Friendship


Friendship is sharing a laugh or two;
Friendship is leaning on each other when
we come to a bend in life's road;
Friendship is taking the time to encourage
each other along this journey;
Friendship is finding a way to cope with
new pains as they come our way;
Friendship is sharing love along life's journey.

(c) 2006

Pendelita Toney

freindship
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Amitié


L'amitié partage un rire ou deux ;
L'amitié se penche sur l'un l'autre quand
nous venons à une courbure dans la route de la vie ;
L'amitié prend le temps de s'encourager
le long de ce voyage ;
L'amitié trouve une manière de faire face
à de nouvelles douleurs pendant qu'ils viennent à notre rencontre ;
L'amitié partage l'amour le long du voyage de la vie.

(c) Pendelita

2006 Toney

freindship
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Amistad


La amistad está compartiendo una risa o dos;
La amistad se está inclinando en uno a cuando
venimos a una curva en el camino de la vida;
La amistad está tomando la época de animarse
a lo largo de este viaje;
La amistad está encontrando una manera de hacer frente
a nuevos dolores mientras que vienen nuestra manera;
La amistad está compartiendo amor a lo largo del viaje de la vida.

(c) Pendelita

2006 Toney

freindship
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Amicizia


L'amicizia sta ripartendo una risata o due;
L'amicizia sta appoggiandosi a su a vicenda quando
veniamo ad una curvatura in strada della vita;
L'amicizia sta occorrendo tempo consigliarsi
lungo questo viaggio;
L'amicizia sta trovando un senso fare fronte
ai nuovi dolori mentre vengono il nostro senso;
L'amicizia sta ripartendo l'amore lungo il viaggio della vita.

(c) Pendelita

2006 Toney

freindship
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Freundschaft


Freundschaft teilt ein Lachen oder zwei;
Freundschaft lehnt sich auf einander, wenn
wir zu einer Schlaufe in der Straße des Lebens kommen;
Freundschaft dauert die Zeit, sich
entlang dieser Reise anzuregen;
Freundschaft findet eine Weise, mit den neuen
Schmerz fertig zu werden, während sie unsere Weise kommen;
Freundschaft teilt Liebe entlang Reise des Lebens.

(c), Pendelita

2006 Toney

freindship
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Friendship


O Friendship está compartilhando de um riso ou de dois;
O Friendship está inclinando-se em se quando
nós vimos a uma curvatura na estrada da vida;
O Friendship está fazendo exame do momento de incentivar-se
ao longo desta viagem;
O Friendship está encontrando uma maneira lidar com
as dores novas enquanto vêm nossa maneira;
O Friendship está compartilhando do amor ao longo da viagem da vida.

(c) Pendelita

2006 Toney

freindship
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Kamratskap


Kamratskap delar ett skratt eller två;
Kamratskap lutar på varje annat, när
vi kommer till en krökning i liv väg;
Kamratskap tar tiden att uppmuntra
varje annan längs denna resa;
Kamratskap finner a långt för att klara av med
ny plågor, som de kommer vårt långt;
Kamratskap delar förälskelse längs liv resa.

(c) Pendelita

2006 Toney

freindship
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Приятельство


Приятельство делит смех или 2;
Приятельство полагается на себе когда
мы придем к загибу в дороге жизни;
Приятельство принимает время ободрить
вдоль этого путешествия;
Приятельство находит дорогу справиться с
новыми болями по мере того как они приходят наша дорога;
Приятельство делит влюбленность вдоль путешествия жизни.

(c) Pendelita

2006 Toney

freindship
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Vriendschap


De vriendschap deelt een lach of twee;
De vriendschap leunt op elkaar wanneer
wij aan een kromming in de weg van het leven komen;
De vriendschap vergt de tijd om elkaar
langs deze reis aan te moedigen;
De vriendschap vindt een manier om aan nieuwe
pijnen het hoofd te bieden aangezien zij onze manier komen;
De vriendschap deelt liefde langs de reis van het leven.

(c) 2006

Toney Pendelita

[فريندشيب]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
صداقة


صداقة يشارك ضحك أو اثنان;
صداقة يميل على بعضهم بعضا عندما
يأتي نحن إلى خضوع في حياة طريق;
صداقة يأخذ الوقت أن يشجّع
بعضهم بعضا على طول هذا سفر;
صداقة يجد طريق أن يواجه مع
آلام جديدة بما أنّ هم يأتون طريقنا;
صداقة يشارك حالة حبّ على طول حياة سفر.

[(ك)] 2006

[بندليتا] [توني]

The man eventually destined to be free India's first Field Marshal was born on 3rd April 1914 at Amritsar. How did a Parsi couple settle for the holy city of the Sikhs? I once asked him and was told that in 1899, his father recently qualified as a doctor and just married, could make no professional headway in Bombay, and was advised to try his luck at Lahore in the Punjab. With his young wife, he set off by train for Lahore. The long dusty and hot journey took five days and by the end of it, his young wife, who had never left the comforts and civilization of Bombay, was in hysterics and cried to go back. Poor Dr Manekshaw did all he could to comfort her, but as the train steamed into Amritsar, with her first sight of the Sikhs the young bride screamed her lungs out and refused to go any further. So they left the train at Amritsar, and there they stayed for forty-five years.

The Manekshaws had six children, four boys and two girls, and Sam was the fifth child. Sam had his schooling at Nainital's Sherwood College. After completing his schooling, he should have gone to England to pursue higher studies; this was the promise made to him by his father but, fortunately for the Indian Army, Dr Manekshaw felt that this particular son was far too young to be on his own in a foreign country, even with his two elder brothers already studying there. So he was admitted to the Hindu Sabha College, Amritsar. If he had gone abroad, he often reminisces, he would have become a doctor. 'What doctor?' I queried, and was told 'Gynaecologist.'

After a stint in Hindu College, he applied for and was accepted for entry into the first batch of the newly opened Indian Military Academy at Dehradun for training Indians for commissioned rank in the British Indian Army. He received his commission on 4th February 1934 and, after an attachment as was the practice then with a British Infantry Battalion, the 2nd Battalion the Royal Scots, he joined the 4th Battalion, 12 Frontier Force Regiment, commonly called the 54th
Sikhs.

In 1937, at a social gathering in Lahore he met his future wife, Silloo Bode; they fell in love and were married on 22nd April 1939. Silloo is a graduate of Bombay's renowned Elphinstone College and also studied at the JJ School of Arts there. A voracious reader, a gifted painter and an extremely intelligent and interesting conversationalist, she has made an admirable wife and a wonderful mother.

The outbreak of the Second World War saw the 4/12 Frontier Force Regiment in action in Burma with the famed 17 Infantry Division. Sam was separated from his family for over three years and this separation was the cause of a celebrated example he was later to give while answering questions put to him in his capacity as Chief of the Army Staff by the Pay Commission. The question, which triggered off the reply was, why should the army continue to get separation allowance? This, to clarify, is a token sum every officer and enlisted man gets when his unit moves to a non-family station thus necessitating separation. I say 'token' because the name is a misnomer; whereas it is meant to cover the expenditure incurred in running two establishments, the amount paid is, in fact, a pittance. For example, an officer used to get just seventy rupees a month and the men an even smaller amount. The answer to explain the need was "After my marriage, I went off to war and didn't see my wife for three long years, and when I returned I found I had a brand-new daughter, and the only reason I am sure the child is mine is because she looks just like me." Needless to say, the Pay Commission broke up in laughter, but went away convinced. The separation allowance continues.

On 22nd February 1942, occurred the much publicised event when Sam was wounded. The retreat through the Burma jungle ended abruptly for him on 22nd February 1942, when seven bullets from a Japanese machine gun whipped through his body. The young captain who had just led two companies in the courageous capture of a vital hill was awarded the Military Cross. "We made an immediate recommendation," a senior officer explained, "because you can't award a dead man the Military Cross." His orderly Sher Singh evacuated him to the Regimental Aid Post where the
regimental medical officer, Captain G M Diwan, treated him overruling his protestations that the doctor treat other patients first. Sam was evacuated to the hospital at Pegu where he was operated upon, and then evacuated further to Rangoon, from where he sailed for India in one of the last ships to leave that port before it fell to the Japanese. He still carries the scars of this wound and I am not quite sure whether it is that or regular exercise that keeps his stomach
in -- to the envy of people much younger than he.

I was to see a great deal of Sher Singh during my tenure in Delhi. He and some other grizzled old veterans of the 4/12 Frontier Force Regiment were frequent visitors to Army House and South Block. The entire staff including all guards and sentries, had strict orders that if a man said he was from the 54th Sikhs he was to be led straight to the Chief, whatever the time or whatever the Chief happened to be doing.

Consequently, these gentlemen would turn up whenever it suited them with a string of requests that ranged from wanting a bag of sugar for a daughter's marriage (easy to solve) to asking that a relative or friend's relative be given immediate out-of-turn promotion. When I patiently attempted to explained the impossibility of the latter request and others like it, the worthy would bristle and inform me: "In the British time if the Jangi Lat gave an order it was executed without question." No amount of explanation that times had changed and that such Nadirshahi orders would now invite representations which could not possibly be answered, would pacify them and they would go away and complain to the Chief about the incapable and unhelpful Colonel Sahib he had from the Gorkhas.

The war over, saw Sam working in the military operations directorate at army headquarters, first as a general staff officer grade I, and later as director of military operations. It was from here that he oversaw the fighting that broke out between India and Pakistan, over Kashmir, the two nations that until so recently had been one. It was also under his direct supervision, when the cease-fire was declared, that the famous line called the Cease Fire Line was drawn. Many, many years later, by a strange coincidence, while he was Chief of the Army Staff, it was he whose brainchild it was to scrap the Cease Fire Line and call it the Line of Actual Control.

Promotions followed in rapid succession and 1959 saw Sam as commandant of the Defence Services Staff College. There his outspoken frankness got him into trouble with the defence minister, V K Krishna Menon, and his protégé of the time, the late Lieutenant General B M Kaul; a court of inquiry was ordered against him. Despite persistent questioning I have not been able to ascertain from him the reasons and the facts that led up to a situation where the Indian Army could have lost its most brilliant up-and-coming general officer: he just refuses to talk, calling the entire episode, just another phase. Be that as it may, the court of inquiry that was convened with the late Lieutenant General Daulet Singh, then Western Army commander, as presiding officer, exonerated Sam, but before a no case could be announced, fate intervened in the shape of the Chinese hordes that swept over what we had always considered the impregnable Himalayas.

The Indian Army, that proud, disciplined and distinguished force that had fought and triumphed in practically every battlefield of the world, was outmatched, outmaneuvered and outfought; its remnants streamed back dazed and humiliated leaving among the lush green mountains of the North Eastern Frontier Agency and the stark white to Ladakh its dead, its wounded and its pride.

The North Eastern Frontier Agency, now called Arunachal Pradesh, was where we suffered our worst defeat, and it was to 4 Corps that providence ironically decreed and Army Headquarters ordered Sam Manekshaw to succeed Lieutenant General B M Kaul, the man who had almost ruined his professional career. He took over 4 Corps on 28th November 1962 on promotion to lieutenant general, and the same day addressed a conference of what must surely have been a very shaken group of staff officers. He entered the room with his usual jaunty step, looked as if he were meeting each eye trained on him and said, ‘Gentleman, I have arrived! There will be no more withdrawals in 4 Corps, thank you;' and walked out. But the charisma that surrounds the man had preceded him and soldier and officer alike knew the 'chosen one' had arrived and henceforth all would be well. It was as if the dark and oppressive atmosphere had suddenly been lightened and Sam was the bearer of the light.

On 4th December 1963, Sam took over as army commander in the west, the second rung from the top. One of his brigade commanders was H S Yadav, the man who had been the principal prosecution witness in the case cooked up against him in 1961. At a party in an officers mess in Kashmir one evening, talk veered round to Yadav, and the senior brass, knowing the background and not averse to making a few points with the army commander, started on what each planned to do to catch or embarrass Yadav. The army commander heard this for some moments and then butted in ('before I got sick' as he told me later) with 'Look chaps, professionally, Kim Yadav is head and shoulders above most of you, so forget about trying to catch him out. He just lacks character and there is nothing anyone of you can do about that.'

At a meeting in Delhi a few months later, Chavan, then the defence minister, asked him his views on which army command Sam considered most important, challenging and threatened. Eastern, said Sam, as it had the Chinese in the North, East Pakistan in the South and on its flank insurgency rampant in Nagaland and the Mizo Hills and, if all that was not enough to fill the hands of the incumbent, the troubled state of West Bengal certainly would. Chavan thought over the answer for a few moments and then asked if Sam would like to accept the challenge of taking over that command. He accepted immediately.

Eastern Army had to keep one wary eye directed north on the Chinese; another eye had to be kept on erstwhile east Pakistan which lay in its gut, it had to fight insurgency in Nagaland which later spread to the Mizo Hills, and finally it had to watch over the politically volatile states of Assam and West Bengal. It was, therefore, no bed of roses, and the job of lower formations was not facilitated by the army commander's personally coming on the telephone every now and then and ‘grilling' staff officers and commanders with endless questions about detail.

I remember an occasion in Shillong where I once asked the senior staff officer why he was looking a bit off-colour. He told me he had just finished a telephone conversation with the army commander who had wanted answers to so many questions that, 'I am now in orbit.'

His mastery of detail was fantastic and, as I was to learn later, he could quote an answer given verbally or in writing months previously to correct someone who was saying something else. A battalion employed in the Mizo Hills, paying perhaps a little more attention to the welfare of its troops and, in the process, a little less than desirable to the operational side received a rude reminder that 'someone up there' was watching, very keenly, every move that was made. A parcel of bangles was delivered to the commanding officer with the compliments of the army commander with a cryptic note: 'If you are avoiding contact with the hostile give these to your men to wear.” Needless to say, the next few weeks saw a flurry of activity by this battalion resulting in another, more soothing message: 'send the bangles back.'

He was officiating as army chief in 1967 when the Chinese had their first clash with the Indian Army since 1962. This occurred at the 14000 foot high pass, Natu La, in Sikkim where the Chinese learnt to their cost that the Indian Army of 1967 was a different kettle of fish from that of 1962. He was summoned to a meeting of the Cabinet where, as he recalled later, everyone present at the meeting was vying with the others to present to the prime minister his grasp of the situation and offering one suggestion after another as to what should be done. After hearing most of the speakers, the prime minister enquired whether the officiating army chief, until then a silent spectator, had something to say. "I am afraid they are enacting Hamlet without the Prince," he said. "I will now tell you exactly what has happened, and how I intend to deal with the situation." He then proceeded to do so.

Bengal in those days was a very troubled state where anarchy was prevalent, and law and order was almost on the way out. Sam was traveling to Dum Dum airport, Calcutta, once when he found the road blocked for traffic by a huge crowd being harangued by one person. The outrider and the staff officer accompanying him both advised a detour, but this would have meant running away and would have been noticed by the locals. So he got out of his staff car instead, and started walking up to the speaker who, he discovered to his disquiet as he approached, was a 'huge fellow, well over six feet tall.' Anyway, hiding his mounting uneasiness, he put his hand out and announced, 'I am Sam Manekshaw.' This unsettled the other person somewhat as he had probably anticipated an argument. He too, put his hand out and mumbled his name. He was then asked to clear the road, as otherwise 'I shall miss my plane.' The speaker, by now completely confused, hastened to obey, and the last glimpse the army commander had of his latest acquaintance was of that worthy helping to clear the road.

By then Sam Manekshaw had become one of the most popular and well-known officers in the Indian Army. Stories of the many admirable qualities he possessed and did not hesitate to display were legion. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

bhadhur de SAM
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
L'homme par la suite destiné pour être le premier maréchal du champ de l'Inde libre a été soutenu le 3 avril 1914 chez Amritsar. Comment est-ce qu'un couple de Parsi a arrangé pour la ville sainte du Sikhs ? I une fois demandé lui et a été dit qu'en 1899, son père récemment qualifiés car un docteur et juste marié, ne pourrait faire aucuns progrès professionnels à Bombay, et a été conseillé pour essayer sa chance chez Lahore au Pendjab. Avec sa jeune épouse, il a placé au loin par chemin de fer pour Lahore. Le long voyage poussiéreux et chaud a pris cinq jours et vers la fin cela, sa jeune épouse, qui n'avait jamais laissé les conforts et la civilisation de Bombay, était dans le hysterics et pleuré pour retourner. DR pauvre Manekshaw tout il pourrait la soulager, mais comme train cuit à la vapeur dans Amritsar, avec sa première vue du Sikhs la jeune mariée a crié ses poumons dehors et a refusé d'aller plus loin. Ainsi ils ont laissé le train chez Amritsar, et là ils sont restés pendant des années forty-five.

Le Manekshaws a eu six enfants, quatre garçons et deux filles, et le SAM était le cinquième enfant. Le SAM a eu le sien instruire à l'université de Sherwood de Nainital. Après exécution de son instruire, il devrait être allé en Angleterre poursuivre des études plus élevées ; c'était la promesse faite à lui par son père mais, heureusement pour l'armée indienne, DR Manekshaw a estimé que ce fils particulier était trop jeune lointain à être sur ses propres dans un pays étranger, même avec ses deux frères plus âgés étudiant déjà là. Ainsi il a été admis à l'université indoue de Sabha, Amritsar. S'il était allé à l'étranger, il se rappelle souvent, il serait devenu un docteur. « Quel docteur ? » J'ai questionné, et ai été dit le « gynécologue.  »

Après un travail assigné dans l'université indoue, il s'est appliqué pour et a été accepté pour l'entrée dans la première série de l'académie militaire indienne nouvellement ouverte chez Dehradun pour des Indiens de formation pour le rang commissionné dans l'armée indienne britannique. Il a reçu sa commission le 4 février 1934 et, après qu'un attachement de même que la pratique puis avec un bataillon britannique d'infanterie, le 22eme bataillon les Ecossais royaux, il a joint le 4ème bataillon, régiment de force de 12 frontières, a généralement appelé le cinquante-quatrième
Sikhs.

En 1937, à une réunion sociale dans Lahore il a rencontré sa future épouse, Silloo présagent ; ils étaient amoureux et étaient mariés le 22 avril 1939. Silloo est un diplômé de l'université renommée d'Elphinstone de Bombay et également étudié à l'école de JJ des arts là. Un lecteur vorace, un peintre doué et une personne de conversation agréable extrêmement intelligente et intéressante, elle a fait une épouse excellente et une mère merveilleuse.

La manifestation de la deuxième guerre mondiale a vu le régiment de force de frontière de 4/12 dans l'action en Birmanie avec la Division d'infanterie 17 célèbre. Le SAM a été séparé de sa famille pendant plus de trois années et cette séparation était la cause d'un exemple célébré qu'il était plus en retard pour donner tandis que les questions de réponse mettaient à lui en sa qualité de chef du personnel d'armée par la Commission de salaire. La question, qui a déclenché outre de la réponse était, pourquoi devrait l'armée continuer à obtenir l'allocation de séparation ? Ce, pour clarifier, est une somme symbolique chaque dirigeant et l'homme enrôlé obtient quand son unité se déplace à une station de non-famille rendant nécessaire de ce fait la séparation. Je dis la « marque » parce que le nom est un terme mal approprié ; considérant qu'on le cense couvrir la dépense encourue en courant deux établissements, le montant payé est, en fait, un revenu. Par exemple, un dirigeant avait l'habitude d'obtenir juste soixante-dix roupies par mois et les hommes un peu encore. La réponse pour expliquer le besoin était « après mon mariage, je suis allé au loin faire la guerre et n'ai pas vu mon épouse pendant trois longues années, et quand je suis retourné je m'ai trouvé ai eu une fille toute neuve, et la seule raison je suis sûr que l'enfant est le mien est parce qu'elle ressemble juste à moi. » Inutile de dire, la Commission de salaire a enfoncé vers le haut le rire, mais est allée loin convaincu. L'allocation de séparation continue.

Le 22 février 1942, produit l'événement beaucoup annoncé quand le SAM a été blessé. La retraite par la jungle de la Birmanie a fini abruptement pour lui le 22 février 1942, quand sept balles d'une mitrailleuse japonaise fouettée par son corps. Le jeune capitaine qui avait juste mené deux compagnies dans la capture courageuse d'une colline essentielle a été attribué la croix militaire. « Nous avons fait une recommandation immédiate, » un dirigeant aîné expliqué, « parce que vous ne pouvez pas attribuer à un homme mort la croix militaire. » Son planton Sher Singh l'a évacué au poteau régimentaire d'aide où
le dirigeant médical régimentaire, capitaine G M Diwan, l'a traité outrepassant ses protestations que le festin de docteur d'autres patients d'abord. Le SAM a été évacué à l'hôpital chez Pegu où il a été actionné au moment, et puis a été évacué plus loin à Rangoon, d'où il a navigué pour l'Inde dans un des derniers bateaux au congé que le port avant lui est tombé au Japonais. Il a toujours cicatrices de cette blessure et je ne suis pas tout à fait sûr si c'est qu'ou l'exercice régulier qui garde son estomac
dedans -- à l'envie des personnes beaucoup plus jeunes que lui.

Je devais voir beaucoup de Sher Singh pendant ma tenure à Delhi. Lui et un autre grizzled de vieux vétérans du régiment de force de frontière de 4/12 étaient les visiteurs fréquents à la Chambre d'armée et au bloc de sud. Tout le personnel entier comprenant garde et des sentinelles, a eu les ordres stricts qui si un homme disait qu'il était du cinquante-quatrième Sikhs lui devaient être menés directement au chef, quoi que le temps ou celui qui le chef se soit avéré justement faire.

En conséquence, ces messieurs tourneraient vers le haut toutes les fois qu'il leur a convenu avec de la corde des demandes qui se sont étendues de vouloir un sac de sucre pour le mariage d'une fille (facile à résoudre) à demander qu'un parent ou le parent de l'ami soit donné immédiat dehors-de-tournent la promotion. Quand j'ai patiemment essayé à ai expliqué l'impossibilité de la dernière demande et d'autres comme elle, le digne se raidiraient et m'informeraient : « Dans le temps britannique si le Lat de Jangi donnait un ordre il a été exécuté sans aucun doute. » Aucune quantité d'explication que les temps avaient changée et que de tels ordres de Nadirshahi inviteraient maintenant les représentations qui ne pourraient pas probablement être répondues, les apaiserait et elles partiraient et porteraient plainte au chef au sujet du colonel incapable et inutile Sahib qu'il a eu du Gorkhas.

La guerre plus de, SAM de scie fonctionnant dans la direction militaire d'opérations aux sièges sociaux d'armée, d'abord comme catégorie générale I de dirigeant de personnel, et plus tard comme directeur des opérations militaires. C'était d'ici qu'il a surveillé le combat cela a éclaté entre l'Inde et le Pakistan, au-dessus du Cachemire, les deux nations qui jusque tellement récemment à eu été une. Il était également sous sa surveillance directe, quand le cessez-le-feu a été déclaré, que la ligne célèbre appelée la ligne de cessez-le-feu a été tracée. Beaucoup, beaucoup d'ans après, par une coïncidence étrange, alors qu'il était chef du personnel d'armée, c'était lui dont l'invention était de ferrailler la ligne de cessez-le-feu et pour l'appeler la ligne de la commande réelle.

Les promotions ont suivi dans le SAM de succession rapide et de 1959 scies comme le commandant de la défense entretient l'université de personnel. Là sa franchise franche l'est entré dans l'ennui avec le ministre de la défense, V K Krishna Menon, et son protégé du temps, défunt lieutenant B général M Kaul ; une cour d'enquête a été commandée contre lui. En dépit persistante de l'interrogation je n'ai pas pu s'assurer de lui les raisons et les faits qui ont amené à une situation où l'armée indienne pourrait avoir perdu son dirigeant général d'avenir plus brillant : il refuse juste de parler, appelant l'épisode entier, juste une autre phase. Soyez cela comme il peut, la cour d'enquête qui a été assemblée avec le défunt lieutenant le Général Daulet Singh, puis le commandant occidental d'armée, comme le dirigeant de présidence, le SAM acquitté, mais avant qu'un cas de non pourrait être annoncé, le destin sont intervenus dans la forme des hordes chinoises qui ont balayé au-dessus de ce que nous avions toujours considéré l'Himalaya irréfutable.

L'armée indienne, cette force fière, disciplinée et distinguée qui avaient combattu et avaient triomphé dans pratiquement chaque champ de bataille du monde, ont été surpassées, outmaneuvered et outfought ; ses restes ont coulé partir en arrière stupéfié et humilié parmi les montagnes vertes abondantes de l'agence nord-est de frontière et du blanc rigide à Ladakh ses morts, son blessé et sa fierté.

L'agence nord-est de frontière, maintenant appelée Arunachal Pradesh, était où nous avons souffert notre plus mauvaise défaite, et elle était à 4 corps que la providence a ironiquement décrétés et des sièges sociaux d'armée a commandé le SAM Manekshaw pour réussir le lieutenant B général M Kaul, l'homme qui avait presque ruiné sa carrière professionnelle. Il a succédé 4 corps le 28 novembre 1962 sur la promotion au général de lieutenant, et a le même jour adressé une conférence de ce qui doit sûrement avoir été un groupe très secoué de dirigeants de personnel. Il est entré dans la salle avec son étape désinvolte habituelle, regardée comme si il rencontraient chaque oeil qualifié sur lui et dit, monsieur de `, je sont arrivés ! Il n'y aura plus de retraits dans 4 corps, merci ; 'et a marché dehors. Mais le charisme qui entoure l'homme l'avait précédé et le soldat et le dirigeant ont de même su que « celui choisi » était arrivé et dorénavant tout serait bien. Il était comme si l'atmosphère foncée et accablante avait été soudainement éclairée et le SAM était le porteur de la lumière.

Le 4 décembre 1963, le SAM a succédé comme commandant d'armée dans l'ouest, le deuxième échelon à partir du dessus. Un de ses commandants de brigade était H S Yadav, l'homme qui avait été le témoin principal de poursuite dans le point de droit cuit vers le haut contre lui en 1961. À une partie dans les dirigeants salissent au Cachemire égaliser un, entretien viré en rond à Yadav, et le laiton aîné, connaissant le fond et non opposé à faire quelques remarques avec le commandant d'armée, commencé sur ce que chacun a projeté faire pour attraper ou embarrasser Yadav. Le commandant d'armée a entendu ceci pendant quelques moments et puis a abouté dedans (« avant que je sois tombé malade » pendant qu'il me disait plus tard) avec des 'gerçures de regard, professionnellement, Kim Yadav est principal et épaule au-dessus de la plupart d'entre toi, ainsi oubliez l'essai de l'attraper dehors. Il manque juste du caractère et il n'y a rien que n'importe qui de toi peut faire à ce sujet. '

Lors d'une réunion à Delhi quelques mois plus tard, Chavan, puis le ministre de la défense, demandé lui ses vues sur lesquelles le SAM d'ordre d'armée a considéré le plus important, provocant et menacé. Oriental, a dit le SAM, car il a eu les Chinois dans le nord, Pakistan est dans les sud et sur son insurrection de flanc effrénée dans Nagaland et les collines de Mizo et, si tout ce qui n'était pas assez pour remplir mains du candidat sortant, l'état préoccupé du Bengale occidental certainement. Pensée de Chavan au-dessus de la réponse pendant quelques moments et alors demandée si le SAM voudrait accepter le défi d'assurer cette commande. Il a accepté immédiatement.

L'armée orientale a dû maintenir un oeil circonspect dirigé au nord sur le Chinois ; un autre oeil a dû être gardé sur le Pakistan est d'autrefois qui s'étendent dans son intestin, il a dû combattre l'insurrection dans Nagaland qui plus tard s'est écarté aux collines de Mizo, et finalement il a dû observer au-dessus des états politiquement volatils d'Assam et du Bengale occidental. Il était, donc, aucun lit des roses, et du travail des formations inférieures n'était par le commandant d'armée maintenant et puis venir personnellement facilité au téléphone chaque et « griller » des dirigeants et des commandants de personnel avec des questions sans fin au sujet de détail.

Je me rappelle une occasion dans Shillong où I a par le passé demandé au dirigeant de cadres pourquoi il regardait un peu mal fichu. Il m'a dit qu'il avait juste fini une conversation téléphonique avec le commandant d'armée qui avait voulu des réponses à tant de questions ces, « je suis maintenant en orbite.  »

Sa maîtrise de détail était fantastique et, car je devais apprendre plus tard, il pourrait citer une réponse donnée verbalement ou en mois d'écriture précédemment pour corriger quelqu'un qui disait autre chose. A battalion employed in the Mizo Hills, paying perhaps a little more attention to the welfare of its troops and, in the process, a little less than desirable to the operational side received a rude reminder that 'someone up there' was watching, very keenly, every move that was made. Un colis des bracelets a été livré au dirigeant commandant avec les compliments du commandant d'armée avec une note cachée : 'Si vous évitez le contact avec l'élasticité hostile ceux-ci à vos hommes pour porter. » Inutile de dire, les semaines à venir ont vu une bourrasque d'activité par ce bataillon ayant pour résultat des autres, un message plus calmant : « renvoyez les bracelets.  »

Il officiait comme chef d'armée en 1967 où le Chinois a eu leur premier désaccord avec l'armée indienne depuis 1962. Ceci s'est produit aux 14000 pieds passe-haut, La de Natu, au Sikkim où le Chinois appris à leur coût que l'armée indienne de 1967 était une affaire différente de cela de 1962. Il a été appelé à une réunion du Cabinet où, comme il s'est rappelé plus tard, chacun présent lors de la réunion luttait avec les autres pour présenter au premier ministre sa prise de la situation et offrait une suggestion après des autres quant à ce que devrait être fait. Après avoir entendu la plupart des haut-parleurs, le premier ministre s'est enquis si le chef officiant d'armée, jusque-là un spectateur silencieux, a eu quelque chose à dire. « J'ai peur qu'ils décrètent la hameau sans prince, » il a dit. « Je te dirai maintenant exactement ce qui s'est produit, et que je prévoient pour traiter la situation. » Il a alors procédé faire ainsi.

Le Bengale en ces jours était un état très préoccupé où l'anarchie était répandue, et la loi et l'ordre étaient presque sur la sortie. Le SAM voyageait à l'aéroport de Dum Dum, Calcutta, une fois que quand il a trouvé la route bloquée pour le trafic par une foule énorme harangué par une personne. L'outrider et le dirigeant de personnel l'accompagnant tous les deux ont conseillé un détour, mais ceci aurait signifié le fonctionnement loin et aurait été noté par les gens du pays. Ainsi il est sorti de sa voiture de personnel à la place, et a commencé à marcher jusqu'à l'orateur qui, il a découvert à son inquiétude pendant qu'il s'approchait, était « un camarade énorme, bien plus de six pieds de grand. » Quoi qu'il en soit, cachant son inquiétude de support, il a mis le sien distribuerent et ont annoncé, « je suis SAM Manekshaw. » Ceci a ébranlé l'autre personne légèrement car il avait probablement prévu un argument. Il aussi, a mis le sien distribuerent et ont marmonné son nom. Il a été alors invité à dégager la route, comme autrement « je manquerai mon avion. » Le haut-parleur, à ce jour complètement confus, empressé pour obéir, et le dernier aperçu que le commandant d'armée a eu de sa dernière connaissance étaient de celui digne portion pour dégager la route.

D'ici là le SAM Manekshaw a eu devenu des dirigeants les plus populaires et les plus bien connus dans l'armée indienne. Histoires des nombreuses qualités excellentes qu'il a possédées et n'a pas hésité à montrer étaient légion. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

bhadhur del SAM
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
El hombre destinado ser primer mariscal del campo de la India libre nació eventual el 3 de abril de 1914 en Amritsar. ¿Cómo un par de Parsi colocó para la ciudad santa del Sikhs? I una vez preguntado le y fue dicho que en 1899, su padre cualificados recientemente como un doctor y apenas casado, no podría hacer ningún progreso profesional en Bombay, y aconsejado para intentar su suerte en Lahore en el Punjab. Con su esposa joven, él fijó apagado en tren para Lahore. El viaje polvoriento y caliente largo tomó cinco días y para el final de él, su esposa joven, que nunca había dejado las comodidades y la civilización de Bombay, estaba en hysterics y gritado para ir detrás. El dr pobre Manekshaw hizo todos lo que él podría confortarla, sino como el tren cocido al vapor en Amritsar, con su primera vista del Sikhs la novia joven gritó sus pulmones hacia fuera y rechazó ir más lejos. Dejaron tan el tren en Amritsar, y allí permanecían por años forty-five.

