
« Ils sont devenus intoxiqués à l'opium. La majeure partie du temps nous devons traîner les singes somnolants loin de cet endroit, « un ouvrier dit.
Histoire des NOUVELLES de BBC :
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm
a édité : 2008/07/21 12:15 : © BBC
MMVIII DE GMT 10
Dentro de la fábrica más grande del opio del mundo
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Dentro de la fábrica más grande del opio del mundo
de Amarnath Tewary
Ghazipur
sigue siendo la fábrica legal más grande del opio del mundo, datando casi dos siglos.
Y la fábrica situada en Ghazipur en el estado indio norteño de Uttar Pradesh está detrás en la luz de calcio debido a una novela histórica internacionalmente aclamada recientemente publicada.
El mar de Amitav Ghosh de amapolas se fija durante una época en que el comercio del opio fuera de la India prosperaba bajo regla británica - y mucho del opio fluía de esta fábrica.
Ghosh dice que el opio era esencialmente la materia que financió el Raj británico en la India
pero en la fábrica de Ghazipur de 188 años, nadie aparece estar enterado de su historia polémica o haber leído la novela de Ghosh.
Negocio enérgico
en lugar de otro, es negocio como de costumbre: la fábrica colonial del rojo-ladrillo de 52 acres emplea a 900 trabajadores y tiene una cifra de negocios anual de $45m, con el 90% del opio exportado a los países tales como los E.E.U.U., el Japón, la Francia, y Sri Lanka para las aplicaciones farmacéuticas.
Los E.E.U.U. y Japón solamente importan 200 a 250 toneladas métricas de opio de la fábrica cada año.
La fotografía dentro de la fábrica se prohíbe y la seguridad es apretada.
La fábrica Manik oficial Mukherjee dice que el opio indio es “puro” y tiene valor farmacéutico inmenso.
La fábrica fue situada en un ambiente idílico - lejos un grito de la ciudad de la frontera que apresuraba que Ghazipur es hoy.
En 1888, Rudyard Kipling, en un viaje de divulgación al área para el periódico pionero, lo describió en detalle vivo.
“En los bancos del Ganges, 40 millas debajo de Benares como el cuervo vuelan, están parada la fábrica de Ghazipur, una menta del opio como era, de dónde la edición las tortas preciosas que son llenar las cajas del gobierno indio,” él escribió.
“El opio llega por los challans, regimientos de cientos tarros”.
Amitav Ghosh tiene esta descripción en el mar de amapolas. “La fábrica era inmensa: sus premisas cubrieron acres forty-five y arrellanaron sobre dos compuestos colindantes, cada uno con los patios numerosos, tanques de agua e hierro-cubrieron vertientes.
“Como las grandes fortalezas medievales que pasaron por alto el Ganga (río de Ganges), la fábrica era así que situado en cuanto a tenga de fácil acceso al río mientras que siendo arriba bastante escapar las inundaciones estacionales”.
Ghosh estudió las aguafuertes y las litografías del hecho en fábrica de los artistas británicos.
Los vestigios coloniales
“es absolutamente una vista imponente, usted sabe, si usted mira esos cuartos y las bolas del opio en ellas - debe haber sido millones y millones de las rupias digno de”.
La fábrica cavernosa todavía lleva sus vestigios coloniales - los edificios rojos del ladrillo, a pabellón-como tanque de agua y un reloj del sol donaron un agente británico del opio. Los agentes auctioned del opio a los comerciantes.
La vieja unidad de proceso fue modernizada hace solamente dos años con las tortas del opio cargadas en las bandejas móviles que se secaban debajo del sol.
La fábrica diversificada durante la segunda guerra mundial, abriendo una unidad de la extracción del alcaloide para las drogas salvavidas y se convirtió en uno de los exportadores más grandes de opio legal en el mundo.
La cultivación de la amapola declinó en la vecindad y en el resto del estado de Uttar Pradesh declinado hacia el final del vigésimo siglo. Los muchos de la amapola ahora vienen de los estados de Rajasthán y de Madhya Pradesh.
Pero algunas cosas, como el edificio colonial magnífico, no han cambiado.
Ghosh escribió sobre “un miasma del letargo” que se parecía colgar siempre sobre los alrededores de la fábrica - un ejemplo era los monos addled opio que traslaparían las alcantarillas abiertas que llevan la basura de la fábrica.
Los monos todavía tienen el funcionamiento de la fábrica, comiendo la basura del opio y dormitando todo el dia.
“Han llegado a ser adictos al opio. La mayor parte del tiempo tenemos que arrastrar monos que dormitan lejos de este lugar, “un trabajador dice.
Historia de NOTICIAS de BBC:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm
publicó: 2008/07/21 12:15: © BBC
MMVIII DEL GMT 10
All'interno di più grande fabbrica dell'oppio del mondo
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
All'interno di più grande fabbrica dell'oppio del mondo
da Amarnath Tewary
Ghazipur
rimane la fabbrica dell'oppio legale più grande del mondo, resalg quasi due secoli.
E la fabbrica situata in Ghazipur nell'indiano nordico dichiara di Uttar Pradesh è indietro nel limelight a causa di un romanzo storico internazionalmente applaudito recentemente pubblicato.
Il mare di Amitav Ghosh dei papaveri è regolato durante il periodo in cui il commercio dell'oppio dall'India stava fiorendo secondo la regola britannica - e gran parte dell'oppio stava uscendo da questa fabbrica.
Ghosh dice che l'oppio era essenzialmente il prodotto che ha finanziato il Raj britannico in India
ma alla fabbrica di Ghazipur di 188 anni, nessuno sembra essere informato della relativa storia discutibile o leggere il romanzo del Ghosh.
Il commercio attivo
preferibilmente, è il commercio come di consueto: la fabbrica coloniale del rosso-mattone da 52 acri impiega 900 operai ed ha un giro d'affari annuale di $45m, con 90% dell'oppio esportato a tali paesi come gli Stati Uniti, il Giappone, la Francia e la Sri Lanka per gli usi farmaceutici.
Gli S.U.A. ed il Giappone da solo importano 200 - 250 tonnellate metriche di oppio dalla fabbrica ogni anno.
La fotographia all'interno della fabbrica è proibita e la sicurezza è stretta.
La fabbrica Manik ufficiale Mukherjee dice che l'oppio indiano è “puro„ ed ha valore farmaceutico immenso.
La fabbrica è stata situata in un ambiente idilliaco - lontano un gridare dalla città agitantesi del bordo che Ghazipur è oggi.
In 1888, Rudyard Kipling, su un viaggio di segnalazione alla zona per il giornale pionieristico, lo ha descritto in dettaglio chiaro.
“Sulla banca del Ganges, 40 miglia sotto Benares come il corvo vola, si leva in piedi la fabbrica di Ghazipur, una menta dell'oppio come era, da dove l'edizione le torte preziose che sono di riempire i cofani del governo indiano,„ lui ha scritto.
“L'oppio arriva dai challans, i regiments di cento vasi„.
Amitav Ghosh ha questa descrizione nel mare dei papaveri. “La fabbrica era immensa: i relativi locali hanno riguardato gli acri forty-five ed hanno seduto scompostamente oltre due residui adiacenti, ciascuno con i courtyards numerosi, carri armati dell'acqua e ferro-hanno coperto le tettoie.
“Come i forts medioevali grandi che hanno trascurato il Ganga (fiume di Ganges), la fabbrica era in modo da situato quanto a abbia accesso facile al fiume mentre sono abbastanza su di fuoriuscire gli inondazioni stagionali„.
Ghosh ha studiato acquaforte e le litografie del prefabbricato dagli artisti britannici.
Vestiges coloniali
“è abbastanza una vista imponente, sapete, se guardate quelle stanze e le sfere di oppio in loro - deve essere milioni e milioni di rupees degno„.
La fabbrica cavernous ancora trasporta i relativi vestiges coloniali - le costruzioni rosse del mattone, la a baldacchino-come il carro armato dell'acqua e un orologio del sole hanno donato un agente britannico dell'oppio. Gli agenti auctioned fuori dell'oppio ai commercianti.
La vecchia unità di elaborazione è stata modernizzata soltanto due anni fa con le torte dell'oppio cariche sui vassoi commoventi che si asciugano sotto il sole.
La fabbrica differenziata durante la seconda guerra mondiale, aprente un'unità dell'estrazione dell'alcaloide per le droghe life-saving e si è trasformata in in uno di più grandi esportatori di oppio legale nel mondo.
La coltura del papavero ha declinato nella vicinanza e nel resto di Uttar Pradesh dichiari ribassante verso la conclusione del ventesimo secolo. Il papavero molto ora viene dal dichiara del Ragiastan e di Madhya Pradesh.
Ma alcune cose, come la grande costruzione coloniale, non sono cambiato.
Ghosh ha scritto circa “una miasma della letargia„ che ha sembrato appendere sempre sopra i dintorni della fabbrica - un esempio era le scimmie addled oppio che avvolgerebbero le fogne aperte che trasportano lo spreco della fabbrica.
Le scimmie ancora hanno il funzionamento della fabbrica, mangiante lo spreco dell'oppio e facente un pisolino tutto il giorno.
“Sono diventato addicted ad oppio. La maggior parte del tempo dobbiamo trascinare le scimmie facenti un pisolino via da questo posto, “un operaio dice.