El Manekshaws tenía seis niños, cuatro muchachos y dos muchachas, y el SAM era el quinto niño. El SAM tenía el suyo el enseñar en la universidad de Sherwood de Nainital. Después de terminar su enseñar, él debe haber ido a Inglaterra a perseguir estudios más altos; ésta era la promesa hecha a él por su padre pero, afortunadamente para el ejército indio, el dr Manekshaw se sentía que este hijo particular era también joven lejano a estar en sus el propios en un país extranjero, incluso con sus dos más viejos hermanos que estudiaban ya allí. Lo admitieron tan a la universidad hindú de Sabha, Amritsar. Si él hubiera ido al extranjero, él recuerda el pasado a menudo, él habría hecho doctor. “Qué doctor?” Pregunté, y fui dicho a “ginecólogo. ”

Después de una restricción en universidad hindú, él solicitó y fue aceptado para la entrada en la primera hornada de la academia militar india nuevamente abierta en Dehradun para los indios del entrenamiento para la fila comisionada en el ejército indio británico. Él recibió a su comisión el 4 de febrero de 1934 y, después de que un accesorio al igual que la práctica entonces con un batallón británico de la infantería, el 2do batallón el Scots real, él ensambló a 4to batallón, regimiento de la fuerza de 12 fronteras, llamó comúnmente el 54.o
Sikhs.

En 1937, en una reunión social en Lahore él satisfizo a su esposa futura, Silloo presagia; cayeron en amor y fueron casados el 22 de abril de 1939. Silloo es un graduado de la universidad renombrada de Elphinstone de Bombay y también estudiado en la escuela de JJ de artes allí. Un lector voraz, un pintor dotado y un conversationalist extremadamente inteligente e interesante, ella ha hecho a una esposa admirable y a madre maravillosa.

El brote de la segunda guerra mundial consideró el regimiento de la fuerza de la frontera de 4/12 en la acción en Birmania con la división de infantería famosa 17. El SAM fue separado de su familia por más de tres años y esta separación era la causa de un ejemplo celebrado que él era más adelante dar mientras que las preguntas que contestaban pusieron a él en su capacidad pues jefe del personal del ejército de la Comisión de la paga. ¿La pregunta, que accionó de la contestación era, por qué debe el ejército continuar consiguiendo el permiso de la separación? Esto, clarificar, es una suma simbólica cada oficial y el hombre alistado consigue cuando su unidad se mueve a una estación de la no-familia que hace necesario así la separación. Digo el “símbolo” porque el nombre es un misnomer; mientras que se significa para cubrir el gasto incurrido en en el funcionamiento de dos establecimientos, la cantidad pagada es, de hecho, una miseria. Por ejemplo, un oficial conseguía apenas setenta rupias por mes y los hombres una cantidad incluso más pequeña. La respuesta para explicar la necesidad estaba “después de mi unión, me apagué guerrear y no vi a mi esposa por tres años largos, y cuando volví me encontré tenía una hija a estrenar, y la única razón soy seguro que es el niño es el mío porque ella parece apenas mí.” Innecesario decir, la Comisión de la paga adaptó para arriba risa, pero fue lejos convencido. El permiso de la separación continúa.

El 22 de febrero de 1942, ocurrido el acontecimiento mucho publicado cuando el SAM fue herido. El retratamiento a través de la selva de Birmania terminó precipitadamente para él el 22 de febrero de 1942, cuando siete balas de una ametralladora japonesa azotada a través de su cuerpo. Concedieron el capitán joven que acababa de conducir a dos compañías en la captura valerosa de una colina vital la cruz militar. “Hicimos una recomendación inmediata,” un antiguo funcionario explicado, “porque usted no puede conceder a un hombre muerto la cruz militar.” Su ordenanza Sher Singh lo evacuó al poste regimental de la ayuda donde
el médico castrense regimental, capitán G M Diwan, lo trató que invalidaba sus protestations que el convite del doctor otros pacientes primero. El SAM fue evacuado al hospital en Pegu en donde sobre lo funcionaron, y después evacuado más lejos a Rangoon, de donde él navegó para la India en una de las naves pasadas a la licencia que el puerto antes de él cayó al japonés. Él todavía lleva las cicatrices de esta herida y no soy absolutamente seguro si es que o el ejercicio regular que guarda su estómago
adentro -- a la envidia de la gente mucho más joven que él.

Debía ver Sher mucho Singh durante mi arrendamiento en Delhi. Él y algún otro grizzled a viejos veteranos del regimiento de la fuerza de la frontera de 4/12 eran visitantes frecuentes a la casa del ejército y al bloque del sur. El personal entero incluyendo todo guarda y los centinelas, tenía órdenes terminantes que si un hombre dijo que él era del 54.o Sikhs él debían ser conducidas derecho al jefe, lo que el tiempo o lo que sucedió el jefe hacer.

Por lo tanto, estos caballeros darían vuelta para arriba siempre que los satisficiera con una cadena de peticiones que se extendieron de desear un bolso del azúcar para la unión de una hija (fácil solucionar) a preguntar que den un pariente o el pariente del amigo inmediato hacia fuera-de-da vuelta a la promoción. Cuando procuré pacientemente a expliqué la imposibilidad de la última petición y otros como ella, el digno me erizarían e informarían: “En el tiempo británico si el lat de Jangi dio una orden fue ejecutado indiscutiblemente.” Ninguna cantidad de explicación que los tiempos habían cambiado y que invitarían tales órdenes de Nadirshahi ahora las representaciones que no podrían ser contestadas posiblemente, las pacificaría y saldrían y se quejarían al jefe por el coronel incapaz e inútil Sahib que él tenía del Gorkhas.

La guerra encima, SAM de la sierra que trabaja en la dirección militar de las operaciones en las jefaturas del ejército, primero como grado general I del oficial de personal, y más adelante como director de operaciones militares. Era aquí de ése que él supervisó luchar eso explotó entre la India y Paquistán, sobre Cachemira, las dos naciones que hasta tenido tan recientemente sido una. Estaba también bajo su supervisión directa, cuando el alto el fuego fue declarado, que la línea famosa llamada la línea del alto el fuego fue dibujada. Muchos, muchos años más tarde, por una coincidencia extraña, mientras que él era jefe del personal del ejército, era él que brainchild era desechar la línea del alto el fuego y llamarla la línea del control real.

Las promociones siguieron en el SAM de la sucesión rápida y de 1959 sierras como el comandante de la defensa mantiene la universidad del personal. Allí su franqueza abierta lo consiguió en apuro con el ministro de la defensa, V K Krishna Menon, y su protégé del tiempo, el último teniente B general M Kaul; una corte de la investigación fue pedida contra él. A pesar de persistente preguntar no he podido comprobar de él las razones y los hechos que condujeron a una situación donde el ejército indio habría podido perder a su oficial general up-and-coming más brillante: él apenas rechaza hablar, llamando el episodio entero, apenas otra fase. Sea eso como puede, la corte de la investigación que fue convocada con el último teniente general Daulet Singh, después el comandante occidental del ejército, como oficial de presidencia, el SAM exonerated, pero antes de que un caso de no podría ser anunciado, el sino intervinieron en la forma de los hordes chinos que barrieron sobre lo que siempre habíamos considerado el Himalaya impregnable.

El ejército indio, esa fuerza orgullosa, disciplinada y distinguida que habían luchado y habían triunfado en prácticamente cada campo de batalla del mundo, eran outmatched, outmaneuvered y outfought; sus remanente fluyeron el irse detrás deslumbrado y humillado entre las montañas verdes lush de la agencia nororiental de la frontera y del blanco rígido a Ladakh sus muertos, su herido y su orgullo.

La agencia nororiental de la frontera, ahora llamada Arunachal Pradesh, era donde sufrimos nuestra derrota peor, y estaba a 4 cuerpos a que el providence decretó irónico y las jefaturas del ejército pidió SAM Manekshaw para tener éxito al teniente B general M Kaul, el hombre que casi había arruinado su carrera profesional. Él asumió el control a 4 cuerpos el 28 de noviembre de 1962 en la promoción al general de teniente, y el mismo día trató una conferencia de qué debe seguramente haber sido un grupo muy sacudarido de oficiales de personal. ¡Él entró en el cuarto con su paso vivaz generalmente, mirado como si él resolviera cada ojo entrenado en él y dicho, caballero del `, yo ha llegado! No habrá retiros en 4 cuerpos, gracias; 'y caminó hacia fuera. Pero el carisma que rodea a hombre lo había precedido y el soldado y el oficial sabían igualmente que había llegado “el elegido” y en adelante todo estaría bien. Era como si la atmósfera oscura y opresiva hubiera sido aligerada repentinamente y el SAM era el portador de la luz.

El 4 de diciembre de 1963, el SAM asumió el control como comandante en el oeste, el segundo peldaño del ejército de la tapa. Uno de sus comandantes de la brigada era H S Yadav, el hombre que había sido el testigo principal del procesamiento en el caso cocinado para arriba en contra de él en 1961. En un partido en los oficiales ensucian en Cachemira el igualar una, charla virada alrededor a Yadav, y el latón mayor, sabiendo el fondo y no contrario a hacer algunos puntos con el comandante del ejército, comenzado en lo que planeó cada uno hacer para coger o para desconcertar Yadav. El comandante del ejército oyó esto por algunos momentos y después empalmó adentro (“antes de que consiguiera enfermo” mientras que él me dijo más adelante) con las 'grietas de la mirada, profesionalmente, Kim que Yadav es principal y que lleva a hombros sobre la mayor parte de usted, así que olvídese sobre intentar cogerlo hacia fuera. Él apenas carece el carácter y no hay nada que cualquier persona de usted puede hacer sobre eso. '

En una reunión en Delhi algunos meses más adelante, Chavan, entonces el ministro de la defensa, pedido le sus opiniones en las cuales el SAM del comando del ejército consideraba el más importante, desafiador y amenazado. Del este, dijo el SAM, pues tenía los chinos en el norte, Paquistán del este en el sur y en su insurrección del flanco desenfrenada en Nagaland y las colinas de Mizo y, si todo que no eran bastantes para llenar las manos del titular, el estado preocupado de Bengala del oeste ciertamente. Pensamiento de Chavan sobre la respuesta por algunos momentos y después preguntada si el SAM quisiera aceptar el desafío de asumir el control ese comando. Él aceptó inmediatamente.

El ejército del este tuvo que mantener un ojo cuidadoso dirigido al norte en el chino; otro ojo tuvo que ser guardado en Paquistán del este erstwhile que ponen en su tripa, él tuvo que luchar la insurrección en Nagaland que se separó más adelante a las colinas de Mizo, y finalmente tuvo que mirar sobre los estados político volátiles de Assam y de Bengala del oeste. Era, por lo tanto, no hay cama de rosas, y del trabajo de formaciones más bajas por el comandante del ejército personalmente el venir facilitado en el teléfono cada ahora y después y “asado a la parilla” de oficiales y de comandantes de personal con preguntas sin fin sobre el detalle.

Recuerdo una ocasión en Shillong donde I una vez preguntó a oficial de personal mayor porqué él miraba un pedacito off-colour. Él me dijo que él acababa de acabar una conversación de teléfono con el comandante del ejército que había deseado respuestas a tan muchas preguntas que, “yo ahora están en órbita. ”

Su maestría del detalle era fantástica y, como debía aprender más adelante, él podría cotizar una respuesta dada verbalmente o en meses de la escritura previamente para corregir a alguien que decía algo más. A battalion employed in the Mizo Hills, paying perhaps a little more attention to the welfare of its troops and, in the process, a little less than desirable to the operational side received a rude reminder that 'someone up there' was watching, very keenly, every move that was made. Un paquete de bangles fue entregado al oficial en jefe con los elogios del comandante del ejército con una nota secreta: 'Si usted está evitando el contacto con la elasticidad hostil éstos a sus hombres para usar.” Innecesario decir, las semanas próximas consideraron una ráfaga de la actividad de este batallón dando por resultado otra, un mensaje más calmante: “envíe los bangles detrás. ”

Él oficiaba como jefe del ejército en 1967 en que el chino tenía su primer choque con el ejército indio desde 1962. Esto ocurrió en el paso de 14000 pies de alto, La de Natu, en Sikkim en donde el chino aprendido a su coste que el ejército indio de 1967 era una diversa caldera de pescados de el de 1962. Lo convocaron a una reunión del gabinete donde, como él recordó más adelante, cada uno presente en la reunión competía con los otros para presentar al primer ministro su asimiento de la situación y ofrecía una sugerencia después de otra en cuanto a lo que debe ser hecho. Después de oír la mayor parte de los altavoces, el primer ministro investigó si el jefe del ejército que oficiaba, hasta entonces espectador silencioso, tenía algo que decir. “Estoy asustado que están decretando la aldea sin el príncipe,” él dijo. “Ahora le diré exactamente qué ha sucedido, y cómo yo se prepone ocuparse de la situación.” Él entonces procedió a hacer tan.

Bengala en esos días era un estado muy preocupado donde estaba frecuente la anarquía, y la ley y la orden casi estaban en la salida. El SAM viajaba al aeropuerto de Dum Dum, Calcutta, una vez que cuando él encontró el camino bloqueado para el tráfico por una muchedumbre enorme harangued por una persona. El outrider y el oficial de personal que lo acompañaban ambos aconsejaron un desvío, pero éste habría significado el funcionamiento lejos y habría sido notado por los locals. Él salió tan de su coche del personal en lugar de otro, y comenzó a caminar hasta el locutor que, él descubrió a su inquietud como él se acercó, era un “compañero enorme, bien sobre seis pies de alto.” De todas formas, ocultando su intranquilidad del montaje, él puso el suyo reparte y anunció, “soy SAM Manekshaw.” Este sin resolver la otra persona algo como él había anticipado probablemente una discusión. Él también, puso el suyo reparte y masculló su nombre. Le entonces pidieron despejar el camino, como “faltaré de otra manera mi plano.” El altavoz, ahora confundido totalmente, acelerado para obedecer, y la ojeada pasada que el comandante del ejército tenía de su conocido más último eran de ése helping digno para despejar el camino.

Para entonces el SAM Manekshaw tenía convertido de los oficiales más populares y más bien conocidos en el ejército indio. Historias de las muchas calidades admirables que él poseyó y que no vaciló exhibir era legión. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

bhadhur del SAM
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
L'uomo finalmente destinato essere primo Marshal del campo dell'India libera è stato sopportato il 3 aprile 1914 a Amritsar. Come una coppia di Parsi si è depositata per la città santa del Sikhs? I chiesto una volta lui e si è detto a che in 1899, nel suo padre recentemente qualificati poichè un medico e sposato appena, non potrebbe non fare progresso professionale a Bombay e si è raccomandato per provare la sua fortuna a Lahore nel Punjab. Con la sua moglie giovane, si è regolato fuori in treno per Lahore. Il viaggio polveroso e caldo lungo ha occorr cinque giorni e per la fine di esso, la sua moglie giovane, che non aveva lasciato mai le comodità e la civilizzazione di Bombay, era in hysterics e gridato per andare indietro. Il Dott Manekshaw dei poveri ha fatto tutti che potrebbe confortarlo, ma come il treno ha cotto a vapore in Amritsar, con la sua prima vista del Sikhs il bride giovane ha gridato i suoi polmoni fuori ed ha rifiutato di andare affatto più avanti. Così hanno lasciato il treno a Amritsar e là hanno rimasto per gli anni forty-five.

Il Manekshaws ha avuto sei bambini, quattro ragazzi e due ragazze ed il SAM era il quinto bambino. Il SAM ha avuto suo istruire all'università di Sherwood del Nainital. Dopo avere completato la sua istruzione, dovrebbe andare in Inghilterra perseguire gli più alti studi; ciò era la promessa fatta lui dal suo padre ma, fortunatamente per l'esercito indiano, il Dott Manekshaw ha ritenuto che questo figlio particolare era ugualmente giovane lontano da essere sui suoi propri in un paese straniero, anche con i suoi due fratelli più anziani già che studiano là. Così è stato ammesso all'università indù di Sabha, Amritsar. Se fosse andato all'estero, reminisces spesso, lui sarebbe diventato un medico. “Che medico?„ Ho interrogato e mi sono detto “al ginecologo. „

Dopo uno stint in università indù, ha fatto domanda per ed è stato accettato per l'entrata nella prima serie dell'accademia militare indiana recentemente aperta a Dehradun per gli indiani di addestramento per il Rank incaricato nell'esercito indiano britannico. Ha ricevuto la sua commissione il 4 febbraio 1934 e, dopo che un collegamento come era la pratica allora con un battaglione britannico della fanteria, il secondo battaglione lo Scots reale, facesse parte del quarto battaglione, Regiment della forza di 12 frontiere, comunemente ha denominato il cinquantaquattresimo
Sikhs.

In 1937, ad una riunione sociale in Lahore ha venuto a contatto della sua moglie futura, Silloo Bode; sono caduto nell'amore e sono stati sposati il 22 aprile 1939. Silloo è un laureato dell'università renowned di Elphinstone de Bombay ed anche studiato alla scuola di JJ delle arti là. Un lettore voracious, un pittore dotato e un conversationalist estremamente intelligente ed interessante, ha fatto una moglie eccellente e una madre meravigliosa.

Lo scoppio della seconda guerra mondiale ha visto il Regiment della forza di frontiera di 4/12 nell'azione in Birmania con la divisione di fanteria famed 17. Il SAM è stato separato dalla sua famiglia per oltre tre anni e questa separazione era la causa di un esempio che celebrato era più in ritardo fornire mentre le domande di risposta hanno messo a lui nella sua capienza poichè capo del personale dell'esercito dalla Commissione di paga. La domanda, che ha innescato fuori della risposta era, perchè dovrebbe l'esercito continuare ad ottenere il permesso di separazione? Ciò, chiarire, è una somma simbolica ogni ufficiale e l'uomo arruolato ottiene quando la sua unità si muove verso una stazione della non-famiglia che rende necessaria così la separazione. Dico “il segno„ perché il nome è un misnomer; considerando che è significato per riguardare le spese contratte nel funzionamento delle due imprese, l'importo pagato è, infatti, un pittance. Per esempio, un ufficiale ha usato ottenere appena settanta rupees un il mese e gli uomini un importo ancora più piccolo. La risposta per spiegare il bisogno era “dopo la mia unione, mi sono spento fare la guerra e non ho visto la mia moglie per tre anni lunghi e quando ho rinviato lo ho trovato ho avuto una figlia brand-new e l'unico motivo sono sicuro che il bambino è mine è perché assomiglia appena me.„ Inutile per dire, la Commissione di paga si è rotta in su nel laughter, ma è andato via convinto. Il permesso di separazione continua.

Il 22 febbraio 1942, accaduto l'evento molto divulg quando il SAM è stato ferito. La ritirata attraverso la giungla della Birmania si è conclusa bruscamente il 22 febbraio 1942 per lui, quando sette pallottole da una pistola di macchina giapponese sbattuta attraverso il suo corpo. Il capitano giovane che aveva condotto appena due aziende nel bloccaggio coraggioso di una collina vitale ha ricevuto la traversa militare. “Abbiamo fatto una raccomandazione immediata,„ un funzionario di grado elevato spiegato, “perché non potete assegnare ad un uomo guasto la traversa militare.„ La sua ordinanza Sher Singh lo ha evacuato all'alberino Regimental del sussidio in cui
l'ufficiale sanitario regimental, il capitano G M Diwan, lo ha curato che oltrepassa i suoi protestations che l'ossequio del medico altri pazienti in primo luogo. Il SAM è stato evacuato all'ospedale a Pegu in cui è stato funzionato su ed allora è stato evacuato ulteriormente a Rangoon, da dove ha navigato per l'India in una di ultime navi a permesso che l'orificio prima di esso è caduto al giapponese. Ancora trasporta le cicatrici di questa ferita e non sono abbastanza sicuro se è che o esercitazione normale che mantiene il suo stomaco
dentro -- all'invidia della gente molto più giovane del lui.

Dovevo vedere moltissimo Sher Singh durante il mio possesso a Delhi. Lui e un certo altro grizzled i veterani anziani del Regiment della forza di frontiera di 4/12 erano frequenti ospiti alla Camera dell'esercito ed al blocco del sud. L'intero personale compreso tutto custodisce e sentries, ha avuto ordini rigorosi che se un uomo dicesse che proveniva dal cinquantaquattresimo Sikhs lui dovevano essere condotti diritto al capo, qualunque il tempo o qualunque il capo è sembrato fare.

Di conseguenza, questi signori girerebbero in su ogni volta che li ha soddisfatti con una serie di richieste che hanno variato dal desiderare un sacchetto dello zucchero per l'unione della figlia (facile risolvere) a chiedere che un parente o il parente dell'amico è dato immediato fuori-de-gira la promozione. Quando ho tentato pazientemente a ho spiegato l'impossibilità della richiesta posteriore ed altri come esso, il degno lo rizzerebbero ed informerebbero: “Nel tempo britannico se il Lat di Jangi desse un ordine è stato eseguito indiscutibilmente.„ Nessuna quantità di spiegazione che i tempi avevano cambiato e che tali ordini di Nadirshahi ora inviterebbero le rappresentazioni che non potrebbero possibilmente essere risposte a, pacify loro ed andrebbero via e sporgerebbero querela al capo circa il colonnello incapace ed inutile Sahib che ha avuto dal Gorkhas.

La guerra sopra, SAM della sega che funziona nella direzione militare di funzionamenti alle sedi dell'esercito, in primo luogo come grado generale I dell'ufficiale di personale e più successivamente come direttore dei funzionamenti militari. Era di qui che ha sorvegliato il combattimento che ha scoppiato fra l'India ed il Pakistan, sopra il Kashmir, le due nazioni che fino così recentemente all'avuto a stato una. Era inoltre sotto il suo controllo diretto, quando il cessate il fuoco è stato dichiarato, che la linea famosa denominata la linea del fuoco di cess è stata disegnata. Molti, molti anni più successivamente, da una coincidenza sconosciuta, mentre era capo del personale dell'esercito, era lui di cui brainchild era di scartare la linea del fuoco di cess e denominarlo la linea di controllo reale.

Le promozioni sono seguito nel SAM seghe delle 1959 e di successione veloce come il comandante della difesa assiste l'università del personale. Là la sua franchezza franca lo ha entrato in difficoltà con il ministro della difesa, la V K Krishna Menon ed il suo protégé del tempo, il tenente ritardato la B generale la m. Kaul; una corte dell'inchiesta è stata ordinata contro di lui. Malgrado persistente l'interrogazione non ho potuto accertare da lui dei motivi e dei fatti che hanno portato ad una situazione dove l'esercito indiano potrebbe perdere il relativo ufficiale generale up-and-coming più brillante: rifiuta appena di comunicare, denominando l'intero episodio, appena un'altra fase. Sia quello come può, la corte dell'inchiesta che è stata riunita con il tenente il General ritardato Daulet Singh, quindi il comandante occidentale dell'esercito, come ufficiale di presidenza, il SAM exonerated, ma prima che un caso di no potrebbe essere annunciato, il destino hanno intervenuto nella figura dei hordes cinesi che hanno scopato sopra che cosa sempre avevamo considerato l'Himalaya impregnable.

L'esercito indiano, quella forza fiera, disciplinata e distinta che avevano combattuto e trionfato in praticamente ogni campo di battaglia del mondo, erano outmatched, outmaneuvered ed outfought; i relativi resti sono effluito andare indietro dazed ed umiliato fra le montagne verdi lush dell'agenzia nord-orientale di frontiera e del bianco rigido a Ladakh i relativi morti, il relativo ferrito ed il relativo orgoglio.

L'agenzia nord-orientale di frontiera, ora denominata Arunachal Pradesh, era dove abbiamo sofferto la nostra sconfitta più difettosa ed era a 4 corpi che il providence ha decretato ironicamente e sedi dell'esercito ha ordinato il SAM Manekshaw per riuscire il tenente la B generale la m. Kaul, l'uomo che quasi aveva rovinato la sua carriera professionale. Ha assunto la direzione di 4 corpi il 28 novembre 1962 sulla promozione al General di tenente e lo stesso giorno ha richiamato un congresso di che cosa deve certamente essere un gruppo molto agitato degli ufficiali di personale. Ha entrato nella stanza con il suo punto jaunty usuale, osservato come se stesse venendo a contatto di ogni occhio addestrato su lui e detto, signore del `, io è arrivato! Ci non saranno più ritiri in 4 corpi, grazie; 'ed ha camminato fuori. Ma il charisma che circonda l'uomo lo aveva preceduto ed il soldato e l'ufficiale hanno saputo egualmente che “quello scelto„ era arrivato e d'ora in poi tutti sarebbero bene. Era come se l'atmosfera scuro ed oppressive fosse stato alleggerito improvvisamente ed il SAM fosse l'elemento portante della luce.

Il 4 dicembre 1963, il SAM ha assunto la funzione di comandante nell'ovest, il secondo rung dell'esercito dalla parte superiore. Uno dei suoi comandanti della brigata era H S Yadav, l'uomo che era stato il testimone principale di processo nell'argomento cucinato in su contro di lui in 1961. Ad un partito in gli ufficiali scompigliano nel Kashmir livellare uno, colloquio veered in tondo a Yadav e l'ottone maggiore, conoscente i precedenti e non avverso a fare alcuni punti con il comandante dell'esercito, iniziato su che cosa ciascuno ha progettato fare per interferire o imbarazzare Yadav. Il comandante dell'esercito ha sentito questo per determinati momenti ed allora ha confinato dentro (“prima che ottenessi ammalato„ mentre mi ha detto più successivamente) con 'le screpolature di sguardo, professionalmente, Kim che Yadav è capo e che mette sopra la maggior parte di voi, in modo da dimentichi circa provare ad interferirlo fuori. Difetta appena del carattere e ci è niente che chiunque di voi possa fare a tale proposito. '

Ad una riunione a Delhi alcuni mesi più successivamente, Chavan, allora il ministro della difesa, chiesto lui i suoi punti di vista su cui il SAM di ordine dell'esercito ha considerato il più importante, challenging e minacciato. Orientale, ad esempio il SAM, poichè ha avuto il cinese nel nord, Pakistan orientale nel sud e sulla relativa insurrezione del fianco sfrenata in Nagaland e le colline di Mizo e, se tutte che non fossero abbastanza per riempire le mani dell'incombente, disturbate dichiari del Bengala ad ovest certamente. Pensiero di Chavan sopra la risposta per alcuni momenti ed allora chiesta se il SAM volesse accettare la sfida di assumere la direzione di quell'ordine. Ha accettato immediatamente.

L'esercito orientale ha dovuto mantenere un occhio prudente diretto a nord sul cinese; un altro occhio ha dovuto essere mantenuto sul Pakistan orientale erstwhile che risiedono nel relativo intestino, esso ha dovuto combattere l'insurrezione in Nagaland che più successivamente si è sparso alle colline di Mizo ed infine ha dovuto guardare sopra politicamente il volatile dichiara di Assam e del Bengala ad ovest. Era, quindi, nessuna base delle rose e del lavoro delle formazioni più basse non è stata facilitata dal comandante dell'esercito che viene personalmente sul telefono di tanto in tanto e “che cuoce„ gli ufficiali ed i comandanti alla griglia di personale con le domande infinite circa il particolare.

Mi ricordo di un'occasione in Shillong dove la I una volta ha chiesto all'ufficiale di personale maggiore perchè stava osservando una punta off-colour. Mi ha detto che avesse rifinito appena una conversazione telefonica con il comandante dell'esercito che aveva desiderato le risposte a tante domande che, “io sono ora in orbita. „

La sua padronanza del particolare era fantastica e, poichè dovevo imparare più successivamente, potrebbe citare una risposta data precedentemente verbalmente o nei mesi di scrittura per correggere qualcuno che stesse dicendo il qualcos'altro. A battalion employed in the Mizo Hills, paying perhaps a little more attention to the welfare of its troops and, in the process, a little less than desirable to the operational side received a rude reminder that 'someone up there' was watching, very keenly, every move that was made. Un pacchetto dei bangles è stato trasportato all'ufficiale commanding con i complimenti del comandante dell'esercito con una nota cryptic: 'Se state evitando il contatto con il give ostile questi ai vostri uomini per portare.„ Inutile per dire, le prossime settimane hanno visto un turbine di neve di attività da questo battaglione con conseguente un altro, messaggio più soothing: “trasmetta i bangles indietro. „

Officiating come capo dell'esercito in 1967 in cui il cinese ha fatto il loro scontrarsi primo con l'esercito indiano dal 1962. Ciò si è presentata ai 14000 piedi passa-alto, La di Natu, nel Sikkim in cui il cinese imparato al loro costo che l'esercito indiano di 1967 era una caldaia dei pesci differente da quella di 1962. È stato convocato ad una riunione del Governo in cui, ha ricordato più successivamente, tutto presente alla riunione vying con gli altri per presentare al ministro principale la sua stretta della situazione e stava offrendo un suggerimento dopo un altro quanto a che cosa dovrebbe essere fatto. Dopo avere sentito la maggior parte degli altoparlanti, il ministro principale ha domandato se il capo officiating dell'esercito, fino allora ad uno spectator silenzioso, ha avuto qualcosa da dire. “Sono impaurito che stanno promulgando il piccolo villaggio senza il principe,„ ha detto. “Ora gli dirò esattamente che cosa è accaduto e come io intende occuparsi della situazione.„ Allora ha continuato fare così.

Il Bengala in quei giorni era molto disturbati dichiara dove anarchy era prevalente e la legge e l'ordine erano quasi sull'uscita. Il SAM stava viaggiando all'aeroporto di Dum Dum, Calcutta, una volta che quando ha trovato la strada ostruita per traffico da una folla enorme che harangued da una persona. Il outrider e l'ufficiale di personale che lo accompagnano entrambi hanno raccomandato una deviazione, ma questo avrebbe significato il funzionamento via e sarebbe stato notato dai locals. Così ha uscito del suo automobile del personale preferibilmente ed ha cominciato camminare fino all'altoparlante che, lui ha scoperto alla sua inquietudine mentre si è avvicinato a, era “un collega enorme, bene oltre alto sei piedi.„ In ogni modo, nascondendo il suo uneasiness del montaggio, ha messo suo distribuisce ed annunciato, “sono SAM Manekshaw.„ Questo non fisso l'altra persona piuttosto come probabilmente aveva previsto una discussione. Anche, ha messo suo distribuisce e mumbled il suo nome. Allora è stato chiesto di eliminare la strada, come “mancherò al contrario il mio aereo.„ L'altoparlante, ormai completamente confuso, accelerato per obbedire e l'ultimo glimpse che il comandante dell'esercito ha avuto della sua ultima conoscenza erano di quello helping degno per eliminare la strada.

Per allora il SAM Manekshaw ha avuto quello diventato degli ufficiali più popolari e più ben noti nell'esercito indiano. Storia delle molte qualità che eccellenti ha posseduto e che non ha esitato a visualizzare era legione. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

SAM bhadhur
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Der Mann schließlich, der, freien Indiens zu sein fangen bestimmt ist zuerst, Marschall wurde getragen am 3. April 1914 bei Amritsar auf. Wie vereinbarte ein Parsi Paar für die heilige Stadt des Sikhs? I einmal gefragt ihn und wurde daß 1899, seinen Vater erklärt, die vor kurzem qualifiziert wurde, da ein Doktor und gerade verbunden, keine professionelle Fahrt in Bombay bilden könnte, und wurde, um sein Glück bei Lahore im Punjab zu versuchen geraten. Mit seiner jungen Frau stellte er weg mit dem Zug für Lahore ein. Die lange staubige und heiße Reise dauerte fünf Tage und Ende sie, seine junge Frau, die nie den Komfort und die Zivilisation von Bombay gelassen hatte, war im hysterics und geschrieen, um zurück zu gehen. Schlechter Dr Manekshaw tat alle, die er sie trösten könnte, aber als der Zug dämpfte in Amritsar, mit ihrem ersten Anblick des Sikhs schrie die junge Braut ihre Lungen heraus und lehnte ab, irgendwie weiter zu gehen. So ließen sie den Zug bei Amritsar, und dort blieben sie für forty-five Jahre.

Das Manekshaws hatte sechs Kinder, vier Jungen und zwei Mädchen, und SAM war das fünfte Kind. SAM hatte seins, an der Hochschule Sherwood Nainitals zu schulen. Nachdem er sein Schulen durchgeführt hat, sollte er nach England gegangen sein, höhere Studien auszuüben; dieses war die Versprechung, die ihm von seinem Vater gebildet wurde, aber, glücklicherweise für die indische Armee, glaubte Dr Manekshaw, daß dieser bestimmte Sohn die weiten auch Junge war, zum auf seinen Selbst in einem Ausland zu sein, sogar mit seinen zwei älteren Brüdern, die bereits dort studieren. So wurde er zur hinduistischen Sabha Hochschule, Amritsar zugelassen. Wenn er ins Ausland gegangen war, ergeht sich er häufig, er würde geworden sein ein Doktor in Erinnerungen. „Welcher Doktor?“ Ich fragte und wurde „Gynäkologen erklärt. “

Nach einem Pensum in der hinduistischen Hochschule, beantragte er und wurde für Eintragung in die erste Reihe der eben geöffneten indischen Kriegsakademie bei Dehradun für Training Inder für beauftragten Rank in der britischen indischen Armee angenommen. Er empfing seine Kommission am 4. Februar 1934 und, nachdem ein Zubehör, wie die Praxis dann mit einem britischen Infanterie-Bataillon, das 2. Bataillon das königliche Scots, verband er das 4. Bataillon, die 12 Grenzkraft-Regiment, benannte allgemein das 54th
Sikhs.