Storia dalle NOTIZIE di BBC:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm
pubblicato: 2008/07/21 di 12:15: © BBC
MMVIII DEL GMT 10
Innerhalb der größten Opiumfabrik der Welt
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Innerhalb der größten Opiumfabrik der Welt
durch Amarnath Tewary
Ghazipur
bleibt es die größte zugelassene Opiumfabrik der Welt und geht fast zwei Jahrhunderte zurück.
Und die Fabrik, die in Ghazipur im indischen Nordzustand von Uttar Pradesh gelegen ist, ist zurück im Limelight wegen eines vor kurzem erschienenen international mit Beifall begrüßten historischen Romans.
Amitav Ghoshs Meer der Mohnblumen wird während einer Zeit eingestellt, als Opiumhandel aus Indien heraus unter britischer Richtlinie blühte - und viel des Opiums floß aus dieser Fabrik heraus.
Ghosh sagt, daß Opium im Wesentlichen das Gebrauchsgut war, das das britische Raj in Indien aber
an der 188 EinjahresGhazipur Fabrik finanzierte, niemand scheint, seine umstrittene Geschichte zu berücksichtigen oder Roman Ghoshs gelesen zu haben.
Lebhaftes Geschäft
anstatt, ist es Geschäft, wie üblich: die 52 Morgen Kolonialder c$rotziegelstein Fabrik beschäftigt 900 Arbeiter und hat einen jährlichen Umsatz von $45m, mit 90% des Opiums, das in solche Länder wie die US, das Japan, das Frankreich und das Sri Lanka für pharmazeutischen Gebrauch exportiert wird.
USA und Japan alleine importieren 200 bis 250 metrische Tonnen Opium von der Fabrik jedes Jahr.
Fotographie innerhalb der Fabrik wird verboten und Sicherheit ist fest.
Fabrik amtliches Manik Mukherjee sagt, daß indisches Opium „rein“ ist und hat unermeßlichen pharmazeutischen Wert.
Die Fabrik saß in einem idyllischen Klima - ein weit Schrei von der hastenden Randstadt, daß Ghazipur heutiger Tag ist.
1888 beschrieb Rudyard Kipling, auf einer berichtenreise zum Bereich für die Pionierzeitung, sie ausführlich klares.
„Auf den Bänken des Ganges, fliegt 40 Meilen unter Benares als der Krähe, steht die Ghazipur Fabrik, eine Opiumminze, wie sie war, woher Ausgabe die kostbaren Kuchen, die, die Coffers der indischen Regierung zu ergänzen sind,“ er schrieb.
„Das Opium kommt durch challans, Regimente von hundert Gläsern“ an.
Amitav Ghosh hat diese Beschreibung im Meer der Mohnblumen. „Die Fabrik war unermeßlich: seine Voraussetzungen umfaßten forty-five Morgen und breiteten sich über zwei angrenzenden Mitteln, jedes mit zahlreichen Höfen, Wasserbehälter aus und Eisen-roofed Hallen.
„Wie die großen mittelalterlichen Forts, die das Ganga übersahen (Ganges Fluß), die Fabrik war, also aufgestellt hinsichtlich haben Sie einfachen Zugang zum Fluß beim Sein stark genug, Saisonfluten zu entgehen“.
Ghosh studierte Radierungen und Lithographien vom fabrikmäßig hergestellten durch britische Künstler.
Kolonialvestiges
„es ist durchaus ein imposing Anblick, wissen Sie, wenn Sie jene Räume und die Kugeln des Opiums in ihnen betrachten - es muß Millionen und Millionen Rupien wert gewesen sein“.
Die tiefe Fabrik trägt noch seine Kolonialvestiges - die roten Ziegelsteingebäude, a überdachung-wie Wasserbehälter und ein Sonnetaktgeber spendeten ein britisches Opiummittel. Die Vertreter versteigerten weg vom Opium zu den Händlern.
Vor die alte Verarbeitung Maßeinheit wurde nur zwei Jahren mit den Opiumkuchen modernisiert, die auf den beweglichen Behältern beladen sind, die unter der Sonne trocknen.
Die Fabrik, die während des zweiten Weltkrieges, eine Alkaloidextraktionmaßeinheit für life-saving Drogen öffnend variiert wurde und wurde einer der größten Exporteure des zugelassenen Opiums in der Welt.
Mohnblumebearbeitung sank in der Nachbarschaft und im Rest von Uttar Pradesh sank Zustand in Richtung zum Ende des 20. Jahrhunderts. Eine Menge Mohnblume kommt jetzt von den Zuständen von Rajasthan und von Madhya Pradesh.
Aber einige Sachen, wie das großartige Kolonialgebäude, haben nicht geändert.