1937 an einer Sozialversammlung in Lahore traf er seine zukünftige Frau, Silloo prophezeit; sie verliebten und wurden am 22. April 1939 verbunden. Silloo ist ein Absolvent der berühmten Hochschule Elphinstone Bombays und an der JJ Schule von künsten auch dort studiert. Ein unersättlicher Leser, ein begabter Maler und ein extrem intelligenter und interessanter guter Gesellschafter, hat sie eine bewundernswerte Frau und eine wundervolle Mutter gebildet.

Der Ausbruch des zweiten Weltkrieges sah das 4/12 Grenzkraft-Regiment in der Tätigkeit in Birma mit der berühmten Abteilung der Infanterie-17. SAM wurde von seiner Familie für rüber drei Jahre getrennt und diese Trennung war die Ursache eines gefeierten Beispiels, das er später war zu geben, während antwortende Fragen zu ihm in seine Kapazität da Leiter des Armee-Personals durch die Bezahlung Kommission sich setzten. Die Frage, die weg von der Antwort auslöste, war, warum sollte die Armee fortfahren, Trennung Genehmigung zu erhalten? Dieses, zu erklären, ist eine Scheinsumme jeder Offizier und eingetragener Mann erhält, wenn seine Maßeinheit auf eine Nichtfamilie Station bewegt, die folglich Trennung erfordert. Ich sage „Zeichen“, weil der Name eine falsche Bezeichung ist; während es bedeutet wird, um die Aufwendung zu umfassen, die wenn man zwei Einrichtungen genommen wird, laufen läßt, ist die gezahlte Menge tatsächlich ein Pittance. Z.B. pflegte ein Offizier, gerade siebzig Rupien ein Monat und die Männer zu erhalten sogar etwas. Die Antwort, zum der Notwendigkeit zu erklären war „nach meiner Verbindung, ging ich zum Krieg aus und sah meine Frau nicht für drei lange Jahre, und als ich zurückkam, fand ich mich hatte eine nagelneue Tochter, und der einzige Grund bin ich sicher, daß das Kind meins ist ist, weil sie aussieht gerade wie ich.“ Unnötig zu sagen, lief die Bezahlung Kommission oben Gelächter ein, aber ging weg überzeugt. Die Trennung Genehmigung fährt fort.

Am 22. Februar 1942 aufgetreten dem viel publizierten Fall, als SAM verwundet wurde. Der Rückzug durch den Birma Dschungel beendete unerwartet für ihn am 22. Februar 1942, als sieben Gewehrkugeln von einer japanischen Maschine Gewehr, die durch seinen Körper gepeitscht wurde. Dem jungen Kapitän, der gerade zwei Firmen in der mutigen Sicherung eines lebenswichtigen Hügels geführt hatte, wurde das militärische Kreuz zugesprochen. „Wir bildeten eine sofortige Empfehlung,“ ein erklärter Vorgesetzter, „, weil Sie nicht einem toten Mann das militärische Kreuz zusprechen können.“ Seine Ordonanz Sher Singh evakuierte ihn zum Regimentshilfsmittel-Pfosten, in dem der
medizinische regimentsmäßigoffizier, Kapitän G M Diwan, ihn seine Protests überlagernd daß die Doktorfestlichkeit andere Patienten zuerst behandelte. SAM wurde zum Krankenhaus bei Pegu evakuiert, in dem er auf bearbeitet wurde, und evakuiert dann weiter nach Rangoon, von, dem er für Indien in einem der letzten Schiffe zum Urlaub segelte, daß Tor vor ihm zum Japaner fiel. Er trägt noch die Narben dieser Wunde und ich bin nicht ganz sicher, ob es daß oder regelmäßige übung ist, die seinen Magen innen
hält -- zum Neid der Leute viel jünger als er.

Ich sollte viel Sher Singh während meines Besitzes in Delhi sehen. Er und irgendein anderer grizzled alte Veterane des 4/12 Grenzkraft-Regiments waren- häufige Besucher zum Armee-Haus und zum Südblock. Alle gesamte Personal einschließlich schützt und Wachen, hatte strenge Aufträge, die, wenn ein Mann sagte, daß er vom 54th Sikhs er war zu den Leiter gerade geführt werden sollten, was auch immer die Zeit oder, was auch immer der Leiter geschah, zu tun.

Infolgedessen würden diese Herren sich oben drehen, wann immer es ihnen mit einer Zeichenkette der Anträge entsprach, die vom Wunsch eines Beutels des Zuckers für die Verbindung einer Tochter (einfach zu lösen) bis zu dem Fragen reichten, daß einem Verwandten oder Verwandtem des Freunds sofortig heraus-von-drehen Förderung gegeben werden. Als ich geduldig zu erklärte die Unmöglichkeit des letzten Antrags versuchte und andere wie es, das angemessene würden mich starren und informieren: „In der britischen Zeit, wenn der Jangi Lat einen Auftrag erteilte, wurde es durchgeführt ohne Frage.“ Keine Menge Erklärung, die die Zeiten geändert hatten und der solche Nadirshahi Aufträge jetzt Darstellungen einladen würden, die nicht vielleicht beantwortet werden konnten, würde sie beruhigen und sie würden weggehen und beschweren sich zum Leiter über den unfähigen und nutzlosen Oberst Sahib, den er vom Gorkhas hatte.

Der Krieg rüber, Säge SAM, die im militärischen Betriebe Direktorat an den Armee-Hauptsitzen, zuerst als allgemeiner Mitarbeiter der Personalabteilunggrad I und später als Direktor der militärischen Betriebe arbeitet. Es war von hier dem, das er das Kämpfen das ausbrach zwischen Indien und Pakistan beaufsichtigte, über Kaschmir, die zwei Nationen, die, bis so vor kurzem gehabt gewesen eine. Es war auch unter seiner direkten überwachung, als der Waffenstillstand erklärt wurde, daß die berühmte Linie, die die aufhörenfeuer-Linie genannt wurde, gezeichnet wurde. Viele, viele Jahre später, durch eine merkwürdige übereinstimmung, während er Leiter des Armee-Personals war, war es er dessen Geistesprodukt es war, die aufhörenfeuer-Linie auszurangieren und sie zu nennen die Linie der tatsächlichen Steuerung.

Förderungen folgten in schnelle Reihenfolge und 1959 Säge SAM, wie Kommandant der Verteidigung Personal-Hochschule instandhält. Dort erhielt seine freimütige Offenheit ihn in Mühe mit dem Verteidigungminister, V K Krishna Menon und seinem protégé der Zeit, der späte Leutnant allgemeines B M Kaul; eine Untersuchungskommission wurde gegen ihn bestellt. Trotz, das des Ausfragens bin ich hartnäckig ist, nicht in der Lage gewesen, von ihm die Gründe zu ermitteln und die Tatsachen, die das bis zu einer Situation führte, in der die indische Armee seinen leuchtendsten up-and-coming allgemeinen Offizier verloren haben könnte: er lehnt gerade ab zu sprechen und benennt die gesamte Episode, gerade eine andere Phase. Seien Sie das, wie es kann, die Untersuchungskommission, das mit dem späten Leutnant General Daulet Singh zusammengekommen wurde, dann griffen westlicher Armeekommandant, wie vorsitzender Offizier, entlastete SAM, aber, bevor ein Nr.fall verkündet werden könnte, Schicksal in die Form der chinesischen Horden ein, die fegten über, was wir immer für den unumstößlichen Himalaja gehalten hatten.

Die indische Armee, diese stolze, disziplinierte und unterschiedene Kraft, die in praktisch jedem Schlachtfeld der Welt gekämpft und triumphed hatten, waren outmatched, überlistet und outfought; seine Reste strömten zurück betäubtes und gedemütigtes Verlassen Ladakh unter den üppigen grünen Bergen der nordöstlichen Grenzagentur und des steifen Weiß seine Toten, sein verletztes und sein Stolz.

Die nordöstliche Grenzagentur, jetzt angerufen Arunachal Pradesh, war, wo wir unsere schlechteste Niederlage erlitten, und sie war zu 4 Korps, die Vorsehung ironisch verordnete und Armee-Hauptsitze SAM Manekshaw bestellte, um Leutnant allgemeinem B M Kaul zu folgen, der Mann, der fast seine professionelle Karriere ruiniert hatte. Er übernahm 4 Korps am 28. November 1962 auf Förderung zum Leutnantgeneral, und der gleiche Tag adressierte eine Konferenz von, was eine sehr gerüttelte Gruppe Mitarbeiter der Personalabteilung sicher gewesen sein muß. Er betrat den Raum mit seinem üblichen feschen Schritt, geschaut, als ob er jedes auf ihm ausgebildete und gesagte Auge traf, `Herrn, ich ist angekommen! Es gibt no more Zurücknahmen in 4 Korps, danke; 'und ging heraus. Aber das Charisma, das den Mann hatte vorangegangen ihn umgibt und der Soldat und der Offizier wußten gleich, daß „gewählte der“ angekommen war und künftig alle gut sein würden. Es war, als ob die dunkle und bedrückende Atmosphäre plötzlich erleichtert worden war und SAM die Stütze des Lichtes war.

Am 4. Dezember 1963 übernahm SAM als Armeekommandant im Westen, der zweite Rung von der Oberseite. Einer seiner Brigadekommandanten war H S Yadav, der Mann, der der Hauptverfolgungzeuge im Argument gewesen war, das oben gegen ihn 1961 gekocht wurde. An einer Partei in verwirren kennen Offiziere in Kaschmir das einerglätten, das Gespräch, das um zu Yadav veered sind, und der ältere Messing und den Hintergrund und nicht abgeneigt zum Bilden einiger Punkte mit dem Armeekommandanten, begonnen auf, was jeder plante, zu tun, um Yadav sich zu verfangen oder in Verlegenheit zu bringen. Der Armeekommandant hörte dieses während bestimmter Momente und stieß dann innen („, bevor ich“ krank wurde, während er mir später erklärte), mit 'Blickmäulern professionell Kim, den Yadav Haupt ist und über die meisten von Ihnen schultert, also vergessen Sie über das Versuchen, sich ihn heraus zu verfangen. Er ermangelt gerade Buchstaben und es gibt nichts, das jedermann von Ihnen über das tun kann. '

Bei einer Sitzung in Delhi einige Monate später, Chavan, dann der Verteidigungminister, ihn um um seine Ansichten gebeten, auf denen Armebefehl SAM am wichtigsten betrachtete, schwierig und bedroht. Östlich, sagte SAM, da sie die Chinesen im Norden, Ostpakistan im Süden und auf seinem Flankeaufstand hatte, der in Nagaland und die Mizo Hügel und zügellos ist, wenn alle, die nicht genug waren, zum der Hände des Amtsinhabers zu füllen, der gestörte Zustand von Westbengal zweifellos wurden. Chavan Gedanke über der Antwort während einiger Momente und dann gefragt, ob SAM die Herausforderung des Übernehmens dieses Befehls annehmen möchte. Er nahm sofort an.

Östliche Armee mußte ein vorsichtiges Auge halten verwiesen nördlich auf den Chinesen; ein anderes Auge mußte auf einstigem Ostpakistan gehalten werden, die in seinen Darm legen, es mußte Aufstand in Nagaland kämpfen, das später zu den Mizo Hügeln verbreitete, und schließlich mußte es über die politisch löschbaren Zustände von Assam und von Westbengal aufpassen. Es war, folglich war kein Bett der Rosen und des Jobs der niedrigeren Anordnungen nicht erleichtertes durch den Armeekommandanten am Telefon persönlich jetzt und dann kommen, das jedem ist und „Grillen“ der Mitarbeiter der Personalabteilung und der Kommandanten mit endlosen Fragen über Detail.

Ich erinnere mich eine an Gelegenheit in Shillong, in dem I den Mitarbeiteroffizier, warum fragte einmal er eine off-colour Spitze schaute. Er erklärte mir, daß er gerade ein Telefongespräch mit dem Armeekommandanten, der Antworten zu so vielen diesen Fragen gewünscht hatte, „ich ist jetzt in der Bahn beendet hatte. “

Seine Beherrschung des Details war fantastisch und, da ich später erlernen sollte, könnte er eine Antwort veranschlagen mündlich oder, die vorher in den Schreiben Monaten gegeben wurde, um jemand zu beheben, das noch etwas sagte. A battalion employed in the Mizo Hills, paying perhaps a little more attention to the welfare of its troops and, in the process, a little less than desirable to the operational side received a rude reminder that 'someone up there' was watching, very keenly, every move that was made. Ein Paket der Armbänder wurde an den befehlshabenden Offizier mit den Komplimenten des Armeekommandanten mit einer mysteriösen Anmerkung geliefert: 'Wenn Sie Kontakt mit dem feindlichen Geben diese zu Ihren Männern vermeiden, um zu tragen.“ Unnötig zu sagen, sahen die nächsten Wochen eine Aufregung der Tätigkeit durch dieses Bataillon mit dem Ergebnis ander, beruhigendere Anzeige: „schicken Sie die Armbänder zurück. “

Er amtierte als Armeeleiter 1967, als der Chinese ihr erstes Zusammentreffen mit der indischen Armee seit 1962 hatte. Dieses am 14000 Fuß Hochpaß, Natu La, in Sikkim in dem der Chinese auftrat, der zu ihren Kosten erlernt wurde, daß die indische Armee von 1967 ein anderer Kessel der Fische von dem von 1962 war. Er wurde zu einer Sitzung des Schrankes zusammengerufen, in dem, wie er später zurückrief, jeder Geschenk bei der Sitzung mit den anderen vying, um dem Premierminister seine Reichweite der Situation darzustellen und einen Vorschlag nach anderen anbot hinsichtlich, was getan werden sollte. Nachdem er die meisten Lautsprechern gehört hatte, erkundigte sich der Premierminister, ob der amtierende Armeeleiter, bis dann einen leisen Zuschauer, etwas zu sagen hatte. „Ich habe Angst, daß sie Dörfchen ohne den Prinzen verordnen,“ sagte er. „Ich erkläre Ihnen genau, was geschehen ist und wie jetzt ich beabsichtigen, die Situation zu beschäftigen.“ Er fuhr dann fort, so zu tun.

Bengal an jenen Tagen war ein sehr gestörter Zustand, in dem Anarchie überwiegend war, und Gesetz und Auftrag waren fast auf dem Ausweg. SAM reiste Dum Dum zum Flughafen, Kalkutta, sobald, als er die Straße blockiert für Verkehr von einer sehr großen Masse fand, die von einer Person Strafpredigt gehalten wurde. Das outrider und der Mitarbeiter der Personalabteilung, die ihn beide begleiten, rieten einem Umweg, aber dieses würde Betrieb weg bedeutet haben und würde von den Einheimischen beachtet worden sein. So verließ er ein sein Personalauto anstatt und fing an, bis zum Sprecher zu gehen, der, er zu seiner Besorgnis, während er sich näherte, war ein „sehr großer Gefährte entdeckte, gut über sechs Fuß hoch.“ Sowieso sein Montage uneasiness versteckend, setzte er seins austeilt und verkündete, „ich bin SAM Manekshaw.“ Dieses unerledigte die andere Person ein wenig, wie er vermutlich ein Argument vorweggenommen hatte. Er auch, setzte seins austeilt und murmelte seinen Namen. Er wurde dann gebeten, die Straße zu löschen, wie anders „ich vermisse mein Flugzeug.“ Der Lautsprecher, jetzt vollständig verwirrt, beeilt, um zu befolgen und der letzte Blick, die der Armeekommandant von seiner neuesten Bekanntschaft hatte, waren von dem die angemessene Portion, zum der Straße zu löschen.

Bis dahin hatte SAM Manekshaw gewordenes der populärsten und weithin bekanntesten Offiziere in der indischen Armee. Geschichten der vielen bewundernswerten Qualitäten, die er besaß und nicht zögerte anzuzeigen war Legion. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

bhadhur do sam
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
O homem destined para ser Marshal do campo de India livre primeiro foi carregado eventualmente em 3o abril 1914 em Amritsar. Como um par de Parsi se estabeleciu para a cidade holy do Sikhs? I perguntado uma vez lhe e foram ditos que em 1899, em seu pai qualificados recentemente porque um doutor e casado apenas, não poderia não fazer nenhum headway profissional em Bombaim, e recomendados para tentar sua sorte em Lahore no Punjab. Com sua esposa nova, ajustou-se fora pelo trem para Lahore. A viagem empoeirada e quente longa fêz exame de cinco dias e para o fim dela, sua esposa nova, que tinha deixado nunca os confortos e a civilização de Bombaim, estava no hysterics e gritado para ir para trás. O Dr. pobre Manekshaw fêz tudo que poderia comfort a, mas como o trem cozinhado em Amritsar, com sua primeira vista do Sikhs o bride novo gritou seus pulmões para fora e recusou-os ir mais mais. Assim deixaram o trem em Amritsar, e lá permaneceram por anos forty-five.

O Manekshaws teve seis crianças, quatro meninos e duas meninas, e o Sam era a quinta criança. O Sam teve his educar na faculdade de Sherwood de Nainital. Após ter terminado seu educar, deve ter ido a Inglaterra perseguir uns estudos mais elevados; esta era a promessa feita a ele por seu pai mas, felizmente para o exército Indian, o Dr. Manekshaw sentiu que este filho particular era demasiado jovem distante a estar no seus próprios em um país extrangeiro, mesmo com seus dois irmãos mais velhos que estudam já lá. Foi admitido assim à faculdade Hindu de Sabha, Amritsar. Se for no exterior, reminisces frequentemente, ele transformar-se-ia um doutor. “Que doutor?” Eu perguntei, e fui dito o “Gynaecologist. ”

Após um stint na faculdade Hindu, aplicou-se para e foi aceitado para a entrada no primeiro grupo do Academy militar Indian recentemente aberto em Dehradun para Indians do treinamento para o Rank comissão no exército Indian britânico. Recebeu seu commission em 4o fevereiro 1934 e, depois que um acessório como era a prática então com um batalhão britânico da infantaria, 2o batalhão o Scots real, juntou o 4o batalhão, Regiment da força de 12 fronteiras, chamou geralmente o 54th
Sikhs.

Em 1937, em um recolhimento social em Lahore encontrou-se com sua esposa futura, Silloo Bode; caíram no amor e foram casados em 22o abril 1939. Silloo é um graduado de faculdade renowned de Elphinstone de Bombaim e estudado também na escola de JJ das artes lá. Um leitor voracious, um pintor gifted e um conversationalist extremamente inteligente e interessante, fêz uma esposa admirable e uma mãe maravilhosa.

O outbreak da segunda guerra de mundo viu o Regiment da força da fronteira de 4/12 na ação em Burma com a divisão de infantaria 17 famed. O Sam foi separado de sua família por sobre três anos e esta separação era a causa de um exemplo que comemorado estava mais atrasado dar quando as perguntas respondendo lhe puseram em sua capacidade porque chefe da equipe de funcionários do exército pelo Commission do pagamento. A pergunta, que provocou fora da resposta era, por que deve o exército continuar a começar a permissão da separação? Esta, para esclarecer, é uma soma simbólica cada oficial e o homem alistado começa quando sua unidade se move para uma estação da non-família que necessita assim a separação. Eu digo o “símbolo” porque o nome é um misnomer; visto que se significa cobrir a despesa incorrida em funcionar dois estabelecimentos, a quantidade paga é, no fato, um pittance. Por exemplo, um oficial usou-se começar apenas setenta rupees um o mês e os homens uma quantidade mesmo menor. A resposta para explicar a necessidade era “após minha união, eu apaguei-me guerrear e não me vi minha esposa por três anos longos, e quando eu retornei eu encontrei-me tive uma filha brand-new, e a única razão eu sou certo que a criança é minha é porque olha apenas como mim.” Needless para dizer, o Commission do pagamento quebrou acima no laughter, mas foi convencido afastado. A permissão da separação continua.

Em 22o fevereiro 1942, ocorrido o evento muito publicised quando o Sam foi ferido. O recuo através da selva de Burma terminou abruptamente para ele em 22o fevereiro 1942, quando sete balas de um injetor de máquina japonês chicoteado através de seu corpo. O capitão novo que tinha conduzido apenas a duas companhias na captação courageous de um monte vital foi concedido a cruz militar. “Nós fizemos uma recomendação imediata,” um oficial sênior explicado, “porque você não pode conceder a um homem inoperante a cruz militar.” Seu assistente hospitalar Sher Singh evacuou-o ao borne regimental do dae (dispositivo automático de entrada) onde
o oficial médico regimental, capitão G M Diwan, o tratou que overruling seus protestations que o deleite do doutor outros pacientes primeiramente. O Sam foi evacuado ao hospital em Pegu onde foi operado upon, e evacuado então mais mais a Rangoon, de onde sailed para India em um dos últimos navios à licença que o porto antes dele caiu ao japonês. Carrega ainda as cicatrizes desta ferida e eu não sou completamente certo se é que ou o exercício regular que mantem seu estômago
dentro -- ao envy dos povos muito mais novos do que ele.

Eu devia ver Sher muito Singh durante meu tenure em Deli. E algum outro grizzled veterans velhos do Regiment da força da fronteira de 4/12 eram visitantes freqüentes à casa do exército e ao bloco sul. Toda a equipe de funcionários inteira including guarda e sentries, teve as ordens estritas que se um homem dissesse que era do 54th Sikhs ele deviam ser conduzidas em linha reta ao chefe, o que quer que o tempo ou o que quer que o chefe aconteceu fazer.

Conseqüentemente, estes gentlemen girariam acima sempre que os serviu com uma corda dos pedidos que variaram de querer um saco do açúcar para a união de uma filha (fácil de resolver) a perguntar que um parente ou o parente do amigo estivessem dados imediato para fora--giram o promotion. Quando eu tentei pacientemente a expliquei o impossibility do último pedido e outro como ele, o digno eriçar-me-ia e informar--ia: “No tempo britânico se o Lat de Jangi desse uma ordem foi executado sem dúvida.” Nenhuma quantidade de explanação que os tempos tinham mudado e que tais ordens de Nadirshahi convidariam agora as respresentações que não poderiam possivelmente ser respondidas, pacify as e partiriam e queixar-se-iam ao chefe sobre o coronel incapable e unhelpful Sahib que teve do Gorkhas.

A guerra sobre, Sam da serra que trabalha no directorate militar das operações em matrizes do exército, primeiramente como uma classe geral I do oficial de equipe de funcionários, e mais tarde como o diretor de operações militares. Era aqui daquele que oversaw a luta isso quebrou para fora entre India e Paquistão, sobre Kashmir, as duas nações que até tido assim recentemente sido uma. Estava também sob sua supervisão direta, quando o cease-fire foi declarado, que a linha famosa chamada a linha do fogo cessar estêve extraída. Muitos, muitos anos mais tarde, por uma coincidência estranha, quando era chefe da equipe de funcionários do exército, era ele cujo brainchild era se desfazer da linha do fogo cessar e a chamar a linha do controle real.

Os Promotions seguiram no Sam da sucessão rápida e das 1959 serras como o comandante da defesa presta serviços de manutenção à faculdade da equipe de funcionários. Lá seu frankness outspoken começou-o no problema com o ministro da defesa, V K Krishna Menon, e seu protégé do tempo, tenente atrasado B geral M Kaul; uma corte de inquérito foi requisitada de encontro a ele. Apesar persistente de questionar eu não pude verificar dele as razões e os fatos que conduziram a uma situação onde o exército Indian poderia ter perdido seu oficial geral up-and-coming mais brilhante: recusa apenas falar, chamando o episode inteiro, apenas uma outra fase. Seja isso como pode, a corte de inquérito que foi reunido com o tenente general atrasado Daulet Singh, a seguir o comandante ocidental do exército, como o oficial presiding, o Sam exonerated, mas antes que um exemplo do No. poderia ser anunciado, o fate intervieram na forma dos hordes chineses que varreram sobre o que nós tínhamos considerado sempre os Himalayas impregnable.

O exército Indian, essa força orgulhosa, disciplinada e distinguida que tinham lutado e tinham triunfado em praticamente cada campo de batalha do mundo, eram outmatched, outmaneuvered e outfought; seus restos fluíram sair para trás dazed e humilhada entre as montanhas verdes lush da agência no nordeste da fronteira e do branco stark a Ladakh seus mortos, seu ferido e seu orgulho.

A agência no nordeste da fronteira, chamada agora Arunachal Pradesh, era onde nós sofremos nossa derrota mais má, e era a 4 corpos que o providence decreed ironically e matrizes do exército requisitou Sam Manekshaw para suceder o tenente B geral M Kaul, homem que tinha arruinado quase sua carreira profissional. Fêz exame sobre 4 corpos em 28o novembro 1962 no promotion ao general de tenente, e o mesmo dia dirigiu-se a uma conferência de o que deve certamente ter sido um grupo muito agitado de oficiais de equipe de funcionários. Entrou no quarto com sua etapa jaunty usual, olhada como se se encontrava com cada olho treinado nele e dito, cavalheiro do `, mim chegou! Não haverá não mais retirada em 4 corpos, obrigado; 'e andou para fora. Mas o charisma que cerca o homem o tinha precedido e o soldado e o oficial souberam igualmente que “esse escolhido” tinha chegado e henceforth todos seriam bem. Era como se a atmosfera escura e oppressive tinha sido iluminada de repente e o Sam era o portador da luz.

Em 4o dezembro 1963, Sam fêz exame sobre como o comandante no oeste, o segundo rung do exército do alto. Um de seus comandantes do brigade era H S Yadav, homem que tinha sido a testemunha principal do prosecution no argumento cozinhado acima de encontro a ele em 1961. Em um partido no os oficiais mess em Kashmir nivelar um, conversa veered round a Yadav, e o bronze sênior, sabendo o fundo e nao averse a fazer alguns pontos com o comandante do exército, começado em o que cada um planeou fazer para travar ou embarrass Yadav. O comandante do exército ouviu este por certos momentos e butted então dentro (“antes que eu comecei doente” enquanto me disse mais tarde) com 'as rachaduras do olhar, profissionalmente, Kim que Yadav é principal e empurra acima de a maioria de você, assim que esqueça-se sobre tentar travá-lo para fora. Falta apenas o caráter e não há nada que qualquer um de você pode fazer sobre aquele. '

Em uma reunião em Deli alguns meses mais tarde, Chavan, então ministro da defesa, pedido lhe suas vistas em que o Sam do comando do exército considerou o mais importante, challenging e ameaçado. Oriental, disse o Sam, porque teve os chineses no norte, Paquistão do leste no sul e em sua revolta do flanco rampant em Nagaland e os montes de Mizo e, se todos que não eram bastantes para encher as mãos do encarregado, o estado incomodado de Bengal ocidental certamente. Pensamento de Chavan sobre a resposta por alguns momentos e perguntada então se o Sam gostar de aceitar o desafio de fazer exame do excesso que comandam. Aceitou imediatamente.

O exército oriental teve que manter um olho wary dirigido para o norte no chinês; um outro olho teve que ser mantido em Paquistão do leste erstwhile que colocam em seu gut, ele teve que lutar a revolta em Nagaland que espalhou mais tarde aos montes de Mizo, e finalmente teve que prestar atenção sobre os estados polìtica temporários de Assam e de Bengal ocidental. Era, conseqüentemente, nenhuma cama das rosas, e do trabalho de umas formações mais baixas não era pelo comandante do exército pessoalmente vinda facilitada no telefone cada agora e então e “grelhar” oficiais e comandantes de equipe de funcionários com perguntas infinitas sobre o detalhe.

Eu recordo uma ocasião em Shillong onde I perguntou uma vez ao oficial de equipe de funcionários sênior porque olhava um bocado off-colour. Disse-me que tinha terminado apenas uma conversação de telefone com o comandante do exército que tinha querido respostas a assim muitas perguntas que, “mim estão agora na órbita. ”

Seu mastery do detalhe era fantástico e, porque eu devia aprender mais tarde, poderia citar uma resposta dada verbal ou em meses da escrita previamente para corrigir alguém que dizia algo mais. A battalion employed in the Mizo Hills, paying perhaps a little more attention to the welfare of its troops and, in the process, a little less than desirable to the operational side received a rude reminder that 'someone up there' was watching, very keenly, every move that was made. Um pacote dos bangles foi entregado ao oficial comandante com os elogios do comandante do exército com uma nota cryptic: 'Se você está evitando o contato com a elasticidade hostil estes a seus homens para desgastar.” Needless para dizer, poucas semanas seguintes viram um flurry da atividade por este batalhão tendo por resultado outro, mensagem mais soothing: “emita os bangles para trás. ”

Officiating como o chefe do exército em 1967 em que o chinês teve seu primeiro clash com o exército Indian desde 1962. Isto ocorreu na passagem de 14000 pés de altura, La de Natu, em Sikkim onde o chinês aprendido a seu custo que o exército Indian de 1967 era uma chaleira de peixes diferente daquela de 1962. Foi chamado a uma reunião do armário onde, como recordou mais tarde, todos presente na reunião vying com o outro para apresentar ao ministro principal seu aperto da situação e oferecia uma sugestão após outra a respeito de o que deve ser feito. Após ter ouvido a maioria dos altofalantes, o ministro principal inquiriu se o chefe officiating do exército, até então um espectador silencioso, teve algo para dizer. “Eu estou receoso que estão decretando o Hamlet sem o príncipe,” disse. “Eu direi agora lhe exatamente o que aconteceram, e como mim pretende tratar da situação.” Proseguiu então fazer assim.

Bengal naqueles dias era um estado muito incomodado onde anarchy era prevalent, e a lei e a ordem estavam quase na maneira para fora. O Sam estava viajando ao aeroporto de Dum Dum, Calcutá, uma vez que quando encontrou a estrada obstruída para o tráfego por uma multidão enorme que harangued por uma pessoa. O outrider e o oficial de equipe de funcionários que acompanham o ambos recomendaram um detour, mas este significaria o corredor afastado e seria observado pelos locals. Assim saiu de seu carro da equipe de funcionários preferivelmente, e começou andar até o altofalante que, ele descobriu a seu disquiet enquanto se aproximou, era “um companheiro enorme, bem sobre seis pés de altura.” Em todo o caso, escondendo seu uneasiness da montagem, pôs sua mão para fora e anunciou-a, “eu sou Sam Manekshaw.” Este unsettled a outra pessoa um tanto como tinha antecipado provavelmente um argumento. Demasiado, pôs sua mão para fora e mumbled seu nome. Foi pedido então para cancelar a estrada, como de outra maneira “eu faltarei meu plano.” O altofalante, por agora confundido completamente, hastened obedecer, e o último glimpse que o comandante do exército teve de seu conhecimento mais atrasado eram daquele helping digno para cancelar a estrada.

Então pelo Sam Manekshaw teve tornado dos oficiais os mais populares e os mais well-known no exército Indian. Histórias de muitas qualidades que admirable possuiu e não hesitate indicar era legion. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

sam-bhadhur
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Den destinerade manen att vara fria Indien första fältmarskalk var slutligen född på 3rd April 1914 på Amritsar. Hur kopplade ihop en Parsi högryggad träsoffa för den heliga staden av Sikhsen? I som frågades en gång honom och, berättades, att i 1899, his fadern som för en tid sedan var kvalificerad som en manipulera och precis att gifta sig, kunde göra inget yrkesmässigt framsteg i Bombay, och var klok till försök hans lycka på Lahore i Punjaben. Med hans unga fru honom uppsättning av med drevet för Lahore. Den långa dammiga och hoade resan tog fem dagar och vid avsluta av den, hans unga fru, som hade aldrig lämnat komfort och civilisationen av Bombay, var i hysteriker och gråtit för att gå tillbaka. Fattig Dr Manekshaw gjorde alla som han kunde trösta henne, men som drevet som ångades in i Amritsar, med hennes första sikt av Sikhsen skrek vägrade den unga bruden, hennes lungs ut och för att gå any vidare. Så lämnade de drevet på Amritsar, och där blev de för forty-five år.

Manekshawsen hade sex barn, fyra pojkar och två flickor, och Sam var det femte barnet. Sam hade hans skolgång på Nainitals den Sherwood högskolan. Når han har avslutat hans skolgång, bör han ha väck till England som förföljer högre studier; detta var löftet som gjordes till honom av hans fader, men, lyckligtvis för den indiska armén, klädde med filt Dr Manekshaw, att denna särskilda son var alldeles barn som är på hans eget i ett utländskt land, även med hans två fläderbröder som redan där studerar. Så medgavs han till den hinduiska Sabha högskolan, Amritsar. Om han hade borta utland, reminisces har han ofta, honom skulle blivit en manipulera. ”Vad manipulerar?”, Jag queried och berättades ”gynekologen. Gruppera

av den nyligen öppnade indiska militära akademin på Dehradun för utbildningsindier för bemyndigat frodigt i den brittiska indiska armén,” efter en snålhet i hinduisk högskola, honom applicerade för och accepterades för tillträde in i första. Han mottog hans kommission på 4th Februari 1934, och, efter ett tillbehör som var öva därefter med en brittisk infanteribataljon, den 2nd bataljonen den kungliga Scotsen, sammanfogade han den 4th bataljonen, styrkaRegiment för 12 gräns, kallade gemensamt den 54th
Sikhsen.