Ghosh schrieb über „ein Miasma von Lethargie“, das schien, über den Umlagerungen der Fabrik immer zu hängen - ein Beispiel war die Opium verwirrten Affen, die die geöffneten Abwasserkanäle einhüllen würden, welche die Vergeudung der Fabrik tragen.
Affen haben noch den Durchlauf der Fabrik, essen Opiumvergeudung und dösen allen Tag.
„Sie sind zum Opium süchtig geworden. Die meisten der Zeit müssen wir dösende Affen weg von diesem Platz schleppen, „ein Arbeiter sagt.
Geschichte VON DEN BBC NACHRICHTEN:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm
veröffentlichte: 2008/07/21 12:15: GMT 10
© BBC MMVIII
Dentro da fábrica a maior do opium do mundo
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Dentro da fábrica a maior do opium do mundo
por Amarnath Tewary
Ghazipur
remanesce a fábrica legal a mais grande do opium do mundo, datando quase dois séculos.
E a fábrica situada em Ghazipur no estado Indian do norte de Uttar Pradesh está para trás no limelight por causa de uma novela histórica internacional aclamada recentemente publicada.
O mar de Amitav Ghosh dos Poppies é ajustado durante uma época em que o comércio do opium fora de India estiver florescendo sob a régua britânica - e muito do opium estava fluindo fora desta fábrica.
Ghosh diz que o opium era essencialmente o producto que financiou o Raj britânico em India
mas na fábrica de Ghazipur de 188 year-old, ninguém parece estar ciente de sua história controversa ou ter lido a novela de Ghosh.
Negócio vivo
preferivelmente, é negócio como usual: a fábrica colonial do vermelho-tijolo de 52 acres emprega 900 trabalhadores e tem um retorno anual de $45m, com o 90% do opium exportado para países como os E.U., o Japão, o France, e o Sri Lanka para usos pharmaceutical.
Os EUA e Japão sozinho importam 200 a 250 toneladas métricas do opium da fábrica cada ano.
A fotografia dentro da fábrica é proibida e a segurança está apertada.
A fábrica Manik oficial Mukherjee diz que o opium Indian é “puro” e tem o valor pharmaceutical immense.
A fábrica foi ficada situada em um ambiente idyllic - distante um grito da cidade apressando-se da beira que Ghazipur é hoje.
Em 1888, Rudyard Kipling, em um desengate de relatório à área para o jornal pioneiro, descreveu-o no detalhe vívido.
“Nos bancos do Ganges, 40 milhas abaixo de Benares como o corvo voam, estão a fábrica de Ghazipur, um mint do opium como era, whence a edição os bolos preciosos que são reabastecer os coffers do governo Indian,” ele escreveu.
“O opium chega pelos challans, regiments de cem frascos”.
Amitav Ghosh tem esta descrição no mar dos Poppies. “A fábrica era immense: suas premisoes cobriram acres forty-five e alastraram sobre dois compostos sendo contíguo com, cada um com pátios numerosos, tanques de água e ferro-telharam vertentes.
“Como os forts medievais grandes que negligenciaram o Ganga (rio de Ganges), a fábrica era assim que situated a respeito de tenha o acesso fácil ao rio ao ser altamente bastante escapar de inundações seasonal”.
Ghosh estudou gravura a água-forte e lithographs da fábrica feita por artistas britânicos.
Vestiges coloniais
“é completamente uma vista imponente, você sabe, se você olhar aqueles quartos e as esferas do opium neles - deve ter sido milhões e milhões dos rupees worth”.
A fábrica cavernous carrega ainda seus vestiges coloniais - os edifícios vermelhos do tijolo, a dossel-como o tanque de água e um pulso de disparo do sol doaram um agente britânico do opium. Os agentes auctioned fora do opium aos comerciantes.
A unidade processando velha foi modernizada somente dois anos há com os bolos do opium laden nas bandejas moventes que secam sob o sol.
A fábrica diversificada durante a segunda guerra de mundo, abrindo uma unidade da extração do alcalóide para drogas life-saving e transformou-se um dos exportadores os maiores do opium legal no mundo.
O cultivation do Poppy declinou na vizinhança e no descanso de Uttar Pradesh o estado declinou para o fim do 20o século. Os muitos do poppy vêm agora dos estados de Rajasthan e de Madhya Pradesh.
Mas algumas coisas, como o edifício colonial grande, não mudaram.
Ghosh escreveu sobre “um miasma do lethargy” que parecesse pendurar sempre sobre os arredors da fábrica - um exemplo era os macacos addled opium que dobrariam os sewers abertos que carregam o desperdício da fábrica.
Os macacos têm ainda o funcionamento da fábrica, comendo o desperdício do opium e aplanando o dia inteiro.