I 1937 på en social sammankomst i Lahore mötte han hans framtida fru, bidade Silloo; de avverkar förälskat och att gifta sig på 22nd April 1939. Silloo är en kandidat av Bombay den berömda Elphinstone högskolan, och också utstuderat på JJEN skola av konster där. En voracious avläsare, en begåvad målare och en extremt intelligent och intressant conversationalist, har hon gjort en beundransvärd fru och ett underbart att fostra.

Utbrott av understödjavärlden kriger sågar regimenten för 4/12gränsstyrka i handling i Burma med den berömda uppdelningen för infanteri 17. Sam avskildes från hans familj för över tre år, och detta avskiljande var orsaka av ett berömdt exempel som han var mer sistnämnd att ge att svara för stunder ifrågasätter satt till honom i hans kapacitet, som chefen av armén bemannar vid lönkommissionen. Ifrågasätta, som startade av svaret, var, why bör armén fortsätta för att få avskiljandeavdrag? Denna att klargöra, är en varje teckensumma kommenderar och enlisted manen får när hans enhetsflyttningar till enfamilj posterar necessitating thus av avskiljande. I något att säga ”tecken”, därför att det känt är en misnomer; eftersom det betyds för att täcka förbrukningen som åsamka sig i etableringar för spring två, är det betalade beloppet, i faktum, en pittance. Till exempel får en van vid kommendera rättvisa sjuttiorupees per månad och manarna ett jämnt mindre belopp. Svaret som förklarar behovet, var ”efter min förbindelse, gick såg grundar jag av att kriga och inte min fru för tre långa år, och då jag gick I tillbaka, mig hade en brand-new dotter, och de enda resonerar den säkra I-förmiddagen barnet är min är, därför att hon ser rättvis något liknande mig.”, Needless till något att säga, lönkommissionen som var pank upp i laughter, men gick bort övertygat. Avskiljandeavdrag fortsätter.

På 22nd Februari 1942 som uppstås den mycket offentliggj橬一j händelsen, när Sam sårades. Reträtten till och med den Burma djungeln avslutade plötsligt för honom på 22nd Februari 1942, då sju kulor från en japansk maskingevär piskade till och med his förkroppsligar. Den unga kaptenen, som hade precis, ledde två företag i det modiga tillfångatagandet av en livsviktig kull tilldelades den arga militären. ”Gjorde vi en omgående rekommendation,” en pensionär kommenderar förklarat, ”, därför att du inte kan tilldela en död man som det militärt korsar.”, Hans sjukvårdare Sher Singh evakuerade honom till det Regimental bistår postar, var
den regimental läkarundersökningen kommenderar, kaptenG M Diwan, behandlade honom som overruling hans protestations som manipulerafesten andra tålmodig först. Sam evakuerades till sjukhuset på Pegu, var han fungerades upon, och evakuerades därefter vidare till Rangoon, från var han seglade för Indien i en av de sist shipsna till tjänstledighetar, som port för det avverkningen till japanen. Han stillar bär ärren av detta sår, och ganska säkra I-förmiddagen den inte huruvida är det att eller stamgästen övar att uppehällen hans mage
in -- till avunden av folk som mycket är mer ung än honom.

Jag skulle se ett stort avtal av Sher Singh under min ambetstid i Delhi. Han och någon annan grizzled gammala veteran av regimenten för 4/12gränsstyrka var frekventerar besökare till arméhuset och det södra kvarteret. De hela bemannar däribland alla vakter och vaktposter, hade strikt beställer att, om en man sade att han var från den 54th Sikhsen han skulle vara ledde raksträcka till chefen som var allt vad tiden eller allt vad chefen händde att göra.

Därför vänder dessa skulle gentlemän upp, när som helst det passade dem med en stränga av förfrågan som spännde från att önska en hänga lös av socker för en dotters förbindelse (som var lätt att lösa) till att fråga att en släkting eller vän släkting ges omgående ut-av-vänder befordran. Då jag försökte tålmodigt till förklarade impossibilityen av den mer sistnämnda förfråganen och, andra gillar den, skulle blir tvärarg informerar det värdigt och mig: ”I den brittiska tiden, om den Jangi laten gav en beställa, utfördes det without ifrågasätter.”, Inget belopp av förklaring, som tider hade ändrat, och, som sådan Nadirshahi beställer skulle nu, inviterar kritiska anmärkningar, som inte kunde eventuellt svaras, skulle pacify dem, och de skulle går bort och klagar till chefen om den inkompetenta och unhelpful översten Sahib som han hade från Gorkhasen.

Kriga över, sågar Sam-arbetet i den militära funktionsdirektörsbefattningen på arméhögkvarter, först, som en allmän stabsofficer graderar I, och mer sistnämnd som direktören av militära funktioner. Det var härifrån att han hade uppsikt över stridigheten som pankt ut mellan Indien och Pakistan, över Kashmir, de två nationerna som, tills du så för en tid sedan has vart en. Det var under his riktar också övervakning, då vapenvilan förklarades, som det berömdt fodrar kallat upphörningen avfyrar fodrar drogs. Många många år mer sistnämnd, vid en konstig tillfällighet, stunder som han var chefen av armén, bemannar, var det honom vars idé det var att skrota upphörningen avfyrar fodrar, och appellen det fodra av faktiskt kontrollerar.

Befordringar som följs i forföljd, och 1959 sågar Sam, som commandanten av försvaret servar krigshögskolan. Där fick hans frispråkiga öppenhet honom in i besvärar med försvarminister, V K Krishna Menon och hans protégé av tiden, den sena lieutenanten allmänt B M Kaul; en haverikommission beställdes mot honom. Resonerar det ihärdiga förhöret för illvilja som jag inte har varit kompetent att förvissa sig om från honom, och fakta som ledde upp till ett läge, var den indiska armén kunde ha borttappadt dess mest briljant up-and-coming general att kommendera: han vägrar precis till samtalet som kallar den hela episoden som är rättvis another, arrangerar gradvis. Var det, som den kan, haverikommissionen, som samlades med den sena lieutenanten General Daulet Singh, då den västra armécommanderen, som vara ordförande kommendera, exonerated Sam, men för ett nr.fall kunde meddelas, ödet ingrep i forma av de kinesiska horderna som sopade över vad vi hade alltid ansett de ointagliga himalayasna.

Den stolt, disciplinerade och distingerade styrka för den indiska armén, som hade slagits och hade triumferat i praktiskt varje slagfält av världen, var outmatched, outmaneuvered och outfought; dess kvarlevor strömmde tillbaka omtumlat och förödmjukat lämna bland de frodiga gröna bergen av norden - östlig gränsbyrå och den fullständiga viten till Ladakh dess dead, dess såradt och dess stolthet.

Norden - den östliga gränsbyrån som kallades nu Arunachal Pradesh, var var vi led vårt värst nederlag, och det var till 4 kår, som providence påbjöd ironically, och arméhögkvarter beställde Sam Manekshaw för att lyckas Lieutenant allmänt B M Kaul, manen som hade nästan fördärvat hans yrkesmässiga karriär. Han tog över 4 kår på 28th November 1962 på befordran till lieutenantgeneralen, och den samma dagen tilltalade en konferens av vad måste säkert ha varit en mycket skakad grupp av stabsofficerar. Han skrev in rummet med hans vanliga hurtigt kliver, sett som, om han mötte varje synar utbildat på honom, och sagt, `- gentlemannen, mig har ankommit! Det ska finns inte några mer tillbakadragande i 4 kår, tacka dig; 'och gått ut. Men utstrålningen, som omger manen hade kommit före honom, och soldaten och kommenderar likadant visste att ”vald den” hade ankommit och fortsättningsvis alla skulle är brunnen. Det var som, om mörkret och den förtrycka atmosfären hade plötsligt gjorts ljusare, och Sam var bärare av det ljust.

På 4th December 1963, Sam tog över som armécommanderen i det västra, understödja som uppifrån ringdes. En av hans brigadcommanders var H S Yadav, manen som hade varit det främsta åtalvittnet i det lagade mat fallet upp mot honom i 1961. På ett parti i kommenderar mess i Kashmir en afton, den samtal svängde rundan till Yadav, och den höga mässingen och att veta bakgrunden och den inte avog till danandet några pekar med armécommanderen som startas på vad varje som planeras för att göra för att fånga eller genera Yadav. Armécommanderen hörde denna för några ögonblick och knuffade därefter in (”, för jag fick sjuk”, som han berättade mig som var mer sistnämnd), med 'Lookkillar, professionellt, Kim som Yadav är huvudet och knuffar ovanför mest av dig, så glöm omkring pröva att fånga honom ut. Han saknar precis teckenet, och det finns ingenting som någon av dig kan göra om det. '

På ett möte i Delhi några månader beskådar mer sistnämnd, Chavan, därefter försvarminister   som frågas honom his på vilken armé befaller ansedd viktigast för Sam, utmana och hotat. Östligt sade Sam, som den hade kinesen i norden, östliga Pakistan i söderna och på dess flankupproriskhet som var våldsam i Nagaland och de Mizo kullarna, och, om allt, som inte var nog som fyller, räcker av kyrkoherdet, det besvärade statligt av västra Bengal som skulle bestämt. Chavan tanke över svaret för några ögonblick och som frågar därefter, om Sam skulle något liknande för att acceptera utmaningen av att ta över det, befaller. Han accepterade omgående.

Den östliga armén måste wary uppehälle en att syna riktat north på kinesen; another synar måste att hållas på erstwhile östliga Pakistan som lekmanna- i dess gut, det måste att slåss upproriskhet i Nagaland, som mer sistnämnd spridning till de Mizo kullarna och det måste slutligen klockan över flyktigt ämne påstår politiskt av Assam och västra Bengal. Det var, därför gjordes lättare ingen säng av ro och jobbet av lägre bildande inte av armécommander'sen som personligen var kommande på den varje ringa nu, och därefter och ”grilla” stabsofficerar och commanders med ändlöst ifrågasätter specificerar omkring.

Jag minns att en orsaka i Shillong, var I frågade en gång den höga stabsofficeren varför han såg a bet off-colour. Han berättade mig att han hade precis avslutat en ringakonversation med armécommanderen som hade önskat svar till så många ifrågasätter det, ”I-förmiddagen nu i omlopp. ”

Specificerar hans herravälde av var fantastisk, och, som jag skulle lära mer sistnämnd, kunde han citera ett svar som muntligt eller skriftligen gavs månader föregående för att korrigera någon som var ordstävnågontingen annat. En bataljon som användes i de Mizo kullarna som kanske lite betalar en mer uppmärksamhet till välfärden av dess soldater och, i det processaa, ett lite mindre än önskvärt till den fungerande sidan, mottog en ohyfsad påminnelse som ”någon upp där” höll ögonen på, mycket keenly, varje flyttning, som gjordes. En jordlott av bangles levererades till befalla kommenderar med komplimangen av armén som commanderen med ett kryptiskt noterar: 'Om du undviker kontakten med den fientliga given dessa till dina manar för att ha på sig.”, Needless till något att säga, sågar de nästa få veckorna en kastby av aktivitet vid denna bataljon resultera i another, mer rogivande meddelande: ”överför banglesna tillbaka. ”

Officiating han som arméchef i 1967, då kinesen hade deras första sammandrabbning med den indiska armén efter 1962. Detta uppstod på den 14000 fot kicken passerar, Natu La, i Sikkim var kinesen inlärnings till deras kostar att den indiska armén av 1967 var en olik kettle av fisken från det av 1962. Han tillkallades till ett möte av det kabinett var, som han återkallade mer sistnämnd, alla gåva på mötet tävlade med andra för att framlägga till premiärministern hans fattningsförmåga av läget och erbjöd ett förslag efter another om vad bör göras. Efter utfrågning mest av högtalarna enquired premiärministern huruvida den officiating arméchefen, till därefter en tyst åskådare, hade något till något att säga. ”Den rädda I-förmiddagen antar de Hamlet utan princen,” sade han. ”Ska jag berättar dig exakt vad har händt, och hur nu mig ämnar handla med läget.”, Han fortsatte därefter att göra så.

Bengal i de dagar var ett mycket besvärat statligt, var anarki var förhärska, och lag och beställer var nästan på utfarten. Sam reste till den Dum Dum flygplatsen, Calcutta, när, när han grundar vägen som blockeras för, trafikera av en enorm folkmassa som är harangueds av en person. Outrideren och stabsofficeren som medföljer honom både som är klok en omväg, men skulle denna har betytt att spring bort och skulle har märkts av lokalerna. Så fick han ut ur his bemannar bilen i stället, och startat att gå upp till högtalaren som, honom upptäckte till hans oro, som han att närma sig, var ”en enorm kamrat, brunn över sex fot högväxt.”, På något sätt och att dölja hans beslagolust, satte han his räcker ut och meddelat, ”I-förmiddagSam Manekshaw.”, Detta oreglerat den annan personen något, som han hade antagligen förutsett ett argument. Han för, satte his räcker ut och mumlade hans känt. Han frågades därefter att göra klar vägen, som ”jag missa annars mitt plant.”, Högtalaren, vid nu fullständigt förvirrat, skyndat för att lyda och den sist skymten som armécommanderen hade av hans senaste bekant, var av den värdiga portion som görar klar vägen.

Vid därefter Sam hade Manekshaw bliven av det populärast, och välkänt kommenderar i den indiska armén. Berättelser av de många beundransvärda kvaliteterna tvekade han som var besatt och, inte att visa var legionen. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

bhadhur sam
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Человек окончательн destined быть Marshal поля свободно Индии первым был принесен 3-его апреля 1914 на Amritsar. Как пара Parsi установила для Священного города Sikhs? Раз спрашиваемое iий ему и было сказано что в недавн квалифицированных 1899, его отце по мере того как доктор и как раз после того как я поженен, смог не сделать никакой профессиональный headway в Bombay, и о попытаться его везение на Lahore в Пенджабе. С его молодым супругой, он установил поездом для Lahore. Длиннее пылевоздушное и горячее путешествие приняло 5 дней и by the end of оно, его молодой супруга, который никогда не оставлял комфорты и цивилизация Bombay, было в hysterics и после того как оно заплакано для того чтобы пойти назад. Плохой Dr Manekshaw сделал все, котор он смог утешить ее, но как поезд испарил в Amritsar, с ее первым визированием Sikhs молодая невеста screamed ее легкя вне и отказала пойти нисколько более дальше. Так они оставили поезд на Amritsar, и там они остались на forty-five леты.

Manekshaws имело 6 детей, 4 мальчиков и 2 девушок, и Сэм было пятым ребенком. Сэм имело его обучить на коллеже Sherwood Nainital. После выполнения его обучать, он должен пойти к Англии последовать более высокие изучения; это был посыл сделанный к ему его отцом но, удачно для индийской армии, Dr Manekshaw чувствовал что этот определенный сынок был далеким слишком детенышем, котор нужно находиться на его в зарубежныа страны, даже при его 2 более старых брать уже изучая там. Так он был впущен к индусскому коллежу Sabha, Amritsar. Если он пошел зарубежом, то он часто reminisces, он стал бы доктором. «Что доктор?» Мне запросил, и сказал «Gynaecologist. »

После stint в индусском коллеже, он применился для и был принят для входа в первую серию нов раскрынного индийского военной академии на Dehradun для индейцев тренировки для порученного ряда в великобританской индийской армии. Он получил его комиссию 4-ого февраля 1934 и, после того как приложение как была практика после этого с великобританским дивизионом пехоты, 2-ой дивизион королевское Scots, он соединил 4-ого дивизиона, полка усилия 12 Frontier, общ вызывал 54th
Sikhs.

В 1937, на социальном сходе в Lahore он встречал его будущего супруги, выжиданного Silloo; они упали в влюбленность и были поженены 22-ого апреля 1939. Silloo будет студент-выпускником коллежа Elphinstone Bombay renowned и также изученным на школе JJ искусство там. Прожорливый читатель, небездарный колеривщик и весьма толковейший и интересный мастер поговорить, она делала admirable супруги и чудесной мати.

Outbreak Второй войны увидел полк усилия Frontier 4/12 в действии в Бирме с famed разделение пехоты 17. Сэм было отделено от его семьи на сверх 3 лет и этим разъединением была причина отпразднованного примера, котор он был последне для того чтобы дать пока отвечая вопросы положили к ему в его емкость по мере того как вождь штата армии комиссией получки. Вопрос, который вызвал с ответа был, почему должен армия продолжать получить стипендию разъединения? Это, уточюнить, будет token сумма каждый офицер и завербованный человек получает когда его блок двигает к станции non-семьи таким образом требуя разъединение. Я говорю «token» потому что именем будет misnomer; тогда как намеревается покрыть расходование произведенное в бежать 2 установки, оплащенным количеством будет, в действительности, pittance. Например, офицер использовал получить как раз 70 рупий месяц и люди даже более малое количество. Ответ для того чтобы объяснить потребность был «после моего замужества, я пошел воевать и не увидел моего супруги на 3 длинних лет, и когда я возвратил я нашел меня имел brand-new дочь, и единственная причина я уверен ребенок моим потому что она смотрит как раз как я.» Needless для того чтобы сказать, комиссия получки сломала вверх в хохоте, но пошла прочь после того как она убежена. Стипендия разъединения продолжается.

22-ого февраля 1942, о очень publicised случаю когда Сэм было wounded. Отступление через джунгли Бирмы закончилось скачком для его 22-ого февраля 1942, когда 7 пуль от японского автомата взбитого через его тело. Наградил молодому капитану как раз вел 2 компании в отважном захвате существенного холма воинский крест. «Мы сделали немедленно рекомендацию,» объясненное старший сотрудник, «потому что вы не можете наградить мертвому человеку воинский крест.» Его дневальный Sher Singh эвакуировал его к полковому столбу помощи где
полковой медицинский офицер, капитан G M Diwan, обработал его overruling его protestations что обслуживание доктора другие пациенты сперва. Сэм было эвакуировано к стационару на Pegu где он эксплуатировался на, и после этого эвакуировано более далее к Rangoon, от куда он sailed для Индии в одном из последних кораблей к разрешению что порт перед им упал к японцу. Он все еще носит шрамы этой раны и я не довольно уверен ли он что или регулярно тренировка держит его живот
внутри -- к завистливости людей гораздо молодле чем он.

Я должен был увидеть много Sher Singh во время моего tenure в Delhi. Он и некоторое другое grizzled старые ветераны полка усилия Frontier 4/12 были частый визитер к дому армии и южному блоку. Весь штат включая все защищает и sentries, имел только заказы которые если человек сказал, то он было от 54th Sikhs им должен были быть водить прямо к вождю, время или вождь случился делать.

Следовательно, эти gentlemen повернули бы вверх когда оно одело они с шнуром запросов которые заколебались от хотеть мешок сахара для замужества дочи (легкого для того чтобы разрешить) к спрашивать, чтобы давали родственнику или родственнику друга немедленно вне--поворачивают промотирование. Когда я терпеливейше попытал к объяснил невозможность последнего запроса и другие как он, достойное bristle и сообщили бы я: «В великобританском времени если Jangi Lat дало заказ, то оно было исполнено without question.» Никакое количество объяснения времена изменили и такие заказы Nadirshahi теперь пригласили бы представления не смогли по возможности быть отвечены, не о pacify они и они пошли бы прочь и пожаловались бы к вождю о неспособном и unhelpful полковнике Sahib, котор он имел от Gorkhas.

Война сверх, пила Сэм работая в воинском директорате деятельностей на штабах армии, сперва как ранг iий офицера генерального штаба, и более поздно как директор воинских деятельностей. Оно было отсюда что он надзирал воевать то break out между Индией и Пакистаном, над Кашмиром, 2 нациями которые до настолько недавн имели были одной. Оно находилось также под его сразу наблюдением, когда cease-fire был объявлен, что была нарисована известная вызванная линия линией пожара переставать. Много, много лет более поздно, странным совпадением, пока он был вождем штата армии, он был им brainchild которого было scrap линия пожара переставать и вызвать она линией фактического управления.

Промотирования последовали за в быстро последовательность и 1959 пилу Сэм по мере того как commandant обороны обслуживает коллеж штата. Там его outspoken откровенность получила его в тревогу с военныйа министр, v k Krishna Menon, и его protégé времени, последним лейтенантом вообще b m Kaul; суд дознания был приказан против его. Несмотря на упорнейший спрашивать я не мог удостоверить в от его причинах и фактах lead up к ситуации где индийская армия смогла потерять своего самого гениального up-and-coming вообще офицера: он как раз отказывает поговорить, вызывающ весь эпизод, как раз другой участок. Будьте тем по мере того как оно может, судом дознания которое было convened с последним лейтенантом генералитетом Daulet Singh, тогда западное командарм, как председательствуя офицер, exonerated Сэм, но прежде чем случай нет смог быть объявлен, судьба вмешалась в форме китайских hordes которые подмели над мы всегда учитывали impregnable Гималаями.

Индийская армия, то самолюбивое, дисциплинированное и различенное усилие которая воевали и восторжествовали в практически каждом battlefield мира, были outmatched, outmaneuvered и outfought; свои обмылки текли назад dazed и humiliated выходить среди гор зеленого цвета lush севера - восточное агенство Frontier и штарковская белизна к Ladakh свои умершие, свое wounded и своя гордость.

Север - восточное теперь вызванное агенство Frontier, Arunachal Pradesh, было где мы вытерпели наше самое плохое поражение, и оно было до 4 корпуса который providence иронически постановило и штабы армия приказала, что Сэм Manekshaw преуспело лейтенант вообще b m Kaul, человек который почти загубил его профессиональную карьеру. Он take over 4 корпуса 28-ого ноября 1962 на промотировании к генералитету лейтенанта, и the same day адресовал конференцию должно уверенно быть очень сотрясанной группой в составе офицеры штата. Он вошел комнату при его обычный jaunty посмотренный шаг, если он встречал каждый сказанный глаз натренированный на ем и, джентльмена `, я приезжал! Будет no more разведений в 4 корпусах, вы; 'и погуляно вне. Но charisma окружает человека предшествовал его и воин и офицер alike знали «выбранное одно» приехало и henceforth все были наилучшим образом. Оно было если темная и утеснительная атмосфера неожиданно была облегчена и Сэм было подателем света.

4-ого декабря 1963, Сэм take over как командарм в западе, второй rung от верхней части. Один из его командиров бригады было h s Yadav, человеком который был главным образом заверителем prosecution в сваренном случае вверх против его в 1961. На партии в офицеры mess в Кашмире выравниваться одного, беседа лавированная кругом к Yadav, и старшая латунь, зная предпосылку и averse к делать немного пунктов при начатое командарм, на каждое запланировало сделать для того чтобы уловить или оконфузить Yadav. Командарм услышало это на некоторые моменты и после этого забодало внутри («прежде чем я получил больным» по мере того как он сказал мне более поздно) с 'chaps взгляда, профессионально, Ким, котор Yadav головно и взваливает на плечи над большим частью из вас, поэтому забудьте о пытаться уловить его вне. Он как раз нуждается характере и ничего, котор любой из вас может сделать о том. '

На встрече в Delhi немного месяцев более поздно, Chavan, после этого военныйа министр, спрошенный ему его взгляды на которых команда армии Сэм учитывала самым важным, challenging и после того как она угрожал. Восточно, сказал Сэм, по мере того как оно имело китайцев в севере, восточного Пакистана в юге и на своем insurgency фланка rampant в Nagaland и холмах Mizo и, если все которые не были достаточно для того чтобы заполнить руки incumbent, побеспокоенном положении западной Бенгалии некоторо и. Мысль Chavan над ответом на немного моментов и после этого спрошенным если Сэм хотел было бы признавать возможность take over та команда. Он принял немедленно.

Восточная армия должна держать один wary глаз после того как она сразу северно на китайце; другой глаз должен быть сдержан на erstwhile восточном Пакистане кладут в свою кишку, оно должен воевать insurgency в Nagaland который более поздно распространили к холмам Mizo, и окончательно они должны наблюдать над политически испаряющими положениями Assam и западной Бенгалии. Оно было, поэтому, никакая кровать роз, и работы более низких образований не была облегченный командармом лично приходить на телефон каждый теперь и после этого и «жечь» офицеров и командиров штата с бесконечными вопросами о детали.

Я вспоминаю случай в Shillong где I раз спрашивало офицеру управленческого персонала почему он смотрел бит off-colour. Он сказал мне он как раз закончило телефонный разговор с командармом хотело ответы к настолько много вопросов, «я находятся теперь в орбите. »

Его овладение детали было сказово и, по мере того как я должен был учить более поздно, он смог закавычить ответ, котор дали учтно или в месяцах сочинительства ранее для того чтобы исправить кто-то которое говорило something else. A battalion employed in the Mizo Hills, paying perhaps a little more attention to the welfare of its troops and, in the process, a little less than desirable to the operational side received a rude reminder that 'someone up there' was watching, very keenly, every move that was made. Парцелла bangles была поставлена к командующему офицер с комплиментами командарма с криптическим примечанием: 'Если вы избегаете контакта с вражеской податливостью эти к вашим людям для того чтобы нести.», то Needless для того чтобы сказать, next few недели увидели flurry деятельности этим дивизионом resulting in другие, более успокоенным сообщением: «пошлите bangles назад. »

Он officiating как вождь армии в 1967 когда киец имел их первый clash с индийской армией с 1962. Это произошло на верхних частотах в 14000 ног, La Natu, в Сиккиме где киец выученный к их цене что индийская армия 1967 была по-разному kettle рыб от того из 1962. Он был summoned к встрече шкафа где, по мере того как он вспомнил более поздно, каждое настоящий момент на встрече vying с другими для того чтобы представить к премьер-министру его хватку ситуации и предлагало одно предложение после других о быть сделано. После слышать большой часть из дикторов, премьер-министр запросил имел ли officiating вождь армии, until then молчком зритель, что-то, котор нужно сказать. «Я испуган они enacting деревушка без принца,» он сказал. «Я теперь скажу вам точно случалось, и как я предназначает общаться с ситуацией.» Он после этого продолжал сделать так.

Бенгалия в тех днях была очень побеспокоенным положением где anarchy была превалирующа, и законность и порядок находилось почти на way out. Сэм перемещало к авиапорту Dum Dum, Calcutta, как только когда он нашел дорога преграженная для движения огромной толпой harangued одной персоной. Outrider и офицер штата сопровождая его оба советовали крюковине, но это намеревалось бы ход прочь и было бы замечено locals. Так он get out его автомобиля штата вместо, и начал погулять до диктора который, он открыл к его disquiet по мере того как он причалил, был «огромным собратом, наилучшим образом над 6 футами высокорослыми.» В лубом случае, прячущ его uneasiness установки, он положил его hand out и объявил, «я буду Сэм Manekshaw.» Это непросадочное другая персона несколько по мере того как он вероятно предвидел аргумент. Он слишком, положил его hand out и пробормотал его имя. Он после этого был спрошены, что освободил дорогу, как в противном случае «я пропущу мою плоскость.» Диктор, by now вполне после того как я смущены, поторопленный для того чтобы повиноваться, и последний glimpse, котор командарм имело его самого последнего знакомца были того достойный помогать освободить дорогу.

By then Сэм Manekshaw имело, котор стали один из самых популярных и well-known офицеров в индийской армии. Рассказы много admirable качеств, котор он обладал и не смущался показать был легионом. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

SAM bhadhur
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De man die uiteindelijk wordt bestemd om het eerste Gebied Marshal te zijn van vrij India was geboren op 3 April 1914 in Amritsar. Hoe regelde een paar Parsi voor de heilige stad van de Sikhs? I eens vroeg hem en verteld dat in 1899, zijn die onlangs als arts wordt gekwalificeerd en enkel gehuwde vader, geen professionele vooruitgang in Bombay kon maken, en werd werd geadviseerd om zijn geluk in Lahore in Punjab te proberen. Met zijn jonge vrouw, vertrok hij door trein voor Lahore. De lange stoffige en hete reis vergde vijf dagen en tegen eind het, zijn jonge vrouw, die nooit het comfort en de beschaving van Bombay had verlaten, in hysterics geweest en om schreeuwde terug te gaan. Slecht Dr. Manekshaw deed allen hij haar, maar als trein kon troosten die in Amritsar wordt gestoomd, met haar eerste gezicht van de Sikhs gilde de jonge bruid uit haar longen en weigerde verder te gaan. Zo verlieten zij de trein in Amritsar, en daar bleven zij vijfenveertig jaar.

Manekshaws had zes kinderen, vier jongens en twee meisjes, en SAM was het vijfde kind. SAM had zijn het scholen bij de Universiteit van Sherwood van Nainital. Na de voltooiing van zijn het scholen, zou hij naar Engeland moeten gaan zijn hogere studies nastreven; dit was de belofte die aan hem door zijn vader wordt gemaakt maar gelukkig voor het Indische Leger, was Dr. Manekshaw van mening dat deze bepaalde zoon veel te jong om was te zijn op van hem in een derde land, zelfs met zijn twee oudere broers die reeds daar bestuderen. Zo werd hij toegelaten aan de Hindoese Sabha Universiteit, Amritsar. Als hij naar het buitenland was gegaan, zou hij vaak reminisces, hij een arts geworden zijn. „Welke arts?“ Ik vroeg, en werd verteld „Gynaecoloog. “

Na stint in Hindoese Universiteit, vroeg hij aan en werd goedgekeurd voor ingang in de eerste partij van de onlangs geopende Indische Militaire Academie in Dehradun voor de opleiding van Indiërs voor opgedragen rang in het Britse Indische Leger. Hij ontving zijn commissie op 4 Februari 1934 en, na een gehechtheid zoals de praktijk toen met een Brits Bataljon was van de Infanterie, het 2de Bataljon Koninklijke Scots, sloot aan hij zich bij het 4de Bataljon, het Regiment van de Kracht van 12 Grens, algemeen genoemd de 54ste
Sikhs.

In 1937, bij zich het sociale verzamelen in Lahore hij zijn toekomstige vrouw ontmoette, voorspelt Silloo; zij vielen in liefde en werden gehuwd op 22 April 1939. Silloo is een gediplomeerde van renowned Universiteit Elphinstone van Bombay en ook daar bestudeerd op de School JJ van Kunsten. Een voracious lezer, een begaafde schilder en uiterst intelligente en interessante conversationalist, heeft zij een bewonderenswaardige vrouw en een prachtige moeder gemaakt.

De uitbarsting van de Tweede Oorlog van de Wereld zag het 4/12 Regiment van de Kracht van de Grens in actie in Birma met de famed Afdeling van Infanterie 17. SAM werd gescheiden van zijn familie meer dan drie jaar en deze scheiding was de oorzaak van een gevierd voorbeeld hij later moest geven terwijl het beantwoorden van vragen die aan hem in zijn hoedanigheid als Leider van het Personeel van het Leger door de Commissie van het Loon worden voorgelegd. De vraag, die het antwoord teweeg bracht was, zou waarom het leger moeten blijven scheidingstoelage krijgen? Dit, om te verduidelijken, is een symbolische som elke ambtenaar en de aangeworven mens krijgt wanneer zijn eenheidsbewegingen die aan een non-family post zo scheiding vergen. Ik zeg „teken“ omdat de naam een slecht gekozen term is; terwijl het de uitgaven moet dekken die in het runnen van twee ondernemingen worden opgelopen, is het betaalde bedrag, in feite, pittance. Bijvoorbeeld, gebruikte een ambtenaar om enkel zeventig Roepies per maand en de mensen te krijgen een nog kleiner bedrag. Het antwoord om de behoefte te verklaren was „na mijn huwelijk, vertrok ik naar oorlog en zag mijn vrouw drie lange jaren niet, en toen ik ik terugkeerde vond had ik een gloednieuwe dochter, en de enige reden ben ik zeker het kind mijn is is omdat zij enkel als me.“ kijkt Onnodig te zeggen, verdeelde de Commissie van het Loon in gelach, maar ging weg overtuigd. De scheidingstoelage gaat verder.

Op 22 Februari 1942, kwam de veel bekend gemaakte gebeurtenis voor toen SAM werd verwond. De terugtocht door de wildernis van Birma beëindigde abrupt voor hem op 22 Februari 1942, toen zeven kogels van een Japans machinegeweer door zijn lichaam ranselden. De jonge kapitein die net twee bedrijven in de moedige vangst van een essentiële heuvel had geleid werd toegekend het Militaire Kruis. „Wij deden een directe aanbeveling,“ een hogere verklaarde ambtenaar, „omdat u niet een dode mens het Militaire Kruis kunt toekennen.“ Zijn ordelijke Sher Singh evacueerde hem aan de RegimentsPost van de Hulp waar de
regiments medische ambtenaar, Kapitein G M Diwan, hem behandelde die zijn protestations verwerpt dat de arts andere patiënten eerst behandelt. SAM werd geëvacueerdv aan het ziekenhuis in Pegu waar hij op werd gewerkt, en werd toen geëvacueerd� verder aan Rangoon, van waar hij voor India in één van de laatste schepen om voer weg te gaan dat haven alvorens het aan de Japanners viel. Hij draagt nog de littekens van deze wond en ik ben niet helemaal zeker of het dat of regelmatige oefening is die zijn maag binnen
houdt -- aan de afgunst van mensen veel jonger dan hij.