“Tornaram-se addicted ao opium. Na maioria das vezes nós temos que arrastar macacos aplanando longe deste lugar, “um trabalhador diz.
História da NOTÍCIA de BBC:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm
publicou: 2008/07/21 de 12:15: © BBC
MMVIII DO GMT 10
Insida världens den största opiumfabriken
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Insida världens den största opiumfabriken
av Amarnath Tewary
Ghazipur
återstår det världens den största lagliga opiumfabriken som daterar tillbaka nästan två århundraden.
Och fabriken som lokaliseras i Ghazipur i den nordliga indier som är statlig av Uttar Pradesh, är tillbaka i blickpunkten på grund av en för en tid sedan publicerad internationellt hylld historisk roman.
Det Amitav Ghoshs havet av vallmor är fastställdt under en tid, då opiumhandel ut ur Indien frodasde under britt härskar - och mycket av opierna flödade ut ur denna fabrik.
Ghosh något att säga, att opium var i grunden artikeln som finansierade den brittiska Rajen i Indien
men på den åriga Ghazipur fabriken för 188, inget verkar att vara medvetna av dess kontroversiella historia eller att ha läst Ghoshs roman.
Den friska affären
i stället, är det affären som vanligt: 52 tunnland den koloniala röd-tegelsten fabriken använder 900 arbetare och har en årlig omsättning av $45m, med 90% av opierna som exporteras till sådan länder som USEN, Japan, Frankrike och Sri Lanka för farmaceutiskt bruk.
USA och Japan ensam import 200 till 250 metertonnes av opier från fabriken varje år.
Fotografiinsida fabriken förbjudas, och säkerhet är åtsittande.
Officiella Manik Mukherjee för fabrik något att säga att indiskt opium är ”rent” och har enormt farmaceutiskt att värdera.
Fabriken lokaliserades i en idyllisk miljö - ett skrik från jäkta gränsar långt townen att Ghazipur är todayen.
I 1888 snubblar Rudyard Kipling, på anmäla till området för den banbrytande tidningen som beskrivas det i livligt, specificerar.
”På packar ihop av Gangesen, 40 miles nedanföra Benares som galandeflugorna, stativ den Ghazipur fabriken, en opiummint, liksom, whence utfärda de dyrbara tårtorna som är att fylla på kistorna av den indiska regeringen,” som han skrev.
”Ankommer opiet vid challans, regiments av hundra krus”.
Amitav Ghosh har denna beskrivning i havet av vallmor. ”Var fabriken enorm: dess lokal täckte forty-five tunnland och breda ut sig över två angränsande sammansättningar, varje med talrika borggårdar, bevattnar behållare och stryka-taklade skjul.
”Gilla de stora medeltida fortsna, som förbisåg Gangaen (den Ganges floden), fabriken var, så placerat om ha lätt att ta fram till flodstunderna som är kicken nog till säsongsbetonade floder för flykten”.
Ghosh utstuderade etsningar och lithographs av fabriken som göras av Britt konstnärer.
Koloniala vestiges
”är det ganska en imponera sikt, vet du, om du ser de rum, och klumpa ihop sig av opier i dem - det måste ha varit miljoner och miljoner av värda rupees”.
Den håliga fabriksstillbilden bär dess koloniala vestiges - de röda tegelstenbyggnaderna, canopy-gilla bevattnar behållaren, och en sun tar tid på donerade ett brittiskt opiummedel. Medlen auktionerade bort av opierna till affärsmän.
Den gammala bearbeta enheten moderniserades endast två år sedan med opiumtårtor som var laden på röra magasinuttorkning under sunen.
Fabriken som diversifieras under understödjavärlden, kriger och att öppna en alkaloidextraktionenhet för life-saving droger och blev en av de största exportörerna av lagliga opier i världen.
Vallmoodling gick ned i neighbourhooden och i vila av Uttar Pradesh statligt som gicks ned in mot avsluta av det 20th århundradet. En radda som vallmon kommer nu från, påstår av Rajasthan och Madhya Pradesh.
Men någon saker, gillar den storslagna koloniala byggnaden, har inte ändrat.
Ghosh skrev om ”en miasma av letargi” som verkade alltid för att hänga över fabrikens omgivning - ett exempel var de förvirrade aporna för opier som skulle varven de öppna avkloppen som bär den förlorada fabriken.
Stilla apor har körningen av fabriken som äter förlorada opier och dåsar all dag.
”Har de blivit hemfallna till opier. Mest av tiden måste vi att släpa att dåsa apor i väg från detta förlägger, ”något att säga för en arbetare.
Berättelse från BBC-NYHETERNA:
publicerade
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm: 2008/07/21 12:15: © BBC
MMVIII FÖR GMT 10
Внутри фабрики опиума мира самой большой
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Внутри фабрики опиума мира самой большой
Amarnath Tewary
Ghazipur
это остает фабрикой опиума крупнейшего в мире законной, date back почти 2 столетия.