Ik moest heel wat Sher Singh tijdens mijn ambtstermijn in Delhi zien. Hij en een andere grizzled oude veteranen van het 4/12 Regiment van de Kracht van de Grens waren frequente bezoekers aan het Huis van het Leger en het Blok van het Zuiden. Het volledige personeel met inbegrip van alle wachten en schildwachten, had strikte orden dat als een mens zei hij van de 54ste Sikhs was hij rechtstreeks tot de Leider moest worden geleid, wat de tijd of wat er ook de Leider gebeurde om te doen.

Derhalve zouden deze heren verschijnen wanneer het hen met een koord van verzoeken aanpaste dat zich van het willen van een zak suiker voor het huwelijk van een dochter (gemakkelijk op te lossen) aan het vragen uitstrekte dat een relatieve verwant of een vriend directe uit-van-draaibevordering wordt gegeven. Toen ik geduldig aan verklaarde de onmogelijkheid van het laatstgenoemde verzoek probeerde en anderen als het, waardig me zouden overeind zouden zetten en informeren: „In de Britse tijd als Jangi Lat een orde gaf werd het zonder vragen uitgevoerd.“ Geen hoeveelheid verklaring die de tijden hadden veranderd en die dergelijke orden Nadirshahi nu vertegenwoordiging zouden uitnodigen die onmogelijk kon worden beantwoord, zou hen pacificeren en zij zouden weggaan en zouden aan de Leider over de onbekwame en nutteloze Kolonel Sahib klagen die hij van Gorkhas heeft gehad.

De oorlog over, zaag SAM die in het militaire verrichtingendirectoraat bij legerhoofdkwartier, eerst als algemene rang I van de personeelsambtenaar, en later als directeur van militaire acties werkt. Het was van hier dat hij op het vechten toezicht hield die tussen India en Pakistan, over Kashmir uitbrak, de twee naties dat tot zo onlangs gehad. Het was ook onder zijn directe supervisie, toen cease-fire werd verklaard, dat de beroemde lijn opgeroepen de Cease Lijn van de Brand werd getrokken. Velen, vele later jaren, door een vreemd toeval, terwijl hij van het Personeel van het Leger Belangrijkst was, het waren hij van wie brainchild het was de Cease Lijn van de Brand af te danken en het de Lijn van Daadwerkelijke Controle te roepen.

De bevorderingen die in snelle successie en 1959 worden gevolgd zagen SAM als commandant van de Universiteit van het Personeel van de Diensten van de Defensie. Daar werd zijn openhartige openhartigheid hem in probleem met de defensieminister, V K Krishna Menon, en zijn protégé van de tijd, de recente Luitenant Generaal B M Kaul; een hof van onderzoek werd bevolen tegen hem. Ondanks het blijvende vragen heb ik niet van hem de redenen en de feiten dat kunnen nagaan geleid aan een situatie waar het Indische Leger zijn briljantste up-and-coming algemene ambtenaar kon verloren hebben: hij weigert enkel te spreken, roepend de volledige episode, enkel een andere fase. Ben dat aangezien het kan, het hof van onderzoek dat met de recente Luitenant Generaal Daulet Singh werd bijeengeroepen, dan de Westelijke bevelhebber van het Leger, als voorzittende ambtenaar, SAM vrijstelde, maar alvorens een nrgeval zou kunnen worden aangekondigd, kwam het lot in de vorm van Chinese hordes tussenbeide die veegden over als wat wij altijd het impregnable Himalayagebergte hadden beschouwd.

Het Indische Leger, dat trotse, gedisciplineerde en voorname kracht die had gevochten en in praktisch elk slagveld van de wereld, werd overtroffen gezegevierd, outmaneuvered en outfought; zijn resten stroomden het achter versufte en vernederde weggaan onder de weelderige groene bergen van het Noorden - het oostelijke Agentschap van de Grens en het grimmige wit aan Ladakh zijn doden, zijn gewonde en zijn trots.

Het noorden - het oostelijke Agentschap van de Grens, nu genoemd Arunachal Pradesh, was waar wij aan onze slechtste nederlaag leden, en het was aan 4 Korpsen dat de ironisch verordende voorzienigheid en het Hoofdkwartier van het Leger tot SAM Manekshaw opdracht gaven om Luitenant te slagen Generaal B M Kaul, de man die bijna zijn professionele carrière had geruïneerd. Hij nam meer dan 4 Korpsen op 28 November 1962 op bevordering aan het luitenantalgemeen, en richtte dezelfde dag een conferentie van wat zeker een zeer geschudde groep personeelsambtenaren moet geweest zijn. Hij ging de ruimte met zijn gebruikelijke jaunty stap in, zag alsof hij elk dat op hem wordt opgeleid en bovengenoemd oog ontmoette eruit, Heer `, ben ik aangekomen! Er zal niet meer terugtrekking in 4 Korpsen, u danken zijn; 'en opgestapt. Maar het charisma dat de man omringt was hem voorafgegaan als wisten de militair en de ambtenaar zowel „gekozen één“ was aangekomen en voortaan allen goed zouden zijn. Het was alsof de donkere en oppressive atmosfeer plotseling was verlicht en SAM was de drager van het licht.

Op 4 December 1963, nam SAM over als legerbevelhebber in het westen, de tweede sport vanaf de bovenkant. Één van zijn brigadebevelhebbers was H S Yadav, de man die de belangrijkste vervolgingsgetuige in het geval dat omhoog tegen hem in 1961 wordt gekookt was geweest. Bij een partij in knoeien de ambtenaren in Kashmir één avond, bespreking dat rond aan Yadav van richting wordt veranderd, en het hogere messing, kennend de achtergrond en niet afkerig aan het maken van een paar punten met de legerbevelhebber, zijn begonnen die op wat elk gepland doen Yadav vangen of verwarren. De legerbevelhebber hoorde dit voor enkele ogenblikken en stak („alvorens ik“ ziek werd aangezien hij me later) vertelde met de 'kloofjes van de Blik, professioneel toen, binnen Kim Yadav is uit hoofd en de schouders boven de meesten van u, vergeten zo over het proberen om hem uit te vangen. Hij heeft enkel karakter niet en er zijn niets iedereen van u kan over dat doen. '

Op een vergadering in Delhi een paar later maanden, vroeg Chavan, toen de defensieminister, hem zijn meningen waarop het legerbevel SAM van belang achtte, uitdagend en gedreigd. Oostelijk, gezegd SAM, aangezien het de Chinezen in het Noorden had, Oost-Pakistan in het Zuiden en op zijn flankinsurgency ongebreideld in Nagaland en de Heuvels Mizo en, als dat alles niet genoeg was om de handen van de gevestigde exploitant te vullen, zeker de verontruste staat van West-Bengalen. Chavan dacht over het antwoord voor een paar ogenblikken en vroeg toen of zou SAM de uitdaging willen goedkeuren van het overnemen van dat bevel. Hij keurde onmiddellijk goed.

Het oostelijke Leger moest het één omzichtige oog geleide noorden op de Chinezen houden; een ander oog moest op vroeger Oost-Pakistan worden gehouden dat in zijn darm legt, moest het insurgency in Nagaland bestrijden die later aan de Heuvels Mizo uitspreidde, en definitief moest het over de politiek vluchtige staten van Assam en West-Bengalen letten op. Het was, daarom, geen bed van rozen, en de baan van lagere vormingen werd niet vergemakkelijkt door van de legerbevelhebber persoonlijk op de telefoon te komen af en toe en personeelsambtenaren en bevelhebbers met eindeloze vragen over detail „te roosteren“.

Ik herinner een gelegenheid in Shillong waar I de hoger personeelsambtenaar vroeg eens waarom hij een gewaagd beetje keek. Hij vertelde me hij net had gebeëindigd een telefoongesprek met de legerbevelhebber die antwoorden aan zo vele vragen had gewild dat, „ik nu in baan ben. “

Zijn beheersing van detail was fantastisch en, aangezien ik moest later leren, kon hij een antwoord citeren dat mondeling of in eerder het schrijven van maanden wordt gegeven om iemand te verbeteren wie iets anders zei. Een bataljon dat in de Heuvels Mizo wordt aangewend die, misschien een weinig meer aandacht besteden aan het welzijn van zijn troepen en, in het proces, een weinig minder dan wenselijk aan de operationele kant ontving een ruwe herinnering dat „iemand omhoog“, zeer scherp, daar op elke beweging lette die werd gemaakt. Een pakket van armbanden werd geleverd aan de bevelhebbende ambtenaar met de complimenten van de legerbevelhebber met een cryptische nota: 'Als u contact met vijandig vermijdt geef deze aan uw mensen aan slijtage.“ Onnodig te zeggen, zagen de volgende weken een vlaag van activiteit door dit bataljon resulterend in een andere, meer soothing bericht: „verzend de armbanden achter. “

Hij officiating als legerleider in 1967 toen de Chinezen hun eerste conflict met het Indische Leger sinds 1962 hadden. Dit kwam bij de 14000 voet hoge pas, La Natu, in Sikkim voor waar de Chinezen aan hun kosten leerden dat het Indische Leger van 1967 een verschillende ketel vissen van dat van 1962 was. Hij werd bijeengeroepen aan een vergadering van het Kabinet waar, zoals hij later aan herinnerde, iedereen heden op de vergadering met anderen vying om aan de eerste minister zijn greep van de situatie voor te stellen en één suggestie na een andere aanbood in verband met wat zou moeten worden gedaan. Na het horen van de meeste sprekers, onderzocht de eerste minister of de officiating legerleider, tot toen een stille toeschouwer, te zeggen iets had. „ik ben bang zij Hamlet zonder de Prins bepalen,“ hij zei. „Ik zal nu u precies vertellen wat is gebeurd, en hoe ik van plan ben de situatie te behandelen.“ Hij ging toen te werk dit te doen.

Bengalen in die dagen was een zeer verontruste staat waar anarchy overwegend was, en de wet en de orde waren bijna op de uitweg. SAM reiste naar de luchthaven van Dum Dum, Calcutta, zodra toen hij vond de weg die voor verkeer door een reusachtige menigte wordt geblokkeerd die door één persoon harangued is. Outrider en de personeelsambtenaar die hem begeleiden allebei adviseerden een omweg, maar dit heeft het weglopen betekend en door locals opgemerkt. Zo werd hij in plaats daarvan uit zijn personeelsauto, en begon tot de spreker te lopen die, hij aan zijn ongerustheid ontdekte aangezien hij naderbij kwam, een „reusachtige kameraad was, goed meer dan zes voet lang.“ In elk geval, verbergend zijn opzettende uneasiness, zette hij van hem uitdeelt en aankondigde, „ik ben SAM Manekshaw.“ Dit onzeker de andere persoon enigszins aangezien hij waarschijnlijk een argument had voorzien. Hij ook, zette van hem uitdeelt en mompelde zijn naam. Hij werd toen gevraagd om de weg te ontruimen, zoals „ik anders mijn vliegtuig.“ zal missen De volledig verwarde spreker, onderhand, die wordt verhaast om uit te voeren, en de laatste glimp de legerbevelhebber van zijn recentste kennis had waren van dat het waardige helpen om de weg te ontruimen.

Tegen die tijd was SAM Manekshaw één van de populairste en bekende ambtenaren in het Indische Leger geworden. De verhalen van de vele bewonderenswaardige kwaliteiten die hij en niet geaarzeld te tonen heeft bezeten waren legioen. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

[سم] [بهدهور]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
[بورن] الرجل أخيرا معدّ ل أن يكون هند حرّة أولى مجال مارشال كان في [3رد] أبريل - نيسان 1914 في أمرتسر. كيف [برس] زوج قرّر للمدينة مقدّسة من [سكهس]? قلت [إي] مرّة يسأله وكان أنّ في 1899, أبه مؤخّرا ينعت بما أنّ دكتورة وفقط يزوّج, استطاع جعلت ما من ارتفاع سقف تقدّم محترفة في بومباي, وكان [أدفيز] أن يحاول حظه في لاهور في [بونجب]. مع زوجته شابّة, ثبت هو باتّجاه آخر بقافلة تموين للاهور. الطويلة مغبّرة وأخذ سفر حارّة خمسة أيام و [بي ث ند وف] هو, زوجته شابّة, الذي تلقّى أبدا ترك الراحات وحضارة بومباي, كان في [هستريكس] ويصرخ أن يذهب إلى الخلف. أتمّ دكتورة فقيرة [منكشو] كلّ هو استطاع أن يواسيه, غير أنّ كالقافلة تموين يبخّر داخل أمرتسر, مع جهاز تسديده أولى من [سكهس] العروسة شابّة صرخ رئاته خارجا ورفض أن يذهب أيّ أبعد. هكذا ترك هم القافلة تموين في أمرتسر, وهناك هم بقيوا لسنون [فورت-فيف].

تلقّى [منكشوس] ستّة أطفال, أربعة فتى واثنان بنات, و [سم] كان الطفلة خامسة. [سم] تلقّى خاصّتي يعلم في [نينيتل] [شرووود] كلية. بعد يتمّ ه يعلم, هو سوفت يتلقّى ذهبت إلى إنكلترا أن يتتبّع دراسات [هيغر]; هذا كان الوعد يجعل إلى ه بأبه غير أنّ, لحسن الحظّ للجيش هنديّة, [فلت] دكتورة [منكشو] أنّ هذا إبنة خاصّة كان بعيد أيضا شباب أن يكون على ه خاصّة في [فورين كونتري], حتّى مع ه اثنان إخوان قديمة سابقا يدرس هناك. هكذا اعترفت هو كان إلى ال [هيندو] [سبها] كلية, أمرتسر. إن هو كان قد ذهب في الخارج, يستذكر هو غالبا, هو أصبح دكتورة. "ما دكتورة?" أنا تساءلت, وكان قلت "طبيب نسائيّ. "

بعد مهمة في كلية [هيندو], طبّق هو ل وكان قبلت لمدخل داخل الدفعة أولى من ال حديثا يفتح [ميليتري كدمي] هنديّة في [دهردون] لتدريب هنديات ل ينتدب رتبة في الجيش بريطانيّة هنديّة. هو استلم عمولته في [4ث] فبراير - شباط 1934 و, عقب ملحق بما أنّ كان الممارسة بعد ذلك مع بريطانيّة ماشية فرقة, ال [2ند] فرقة [سكتس] ملكيّة, هو تلاقى ال [4ث] فرقة, 12 حد قوة فوج, عادة دعا ال [54ث]
[سكهس].

في 1937, في تجميع اجتماعيّة في لاهور التقى هو زوجته مقبلة, [سلّوو] بشّر ب; هم [فلّ] في حالة حبّ وكان زوّجت في [22ند] أبريل - نيسان 1939. [سلّوو] متخرجة من بومباي مشهورة [إلفينستون] كلية وأيضا يدرس في ال [جّ] مدرسة الفنون هناك. قارئة نهمة, حبل لوثق مركب موهوبة وجدّا ذكيّة و [كنفرسأيشنليست] ممتعة, قد جعل هو زوجة رائعة وأم رائعة.

رأى النشوب من الحرب عالميّة ال 4/12 حدّ قوة فوج في عمل في بورما مع المشهورة 17 ماشية تقسيم. فصلت [سم] كان من أسرته ل على ثلاثة سنون وهذا فصل كان السبب من ب احتفل مثال هو كان متأخّرة أن يعطي بينما يجيب أسئلة وضعوا إلى ه في قدرته بما أنّ رئيس من الجيش ملاكة بالراتب عمولة. كان السؤال, أيّ أطلق من الجوابة, لماذا سوفت الجيش استمرّت أن يحصل فصل تسامح? هذا, أن يوضح, مجموعة رمزيّة كلّ ضابطة ويحصل يجنّد رجل عندما وحدته يتحرّك إلى [نون-فميلي] محطة لذلك يقتضي فصل. أنا أقول "علامة" لأنّ الاسم يكون تسمية خاطئة; حيث أنّ هو يكون عنيت أن يغطّي النفقة يتكبّد في يركض اثنان إقامات, المبلغة يدفع, [إين فكت], [بيتّنس]. مثلا, استعمل ضابطة أن يحصل [روب] سبعون فقط [ا] شهر والرجال [سملّ موونت] حتّى. كان الجوابة أن يفسّر الحاجة "بعد زواجي, أنا ذهبت باتّجاه آخر أن يحارب ولم يرى زوجتي لثلاثة سنون طويلة, وعندما أنا رجعت أنا أسّست أنا تلقّى ابنة [برند-نو], والسبب وحيد أنا يوقن الطفلة خاصّتي لأنّ هو ينظر فقط مثل ي." غير ضروريّ أن يقول, الراتب [بروك] عمولة فوق في ضحك, غير أنّ ذهب بعيدا يقنع. الفصل يستمرّ تسامح.

في [22ند] فبراير - شباط 1942, يوقع ال كثير يعلن حادث عندما جرحت [سم] كان. أنهى الإنسحاب من خلال بورما دغل فجأة ل ه في [22ند] فبراير - شباط 1942, عندما سبعة رصاصات من مدفع رشّاش يابانيّة يساط من خلال جسمه. منحت النقيب شابّة الذي تلقّى فقط قاد اثنان شركات في الإعتقال شجاعة من تل حيويّة كان الصليب عسكريّة. "جعل نحن توصية فوقيّة," [سنيور وفّيسر] يفسّر, "لأنّ أنت يستطيع لا يمنح رجل ميّتة الصليب عسكريّة." أخلىه مرتبته [شر] [سن] إلى الخاضع لنظام موحّد معونة موقعة حيث ال
[مديكل وفّيسر] خاضع لنظام موحّد, نقيب [غ] [م] [ديون], عامله يهيمن [بروتستأيشنس] ه أنّ الدكتورة متعة أخرى مريضات أولى. أخليت [سم] كان إلى المستشفى في [بغ] حيث هو كان شغلت فوق, وبعد ذلك أخليت أبعد إلى رانغون, من حيث هو أبحر لهند في واحدة من السفن متأخّرة إلى إذن أنّ مينة قبل هو [فلّ] إلى اليابانية. هو بعد يحمل الشطوب من هذا جرح وليس أنا الى حدّ بعيد يوقن ما إذا هو أنّ أو تمرين عمليّ نظاميّة أنّ يحافظ معدته
داخل -- إلى الغيرة الالناس كثير شابّة من هو.

أنا كنت أن يرى [شر] كثيرة [سن] أثناء تولي في دلهي. [غريزّل] هو وبعض أخرى محارب قديم قديمة من ال 4/12 حد قوة فوج كان زائرات متكرّرة إلى جيش منزل وقالب جنوبيّة. يحرس الملاكة كاملة بما في ذلك كلّ وحارسات, تلقّى أوامر صارمة أنّ إن رجل قال هو كان من ال [54ث] [سكهس] هو كان أن يكون قدت رأسا إلى الرئيس, ماذا الوقت أو ماذا الرئيس حدث أن يكون أتمّت.

بالتّالي, التفت هذا شهام فوق كلّما هو تناسبهم مع خيط الطلبات أنّ تراوح من يريد حقيبة السكر لابنة زواج (يتيح أن يحلّ) إلى يسأل أنّ قريبة أو صديقة قريبة يعطي فوريّة [أوت-وف-تثرن] ترقية. عندما حاول أنا [بتينتلي] إلى فسّر الإستحالة من الطلب متأخّرة وأخرى مثل هو, الجديرة انتفش وأعلم ي: "في الوقت بريطانيّة إن [جنج] [لت] أعطى أمر نفّذت هو كان [ويثووت قوسأيشن]." هدّأهم ما من مبلغة الشرح أنّ أوقات كانوا قد غيّروا وأنّ هذا [نديرشهي] أوامر الآن دعاوا تمثيلات أيّ استطاع لم من المحتمل كنت أجبت, وهم ذهبوا بعيدا واشتكى إلى الرئيس حول ال يعجز وعقيد غيرمجد [سهيب] هو تلقّى من [غركهس].

الحرب على, منشار [سم] يعمل في العسكريّة عمليات مديرية في جيش مقرّ رئيسيّ, أولى كعامّة [ستفّ وفّيسر] درجة [إي], وفيما بعد كمديرة من عمليات عسكريّة. هو كان من هنا أنّ هو راقب ال يتنازع أنّ [بروك ووت] بين هند وباكستان, على كشمير, الاثنان أمم أنّ حتّى هكذا مؤخّرا يتلقّى يكون واحدة. هو كان أيضا تحت مراقباته مباشرة, عندما أفدت الوقف النّار كان, أنّ الخطّ مشهورة يدعى ال [سس فير] خطّ كان سحبت. كثير, كثير سنون فيما بعد, بصدفة غريبة, بينما هو كان رئيس من الجيش ملاكة, كان هو هو الذي بنت الفكر هو كان أن ينفي ال [سس فير] خطّ ودعات هو الخطّ من تحكم حقيقيّة.

ترقيات تبعوا في تعاقب سريعة و1959 منشار [سم] بما أنّ رائدة من الدفاع يصون ملاكة كلية. هناك حصله حالت استقامةه صريحة داخل اضطراب مع الدفاع وزير, [ف] [ك] [كريشنا] [منون], و [بروتغ] ه من الوقت, المتأخّرة [ب] [لييوتننت جنرل] [م] [كول]; أمرت [كورت وف ينقويري] كان ضدّ ه. على الرغم من مستمرّة يستنطق ليس أنا يتلقّى يمكن أن يوقن من ه الأسباب والحقائق أنّ [لد وب] إلى حالة حيث الجيش هنديّة استطاع يتلقّى خسرت ضابطته باهر بنجاح متزايد عامّة أكثر: هو فقط يرفض أن يتحدّث, يدعو الحلقة كاملة, فقط آخر طور. أنّ بما أنّ هو يمكن, ال [كورت وف ينقويري] أنّ كان اجتمعت مع الملازم أوّل متأخّرة جنرال [دولت] [سن], بعد ذلك غربيّة جيش تدخّل قائدة, ك يرأس ضابطة, يعفى [سم], غير أنّ قبل أن رفض حالة استطاع كنت أعلنت, قدر في الشكل من الحشود صينيّة أنّ اكتسح على ماذا نحن تلقّى دائما اعتبرنا ال [هيملس] [إيمبرنبل].

كان الجيش هنديّة, أنّ فخورة, يؤدّب ويميّز قوة أنّ كان قد تنازع وابتهج في عمليّا كلّ ميدان قتال من العالم, [أوتمتشد], [أوتمنيوفرد] و [أوتفووغت]; جرى بقيته إلى الخلف يدوّخ ويهان يترك بين الأجبال خصبة خضراء من ال [نورث-سترن] حدّ وكالة والأبيض شديدة إلى [لدكه] موتىه, ه مجروحة وكبرياءه.

ال [نورث-سترن] حدّ كان وكالة, الآن يدعى [أرونشل] [بردش], حيث نحن عانينا هزيمتنا مريضة, وهو كان إلى 4 جسم أنّ عناية إلهيّة بسخرية قرّر وجيش مقرّ رئيسيّ أمر [سم] [منكشو] أن ينجح [ب] [لييوتننت جنرل] [م] [كول], الرجل الذي تلقّى تقريبا دمّر مهنته محترفة. هو استلم 4 جسم في [28ث] نوفمبر - تشرين الثّاني 1962 على ترقية إلى ملازم أوّل جنرال, و [ث سم دي] خاطب مؤتمر من ماذا ينبغي بالتّأكيد يتلقّى كنت جدّا يهزّ مجموعة ال [ستفّ وفّيسر]. هو دخل الغرفة مع خطوته معتادة أنيقة, ينظر [أس يف] التقى هو كان كلّ عين يدرّب على ه ويقال, `شهم, أنا يصل! شكرت هناك [ب] [نو موش] إنسحابات في 4 جسم, أنت; مشى 'وخارجا. غير أنّ عرف السحر أنّ يحيط الرجل تقدّمه وجندية وضابطة بشكل ال "يختار واحدة" كان قد وصل ومن الآن فصاعدا كلّ كان جيّدا. هو كان [أس يف] المظلمة وأنرت جو ظالمة تلقّى فجأة يكون و [سم] كان الحامل من الضوء.

استلم في [4ث] ديسمبر - كانون الأوّل 1963, [سم] كجيش قائدة في الالغرب, الثاني درجة من الأعلى. كان واحدة من ه لواء قادة [ه] [س] [يدف], الرجل الذي كان قد كان الرئيسيّة مقاضاة شاهدة في الحالة يطبخ فوق ضدّ ه في 1961. في حزب في يبعثر ضابطات في كشمير واحدة مسائيّ, محادثة ينحرف هنا وهناك إلى [يدف], والنحاس أصفر كبريات, يعرف الخلفيّة ولا كاره إلى يجعل [ا فو] نقطات مع الجيش قائدة, يبدأ على ماذا كلّ خطّط أن يتمّ أن يمسك أو أحرجت [يدف]. الجيش سمع قائدة هذا ل بعض أعزام وبعد ذلك نطح داخل ("قبل أن أنا حصلت مريضة" بما أنّ هو قالني فيما بعد) مع 'نظرة شواب, احترافيّا, [كيم] [يدف] يكون رئيسيّة ويتنكّب فوق أكثر من أنت, لذلك نسيت حول يحاول أن يمسكه خارجا. هو فقط يفتقر رمز وهناك لاشيء أيّ شخص من أنت يستطيع أتمّت حول أنّ. '

في اجتماع في دلهي [ا فو] شهور فيما بعد, [شفن], بعد ذلك الدفاع وزير, يسأله منظراته على أيّ جيش أمر [سم] اعتبر أكثر مهمّة, صعبة ويهدّد. قال شرقيّة, [سم], بما أنّ هو تلقّى الصينيّ في الشمال, باكستان شرقيّة في الجنوب وعلى ه جنب [إينسورجنسي] شابّة في [نغلند] [ميزو] تلال و, إن كلّ أنّ [ب] لم كافي أن يملأ الأيادي من المسؤول كبير, ال يكدّر دولة من بنغال غربيّة بالتّأكيد أراد. [شفن] فكرة على الجوابة ل [ا فو] أعزام وبعد ذلك يسأل إن [سم] أحبّ أن يقبل التحدي من يستلم أنّ أمر. هو قبل فورا.

جيش شرقيّة اضطرّ حافظت واحدة عين محترسة يوجّه شمالا على الصينيّ; آخر عين اضطرّ كنت حافظت على باكستان [إرستوهيل] شرقيّة أيّ يكذب في حشا أنبوب داخليّه, هو اضطرّ تنازعت [إينسورجنسي] في [نغلند] أيّ فيما بعد نشر إلى [ميزو] تلال, وأخيرا هو اضطرّ راقبت على الدول متطايرة سياسيّا من [أسّم] وبنغال غربيّة. هو كان, لذلك, ما من [ب] سرير من ورود, والشغل من تشكيلات [لوور] لم يسهّل بالجيش قائدة شخصيّا يأتي على الهاتف كلّ الآن وبعد ذلك و" يشوي" [ستفّ وفّيسر] وقادة مع أسئلة لانهائيّة حول تفصيل.

أنا أتذكّر مناسبة في [شيلّونغ] حيث أنا مرّة سأل الموظّف كبير ضابطة لما هو كان نظر لقمة [أفّ-كلوور]. هو قالني أنهى هو تلقّى فقط [تلفون كنفرسأيشن] مع الجيش قائدة الذي كان قد أراد جوابات إلى هكذا كثير أسئلة أنّ, "أنا أكون الآن في مدار. "

كان سيطرته التفصيل عجيبة و, بما أنّ أنا كنت أن يعلم فيما بعد, هو استطاع اقتبست جوابة يعطى شفويّا أو في كتابة شهور سابقا أن يصحّ أحد ما الذي كان قال [سمثينغ لس]. A battalion employed in the Mizo Hills, paying perhaps a little more attention to the welfare of its troops and, in the process, a little less than desirable to the operational side received a rude reminder that 'someone up there' was watching, very keenly, every move that was made. سلّمت جزء الأساور كان إلى ال [كمّندينغ وفّيسر] مع التهاني من الجيش قائدة مع بطاقة خفيّة: 'إن أنت يكون تتفادى اتّصال مع المرونة عدائيّة هذا إلى رجالك أن يرتدي." غير ضروريّ أن يقول, رأى الأسابيع قادمة هبة النشاط ب هذا فرقة [رسولتينغ ين] آخر, أكثر رسالة مهدىء: "أرسلت الأساور إلى الخلف. "

عمل هو كان كجيش رئيس في 1967 عندما الصينيّ تلقّى صدامهم أولى مع الجيش هنديّة منذ 1962. هذا وقع في ال 14000 قدم [هي بسّ], [نتث] لا, في سكّيم حيث الصينيّ يعلم إلى تكلفتهم أنّ كان الجيش هنديّة من 1967 [كتّل وف فيش] مختلفة من أنّ من 1962. هو كان دعات إلى اجتماع من الخزانة حيث, بما أنّ هو تذكّر فيما بعد, كلّ شخص هدية في الاجتماع كان تزاحم مع الأخرى أن يقدّم إلى الرئيس وزراء قبضه من الحالة وقدّم واحدة اقتراح بعد آخر [أس تو] ماذا سوفت كنت أتمّت. بعد يسمع أكثر من الالمتحدث, استخبر الرئيس وزراء ما إذا ال يعمل جيش رئيس, [أونتيل ثن] يسكت مشاهدة, تلقّى شيء أن يقول. "أنا يخشى يشرّع هم كفر دون الأمير," هو قال. "سيقول أنا الآن أنت تماما ماذا قد حدث, وكيف أنا ينوي أن يعالج مع الحالة." هو بعد ذلك باشر أن يتمّ هكذا.

كان بنغال في أنّ أيام جدّا يكدّر دولة حيث [أنرك] كان سائدة, وقانون وأمر كان تقريبا على ال [وي ووت]. سافر [سم] كان إلى [دوم] [دوم] مطار, كلكوتا, ما إن عندما هو أسّس الطريق يسدّ لحركة مرور بحشد ضخمة يكون يخطب بواحدة شخص. [أدفيز] ال [أوتريدر] وال [ستفّ وفّيسر] يرافق هما عطف, غير أنّ هذا عنى دوران بعيدا ويتلقّى يكون لاحظت بالفرع محلّيّ. هكذا طلع هو من ه ملاكة سيارة بدلا من ذلك, وبدأ يمشي حتّى الالمتحدث الذي, هو اكتشف إلى قلقه بما أنّ هو قارب, كان "رفيقة ضخمة, جيّدا على ستّة أقدام طويلة." مهما كان, يخفي ه قاعدة [أونسنسّ], وضع هو خاصّتي [هند ووت] وأعلن, "أنا [سم] [منكشو]." هذا غير مستقر الأخرى شخص نوعا ما بما أنّ هو تلقّى على الأرجح توقّع حجة. وضع هو أيضا, خاصّتي [هند ووت] وتمتم اسمه. سألت هو كان بعد ذلك أن يخلي الطريق, بما أنّ خلاف ذلك "أنا سوفت سأفتقد طائرتي." كان الالمتحدث, [بي نوو] تماما يربك, يعجّل أن يطيع, واللمح متأخّرة الجيش قائدة تلقّى من معرفته متأخّرة من أنّ [هلبينغ] جديرة أن يخلي الطريق.

[بي ثن] تلقّى [سم] [منكشو] يصبح واحدة من ال أكثر شعبيّة وضابطات معروفة في الجيش هنديّة. قصص من ال كثير نوعيات رائعة هو ملك ولم يتردّد أن يعرض كان فيلق. Always an unconventional dresser, he once met Lieutenant General Kulwant Singh, at that time commanding Western Army and an awe-inspiring man, in a jacket that could best he described as a cross between a regulation shirt and bush shirt. When the army commander pointed this out he was asked: "Have you come to see my formation or my dress?" While he could stand up to his superiors, he always stood by his subordinates. Service with him, it was rumoured, was certain to bring rewards in its wake. But, helpful as he was, he never consciously helped a subordinate at the cost of someone else. In other words, 'No throat was cut.'

I once asked him if he was aware of the jealousy his so-called favourites aroused among others. He replied he was aware of this but as his 'favourites' were all competent officers he defied anyone to point a finger at them as far as their professional competence was concerned. On another occasion I asked him why he could not 'see through' the slick types who fawned and flattered him, and why he acceded to their requests. 'Oh, I see through them all right,' he replied. 'I detest them, but I make use of them.'