И фабрика расположенная в Ghazipur в северном индийском положении Uttar Pradesh находится назад в limelight из-за недавн опубликованного международно acclaimed исторического романа.
Море Amitav Ghosh маков установлено во время времени когда торговля опиума из Индии процветала под великобританским правилом - и много из опиума пропускало из этой фабрики.
Ghosh говорит что кажется, что будет осведомленн своей состязательной истории или читает
опиум был необходимо товаром профинансировал великобританское Raj в Индии но на фабрике Ghazipur 188 year-old, никто роман Ghosh.
Юркое дело
вместо, будет делом как обычно: фабрика красн-кирпича 52 акров колониальная использует 900 работников и имеет годовой оборот $45m, с 90% из опиума ехпортированного к таким странам как США, япония, Франция, и Sri Lanka для фармацевтических польз.
США и япония самостоятельно импортируют от 200 до 250 метрических тонн опиума от фабрики каждый год.
Съемка внутри фабрики запрещена и обеспеченность плотно.
Фабрика официальное Manik Mukherjee говорит что индийский опиум «чисто» и имеет большое фармацевтическое значение.
Фабрика была расположена в идилличной окружающей среде - далеко выкрике от юля городка граници что Ghazipur будет сегодня.
В 1888, Rudyard Kipling, на сообщая отключении к зоне для пионерской газеты, описало ее в vivid детали.
«На крены Ganges, 40 миль под Benares как ворона летают, стоят фабрика Ghazipur, мята опиума по мере того как она была, whence вопрос драгоценные торты которые должны пополнить coffers индийского правительства,» он написал.
«Опиум приезжает challans, полками 100 опарников».
Amitav Ghosh имеет это описание в море маков. «Фабрика была больш: свои предпосылки покрыли forty-five акры и sprawled над 2 граничя смесями, каждым с многочисленнIp courtyards, баками воды и утюг-настилили крышу сараи.
«Как большие средневековые форты обозрели Ganga (реку Ganges), фабрика был поэтому расположено о имейте легкий доступ к реке пока был достаточн высокий избеубежать сезонные потоки».
Ghosh изучило вытравливания и литографии фабрики сделанной великобританскими художниками.
Колониальные vestiges
«будет довольно imposing визированием, вы знаете, если вы смотрите те комнаты и шарики опиума в их, то - должно быть миллионами и миллионами рупий worth».
Пешеристая фабрика все еще носит свои колониальные vestiges - красные здания кирпича, a сен-как бак воды и часы солнца donated великобританское вещество опиума. Вещества auctioned с опиума к торговцам.
Старый блка обработки был модернизирован только 2 лет тому назад с тортами опиума laden на moving подносах суша под солнцем.
Фабрика ая во время Второй войны, раскрывая блок извлечения алкалоида для life-saving снадобиь и стала одним из самых больших консигнантов законного опиума в мире.
Культивирование мака просклоняло в районе и в остальноях Uttar Pradesh положение просклоняло к концу 20th столетия. Множество мака теперь приходит от положений Раджастхана и Madhya Pradesh.
Но некоторые вещи, как грандиозное колониальное здание, не изменяли.
Ghosh написало о «миазме летаргии» показалось, что всегда повиснула над surroundings фабрики - одним примером были обезьяны addled опиумом скложили бы открытые sewers нося отход фабрики.
Обезьяны все еще имеют бег фабрики, есть отход опиума и дремая весь день.
«Они были addicted к опиуму. Большое часть из времени мы должны волочить дремая обезьян далеко от этого места, «работник говорит.
Рассказ от НОВОСТЕЙ BBC:
опубликованное
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm: 2008/07/21 12:15: © BBC
MMVIII GMT 10
Binnen de grootste de opiumfabriek van de wereld
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Binnen de grootste de opiumfabriek van de wereld
door Amarnath Tewary
Ghazipur
blijft het de grootste wettelijke de opiumfabriek van de wereld, die terug bijna twee eeuwen dateert.
En de fabriek die in Ghazipur in de noordelijke Indische staat van Uttar Pradesh wordt gevestigd is terug in limelight wegens een onlangs gepubliceerde internationaal toegejuichte historische roman.
Het Overzees van Ghosh van Amitav van Papavers wordt geplaatst tijdens een tijd toen de opiumhandel uit van India onder Britse regel bloeide - en veel van de opium vloeide weg van uit van deze fabriek.
Ghosh zegt dat de opium hoofdzakelijk de goederen die Britse Raj in India maar bij
de fabriek financierden van 188 éénjarigenGhazipur was, schijnt niemand zich bewust van zijn controversiële geschiedenis te zijn of de roman van Ghosh gelezen te hebben.
De levendige zaken
in plaats daarvan, het zijn zaken gebruikelijk: de 52 acre koloniale red-brick fabriek stelt 900 arbeiders tewerk en heeft een jaarlijkse omzet van $45m, met 90% van de opium die naar dergelijke landen wordt uitgevoerd zoals de V.S., Japan, Frankrijk, en Sri Lanka voor farmaceutisch gebruik.
De alleen V.S. en Japan voeren 200 tot 250 metrische ton opium van de fabriek in elk jaar.
De fotografie binnen de fabriek is belemmerd en de veiligheid is strak.
De fabriek officiële Manik Mukherjee zegt dat de Indische opium „zuiver“ is en immense farmaceutische waarde heeft.
De fabriek werd gevestigd in een idyllisch milieu - een verre schreeuw van de drukke grensstad dat Ghazipur vandaag is.
In 1888, beschreef Rudyard Kipling, op een rapporteringsreis aan het gebied voor de krant van de Pionier, het in levendig detail.
„Op de banken van de Ganges, 40 mijlen onder Benares als kraaivliegen, bevindt zich de Ghazipur fabriek, een opiummunt aangezien het was, whence kwestie de kostbare cakes die de koffers van de Indische overheid moeten bijvullen,“ hij schreef.
De „opium komt door challans, regimenten aan van honderd kruiken“.
Amitav Ghosh heeft deze beschrijving in het Overzees van Papavers. De „fabriek was immens: zijn gebouw behandelde vijfenveertig acres en spreidde meer dan twee aangrenzende samenstellingen, elk met talrijke binnenplaatsen, watertanks uit en ijzer-roofed loodsen.
„Als de grote middeleeuwse forten die Ganga (de rivier van Ganges) overzagen, was de fabriek zo gesitueerd om gemakkelijke toegang tot de rivier te hebben terwijl genoeg hoog het zijn om aan seizoengebonden vloed“ te ontsnappen.
Ghosh die etsen en lithografieën van de fabriek wordt bestudeerd die door Britse kunstenaars wordt gemaakt.
Koloniale vestiges
„het is vrij een opleggend gezicht, weet u het, als u die ruimten en ballen van opium in hen bekijkt - het moet miljoenen en miljoenen Roepies met een waarde van“ geweest zijn.
De holle fabriek draagt nog zijn koloniale vestiges - de rode baksteengebouwen, een luifel-als watertank en een zonklok schonken een Britse opiumagent. De agenten veilden van de opium aan handelaren.
De oude verwerkingseenheid werd slechts twee jaar geleden met opiumcakes gemoderniseerd die bij het bewegen van dienbladen worden geladen die onder de zon drogen.
De fabriek diversifi�ërde tijdens de Tweede Oorlog van de Wereld, die een alkaloïde extractieeenheid voor reddingsdrugs opent en werd één van de grootste exporteurs van wettelijke opium in de wereld.
Cultuur van de papaver daalde in de buurt en in de rest van Uttar Pradesh daalde de staat tegen het eind van de 20ste eeuw. De heel wat papaver komt nu uit de staten van Rajasthan en Madhya Pradesh.
Maar sommige dingen, zoals het grote koloniale gebouw, zijn niet veranderd.
Ghosh schreef over een „miasme van lethargie“ dat om altijd over de omgeving van de fabriek scheen te hangen - één voorbeeld was de opium bedorven apen die de open riolen omwikkelen zouden die het afval van de fabriek dragen.
De apen hebben nog de looppas die van de fabriek, opiumafval eet en de hele dag sluimert.
„Zij zijn gewijd aan opium geworden. Meestal moeten wij het sluimeren apen vanaf deze plaats slepen, een „arbeider zegt.
Verhaal van BBC NIEUWS:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm
publiceerde: 2008/07/21 12:15: 10 BBC
MMVIII VAN GMT ©
في العالم كبيرة أفيون مصنع
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
في العالم كبيرة أفيون مصنع
ب [أمرنث] [توري]
[غزيبور]
يبقى هو العالم كبيرة جائز أفيون مصنع, [دت بك] تقريبا اثنان قرون.
والمصنع يحدث في [غزيبور] في الدولة شماليّة هنديّة [أوتّر بردش] إلى الخلف في النور كلس بسبب مؤخّرا ينشر دوليّا يهتف رواية تاريخيّة.
[أميتف] [غوش] ثبتت بحث الخشاخيش أثناء وقت عندما أفيون تجارة من هند كان ازدهر تحت قاعدة بريطانيّة - وكثير من الأفيون كان تدفّق من هذا مصنع.