He was human and approachable to a fault. Once, so a story goes, while he was a corps commander, a junior officer on his staff asked for some leave, and the request was turned down by the officer's immediate superior. The officer then tried the indirect approach and made his problem known to the corps commander who called the man's immediate superior the next day and said, 'Look, I have had a letter from this youngster's father asking that the boy be sent on a spot of leave as there is some family problem to sort out. I am sure we can spare the bugger for a few days, let him go, we won't miss him.' The officer got his leave; no feathers were ruffled and everyone was happy, which brings us to his next great quality, the ability to run a very happy and contented team. His professional qualities ensured that the team was also a competent one. He was believed to finish his own work in an hour and spend the remainder of the time walking from one office to another, sitting down with the harried junior staff and helping them sort out the problems they were working on.

They said he never raised his voice, but even a mild reproving look from him with a 'Sweetheart, this won't do,' was enough to shake the stoutest heart. Sharply critical, but always constructively so, there was nothing his eye ever missed or his fantastically retentive memory ever forgot. He forgave easily, being basically a kind man While he was Chief of the Army Staff, at an 'at Home' he attended in Rashtrapati Bhavan, as the guests came out into the Mughal Gardens he found himself walking beside Mr V K Krishna Menon, of whom mention has been made earlier. Polite to a fault, he wished Mr Menon the time of day and also enquired how the latter was progressing health-wise. He then turned to Mrs Manekshaw, who was also walking in line, and asked her: "Darling, you remember, Mr Menon?"

Mrs Manekshaw, not quite as forgiving as her spouse, at least on this occasion, replied brusquely: 'No, I don't.'

Excerpted from Field Marshal Sam Manekshaw, Soldiering with Dignity, by Lieutenant General Depinder Singh, Natraj Publishers, Rs 450, with the publisher's permission

Was Sam Manekshaw destined to be elevated to the highest rank in the army in the world, that of a Field Marshal? It would appear so in this case because Sam Manekshaw, when a student, had set his eyes on following in the footsteps of his father, Dr Hormusji Framjee Manekshaw, and one of his elder brothers, the late Air Vice Marshal Manekshaw of the Air Force Medical Corps, into the medical profession. And this is where destiny stepped in.

Sam Manekshaw's father had settled in Amritsar [Images]. Sam was sent to the well-known Sherwood College, Nainital, in the beautiful Kumaon Hills, Jim Corbett country, as a boarder. He did well in the Senior Cambridge Examination and had no difficulty in obtaining a seat in the Hindu Sabha College, Amritsar, to do his inter science examination in biology and chemistry, a prerequisite to qualifying for a seat in a medical college. He did well in this examination and had hoped to be sent to England [Images], in the footsteps of his two older brothers. But his father Dr Manekshaw thought that Sam, who was then just 16, was too young to be exposed to the flesh pots of England. And this is where destiny took over.

While glancing through a newspaper, Sam saw an advertisement issued by the government, calling for eligible young Indian gentlemen to apply for the first ever course at the newly established Indian Military Academy, Dehra Dun. The first course was to commence in 1930. Of the 1200 young Indians who applied, Sam Manekshaw was one of the 16 to quality, which was quite an achievement.
He had set his sights on asking for a good infantry regiment, and in making his choice he was influenced by a Major Moore, one of his instructors, who belonged to the 12th Frontier Force Regiment, to join that regiment which carried with it the tag Frontier Force (FF), flaunted with much pride by those Indian and Cavalry Regiments entitled to use it.

When World War II ended, Sam was selected to fly with 35 Sikh Troops of his regiment as part of General Gracey's force to Indo-China and was the first to land at Saigon to implement the task of disarming 60,000 Japanese troops, including a Japanese general. He took this unusual role in his stride.

His exceptionally gifted qualities, both professional and personal, were soon recognized when he became the first ever Indian officer to become the Director General of Military Operations in Army HQ at a period when India's future was being shaped. Perhaps what influenced the powers that be in making this appointment were his ability to grasp the geo-political and military situation prevailing, and his uncanny ability to translate and apply them to India's military problems.The next step in his steady rise in the Army hierarchy was the predicted move from Mhow to do the year-long course at the Imperial Defence College, London [Images]. This was strictly by stringent selection and senior officers deputed for this course were obviously headed for greater things. Brigadier Manekshaw returned from this course having earned the symbol idc, which he added to his psc earned at the Staff College, Quetta.

On his return to India he was posted on promotion to take over 26 Infantry Division responsible for the security of the Jammu-Pakistan border. But he did not stay here for long. Having successfully done the course at the IDC, predictably, he was moved to the then most important training institution of military training, the prestigious Defence Service Staff College, Wellington, nestling in the Nilgiri Hills or the Blue Mountain.

He was moved to the East in November 1962, to take over 4th Corps at Tezpur in the rank of Lieutenant General. This was a sensitive command after the recent Chinese incursions and much rethinking was demanded.

After a stint of a year, an experience he treasured, he was moved once again, but on this occasion to the North to take over the prestigious Western Command, headquartered in Shimla. But he did not stay here long. With trouble brewing in the East, he was moved to Calcutta to take over the very sensitive Eastern Command facing two major powers, China and Pakistan.
Lieutenant General Manekshaw faced numerous critical situations not only in NEFA, Nagaland and Mizoram, but in West Bengal and Calcutta, with firmness and personal courage. He would face howling mobs baying for blood. His very presence � armed with only his cane and in his inimitable side cap, he would move around nonchalantly � had the desired help.

In 1969, General PP Kumaramangalam's tenure as Chief of the Army Staff was coming to an end and the government was faced with the problem of selecting a new Chief. The race was between two distinguished infantry Generals, both with good records of service and both Army Commanders, Lieutenant General Sam Manekshaw and the very impressive Lieutenant General Harbaksh Singh, a contemporary and an IMA product as well, the GOC-in-C Western Army. Whereas General Manekshaw had a better all-round record in command, staff and instructional appointments, General Harbaksh Singh had field experience as a Brigade Commander in the Uri sector and had led the Western Command successfully during the 1965 War against Pakistan; the choice facing the government was a delicate and narrow one
Both were commanding 'operational' Army Commands, both were war experienced, Sam Manekshaw earlier in his service but Harbaksh Singh later, and both were decorated. The latter had powerful connections, belonging as he did to the Patiala royal family. The prime minister was Indira Gandhi [Images] and the defence minister was Sardar Swaran Singh. There was a delay in announcing the choice, which meant that there must have been a debate. Eventually, at 1315 hours on that fateful day news seeped through the grapevine that Lieutenant General Sam Hormusji Framjee Manekshaw was to be the next Chief of the Army Staff. For his supporters the tense period of waiting had ended. Yet again destiny had intervened. Had the choice been otherwise, would India have had a Field Marshal? And a Parsi at that!

quand les dits de playe de destin pièce
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Le SAM Manekshaw destiné était-il à élever au grade le plus élevé dans l'armée dans le monde, celui d'un maréchal de champ ? Il apparaîtrait tellement dans ce cas-ci parce que le SAM Manekshaw, quand un étudiant, avait placé ses yeux sur suivre dans les marchepieds de son père, DR Hormusji Framjee Manekshaw, et de ses frères plus âgés, le maréchal vice Manekshaw de défunt air des corps médicaux de l'Armée de l'Air, dans la profession médicale. Et c'est où le destin a fait un pas po.

Le père de SAM Manekshaw avait arrangé dans Amritsar [images]. Le SAM a été envoyé à l'université bien connue de Sherwood, Nainital, dans les belles collines de Kumaon, pays de Jim Corbett, en tant qu'interne. Il a bien fait dans l'examen aîné de Cambridge et n'a eu aucune difficulté en obtenant un siège dans l'université indoue de Sabha, Amritsar, pour faire son examen inter de la science dans la biologie et la chimie, une chose nécessaire à la qualification pour un siège dans une université médicale. Il a bien fait dans cet examen et avait espéré être envoyé en Angleterre [images], dans les marchepieds de ses deux frères plus âgés. Mais son père DR Manekshaw a pensé ce SAM, qui était alors juste 16, était trop jeune pour être exposé dans les pots de chair de l'Angleterre. Et c'est où le destin a succédé.

Tout en jetant un coup d'oeil par un journal, le SAM a vu une publicité publiée par le gouvernement, appelant pour de jeunes messieurs indiens éligibles pour s'appliquer pour le premier cours à l'académie militaire indienne nouvellement établie, Dehra Dun. Le premier cours était de débuter en 1930. Des 1200 jeunes Indiens qu'appliqué, le SAM Manekshaw était l'un des 16 à la qualité, qui était tout à fait un accomplissement.
Il avait placé ses vues sur demander un bon régiment d'infanterie, et dans la fabrication son choix il a été influencé par un Moore important, un de ses instructeurs, qui ont appartenu au 12ème régiment de force de frontière, pour joindre ce régiment quel porté avec lui la force de frontière d'étiquette (FF), affichée avec beaucoup de fierté par des ces des régiments d'Indien et de cavalerie autorisés à l'employer.

Quand la deuxième guerre mondiale finie, SAM a été choisie pour voler avec 35 troupes sikhes de son régiment en tant qu'élément de la force du Général Gracey's en Indochine et était la première à débarquer chez Saigon pour mettre en application le charger de désarmer 60.000 troupes japonaises, y compris un général japonais. Il a pris ce rôle peu commun dans son pas.

Ses qualités particulièrement douées, professionnelles et personnelles, ont été bientôt identifiées quand il est devenu le premier dirigeant indien à devenir le directeur général des opérations militaires dans le QG d'armée à une période où le futur de l'Inde était formé. Peut-être ce qui ont influencé les puissances qui soient en prenant ce rendez-vous étaient sa capacité de saisir la situation géopolitique et militaire régnant, et sa capacité surnaturelle de les traduire et appliquer aux problèmes militaires de l'Inde. La prochaine étape dans son élévation régulière de la hiérarchie d'armée était le mouvement prévu de Mhow de faire l'année-long cours à l'université impériale de la défense, Londres [images]. C'était strictement par choix rigoureux et des dirigeants aînés délégués pour ce cours ont été évidemment dirigés pour de plus grandes choses. Général de brigade Manekshaw est retourné de ce cours ayant gagné l'idc de symbole, qu'il a ajouté à son psc gagné à l'université de personnel, Quetta.

Sur son retour vers l'Inde il a été signalé sur la promotion pour assurer la Division d'infanterie 26 responsable de la sécurité de la frontière du Jammu-Pakistan. Mais il n'est pas resté ici pour long. Après avoir fait avec succès le cours à l'IDC, prévisible, il a été déplacé à l'établissement de formation puis le plus important de la formation militaire, l'université prestigieuse de personnel de service de la défense, Wellington, se nichant dans les collines de Nilgiri ou la montagne bleue.

Il a été déplacé à l'est en novembre 1962, pour succéder les 4èmes corps chez Tezpur dans le rang du lieutenant général. C'était une commande sensible après les incursions chinoises récentes et beaucoup la révision a été exigée.

Après un travail assigné d'une année, une expérience qu'il a prisée, il a été déplacé de nouveau, mais à cette occasion au nord pour assurer la commande occidentale prestigieuse, siégée dans Shimla. Mais il n'est pas resté ici pour désirer ardemment. Avec l'ennui brassant dans l'est, il a été déplacé à Calcutta pour assurer la commande orientale très sensible faisant face à deux puissances, Chines et Pakistan principaux.
Le lieutenant le Général Manekshaw a fait face à de nombreuses situations critiques non seulement dans NEFA, Nagaland et Mizoram, mais au Bengale et à Calcutta occidentaux, avec la fermeté et le courage personnel. Il ferait face aux foules d'hurlement aboyant pour le sang. Son � même de présence a armé avec seulement sa canne et dans son chapeau latéral inimitable, il se déplacerait autour par pondération du � a eu l'aide désirée.

En 1969, la tenure de pp Kumaramangalam général comme chef du personnel d'armée se terminait et le gouvernement a été confronté au problème de choisir un nouveau chef. La course était entre deux généraux distingués d'infanterie, avec de bons disques de service et les deux commandants d'armée, lieutenant SAM général Manekshaw et le lieutenant le Général très impressionnant Harbaksh Singh, un contemporain et un produit d'IMA aussi bien, GOC-dans-c l'armée occidentale. Considérant que le Général Manekshaw a eu un meilleur disque total aux commandes, le personnel et les rendez-vous d'instruction, le Général Harbaksh Singh ont eu l'expérience de champ en tant que commandant de brigade dans le secteur d'Uri et avaient mené la commande occidentale avec succès pendant la guerre 1965 contre le Pakistan ; les revêtements bien choisis le gouvernement étaient des sensibles et rétrécissent un que
tous les deux étaient des ordres « opérationnels » commandants d'armée, toutes les deux étaient guerre éprouvée, SAM Manekshaw plus tôt dans son service mais Harbaksh Singh plus tard, et tous les deux ont été décorés. Le dernier a eu les raccordements puissants, appartenant comme il a fait à la famille royale de Patiala. Le premier ministre était Indira Gandhi [images] et le ministre de la défense était Sardar Swaran Singh. Il y avait un retarder en annonçant le choix, qui a signifié qu'il doit y avoir eu une discussion. Par la suite, à 1315 heures ce jour fatidique les nouvelles se sont infiltrées par la vigne que le lieutenant SAM général Hormusji Framjee Manekshaw devait être le prochain chef du personnel d'armée. Pour ses défenseurs la période tendue de l'attente avait fini. Encore une fois le destin était intervenu. Le choix avait-il été autrement, l'Inde aurait-il eu un maréchal de champ ? Et un Parsi à cela !

cuando los dits del playe del destino pieza
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿Era el SAM Manekshaw destinado que se elevará a la fila más alta del ejército en el mundo, de que de un mariscal del campo? Aparecería tan en este caso porque el SAM Manekshaw, cuando un estudiante, había fijado sus ojos en el siguiente en los pasos de su padre, dr Hormusji Framjee Manekshaw, y de sus más viejos hermanos, el vice mariscal Manekshaw del último aire del cuerpo médico de la fuerza aérea, en la profesión médica. Y aquí es adonde caminó el destino pulg.

El padre del SAM Manekshaw había colocado en Amritsar [imágenes]. El SAM fue enviado a la universidad bien conocida de Sherwood, Nainital, en las colinas hermosas de Kumaon, país de Jim Corbett, como huésped. Él hizo bien en la examinación mayor de Cambridge y no tenía ninguna dificultad en la obtención de un asiento en la universidad hindú de Sabha, Amritsar, para hacer su inter examinación de la ciencia en la biología y la química, un requisito previo a la calificación para un asiento en una universidad médica. Él hizo bien en esta examinación y había esperado ser enviado a Inglaterra [imágenes], en los pasos de sus dos más viejos hermanos. Pero su padre dr Manekshaw pensó ese SAM, que era entonces apenas 16, era demasiado joven ser expuesto a los potes de la carne de Inglaterra. Y aquí es donde el destino asumió el control.

Mientras que echaba un vistazo a través de un periódico, el SAM consideró un anuncio publicado por el gobierno, llamando para los caballeros indios jóvenes elegibles para solicitar el primer curso en la academia militar india nuevamente establecida, Dun de Dehra. El primer curso era comenzar en 1930. De los 1200 indios jóvenes que aplicado, el SAM Manekshaw era uno de los 16 a la calidad, que era absolutamente un logro.
Él había fijado sus vistas en pedir un buen regimiento de la infantería, y en la fabricación su opción a un Moore importante, uno lo influenció de sus instructores, que pertenecieron al 12mo regimiento de la fuerza de la frontera, para ensamblar ese regimiento cuál llevado con él la fuerza de la frontera de la etiqueta (FF), hecha alarde de con mucho orgullo por esos los regimientos del indio y de la caballería titulados utilizarlo.

Cuando la Segunda Guerra Mundial terminada, SAM fue seleccionada para volar con 35 tropas de Sikh de su regimiento como parte de fuerza de general Gracey a Indochina y era la primera a aterrizar en Saigon para poner la tarea en ejecución de desarmar a 60.000 tropas japonesas, incluyendo un general japonés. Él tomó este papel inusual en su paso grande.

Sus calidades excepcionalmente dotadas, profesionales y personales, pronto fueron reconocidas cuando él hizo el primer oficial indio a hacer el director general de operaciones militares en el HQ del ejército en un período en que el futuro de la India era formado. Quizás qué influenció las energías que consistan en concertar esta cita eran su capacidad de agarrar la situación geopolítica y militar que prevalecía, y su capacidad uncanny de traducirlos y de aplicar a los problemas militares de la India. El paso siguiente en su subida constante de la jerarquía del ejército era el movimiento predicho de Mhow de hacer el curso año-largo en la universidad imperial de la defensa, Londres [imágenes]. Esto estaba terminantemente por la selección rigurosa y dirigieron a los antiguos funcionarios diputados para este curso obviamente hacia mayores cosas. General de brigada Manekshaw volvió de este curso que ganaba el idc del símbolo, que él agregó a su psc ganado en la universidad del personal, Quetta.

En su vuelta a la India lo fijaron en la promoción para asumir el control la división de infantería 26 responsable de la seguridad de la frontera de Jammu-Paquistán. Pero él no permanecía aquí para largo. Con éxito haciendo el curso en el IDC, fiable, lo movieron a la institución entonces más importante del entrenamiento militar, la universidad prestigiosa del personal del servicio de la defensa, Wellington del entrenamiento, nestling en las colinas de Nilgiri o la montaña azul.

Lo movieron al este en noviembre de 1962, para asumir el control a 4to cuerpo en Tezpur en la fila del teniente general. Esto era un comando sensible después de las incursiones chinas recientes y mucho la revisión fue exigida.

Después de una restricción de un año, una experiencia que él atesoraba, lo movieron de nuevo, pero en esta ocasión al norte para asumir el control el comando occidental prestigioso, establecido jefatura en Shimla. Pero él no permanecía aquí para desear. Con el apuro elaborando cerveza en el este, lo movieron a Calcutta para asumir el control el comando del este muy sensible que hacía frente a dos energías, Chinas y Paquistán importantes.
El teniente general Manekshaw hizo frente a situaciones críticas numerosas no sólo en NEFA, Nagaland y Mizoram, pero en Bengala y Calcutta del oeste, con firmeza y valor personal. Él haría frente a las multitudes de grito que ladran para la sangre. Su mismo � de la presencia se armó con solamente su bastón y en su casquillo lateral inimitable, él se movería alrededor nonchalantly de � tenía la ayuda deseada.

En 1969, el arrendamiento de los PP Kumaramangalam general como jefe del personal del ejército acababa y el gobierno fue hecho frente con el problema de seleccionar a un nuevo jefe. La raza estaba entre dos generales distinguidos de la infantería, con los buenos expedientes del servicio y ambos comandantes del ejército, el teniente SAM general Manekshaw y el teniente general muy impresionante Harbaksh Singh, un contemporáneo y un producto de IMA también, GOC-en-c el ejército occidental. Mientras que general Manekshaw tenía un expediente versátil mejor en comando, personal y citas educacionales, general Harbaksh Singh tenía experiencia del campo como comandante de la brigada en el sector de Uri y había conducido el comando occidental con éxito durante la guerra 1965 contra Paquistán; los revestimientos bien escogidos el gobierno eran delicados y enangostan uno que
ambos eran comandos “operacionales” en jefe del ejército, ambas eran guerra experimentada, SAM Manekshaw anterior en su servicio pero Harbaksh Singh más adelante, y ambos fueron adornados. El último tenía conexiones de gran alcance, perteneciendo como él hizo a la familia real de Patiala. El primer ministro era Indira Gandhi [imágenes] y el ministro de la defensa era Sardar Swaran Singh. Había retrasa en la anunciación de la opción, que significó que debe haber habido un discusión. Eventual, en 1315 horas en ese día profético las noticias filtraron a través de la vid que el teniente SAM general Hormusji Framjee Manekshaw debía ser el jefe siguiente del personal del ejército. Para sus partidarios el período tenso de esperar había terminado. Con todo el destino había intervenido otra vez. ¿La opción había estado de otra manera, la India habría tenido un mariscal del campo? ¡Y un Parsi en eso!

quando i dits del playe di destino parte
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Era il SAM Manekshaw destinato da elevare all'più alto Rank nell'esercito nel mondo, quello di un Marshal del campo? Comparirebbe così in questo caso perché il SAM Manekshaw, quando un allievo, aveva regolato i suoi occhi sul seguire nei passi del suoi padre, Dott Hormusji Framjee Manekshaw e dei suoi fratelli più anziani, il Marshal vice Manekshaw dell'aria ritardata del corpo medico dell'aeronautica, nella professione medica. E questo è dove il destino ha fatto un passo poll.

Il padre del SAM Manekshaw si era depositato in Amritsar [immagini]. Il SAM è stato trasmesso all'università ben nota di Sherwood, Nainital, nelle colline belle di Kumaon, paese del Jim Corbett, come boarder. Ha fatto bene nell'esame maggiore de Cambridge e non ha avuto difficoltà nell'ottenere una sede nell'università indù di Sabha, Amritsar, per fare il suo esame inter di scienza della biologia e della chimica, un requisito preliminare alla qualificazione per una sede in un'università medica. Ha fatto bene in questo esame ed aveva sperato di essere trasmesso in Inghilterra [immagini], nei passi dei suoi due fratelli più anziani. Ma il suo Dott Manekshaw del padre ha pensato quel SAM, che era allora appena 16, era troppo giovane essere esposto ai POT della carne dell'Inghilterra. E questo è dove il destino ha assunto la direzione di.

Mentre gettava uno sguardo attraverso un giornale, il SAM ha visto una pubblicità pubblicata dal governo, denominante per i signori indiani giovani eleggibili per fare domanda per il corso mai visto all'accademia militare indiana recentemente stabilita, Dun di Dehra. Il primo corso era di cominciare in 1930. Dei 1200 indiani giovani che applicato, il SAM Manekshaw era uno dei 16 a qualità, che era abbastanza un successo.
Aveva regolato le sue viste sul chiedere un buon regiment della fanteria e nel rendere alla sua scelta è stato influenzato da un Moore importante, uno dei suoi istruttori, che hanno appartenuto al dodicesimo Regiment della forza di frontiera, per fare parte di quel regiment quale trasportato con esso la forza di frontiera della modifica (FF), flaunted con molto orgoglio dai quei i Regiments del Cavalry e dell'indiano aventi diritto usarlo.

Quando la seconda guerra mondiale conclusa, SAM è stata selezionata per volare con 35 truppe di Sikh del suo regiment come componente della forza del General Gracey nel Indo-China ed era la prima da atterrare a Saigon per effettuare l'operazione di disarmare 60.000 truppe giapponesi, compreso generalità giapponese. Ha preso questo ruolo insolito nel suo progresso.

Le sue qualità particolarmente dotate, sia professionali che personali, presto sono state riconosciute quando è diventato l'ufficiale indiano mai visto da diventare il Direttore Generale dei funzionamenti militari nel HQ dell'esercito ad un periodo in cui il futuro dell'India stava modellando. Forse che cosa hanno influenzato le alimentazioni che sono nel fare questo appuntamento erano la sua capacità di afferrare la situazione geo-political e militare che prevale e la sua capacità uncanny di tradurli ed applicare ai problemi militari dell'India. Il punto seguente nel suo aumento costante nella gerarchia dell'esercito era il movimento previsto da Mhow fare il corso anno-lungo all'università imperiale della difesa, Londra [immagini]. Ciò era rigorosamente tramite la selezione rigorosa ed i funzionari di grado elevato deputati per questo corso sono stati diretti ovviamente per le cose più grandi. Il Brigadier Manekshaw ha rinviato da questo corso che guadagna il idc di simbolo, che ha aggiunto al suo psc guadagnato all'università del personale, Quetta.

Al suo ritorno in India è stato inviato sulla promozione per assumere la direzione della divisione di fanteria 26 responsabile della sicurezza del bordo del Jammu-Pakistan. Ma non ha rimasto qui per lungo. Con successo facendo il corso al IDC, prevedibile, è stato spostato verso l'istituzione di addestramento militare, l'università prestigious del personale di servizio della difesa, Wellington di addestramento allora più importante, nestling nelle colline di Nilgiri o nella montagna blu.

È stato spostato verso l'est nel novembre 1962, per assumere la direzione del quarto corpo a Tezpur nel Rank del tenente General. Ciò era un ordine sensibile dopo le incursioni cinesi recenti e molto ripensare è stata richiesta.

Dopo uno stint di un anno, un'esperienza che ha apprezzato, è stato spostato ancora una volta, ma in questa occasione verso il nord per assumere la direzione dell'ordine occidentale prestigious, acquartierato in Shimla. Ma non ha rimasto qui per desiderare. Con difficoltà che fermenta nell'est, è stato spostato verso Calcutta per assumere la direzione dell'ordine orientale molto sensibile che affronta due alimentazioni, Cina e Pakistan principali.
Il tenente General Manekshaw ha affrontato le situazioni critiche numerose non solo in NEFA, Nagaland e Mizoram, ma a nel Bengala e Calcutta ad ovest, con fermezza e coraggio personale. Affronterebbe i mobs d'urlo che abbaiano per l'anima. Il suo � stesso di presenza ha munito con soltanto la sua canna ed in sua protezione laterale inimitable, si muoverebbe intorno nonchalantly a � ha avuto l'aiuto voluto.

In 1969, il possesso dei pp Kumaramangalam generale come capo del personale dell'esercito stava terminando ed il governo è stato affrontato al problema della selezione del capo nuovo. La corsa era fra due General distinti della fanteria, sia con le buone annotazioni di servizio che entrambi i comandanti dell'esercito, tenente il SAM generale Manekshaw ed il tenente il General molto impressionante Harbaksh Singh, un contemporaneo e un prodotto di IMA pure, GOC--c in esercito occidentale. Considerando che il General Manekshaw ha avuto un'annotazione completa migliore al comando, il personale e gli appuntamenti didattici, il General Harbaksh Singh hanno avuti esperienza del campo come comandante della brigata nel settore del Uri ed avevano condotto l'ordine occidentale con successo durante la guerra 1965 contro il Pakistan; i rivestimenti choice il governo erano un fragile e limitano uno che
entrambi erano ordini “operativi„ commanding dell'esercito, entrambe erano guerra sperimentata, il SAM Manekshaw più presto nel suo servizio ma Harbaksh Singh più successivamente ed entrambi sono stati decorati. Il posteriore ha avuto collegamenti potenti, appartenenti come ha fatto alla famiglia reale di Patiala. Il ministro principale era Indira Gandhi [immagini] ed il ministro della difesa era Sardar Swaran Singh. Ci era fa ritardare nell'annuncio della scelta, che ha significato che ci deve essere un dibattito. Finalmente, a 1315 ore quel giorno fateful le notizie si sono filtrate attraverso la vigna che il tenente il SAM generale Hormusji Framjee Manekshaw doveva essere il capo seguente del personale dell'esercito. Per i suoi sostenitori il periodo teso dell'attesa si era concluso. Ancora una volta il destino aveva intervenuto. La scelta era stata al contrario, l'India avrebbe avuta un Marshal del campo? E un Parsi a quello!

wenn Schicksal playe dits zerteilen
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
War zum höchsten Rank in der Armee in der Welt erhöht zu werden SAM, Manekshaw, das, der eines auffangenemarschalls bestimmt ist? Es würde so in diesem Fall, weil SAM Manekshaw, als ein Kursteilnehmer, seine Augen auf dem Folgen in die Schritte seines Vaters, Dr Hormusji Framjee Manekshaw und seiner älteren Brüder eingestellt hatte, der späte Luft-Vizemarschall Manekshaw des Luftwaffe medizinischen Korps, in den medizinischen Beruf erscheinen. Und dieses ist, wohin Schicksal inch trat.

SAM Manekshaws Vater hatte in Amritsar [Bilder] vereinbart. SAM wurde zur weithin bekannten Sherwood Hochschule, Nainital, in den schönen Kumaon Hügeln, Jim Corbett Land, als Kostgänger geschickt. Er tat gut in der älteren Cambridge Prüfung und hatte keine Schwierigkeit, wenn er einen Sitz in der hinduistischen Sabha Hochschule, Amritsar erhielt, um seine Zwischenwissenschaft Prüfung in der Biologie und in der Chemie, eine Vorbedingung zu tun zum Qualifizieren für einen Sitz in einer medizinischen Hochschule. Er tat gut in dieser Prüfung und hatte gehofft, nach England [Bilder], in den Schritten seiner zwei älteren Brüder gesendet zu werden. Aber sein Vater Dr Manekshaw dachte diese SAM, die dann gerade 16 war, war zu jung, den Fleischtöpfen von England herausgestellt zu werden. Und dieses ist, wo Schicksal übernahm.

Beim Flüchtig blicken durch eine Zeitung, sah SAM eine Reklameanzeige, die durch die Regierung herausgegeben wurde und benannte für geeignete junge indische Herren, um den ersten Kurs an der eben hergestellten indischen Kriegsakademie, Dehra Dun zu beantragen. Der erste Kurs war, 1930 zu beginnen. Von den 1200 jungen Indern, die angewandt, SAM Manekshaw eins der 16 zur Qualität war, die durchaus eine Ausführung war.
Er hatte seinen Anblick auf dem Bitten um ein gutes Infanterieregiment eingestellt, und beim Bilden seine Wahl wurde er von einem HauptMoore, einer seiner Ausbilder, die dem 12. Grenzkraft-Regiment gehörten beeinflußt, um dieses Regiment zu verbinden, welches mit ihm die Umbau Grenzkraft (FF) getragen, flaunted mit viel Stolz durch jene den Inder-und Kavallerie-Regimenten erlaubt, ihn zu verwenden.

Als der beendete Zweite Weltkrieg, SAM vorgewählt wurde, um mit 35 Sikh Truppen seines Regiments als Teil der Kraft des Generals Graceys nach Indochina zu fliegen und der erste war, zum bei Saigon zu landen, um die Aufgabe des Entwaffnens von 60.000 japanischen Truppen einzuführen, einschließlich einen japanischen General. Er nahm diese ungewöhnliche Rolle in seinem Fortschritt.

Seine außergewöhnlich begabten Qualitäten, professionell und persönlich, wurden bald erkannt, als er der erste indische Offizier wurde, zum der Generaldirektor der militärischen Betriebe in Armee HQ an einer Periode zu werden, als Zukunft Indiens geformt wurde. Möglicherweise was beeinflußten, waren die Energien, die sind, wenn sie diese Zusammenkunft festlegen, seine Fähigkeit, die geopolitische und militärische vorherschende Situation zu fassen und seine uncanny Fähigkeit, sie Indiens an den militärischen Problemen zu übersetzen und anzuwenden. Der folgende Schritt in seinem unveränderlichen Aufstieg in der Armeehierarchie war die vorausgesagte Bewegung von Mhow, den Jahr-langen Kurs an der imperialen Verteidigung-Hochschule, London [Bilder] zu tun. Dieses war ausschließlich durch zwingende Vorwähler und die Vorgesetzten, die für diesen Kurs delegiert wurden, wurden offensichtlich für grössere Sachen vorangegangen. Brigadier Manekshaw kam von diesem Kurs zurück, der das Symbol idc erworben wurde, das er seinem psc hinzufügte, das an der Personal-Hochschule erworben wurde, Quetta.

Auf seiner Rückkehr nach Indien wurde er auf Förderung bekanntgegeben, um die Abteilung der Infanterie-zu übernehmen 26, die für die Sicherheit des Jammu-Pakistan Randes verantwortlich ist. Aber er blieb hier nicht für langes. Den Kurs am IDC erfolgreich, tuend vorhersagbar wurde er auf die dann wichtigste Training Anstalt des militärischen Trainings, die prestigevolle Verteidigung-Service-Personal-Hochschule, Wellington verschoben, nestling in den Nilgiri Hügeln oder im blauen Berg.

Er wurde auf den Osten im November 1962 verschoben, um 4. Korps bei Tezpur im Rank des Leutnants General zu übernehmen. Dieses war ein empfindlicher Befehl nach den neuen chinesischen Einfällen und viel überdenken wurde verlangt.

Nach einem Pensum eines Jahres, eine Erfahrung, die er hütete, wurde er noch einmal, aber auf dieser Gelegenheit auf den Norden verschoben, um den prestigevollen westlichen Befehl zu übernehmen, Hauptsitz gehabt in Shimla. Aber er blieb nicht hier sich zu sehnen. Wenn die Mühe im Osten braut, wurde er nach Kalkutta verschoben, um den sehr empfindlichen östlichen Befehl zu übernehmen, der zwei Hauptenergien, China und Pakistan gegenüberstellt.
Leutnant General Manekshaw stellte zahlreiche kritische Situationen nicht nur in NEFA, Nagaland und Mizoram, aber in Westbengal und in Kalkutta, mit Festigkeit und persönlichem Mut gegenüber. Er würde den heulenden Pöbel gegenüberstellen, der für Blut bellt. Sein Anwesenheit � bewaffnete mit nur seinem Stock und in seiner inimitable seitlichen Kappe, würde er um gelassen � hatte die gewünschte Hilfe umziehen.

1969 allgemeinen pp. Kumaramangalams kam Besitz als Leiter des Armee-Personals zu einem Ende und die Regierung wurde mit dem Problem des Vorwählens eines neuen Leiters gegenübergestellt. Das Rennen war zwischen zwei unterschiedenen Infanterie Generälen, mit guten Anzahlen der Dienstjahre und beide Armee-Kommandanten, Leutnant allgemeine SAM Manekshaw und der sehr eindrucksvolle Leutnant General Harbaksh Singh, ein Zeitgenosse und ein IMA Produkt außerdem, GOC--c in der westlichen Armee. Während General Manekshaw eine bessere vielseitige Aufzeichnung im Befehl, im Personal und in den anweisenden Verabredungen hatte, hatte General Harbaksh Singh, Erfahrung als Brigade-Kommandant aufzufangen im Uri Sektor und hatte den westlichen Befehl erfolgreich während des Krieges 1965 gegen Pakistan geführt; die auserlesenen Einfassungen die Regierung waren ein empfindliches und verengen ein, das
beide dominierende „funktionsfähige“ Armee-Befehle waren, waren beide der erfahrene Krieg, SAM Manekshaw früh in seinem Service aber Harbaksh Singh später, und beide wurden verziert. Das letzte hatte die leistungsfähigen Anschlüsse und gehörte, wie er zur Patiala königlichen Familie tat. Der Premierminister war Indira Gandhi [Bilder] und der Verteidigungminister war Sardar Swaran Singh. Es gab verzögert, wenn man die Wahl verkündete, die bedeutete, daß es eine Debatte gegeben haben muß. Schließlich bei 1315 Stunden diesem am verhängnisvollen Tag sickerten Nachrichten durch den Weinstock, daß Leutnant allgemeine SAM Hormusji Framjee Manekshaw der folgende Leiter des Armee-Personals sein sollte. Für seine Verfechter hatte die angespannte Periode der Aufwartung beendet. Dennoch wieder hatte Schicksal eingegriffen. War die Wahl anders, würde Indien gehabt haben einen auffangenemarschall gewesen? Und ein Parsi an dem!

quando os dits do playe do destiny peça
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Era o Sam Manekshaw destined a elevated ao Rank o mais elevado no exército no mundo, aquele de um Marshal do campo? Apareceria assim neste caso porque o Sam Manekshaw, quando um estudante, tinha ajustado seus olhos em seguir nos passos de do seu pai, Dr. Hormusji Framjee Manekshaw, e de seus irmãos mais velhos, Marshal Vice Manekshaw do ar atrasado do corpo médico da força aérea, na profissão médica. E isto é o lugar aonde o destiny pisou dentro.

O pai do Sam Manekshaw tinha-se estabelecido em Amritsar [imagens]. O Sam foi emitido à faculdade well-known de Sherwood, Nainital, nos montes bonitos de Kumaon, país de Jim Corbett, como um boarder. Fêz bem na examinação sênior de Cambridge e não teve nenhuma dificuldade em obter um assento na faculdade Hindu de Sabha, Amritsar, para fazer sua examinação inter da ciência na biologia e no chemistry, um pré-requisito a qualificar para um assento em uma faculdade médica. Fêz bem nesta examinação e tinha esperado ser emitido a Inglaterra [imagens], nos passos de seus dois irmãos mais velhos. Mas seu Dr. Manekshaw do pai pensou desse Sam, que era então apenas 16, era demasiado novo ser exposto aos potenciômetros da carne de Inglaterra. E isto é o lugar aonde o destiny fêz exame sobre.

Ao olhar de relance através de um jornal, o Sam viu uma propaganda emitida pelo governo, chamando-se para gentlemen Indian novos elegíveis para aplicar-se para o primeiro - sempre curso no Academy militar Indian recentemente estabelecido, Dun de Dehra. O primeiro curso era começar em 1930. Dos 1200 Indians novos que aplicado, o Sam Manekshaw era um dos 16 à qualidade, que era completamente uma realização.
Tinha ajustado suas vistas em pedir um regiment bom da infantaria, e em fazer a sua escolha foi influenciado por um Moore principal, um de seus instrutores, que pertenceram ao 12o Regiment da força da fronteira, para juntar esse regiment qual carregado com ele a força da fronteira do Tag (FF), flaunted com muito orgulho por aqueles os Regiments do Indian e da cavalaria intitulados o usar.

Quando a segunda guerra mundial terminada, Sam foi selecionada para voar com as 35 tropas de Sikh de seu regiment como parte da força do general Gracey a Indo-China e era a primeira a aterrar em Saigon para executar a tarefa de desarmar 60.000 tropas japonesas, including um general japonês. Fêz exame deste papel incomun em seu stride.

Suas qualidades excepcionalmente gifted, profissionais e pessoais, eram quando se transformou o primeiro - oficial sempre Indian logo reconhecido para assentar bem no director-geral de operações militares no HQ do exército em um período em que o futuro de India fosse dado forma. Talvez o que influenciaram os poders que estivessem em fazer esta nomeação eram sua abilidade de agarrar a situação geo-political e militar que prevalece, e sua abilidade uncanny de traduzi-los e aplicar aos problemas militares de India. A etapa seguinte em sua ascensão constante na hierarquia do exército era o movimento predito de Mhow fazer o curso ano-longo na faculdade imperial da defesa, Londres [imagens]. Isto era estritamente pela seleção estrita e os oficiais sênior delegados para este curso foram dirigidos obviamente para umas coisas mais grandes. O brigadeiro Manekshaw retornou deste curso que ganha o idc do símbolo, que adicionou a seu psc ganho na faculdade da equipe de funcionários, Quetta.

Em seu retorno a India foi afixado no promotion para fazer exame sobre a divisão de infantaria 26 responsável para a segurança da beira de Jammu-Paquistão. Mas não permaneceu aqui para longo. Com sucesso fazendo o curso no IDC, predictably, foi movido para a instituição então a mais importante do treinamento militar, a faculdade prestigiosa do treinamento da equipe de funcionários do serviço da defesa, Wellington, nestling nos montes de Nilgiri ou na montanha azul.

Foi movido para o leste em novembro 1962, para fazer exame sobre do 4o corpo em Tezpur no Rank do tenente general. Este era um comando sensível após os incursions chineses recentes e muito rethinking foi exijido.

Após um stint de um ano, uma experiência que estimou, foi movido uma vez outra vez, mas nesta ocasião para o norte para fazer exame sobre do comando ocidental prestigioso, sediado em Shimla. Mas não permaneceu aqui para long. Com o problema que brewing no leste, foi movido para Calcutá a faz exame sobre do comando oriental muito sensível que enfrenta dois poders, China e Paquistão principais.
O tenente general Manekshaw enfrentou situações críticas numerosas não somente em NEFA, Nagaland e Mizoram, mas em Bengal e em Calcutá ocidentais, com firmness e coragem pessoal. Enfrentaria os mobs howling que latem para o sangue. Seu � very da presença armou-se com somente seu bastão e em seu tampão lateral inimitable, mover-se-ia em torno nonchalantly do � teve a ajuda desejada.

Em 1969, o tenure dos PP Kumaramangalam geral como o chefe da equipe de funcionários do exército estava vindo a uma extremidade e o governo foi enfrentado com o problema de selecionar um chefe novo. A raça estava entre dois generais distinguidos da infantaria, com registros de serviço bons e ambos os comandantes do exército, tenente Sam geral Manekshaw e o tenente general muito impressive Harbaksh Singh, um comtemporâneo e um produto de IMA também, GOC--c no exército ocidental. Visto que o general Manekshaw teve um registro versátil melhor no comando, na equipe de funcionários e em nomeações instrutivas, o general Harbaksh Singh teve a experiência do campo como um comandante do Brigade no setor de Uri e tinha conduzido ao comando ocidental com sucesso durante a guerra 1965 de encontro a Paquistão; os revestimentos bem escolhidos o governo eram uns delicados e estreitam um que
ambos eram comandos “operacionais” comandantes do exército, ambos eram guerra experimentada, Sam Manekshaw mais cedo em seu serviço mas Harbaksh Singh mais tarde, e ambos foram decorados. O último teve as conexões poderosas, pertencendo como fêz à família real de Patiala. O ministro principal era Indira Gandhi [imagens] e o ministro da defesa era Sardar Swaran Singh. Havia atrasa em anunciar a escolha, que significou que deve ter havido um debate. Eventualmente, em 1315 horas esse em dia fateful a notícia escoou através do grapevine que o tenente Sam geral Hormusji Framjee Manekshaw devia ser o chefe seguinte da equipe de funcionários do exército. Para seus supporters o período tenso da espera tinha terminado. Contudo o destiny tinha intervindo outra vez. A escolha tinha sido de outra maneira, India teria um Marshal do campo? E um Parsi nisso!

när ödeplayedits särar
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Var Sam destinerade Manekshaw som ska höjas till det högst, rangordnar i armén i världen, det av en fältmarskalk? Det skulle syns så i detta fall, därför att Sam Manekshaw, då en deltagare, hade uppsättningen som his synar på efter i fotstegen av hans fader, Dr Hormusji Framjee Manekshaw, och en av hans fläderbröder, det sent luftar den vice marskalken Manekshaw av den medicinska kåren för flygvapen, in i det medicinska yrket. Och detta är var öden som in klivas.

Fadern för Sam Manekshaws hade satt i Amritsar [avbildar]. Sam överfördes till den välkända Sherwood högskolan, Nainital, i de härliga Kumaon kullarna, det Jim Corbett landet, som en boarder. Han vällde fram i den höga Cambridge undersökningen och hade ingen svårighet, i att erhålla en placera i den hinduiska Sabha högskolan, Amritsar, för att göra hans inter vetenskapsundersökning i biologi och kemi, en nödvändig till kvalificeringen för en placera i en medicinsk högskola. Han vällde fram i denna undersökning och hade hoppas för att överföras till England [avbildar], i fotstegen av hans två äldre bröder. Men his fadern Dr Manekshaw tänkte den Sam, som var därefter precis 16, var för ung att vara utsatt till köttkrukarna av England. Och detta är var öden tog över.

Stunder som kasta en blick till och med en tidning, Sam sågar en annonsering som utfärdas av regeringen som kallar för att valbar ung indisk gentlemän ska applicera för första - jaga någonsin på den nyligen etablerade indiska militära akademin, den Dehra dunen. Första jagar var att börja i 1930. Av de 1200 unga indierna som applied, Sam Manekshaw var en av 16na till kvalitets-, som var ganska en prestation.
Han hade uppsättningen hans siktar på att fråga för en bra infanteriregiment, och i danande hans primat påverkades han av en ha som huvudämne Moore, en av hans instruktörer, som hörde hemma till den 12th gränsstyrkaregimenten, för att sammanfoga den regiment vilket som bärs med den märkagränsstyrkan (FF), flaunted med mycket stolthet av de indiska och kavalleriRegiments berättigade till att använda den.

När världen kriger avslutad II, var var Sam utvald att flyga med 35 Sikh soldater av hans regiment som del av styrka för General Graceys till Indo-China och första som landar på Saigon för att genomföra uppgiften av att avväpna 60.000 japanska soldater, däribland en japangeneral. Han tog denna ovanliga roll i hans kliv.

Hans ovanligt begåvade kvaliteter, både som var yrkesmässiga och som var personliga, kändes igen snart, då han blev första - någonsin kommenderar indier för att bli generaldirektören av militära funktioner i arméHQ på en period, då Indien framtid formades. Kanske vad påverkade, var överheten, som är i danande denna tidsbeställning, hans kapacitet till fattningsförmågan det geo-political och militära läget som segrar och hans uncanny kapacitet att översätta och applicera dem till Indien militära problem. De nästa kliver i his stöder löneförhöjningen i armén som hierarkin var den förutsagda flyttningen från Mhow att göra detlångt jagar på den imperialistiska försvarhögskolan, London [avbildar]. Detta var strängt vid strängt val, och pensionären kommenderar deputed för denna jagar var självfallet hövdad för mer stor saker. Brigadgeneralen Manekshaw gick tillbaka från denna jagar efter att ha tjänat symbolidcen, som han tillfogade till hans psc som tjänades på krigshögskolan, Quetta.

På hans retur till Indien postades han på befordran för att ta över infanteri 26, uppdelnings somansvariga för säkerheten av Jammu-Pakistan gränsar. Men han inte staget här för långt. Lyckat efter att ha gjort jaga på IDCEN, predictably, var han rörd till den därefter viktigaste utbildningsinstitutionen av militär utbildning, den tjänste- krigshögskolan för prestigefullt försvar, Wellington, gröngöling i de Nilgiri kullarna eller blåttberg.

Han var rörd till öst i November 1962, att ta över 4th kår på Tezpur i det frodigt av lieutenanten General. Detta var ett känsligt befaller efter de nya kinesiska incursionsna, och mycket ompröva begärdes.

Efter en snålhet av ett år, en erfara som han uppskattade, var orsakar han rörd ytterligare en gång, men på denna till norden för att ta över det prestigefulla västra befaller, förlade högkvarter i Shimla. Men han staget long inte här. Med besvära att brygga i öst, honom var rört till Calcutta till taken över det mycket känsliga östligt befaller att vända mot två ha som huvudämne överhet, Kina och Pakistan.
Lieutenanten General Manekshaw vände mot talrika kritiska lägen inte endast i NEFA, Nagaland och Mizoram, men i västra Bengal och Calcutta, med firmness och personlig kurage. Han skulle vänder mot att tjuta folkhopar som skäller för blod. Hans very närvaro� som beväpnades med endast hans rotting och i hans oefterhärmliga side lock, skulle han flyttning runt om nonchalantly � hade den önskade hjälpen.

I 1969 allmänna bemannar ambetstid för PP Kumaramangalams som chefen av armén var kommande till en avsluta, och regeringen vändes mot med problemet av att välja en ny chef. Racen var mellan två distingerade infanteriGenerals, både med bra rekord av tjänste- och båda armékommendörkaptener, lieutenanten allmän Sam Manekshaw och den mycket mäktiga lieutenanten General Harbaksh Singh, en samtida och en IMA-produkt som väl, GOC-i-c den västra armén. Eftersom General Manekshaw hade ett bättre allround rekord in att befalla, bemanna och undervisningstidsbeställningar, hade General Harbaksh Singh att sätta in erfar som en brigadkommendörkapten i den Uri sektoren och hade ledde det västra befaller lyckat under 1965na kriger mot Pakistan; den primaa fasadbeklädnaden regeringen var ett delikat, och smal som
båda befallde ”den fungerande” armén, befaller, var båda kriger erfarit, Sam Manekshaw tidigare i hans tjänste- men Harbaksh mer sistnämnda Singh, och båda dekorerades. Sistnämnden hade kraftiga anslutningar som hör hemma, som han gjorde till den Patiala kunglig personfamiljen. Premiärministern var Indira Gandhi [avbildar], och försvarminister   var Sardar Swaran Singh. Det fanns en fördröjning i meddelande det primat, som betydde att det måste ha funnits en debatt. Slutligen på 1315 timmar på den ödesmättad dag sipprade nyheterna till och med vinrankan att lieutenanten allmän Sam Hormusji Framjee Manekshaw skulle vara den nästa chefen av armén bemannar. För hans supportrar hade den spända perioden av att vänta avslutat. Yet igen hade öden ingripit. Har hade det primat varit annars, skulle Indien haft en fältmarskalk? Och en Parsi på det!

когда dits playe destiny разделяют
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Было Сэм Manekshaw destined, котор нужно повыситься к высшему рангу в армии в мире, тому из Marshal поля? Оно появилось бы настолько in this case потому что Сэм Manekshaw, когда студент, установило его глаза на следовать за в footsteps его отца, Dr Hormusji Framjee Manekshaw, и одного его более старых братьев, Marshal Manekshaw последнего воздуха вице корпуса Военно-воздушных сил медицинского, в медицинскую профессию. И это куда destiny шагнул cIn.

Отец Сэм Manekshaw установил в Amritsar [изображениях]. Сэм было послано к well-known коллежу Sherwood, Nainital, в красивейших холмах Kumaon, стране Джим Corbett, как пансионер. Он сделал наилучшим образом в старшем рассмотрении Cambridge и не имел никакое затруднение в получать место в индусском коллеже Sabha, Amritsar, для того чтобы сделать его взаимо- рассмотрение науки в биологии и химии, предпосылке к квалифицировать для места в медицинском коллеже. Он сделал наилучшим образом в этом рассмотрении и понадеялся быть посланным к Англии [изображениям], в footsteps его 2 более старых братьев. Но его отец Dr Manekshaw думал то Сэм, который был после этого как раз 16, был слишком молод для того чтобы подвергнуться действию к бакам плоти Англии. И это где destiny take over.

Пока мельком взглядывающ через газету, Сэм увидело рекламу выданную правительством, вызывая для подходящих молодых индийских gentlemen для того чтобы примениться для первого - всегда курса на нов установленном индийском военной академии, Dun Dehra. Первый курс должен был начать в 1930. 1200 молодых индейцев applied, Сэм Manekshaw было одним из 16 к качеством, которое было довольно достижение.
Он установил его визирования на ask for хорошее пехотный полк, и в делать его выбором он был повлиян на главным Moore, одним из его инструкторов, которые принадлежали к 12th полку усилия Frontier, для того чтобы соединить того полка который снес с им усилие Frontier бирки (FF), бравированного при много гордость теми полками индейца и кавалерии озаглавленными использовать ее.

Когда законченное Вторая Мировая Война, Сэм было выбрано для того чтобы лететь с 35 войсками Sikh его полка как часть усилия генералитета Gracey's к Индо-Китаю и было первыми, котор нужно приземлиться на Saigon для того чтобы снабдить задачу разоружать 60.000 японские войска, включая японский генералитет. Он принял эту необыкновенную роль в его stride.

Его исключительнейше небездарными качествами, и профессиональными и личными, был скоро узнанный когда он стал первым - всегда индийский офицер для того чтобы пойти генеральным директором воинских деятельностей в HQ армии на периоде когда будущее Индии формировалось. Возможно влияли на силами находились в назначать эта встречуа была его способностью схватить geo-political и военную обстановку превалируя, и его uncanny способностью перевести и приложить их к проблемам Индии воинским. Следующим шагом в его неуклонный подъем в иерархии армии было предсказанное движение от Mhow сделать год-длинний курс на имперском коллеже обороны, лондоне [изображениях]. Это было только stringent выбором и старшие сотрудники deputed для этого курса очевидно были возглавлены для больших вещей. Brigadier Manekshaw возвратил от этого курса зарабатывая idc символа, которое он добавил к его psc заработанному на коллеже штата, Quetta.

На его возвращении к Индии он был вывешен на промотирование для того чтобы take over разделение пехоты 26 ответственное для обеспеченности граници Jammu-Пакистана. Но он не остался здесь для длиной. Успешно делающ курс на IDC, прогнозированно, он был двинут к после этого самому важному заведению воинской тренировки, prestigious коллежу тренировки штата обслуживания обороны, Wellington, устраивающся удобно в холмах Nilgiri или голубой горе.

Он был двинут к востоку в ноябре 1962, для того чтобы take over 4-ый корпус на Tezpur в ряде лейтенанта генералитета. Это была чувствительная команда после недавних китайских incursions и очень переосмысливать было потребован.

После stint года, опыт, котор он treasured, он был двинут еще раз, но на этот случай к северу для того чтобы take over prestigious западная команда, headquartered в Shimla. Но он не остался здесь длинним. При тревога заваривая в востоке, он был двинут к Calcutta для того чтобы take over очень чувствительная восточная команда смотря на 2 крупные державы, Китай и Пакистана.
Лейтенант генералитет Manekshaw смотрел на многочисленнAp критические ситуации not only в NEFA, Nagaland и Mizoram, но в западных Бенгалии и Calcutta, с твердостью и личной смелостью. Он смотрел бы на завывая mobs преследуя для крови. Его очень � присутсвия подготовило с только его тросточкой и в его неподражаемую бортовую крышку, он двинул бы вокруг nonchalantly � имел заданную помощь.

В 1969, вообще tenure PP Kumaramangalam как вождь штата армии приходил к концу и правительство было посмотрено с проблемой выбирать новый вождь. Гонка находилась между 2 различенными генералитетами пехоты, и с хорошими показателями обслуживания и обоих командармов, лейтенанта генералитета Сэм Manekshaw и очень импрессивного лейтенанта генералитета Harbaksh Singh, сверстницы и продукта IMA также, GOC-в-C западной армии. Тогда как генералитет Manekshaw имел более лучший all-round показатель в команде, штате и учебных назначениях, генералитет Harbaksh Singh имел опыт поля как командир бригады в участке Uri и вел западную команду успешно во время войны 1965 против Пакистана; отборные облицовки правительство были чувствительным и суживают одно, котор
оба были командующие «рабочие» команды армии, оба было испытанное война, Сэм Manekshaw более в самом начале его обслуживание но Harbaksh Singh более поздно, и оба были украшены. Последнее имело мощные соединения, принадлежа по мере того как он сделал к королевской семье Patiala. Премьер-министр был Indira Ганди [изображениями] и военныйа министр был Sardar Swaran Singh. Было задерживают в объявлять выбор, который намеревался что должно быть debate. Окончательн, на 1315 часах на тот роковой день новости просочились через grapevine что лейтенант генералитет Сэм Hormusji Framjee Manekshaw должен был быть следующим вождем штата армии. Для его сторонниц напряженнейший период ждать закончился. Но снова destiny вмешивался. Выбор был в противном случае, Индия имел бы Marshal поля? И Parsi на том!

wanneer het lot playe dits scheidt
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Werd SAM Manekshaw bestemd om aan de hoogste rang in het leger in de wereld, dat van een Gebied Marshal worden opgeheven? Het zou zo in dit geval omdat SAM Manekshaw verschijnen, toen een student, zijn ogen bij het volgende in de voetstappen van zijn vader, Dr. Hormusji Framjee Manekshaw, en één van zijn oudere broers, de recente Ondeugd Marshal Manekshaw van de Lucht van de Medische Korpsen van de Luchtmacht, in het medische beroep had geplaatst. En dit is waar het lot binnen stapte.

Vader van SAM had Manekshaw in Amritsar [Beelden] geregeld. SAM werd verzonden naar de bekende Sherwood Universiteit, Nainital, in de mooie Kumaon Heuvels, het land van Jim Corbett, als pensionair. Hij deed goed in het Hogere Onderzoek van Cambridge en had geen moeilijkheid in het verkrijgen van een zetel in de Hindoese Sabha Universiteit, Amritsar, om zijn interwetenschapsonderzoek in biologie en chemie, een eerste vereiste te doen aan het kwalificeren voor een zetel in een medische universiteit. Hij deed goed in dit onderzoek en had om naar Engeland [Beelden], in de voetstappen van zijn twee oudere broers gehoopt worden gestuurd. Maar zijn vader Dr. Manekshaw dacht dat SAM, die toen enkel 16 was, te jong om aan de vleespotten van Engeland was worden blootgesteld. En dit is waar het lot overnam.

Terwijl het kijken door een krant, zag SAM een reclame die door de overheid wordt uitgegeven, die in aanmerking komende jonge Indische heren verzoekt om de allereerstee cursus bij de onlangs gevestigde Indische Militaire Academie, Dehra Dun aan te vragen. De eerste cursus moest in 1930 beginnen. Van de 1200 jonge Indiërs die inschreven, was SAM Manekshaw één van 16 aan kwaliteit, die vrij een voltooiing was.
Hij had zijn gezichten bij het vragen om een goed infanterieregiment geplaatst, en in het maken van zijn keus hij door een Belangrijke Moore, één van zijn instructeurs, die tot het 12de Regiment van de Kracht van de Grens behoorden, werd beïnvloed om van dat regiment lid te worden dat met het de Kracht van de markeringsGrens (FF) droeg, met veel trots door die Regimenten van Indiër en van de Cavalerie flaunted die het recht hebben om het te gebruiken.

Toen de Wereldoorlog II beëindigde, werd SAM geselecteerd om met 35 Sikh Troepen van zijn regiment als deel van de kracht van Algemene Gracey aan indo-China te vliegen en was de eerste in Saigon landen om de taak uit te voeren om 60.000 Japanse troepen, met inbegrip van Japanse algemeen te ontwapenen. Hij nam deze ongebruikelijke rol in zijn pas.

Zijn uitzonderlijk begaafde professioneel als persoonlijke kwaliteiten, zowel werden spoedig erkend toen hij de allereerstee Indische ambtenaar om de Directeur -generaal van Militaire Acties in HK van het Leger werd te worden bij een periode toen de toekomst van India gestalte werd gegeven. Misschien wat beïnvloedde de bevoegdheden die in het doen van deze benoeming zijn waren zijn capaciteit om de geopolitieke en militaire situatie te begrijpen die, en zijn geheimzinnige capaciteit om hen te vertalen en toe te passen op de militaire problemen van India heerst. De volgende stap in zijn regelmatige stijging van de hiërarchie van het Leger was de voorspelde beweging van Mhow om de year-long cursus bij de KeizerUniversiteit van de Defensie, Londen [Beelden] te doen. Dit was strikt door stringente selectie en de hogere ambtenaren deputed want deze cursus duidelijk voor grotere dingen werd geleid. Brigadegeneraal Manekshaw keerde van deze cursus terug die het symbool heeft verdiend idc, dat hij aan zijn psc toevoegde die bij de Universiteit van het Personeel, Quetta wordt verdiend.

Bij zijn terugkeer naar India werd hij gepost op bevordering om de Afdeling te nemen van Infanterie meer dan 26 verantwoordelijk voor de veiligheid van de grens jammu-Pakistan. Maar hij bleef niet lang hier voor. Met succes hebben gedaand de cursus bij IDC, voorspelbaar, werd hij verplaatst naar de toenmalige belangrijkste opleidende instelling van militaire opleiding, de prestigieuze Universiteit van het Personeel van de Dienst van de Defensie, Wellington, nestling in de Heuvels Nilgiri of de Blauwe Berg.

Hij werd verplaatst naar het Oosten in November 1962, om 4de Korpsen in Tezpur in de rang van Generaal van de Luitenant over te nemen. Dit was een gevoelig bevel na recente Chinese incursions en veel werd het heroverwegen geëists.

Na stint van een jaar, een ervaring die hij treasured, werd hij bewogen nogmaals, maar bij deze gelegenheid aan het Noorden om het prestigieuze Westelijke Bevel over te nemen, gestationeerd in Shimla. Maar hij niet bleef hier lang. Met probleem het brouwen in het Oosten, werd hij verplaatst naar Calcutta om het zeer gevoelige Oostelijke Bevel over te nemen dat twee belangrijke bevoegdheden, China en Pakistan onder ogen ziet.
De luitenant Generaal Manekshaw zag talrijke kritieke situaties niet alleen in NEFA, Nagaland en Mizoram, maar in West-Bengalen en Calcutta, met stevigheid en persoonlijke moed onder ogen. Hij zou huilende menigte onder ogen zien die voor bloed blaffen. Zijn eigenlijke aanwezigheid � die met slechts zijn riet en in zijn inimitable zijGLB wordt bewapend, zou hij zich rond � had nonchalantly de gewenste hulp bewegen.

In 1969, eindigen de Algemene ambtstermijn van pp Kumaramangalam als Leider van het Personeel van het Leger en de overheid werd geconfronteerd met het probleem om een nieuwe Leider te selecteren. Het ras was eveneens tussen twee voorname infanterieGeneraals, zowel met goede verslagen van de dienst en zowel de Bevelhebbers van het Leger, Luitenant Generaal SAM Manekshaw als de zeer indrukwekkende Luitenant Generaal Harbaksh Singh, een tijdgenoot en een product IMA, het Westelijke Leger gOC-in-C. Terwijl had Algemene Manekshaw een beter globaal verslag in bevel, personeel en educatieve benoemingen, had Algemene Harbaksh Singh gebiedservaring als Bevelhebber van de Brigade in de sector Uri en had het Westelijke Bevel met succes tijdens de Oorlog van 1965 tegen Pakistan geleid; de keus die de overheid onder ogen ziet was gevoelig en versmalt één
allebei beval de „operationele“ Bevelen van het Leger, waren allebei vroeger ervaren oorlog, SAM Manekshaw in zijn dienst maar Harbaksh Singh later, en allebei waren verfraaid. De laatstgenoemden hadden krachtige verbindingen, die aangezien hij aan de koninklijke familie Patiala deed behoren. De eerste minister was Indira Gandhi [Beelden] en de defensieminister was Sardar Swaran Singh. Er waren een uit:stellen het aankondigen van de keus, die betekende dat er een debat moet geweest zijn. Uiteindelijk, om 1315 uur op die fateful dag sijpelde het nieuws door de wijnstok dat de Luitenant Generaal SAM Hormusji Framjee Manekshaw de volgende Leider van het Personeel van het Leger moest zijn. Voor zijn verdedigers had de gespannen periode van wachten gebeëindigd. Nogmaals was het lot tussenbeide gekomen. Was de keus, India zou gehad hebben een Gebied Marshal anders geweest? En een Parsi bij dat!

عندما مصير [بل] يرحل [ديتس]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
كان [سم] [منكشو] معدّ ل أن يكون عزّزت إلى الرتبة [هيغست] في الجيش في العالم, أنّ من مجال مارشال? هو ظهر هكذا [إين ثيس كس] لأنّ [سم] [منكشو], عندما طالبة, كان قد ثبت أعينه على يتبع في الخطوات من ه أب, دكتورة [هورموسجي] [فرمج] [منكشو], وواحدة من إخوانه قديمة, المتأخّرة هواء مارشال نائبة [منكشو] من ال [أير فورس] جسم طبيّة, داخل المهنة طبيّة. وهذا حيث مصير خطا [إين.].

[سم] [منكشو] كان أب قد قرّر في أمرتسر [صور]. أرسلت [سم] كان إلى المعروفة [شرووود] كلية, [نينيتل], في الجميلة [كومون] تلال, جيم [كربتّ] بلد, ك [بوأردر]. هو أتمّ جيّدا في الكبريات كمبريدج فحص وتلقّى ما من صعوبة في ينال مقعد في ال [هيندو] [سبها] كلية, أمرتسر, أن يتمّ ه مشتركة علم فحص في علم الأحياء وكيمياء, متطلّب أساسيّ إلى ينعت لمقعد في كلية طبيّة. هو أتمّ جيّدا في هذا فحص وأمل أن يكون أرسلت إلى إنكلترا [صور], في الخطوات من ه اثنان إخوان قديمة. غير أنّ فكّر أبه دكتورة [منكشو] أنّ [سم], الذي كان بعد ذلك فقط 16, كان أيضا شابّة أن يكون عرضت إلى اللحمة آنية إنكلترا. وهذا حيث مصير استلم.

بينما يلمح من خلال جريدة, رأى [سم] إعلان يصدر بالحكومة, يدعو لشهام جديرة شابّة هنديّة أن يطبّق للمسلك لا سابق له في ال حديثا يؤسّس [ميليتري كدمي] هنديّة, [دهرا] [دون]. كان المسلك أولى أن يبدأ في 1930. من ال 1200 هنديات شابّة الذي مطبّقة, [سم] [منكشو] كان واحدة من ال 16 إلى نوعية, أيّ كان الى حدّ بعيد إنجاز.
هو كان قد ثبت جهاز تسديده على يسأل لجيّدة ماشية فوج, وفي يجعل إختباره أثرت هو كان بمور كبريات, واحدة من مدرساته, الذي انتسب إلى ال [12ث] حد قوة فوج, أن يتلاقى أنّ فوج أيّ يحمل مع هو البطاقة حد قوة ([فّ]), يتباهى مع كثير كبرياء ب أنّ هندية وخيّالة أفواج يخوّل أن يستعمل هو.

عندما انتقيت [وورلد ور يي] ينهى, [سم] كان أن يطير مع 35 [سكه] قوات من فوجه كجزء جنرال [غرسي] قوة إلى [إيندو-شنا] وكان الأولى أن يهبط في [سيغن] أن يطبّق المهمة من يجرد 60,000 قوات يابانيّة, بما في ذلك جنرال يابانيّة. هو أخذ هذا دور نادرة في خطوته.

ميّزت نوعياته موهوبة استثنائيّا, على حدّ سواء محترفة وشخصيّة, كان قريبا عندما هو أصبح الضابطة لا سابق له هنديّة أن يصبح ال [ديركتور-جنرل] من عمليات عسكريّة في جيش مقر في فترة عندما هند مستقبل كان يكون شكّلت. ربّما ماذا أثر كان القوى أنّ يكون في يجعل هذا تعيين قدرته أن يمسك ال [جو-بوليتيكل] وحالة عسكريّة يسود, وقدرته غريبة أن يترجم وطبّقت هم إلى هند مشاكل عسكريّة. كان الخطوة تالية في إرتفاعه ثابتة في الجيش تدرج ال يتنبّأ حركة من [مهوو] أن يتمّ المسلك [ير-لونغ] في الإمبراطوريّة دفاع كلية, لندن [صور]. هذا كان بدقّة بإنتقاء صارمة و [هدد] [سنيور وفّيسر] يوفد ل هذا مسلك كان بوضوح لأشياء عظيمة. رجع عميد [منكشو] من هذا مسلك يتلقّى يكسب الرمز [إيدك], أيّ هو أضاف إلى [بسك] ه يكسب في الملاكة كلية, [قوتّا].