[غوش] يقول أنّ كان أفيون أساسا البضاعة أيّ موّل [رج] بريطانيّة في هند
غير أنّ في ال 188 [ير-ولد] [غزيبور] مصنع, لا أحد يظهر أن يكون مدركة من تاريخه خلافيّة أو أن يتلقّى قرأت [غوش] رواية.
عمل
نشيطة بدلا من ذلك, هو عمل بما أنّ معتادة: ال 52 فدان مستعمرة [رد-بريك] يستخدم مصنع 900 عاملات ويتلقّى [أنّول تثرنوفر] ال [$45م], مع 90% من الأفيون يصدق إلى هذا بلد بما أنّ ال [أوس], اليابان, فرنسا, وسيريلانكا لإستعمالات صيدلانيّة.
يستورد [أوسا] واليابان فحسب 200 [تو] 250 أطنان متريّة أفيون من المصنع كلّ سنة.
حظّرت فن في المصنع وأمن مشدودة.
يقول مصنع [منيك] رسميّة [موكهرج] أنّ أفيون هنديّة "صافية" ويتلقّى قيمة ضخمة صيدلانيّة.
حدّدت المصنع كان في بيئة [إيدلّيك] - بعيدا صرخة من ال يستعجل حافة مدينة أنّ [غزيبور] اليوم.
في 1888, وصف [رودرد] [كيبلينغ], على يفيد رحلة إلى المنطقة للجريدة رياديّة, هو في تفصيل مشرقة.
"على البنوك من [غنجس], 40 يطير أميال تحت [بنرس] كالغراب, يقف [غزيبور] مصنع, أفيون نعناع بما أنّ هو كان, [وهنس] إصدار القوالب ثمينة أنّ يكون أن يستكمل الصندوق حديديّ من الحكومة هنديّة," هو كتب.
"يصل الأفيون ب [شلّنس], أفواج من [أن هوندرد] مرطبانات".
يتلقّى [أميتف] [غوش] هذا وصف في البحث الخشاخيش. "كان المصنع ضخمة: غطّى فرضياته فدادين [فورت-فيف] وتمدّد على اثنان يجاور مركبات, كلّ مع يتعدّد ساحات, [وتر تنك] و [إيرون-رووفد] حظائر.
كان "مثل الحصون عظيمة قرون وسطى أنّ أطلّ [غنغ] ([غنجس] نهر), المصنع لذلك يضع [أس تو] تلقّيت [إسي كّسّ] إلى النهر بينما يكون عاليا بكفاية أن يهرب فيضانات موسميّة".
[غوش] درس ختوم وطبعة حجريّة من ال [فكتوري مد] بفنّان بريطانيّة.
آثار
مستعمرة "هو الى حدّ بعيد جهاز تسديد مهيبة, يعرف أنت, إن أنت تنظر في أنّ غرف والكرات الأفيون في هم - هو ينبغي يتلقّى كنت ملايين وملايين ال [روب] يساوي".
يحمل المصنع متكهّفة بعد آثاره مستعمرة - الحمراء قرميد بنايات, [ا] [كنوب-ليك] [وتر تنك] وشمس ساعة منحوا بريطانيّة أفيون عاملة. باع العاملات من الأفيون إلى تجار.
القديمة يعالج جدّدت وحدة كان فقط اثنان سنون [أغو] مع أفيون قوالب مثقّل ب على صواني متحرّكة ينشّف تحت الشمس.
أصبح المصنع ينوّع أثناء الحرب عالميّة, يفتح شبه قلويّة إستخراج وحدة لعقارات إنقاذيّة وواحدة من المصادر كبيرة من جائز أفيون في العالم.
خشخاش انخفض زراعة في الجوار وفي الإستراحة [أوتّر بردش] دولة انخفض نحو النهاية من ال [20ث] قرن. يأتي [ا لوت] من الخشخاش الآن من الدول من راجستان و [مدها] [بردش].
غير أنّ لم يغيّر بعض أشياء, مثل البناية عظيمة مستعمرة, يتلقّى.
[غوش] كتب حول "[ميسما] البلادة" أنّ بدا أن يكون دائما علقت على المصنع محيطات - كان واحدة مثال الأفيون [أدّلد] قردة الذي ثنّى المجارير مفتوحة يحمل المصنع نفاية.
يتلقّى قردة بعد الشوط من المصنع, يأكل أفيون نفاية ويتكاسل [ألّ دي].
"قد أصبح هم مدمنة إلى أفيون. أكثر من الوقت نحن يضطرّ جررت يتكاسل قردة بعيدا من هذا مكان, "يقول عاملة.
قصة من [بّك] أخبار:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/south_asia/7509059.stm
نشر: 2008/07/21 12:15: 10 حسب توقيت غرينتش
© [بّك] [مّفييي]
available in: 