على عودته إلى هند عيّنت هو كان على ترقية أن يستلم 26 ماشية تقسيم مسؤولة للأمن من [جمّو-بكيستن] حافة. غير أنّ لم يبقى هو هنا لطويلة. يتلقّى بنجاح يتمّ المسلك في ال [إيدك], [برديكتبلي], تحرّكت هو كان إلى المهمّة تدريب مؤسسة [ميليتري ترينينغ] بعد ذلك أكثر, المعتبرة دفاع خدمة ملاكة كلية, ولّينغتون, يسكن في [نيلجري] تلال أو الجبل زرقاء.

هو كان تحرّكت إلى الشرق في نوفمبر - تشرين الثّاني 1962, أن يستلم [4ث] جسم في [تزبور] في الرتبة الملازم أوّل جنرال. هذا كان أمر حسّاسة بعد الغزوات أخيرة صينيّة وكثير طلبت يعيد كان.

بعد مهمة من سنة, خبرة هو احتفظ, تحرّكت هو كان [أنس غين], غير أنّ على هذا مناسبة إلى الشمال أن يستلم الأمر معتبرة غربيّة, [هدقورترد] في [شيملا]. غير أنّ لم يبقى هو هنا تقت. مع اضطراب يخمّر في الشرق, تحرّكت هو كان إلى كلكوتا أن يستلم الأمر حسّاسة شرقيّة جدّا يواجه اثنان كبريات قوى, الصين وباكستان.
واجه ملازم أوّل جنرال [منكشو] يتعدّد حالات حرجة ليس فحسب في [نفا], [نغلند] و [ميزورم], غير أنّ في غربيّة بنغال وكلكوتا, مع متانة وشجاعة شخصيّة. هو واجه يعوي تجمهر ينبح لدم. ه جدّا وجود سلّح � مع فقط عصاه وفي غطاءه فريدة جانبيّة, هو تحرّك حول [نونشلنتلي] � تلقّى ال ب رغب مساعدة.

في 1969, عامّة [بّ] [كومرمنغلم] أتى تول كرئيس من الجيش ملاكة كان إلى نهاية والحكومة كان واجهت مع المشكلة من ينتقي رئيس جديدة. كان الجنس بين اثنان يميّز ماشية جنرالات, على حدّ سواء مع سجلات جيّدة خدمة وكلا جيش قادة, [سم] [لييوتننت جنرل] [منكشو] والملازم أوّل مؤثّرة جنرال [هربكش] [سن] جدّا, متعاصر و[إيما] منتوج أيضا, ال [غك-ين-ك] جيش غربيّة. حيث أنّ جنرال [منكشو] تلقّى سجل جيّدة [ألّ-رووند] في أمر, ملاكة وتعيينات تعليميّة, تلقّى جنرال [هربكش] [سن] مجال خبرة كلواء قائدة في [أوري] قطاعة وقاد الأمر غربيّة بنجاح أثناء ال 1965 حرب ضدّ باكستان; كان التخريج مختارة الحكومة دقيقة ويضيّق واحدة
كلا كان مشرّفة "عمليّاتيّة" جيش أوامر, كلا كان حرب يختبر, [سم] [منكشو] [إرلير] في خدمته غير أنّ [هربكش] [سن] فيما بعد, وكلا كان زيّنت. تلقّى المتأخّرة توصيلات قوّيّة, ينتسب بما أنّ هو أتمّ إلى [بتيلا] أسرة ملكيّة. كان الرئيس وزراء [إينديرا] غاندي [صور] والدفاع وزيرة كان [سردر] [سورن] [سن]. هناك كان يؤخّر في يعلن الإختبار, أيّ عنى أنّ هناك ينبغي يتلقّى كنت مناقشة. أخيرا, في 1315 ساعات على أنّ يوم مقدّرة نزّ أخبار من خلال النوع كرمة أنّ [سم] [لييوتننت جنرل] [هورموسجي] [فرمج] [منكشو] كان أن يكون الرئيس تالية من الجيش ملاكة. لمؤيداته كان الفترة متوتّرة من ينتظر قد أنهى. مع ذلك ثانية كان مصير قد تدخّل. تلقّى الإختبار كان خلاف ذلك, هند تلقّى مجال مارشال? و[برس] في أنّ!

When Sam quoted chapter and verse to Mrs Gandhi


President Richard Nixon and his National Security Adviser Henry Kissinger had only one question for the United States chief of army staff who had just returned from India: how long will it take the Indians to liberate East Pakistan?

General William C Westmoreland, who was shown around the garrisons in West Bengal and elsewhere in the country by his Indian counterpart General Sam Manekshaw, did not hesitate: ''one-and-a-half months to two months, sir,'' he replied.

The conflict ended in only 13 days giving birth to Bangladesh and upsetting US calculations. ''What is it Sam that you did not show me,'' Gen Westmoreland, who got a thorough dressing down from Nixon, later asked the Indian war hero. Interestingly, the American general did not know that for Manekshaw, at that time it was only a thin line between getting promoted or being sacked.

''I have seen several angry women, including my wife. But never one like Mrs Gandhi,'' said the field marshal while releasing last evening in Delhi the book, Liberation and Beyond: Indo-Bangladesh relations , written by J N Dixit, former foreign secretary.

It was the afternoon of April 29, 1971. Prime Minister Indira Gandhi had called an urgent cabinet meeting. Those present were Defence Minister Jagjivan Ram, Agriculture Minister Fakhruddin Ali Ahmed, Finance Minister Y B Chauhan, External Affairs Minister Sardar Swaran Singh, and a special invitee, army chief Gen. Sam Manekshaw.

''What are you doing?'' a fuming Mrs Gandhi asked the general, throwing reports of refugee influx from East Pakistan send by the West Bengal Chief Minister, Siddartha Shankar Ray, on the table, Manekshaw recalled.

''I want you to walk into East Pakistan,'' Mrs Gandhi told her army chief. ''That means war,'' the general said. ''I don't mind if it is war,'' was Mrs Gandhi's characteristic reply.

Manekshaw was unruffled by the outburst. ''Have you read the bible?'' he asked the PM in his usual breezy manner. ''What has the bible got to do with this?'' Swaran Singh intervened. ''In the beginning there was darkness. God said let there be light and there was light. He then divided light from the darkness,'' Manekshaw quoted the Genesis to impress upon the ministers that the army was not prepared for a sudden war.

''I have only 30 tanks and two armoured divisions with me. The Himalayan passes will be opening anytime. What if the Chinese give an ultimatum? The rains will start now in East Pakistan. When it rains there the rivers become oceans. I guarantee 100 per cent defeat,'' Manekshaw told Mrs Gandhi, disapproving the idea of an immediate attack.

Mrs Gandhi, who adjourned the meeting to 1600 hrs held back Manekshaw, who was the last man to leave the room. ''Shall I send in my resignation, on grounds of health, mental or physical?'' he asked. Mrs Gandhi finally gave her army chief the time he wanted to elaborate his strategy.

Seven months and four days later the war began when Pakistan president Gen. Yahya Khan lost patience and ordered his forces to attack Indian troops near the border on the evening of August 3, 1971. Manekshaw had by then amassed two brigades within the border for going in the next day.

Thirteen days later Bangladesh was born marking one of the high points in Indian diplomacy: in nine months the country was able to isolate the US, bring Western Europe on to our side and win over the world media.

Manekshaw was at his evocative best when he recalled his acquaintance with President Yahya Khan when the latter had worked under him in the military operations directorate of the British Indian Army just before partition.

Yahya Khan, then a colonel, was impressed by Manekshaw's James motorcycle which he had bought for Rs 1400. ''I told him that he could have the vehicle for as much. He said he would give only Rs 1000. I said okay,'' Manekshaw recalled.

''But I don't have a thousand rupees now, I will send it to you later,'' Yahya Khan said. It was August 13, 1947. Twenty-one years later Yahya Khan became the president of Pakistan. ''I never received the Rs 1000, but he gave me the whole of East Pakistan,'' Manekshaw said amid thunderous applause.

Quand le SAM a cité le chapitre et le vers à Mme Gandhi
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Quand le SAM a cité le chapitre et le vers à Mme Gandhi


le Président Richard Nixon et son Henry Kissinger de conseiller de sécurité nationale ont eu seulement une question pour le chef des Etats-Unis du personnel d'armée qui était juste retourné d'Inde : combien de temps portera-t-il les Indiens à libèrent-il le Pakistan est ?

Le Général William C Westmoreland, qui a été montré autour des garnisons dans au Bengale occidental et ailleurs dans le pays par son SAM général Manekshaw de contre-parties indiennes, n'a pas hésité : '' 1 1/2 mois à deux mois, monsieur, '' qu'il a répondu.

Le conflit a fini en seulement 13 jours donnant naissance au Bangladesh et dérangeant des calculs des USA. Le '' ce qui est lui le SAM que vous ne m'avez pas montré, la GEN Westmoreland de '', qui a obtenu un dressage complet vers le bas de Nixon, plus tard a demandé au héros indien de guerre. Intéressant, le général américain n'a pas su que pour Manekshaw, à ce moment-là c'était seulement une ligne mince entre obtenir favorisé ou étant renvoyé.

Le '' I ont vu plusieurs femmes fâchées, y compris mon épouse. Mais jamais un comme Mme Gandhi, '' a indiqué le maréchal de champ tout en libérant la soirée passée à Delhi le livre, libération et là-bas : Relations du l'Indo-Bangladesh, écrites par J N Dixit, ancien ministre des affaires étrangères.

C'était l'après-midi du 29 avril 1971. Le premier ministre Indira Gandhi avait convoqué une réunion pressante de coffret. Les participants étaient RAM de Jagjivan de ministre de la défense, Ministre de l'agriculture Fakhruddin Ali Ahmed, ministre des finances Y B Chauhan, ministre Sardar Swaran Singh d'affaires extérieures, et un invitee spécial, générateur de chef d'armée. SAM Manekshaw.

'' Ce qui sont toi faisant ? le '' Mme émettante de la vapeur Gandhi a demandé les rapports généraux et jetants de l'afflux de réfugié du Pakistan est envoient par le ministre en chef occidental du Bengale, raie de Siddartha Shankar, sur la table, Manekshaw rappelé.

Le '' I veulent que vous marchiez en le Pakistan est, Mme Gandhi de '' a dit son chef d'armée. '' Qui signifie la guerre, '' le dit général. Le '' I ne s'occupent pas de si c'est guerre, '' était réponse caractéristique de Mme Gandhi's.

Manekshaw était imperturbable par l'accès. Le '' vous font lire la bible ? '' il a demandé le P.M. de sa façon fraîche habituelle. Le '' ce qui a la bible a obtenu de faire avec ceci ? Le '' Swaran Singh est intervenu. Le '' dans le commencement là était obscurité. Dieu a dit que laissez là soit léger et il y avait lumière. Il a alors divisé la lumière de l'obscurité, '' Manekshaw a cité la genèse pour impressionner sur les ministres que l'armée n'a pas été disposée pour une guerre soudaine.

Le '' I ont seulement 30 réservoirs et deux divisions blindées avec moi. Les passages de l'Himalaya s'ouvriront n'importe quand. Ce qui si l'élasticité chinoise un ultimatum ? Les pluies commenceront maintenant au Pakistan est. Quand il pleut là les fleuves deviennent des océans. Je garantis la défaite de 100 pour cent, Mme dite par Manekshaw Gandhi de '', désapprouvant l'idée d'une attaque immédiate.

Mme Gandhi, qui a levé la séance à 1600 heures a tenu Manekshaw arrière, qui était le dernier homme pour partir de la salle. Le '' doit j'introduire ma démission, pour des raisons de santé, mental ou physique ? '' qu'il a demandé. Mme Gandhi a finalement donné à son chef d'armée le temps où il a voulu élaborer sa stratégie.

Pendant sept mois et quatre jours plus tard la guerre a commencé quand le Président générateur du Pakistan. Yahya Khan a perdu la patience et a commandé ses forces pour attaquer les troupes indiennes près de la frontière la soirée du 3 août 1971. Manekshaw d'ici là avait amassé deux brigades dans la frontière pour entrer dans le jour suivant.

Treize jours plus tard Bangladesh était l'inscription née une des points élevés en diplomatie indienne : en neuf mois le pays pouvait isoler les USA, apporter Europe de l'ouest dessus à notre côté et gagner au-dessus des médias du monde.

Manekshaw était à son évocateur mieux quand il a rappelé sa connaissance avec le Président Yahya Khan quand le dernier avait fonctionné sous lui dans la direction militaire d'opérations de l'armée indienne britannique juste avant la cloison.

Yahya Khan, puis un colonel, a été impressionné en la moto de James de Manekshaw's qu'il avait achetée pour Rs 1400. Le '' I lui a indiqué qu'il pourrait avoir le véhicule pour autant. Il a dit qu'il donnerait seulement Rs 1000. Je ledit ok, '' Manekshaw rappelé.

Le '' mais moi n'ont pas mille roupies maintenant, je te l'enverra plus tard, '' Yahya Khan dit. C'était le 13 août 1947. Vingt et un ans après de Yahya Khan sont allés bien au président du Pakistan. Le '' I n'a jamais reçu le Rs 1000, mais il m'a donné la totalité du Pakistan est, '' Manekshaw dit parmi le tonnerre d'applaudissements.

Cuando el SAM cotizó el capítulo y el verso a señora Gandhi
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Cuando el capítulo y el verso cotizados SAM a señora Gandhi


presidente Richard Nixon y su Henrio Kissinger del consejero de la seguridad nacional tenían solamente una pregunta para el jefe de Estados Unidos del personal del ejército que acababa de volver de la India: ¿cuanto tiempo llevará a indios a libera Paquistán del este?

General Guillermo C Westmoreland, que fue demostrado alrededor de las guarniciones en Bengala del oeste y a otra parte en el país por su SAM general Manekshaw de las contrapartes indias, no vaciló: '' uno y medio mes a dos meses, sir, '' que él contestó.

El conflicto terminó en solamente 13 días que daban a luz a Bangladesh y que trastornaban cálculos de los E.E.U.U. El '' cuál es él el SAM que usted no me demostró, la GEN Westmoreland del '', que consiguió una preparación cuidadosa abajo de Nixon, más adelante preguntó a héroe indio de la guerra. Interesante, el general americano no sabía que para Manekshaw, en aquel momento era solamente una línea fina entre conseguir promovido o el ser sacked.

El '' I ha considerado a varias mujeres enojadas, incluyendo mi esposa. Pero nunca uno como señora Gandhi, '' dijo a mariscal del campo mientras que lanza la tarde pasada en Delhi el libro, liberación y más allá: Relaciones de Indo-Bangladesh, escritas por J N Dixit, Ministro de Asuntos Exteriores anterior.

Era la tarde del 29 de abril de 1971. El primer ministro Indira Gandhi había convocado una reunión urgente del gabinete. Los presentes eran espolón de Jagjivan del ministro de la defensa, Ministro de Agricultura Fakhruddin Ali Ahmed, el Ministro de Hacienda Y B Chauhan, ministro Sardar Swaran Singh de los asuntos exteriores, y un invitee especial, generador del jefe del ejército. SAM Manekshaw.

¿'' Cuáles son usted que hace? el '' una señora fuming Gandhi pidió los informes generales, que lanzaban de la afluencia del refugiado de Paquistán del este envía por el principal ministro del oeste de Bengala, rayo de Siddartha Shankar, en la tabla, Manekshaw recordado.

El '' I quisiera que usted caminara en Paquistán del este, señora Gandhi del '' dijo a su jefe del ejército. '' Que significa guerra, '' el dicho general. El '' I no importa de si es guerra, '' era contestación característica de señora Gandhi.

Manekshaw era unruffled por el arrebato. ¿El '' hace que usted lea la biblia? '' él pidió el P.M. de su manera ventosa generalmente. ¿El '' qué tiene la biblia consiguió hacer con esto? El '' Swaran Singh intervino. El '' en el principio allí era oscuridad. El dios dicho dejó allí sea ligero y había luz. Él entonces dividió la luz de la oscuridad, '' Manekshaw cotizó la génesis para impresionar sobre los ministros que el ejército no fue preparado para una guerra repentina.

El '' I tiene solamente 30 tanques y dos divisiones armadas con mí. Los pasos Himalayan se abrirán en caulquier momento. ¿Qué si la elasticidad china un ultimatum? Las lluvias ahora comenzarán en Paquistán del este. Cuando llueve allí los ríos se convierten en océanos. Garantizo la derrota de 100 por ciento, señora dicha Manekshaw Gandhi del '', desaprobando la idea de un ataque inmediato.

Señora Gandhi, que aplazó la reunión a 1600 horas sostuvo Manekshaw trasero, que era el hombre pasado para salir del cuarto. ¿El '' yo enviar en mi dimisión, por razones de salud, mental o físico? '' que él pidió. Señora Gandhi finalmente dio a su jefe del ejército el tiempo que él deseó elaborar su estrategia.

Siete meses y la guerra comenzó cuatro días más adelante cuando el presidente generador de Paquistán. Paciencia perdida Khan de Yahya y ordenado sus fuerzas para atacar a tropas indias cerca de la frontera en la tarde del 3 de agosto de 1971. Manekshaw para entonces había amontonado a dos brigadas dentro de la frontera para entrar en el día siguiente.

Bangladesh era trece días más adelante la marca nata una de los altos puntos en diplomacia india: en nueve meses el país podía aislar los E.E.U.U., traer Europa occidental encendido a nuestro lado y ganar sobre los medios del mundo.

Manekshaw estaba en su evocador lo más mejor posible cuando él recordó su conocido con presidente Yahya Khan cuando el último había trabajado debajo de él en la dirección militar de las operaciones del ejército indio británico momentos antes de la partición.

Yahya Khan, entonces coronel, fue impresionado por la motocicleta de James de Manekshaw que él había comprado para Rs 1400. El '' I le dijo que él podría tener el vehículo para tanto. Él dijo que él daría solamente Rs 1000. Yo autorización dicha, '' Manekshaw recordado.

El '' sino yo ahora no tiene mil rupias, yo le lo enviará más adelante, '' Yahya Khan dicho. Era el 13 de agosto de 1947. Veintiuno años más adelante de Yahya Khan sintieron bien al presidente de Paquistán. El '' I nunca recibió el Rs 1000, pero él me dio el conjunto de Paquistán del este, '' Manekshaw dicho en medio de aplauso thunderous.

Quando il SAM ha citato il capitolo ed il verse alla sig.ra Gandhi
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Quando il capitolo ed il verse citati SAM alla sig.ra Gandhi


il presidente Richard Nixon ed il suo Henry Kissinger del consigliere di sicurezza nazionale hanno avuti soltanto una domanda per il capo degli Stati Uniti del personale dell'esercito che aveva rinviato appena dall'India: quanto tempo prenderà gli indiani a libera il Pakistan orientale?

Il General William C Westmoreland, che è stato indicato intorno ai garrisons nel Bengala ad ovest ed altrove nel paese dal suo SAM generale Manekshaw delle controparti indiane, non ha esitato: '' one-and-a-half di mese - due mesi, signore, '' che ha risposto.

Il conflitto si è concluso in soltanto 13 giorni che danno alla luce in Bangladesh e che rovesciano i calcoli degli Stati Uniti. Il '' che cosa è esso SAM che mi non avete mostrato, GEN Westmoreland del '', che ha ottenuto una preparazione completa giù da Nixon, più successivamente ha chiesto al hero indiano di guerra. Interessante, il General americano non ha conosciuto quello per Manekshaw, a quel tempo era soltanto una linea sottile fra ottenere promosso o essere sacked.

Il '' I ha visto parecchie donne arrabbiate, compreso la mia moglie. Ma mai uno come la sig.ra Gandhi, '' ha detto il marshal del campo mentre liberando ultima sera a Delhi il libro, liberazione e di là: Rapporti della Indo-Bangladesh, scritti da J N Dixit, ex ministro degli esteri.

Era il pomeriggio del 29 aprile 1971. Il Primo Ministro Indira Gandhi aveva indetto una riunione urgente dell'armadietto. I presenti erano ram di Jagjivan del ministro della difesa, ministro Fakhruddin Ali Ahmed di agricoltura, ministro Y B Chauhan di finanza, ministro Sardar Swaran Singh di affari esteri e un invitee speciale, generatore del capo dell'esercito. SAM Manekshaw.

'' Che cosa sono voi che fate? il '' una sig.ra fuming Gandhi ha chiesto i rapporti generali e gettanti di afflusso del rifugiato dal Pakistan orientale trasmette dal ministro principale ad ovest del Bengala, raggio di Siddartha Shankar, sulla tabella, Manekshaw ricordato.

Il '' I li desidera camminare in Pakistan orientale, sig.ra Gandhi del '' ha detto al suo capo dell'esercito. '' Che significa la guerra, '' il detto generale. Il '' I non si occupa di se è guerra, '' era risposta caratteristica della sig.ra Gandhi.

Manekshaw era unruffled dallo scoppio. Il '' gli fa leggere la bibbia? '' ha chiesto il PM nel suo modo breezy usuale. Il '' che cosa ha la bibbia ha ottenuto fare con questo? Il '' Swaran Singh ha intervenuto. Il '' nell'inizio là era nerezza. Il dio ha detto che lasci là è chiaro e ci era luce. Allora ha diviso la luce dalla nerezza, '' Manekshaw ha citato la genesi per impressionare sui ministri che l'esercito non è stato preparato per una guerra improvvisa.

Il '' I mi ha soltanto 30 carri armati e due divisioni corazzate con. I passaggi Himalayan si apriranno in qualunque momento. Che cosa se il give cinese un ultimatum? Le pioggie ora cominci nel Pakistan orientale. Quando piove là i fiumi si trasformano in in oceani. Garantisco una sconfitta di 100 per cento, sig.ra detta a Manekshaw Gandhi del '', disapprovante l'idea di un attacco immediato.

La sig.ra Gandhi, che ha sospeso la seduta a 1600 ore ha tenuto Manekshaw posteriore, che era l'ultimo uomo per lasciare la stanza. Il '' io introdurre la mia rassegnazione, per motivi di salute, mentale o fisico? '' che ha chiesto. La sig.ra Gandhi infine ha dato al suo capo dell'esercito il tempo che ha desiderato elaborare la sua strategia.

Sette mesi e quattro giorni più successivamente la guerra ha cominciato quando presidente generatore del Pakistan. Yahya Khan ha perso la pazienza ed ha ordinato le sue forze per attacare le truppe indiane vicino al bordo sulla sera del 3 agosto 1971. Manekshaw per allora aveva raccolto due brigate all'interno del bordo per andare nel il giorno seguente.

Tredici giorni più successivamente Bangladesh era marcatura nata una di alti punti in diplomazia indiana: in nove mesi il paese poteva isolare gli Stati Uniti, portare Europa occidentale sopra al nostro lato e vincere sopra i mezzi del mondo.

Manekshaw era il più bene al suo evocative quando ha ricordato la sua conoscenza con il presidente Yahya Khan quando il posteriore aveva funzionato sotto lui nella direzione militare di funzionamenti dell'esercito indiano britannico appena prima il divisorio.

Yahya Khan, allora un colonnello, è stato impressionato in motociclo del James del Manekshaw che aveva comprato per Rs 1400. Il '' I gli ha detto che potrebbe avere il veicolo per tanto. Ha detto che dare soltanto Rs 1000. Io approvazione detta, '' Manekshaw ricordato.

Il '' ma io ora non ha mille rupees, io lo trasmetterà voi più successivamente, '' Yahya Khan detto. Era il 13 agosto 1947. Ventuno anno più successivamente di Yahya Khan ha stato bene al presidente del Pakistan. Il '' I non ha ricevuto mai il Rs 1000, ma mi ha dato il tutto del Pakistan orientale, il '' Manekshaw detto in mezzo di applauso thunderous.

Als SAM Kapitel und Vers zur Mrs Gandhi veranschlug
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Als SAM veranschlug, hatten Kapitel und Vers zur Mrs


Gandhi Präsident Richard Nixon und sein Staatssicherheit Berater-Henry Kissinger nur eine Frage für den Vereinigte Staaten Leiter des Armeepersonals, der gerade von Indien zurückgekommen war: wie lang nimmt es die Inder zu befreit Ostpakistan?

General William C Westmoreland, der um die Garnisonen in Westbengal und anderwohin im Land durch seine indische Gegenstücke allgemeine SAM Manekshaw gezeigt wurde, zögerte nicht: '' anderthalb Monate bis zwei Monate, geehrter Herr, '', das er antwortete.

Der Konflikt beendete an nur 13 Tagen Geburt nach Bangladesh gebend und US Berechnungen umkippend. '' Was es SAM ist, die nicht Sie mir zeigten, '' GEN Westmoreland, das eine vollständige Behandlung unten von Nixon erhielt, später fragte den indischen Kriegheld. Interessant wußte der amerikanische General nicht, daß für Manekshaw, zu dieser Zeit es nur eine dünne Linie zwischen dem Erhalten gefördert war, oder Sein sacked.

'' I haben einige verärgerte Frauen, einschließlich meine Frau gesehen. Aber nie ein wie Mrs Gandhi, '' sagte den auffangenemarschall, beim Freigeben des letzten Abends in Delhi das Buch, Befreiung und jenseits: Indo-Bangladesh Relationen, geschrieben durch J N Dixit, ehemaliger Außenminister.

Es war der Nachmittag von 29. April 1971. Premierminister Indira Gandhi ein:be*ruf eine dringende Schrankkonferenz. Jenes waren Geschenk Verteidigung-Minister Jagjivan RAM, Landwirtschaft Minister Fakhruddin Ali Ahmed, Finanzminister Y B Chauhan, externe Angelegenheit-Minister Sardar Swaran Singh und ein spezielles invitee, Armeeleiter Generator. SAM Manekshaw.

'', was Sie tuend sind? '' eine dampfende Mrs Gandhi bat um um die allgemeinen, werfenden Reports des Flüchtlingzuflusses von Ostpakistan senden durch den Westbengal Hauptminister, Siddartha Shankar Strahl, auf der Tabelle, zurückgerufenes Manekshaw.

'' I wünschen Sie in Ostpakistan, '' Mrs Gandhi gehen erklärte ihrem Armeeleiter. '', das Krieg bedeutet, '' das allgemeine besagte. '' I kümmern sich nicht, um wenn es Krieg ist, '' war charakteristische Antwort der Mrs Gandhis.

Manekshaw war unruffled durch den Ausbruch. '' Lassen Sie die Bibel lesen? '' bat er um um das P.M. in seiner üblichen breezy Weise. '' Was die Bibel hat, erhielt, mit diesem zu tun? '' Swaran Singh griff ein. '' Am Anfang dort war Schwärzung. Gott sagte, dort ist hell daß lassen Sie und es Licht gab. Er teilte dann Licht von der Schwärzung, '' Manekshaw veranschlug die Genese, um nach den Ministern zu beeindrucken, daß die Armee nicht für einen plötzlichen Krieg vorbereitet wurde.

'' I haben nur 30 Behälter und zwei gepanzerte Abteilungen mit mir. Die Himalajadurchläufe werden sich jederzeit öffnen. Was wenn das chinesische Geben ein Ultimatum? Die Regen beginnen jetzt in Ostpakistan. Wenn es dort regnet, werden die Flüsse Ozeane. Ich garantiere einer 100-Prozent-Niederlage, '' Manekshaw erklärter Mrs Gandhi und mißbillige die Idee eines sofortigen Angriffs.

Mrs Gandhi, die die Sitzung zu 1600 Stunden verschob, hielt rückseitiges Manekshaw, das der letzte Mann war, zum des Raumes zu verlassen. '' Soll ich in meine Resignation, auf den Boden der Gesundheit senden, geistlich oder körperlich? '', das er bat. Mrs Gandhi gab ihrem Armeeleiter die Zeit schließlich, die er ausarbeiten wollte seine Strategie.

Sieben Monate und vier Tage später fing der Krieg als Pakistan Präsident Generator an. Yahya Khan verlor Geduld und bestellte seine Kräfte, um indische Truppen nahe dem Rand am Abend von 3. August 1971 anzugreifen. Manekshaw hatte bis dahin zwei Brigaden innerhalb des Randes für in am nächsten Tag gehen angesammelt.

Dreizehn war Tage später Bangladesh geborene Markierung eine der höchsten Punkte in der indischen Diplomatie: in neun Monaten war das Land in der Lage, die US zu lokalisieren, Westeuropa zu unserer Seite an zu holen und über den Weltmitteln zu gewinnen.

Manekshaw war an seinem evocative gut, als er seine Bekanntschaft mit Präsidenten Yahya Khan zurückrief, als der letzte unter ihm im militärischen Betriebe Direktorat der britischen indischen Armee kurz vor Fach gearbeitet hatte.

Yahya Khan, dann ein Oberst, wurde durch Motorrad James Manekshaws beeindruckt, das er für Rs 1400 gekauft hatte. '' I erklärte ihm, daß er den Träger für so viel haben könnte. Er sagte, daß er nur Rs 1000 geben würde. Ich besagtes O.K., '' Manekshaw zurückgerufen.

'' Aber ich haben nicht tausend Rupien jetzt, ich schicken es Ihnen später, '' Yahya gesagter Khan. Es war 13. August 1947. Einundzwanzig Jahre später Yahya Khan standen dem Präsidenten von Pakistan. '' I empfing nie das Rs 1000, aber er gab mir das Ganze von Ostpakistan, '' Manekshaw, das unter thunderous Applaus gesagt wurde.

Quando o Sam citou o capítulo e o verso à Sra. Gandhi
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Quando o capítulo e o verso citados Sam à Sra. Gandhi


presidente Richard Nixon e seu Henry Kissinger do conselheiro da segurança nacional tiveram somente uma pergunta para o chefe de Estados Unidos da equipe de funcionários do exército que tinha retornado apenas de India: quanto tempo fará exame dos Indians a liberate Paquistão do leste?

O general William C Westmoreland, que foi mostrado em torno dos garrisons em Bengal ocidental e em outra parte no país por seu Sam geral Manekshaw das contrapartes Indian, não hesitate: '' one-and-a-half de mês a dois meses, senhor, '' que respondeu.

O conflito terminou em somente 13 dias que dão o nascimento a Bangladesh e que viram cálculos dos E.U. O '' o que é ele o Sam que você não me mostrou, o Gen Westmoreland do '', que começou uma limpeza completa para baixo de Nixon, perguntou mais tarde ao herói Indian da guerra. Interessante, o general americano não soube que para Manekshaw, naquele tempo era somente uma linha fina entre começar promovido ou ser sacked.

O '' I viu diversas mulheres irritadas, including minha esposa. Mas nunca um como a Sra. Gandhi, '' disse o marshal do campo ao liberar a última noite em Deli o livro, Liberation e além: Relações de Indo-Bangladesh, escritas por J N Dixit, secretária extrangeira anterior.

Era a tarde abril de 29, 1971. O ministro principal Indira Gandhi tinha chamado uma reunião urgente do armário. Aquele o presente era ram de Jagjivan do ministro da defesa, ministro de agricultura Fakhruddin Ali Ahmed, ministro de finanças Y B Chauhan, ministro Sardar Swaran Singh dos casos externos, e um invitee especial, gerador do chefe do exército. Sam Manekshaw.

'' O que são você que faz? o '' uma Sra. fuming Gandhi pediu os relatórios gerais, jogando do influx do refugee de Paquistão do leste emite pelo ministro principal ocidental de Bengal, raio de Siddartha Shankar, na tabela, Manekshaw recordado.

O '' I quê-lo andar em Paquistão do leste, Sra. Gandhi do '' disse seu chefe do exército. '' Que significa a guerra, '' o dito geral. O '' I não se ocupa de se for guerra, '' era resposta característica da Sra. Gandhi.

Manekshaw era unruffled pelo outburst. O '' manda-o ler o bible? '' pediu o PM em sua maneira breezy usual. O '' o que tem o bible começou fazer com isto? O '' Swaran Singh interveio. O '' no começo lá era escuridão. O deus disse que deixe lá fosse claro e havia uma luz. Dividiu então a luz da escuridão, '' Manekshaw citou o Genesis para imprimir em cima dos ministros que o exército não estêve preparado para uma guerra repentina.

O '' I tem somente 30 tanques e duas divisões armoured com mim. As passagens Himalayan estarão abrindo em qualquer altura que. Que se a elasticidade chinesa um ultimatum? As chuvas começarão agora em Paquistão do leste. Quando chove lá os rios transformam-se oceanos. Eu garanto uma derrota de 100 por cento, Sra. dita Manekshaw Gandhi do '', disapproving a idéia de um ataque imediato.

A Sra. Gandhi, que adjourned a reunião a 1600 horas prendeu Manekshaw traseiro, que era o último homem para sair do quarto. O '' deve mim emitir em minha renúncia, em terras da saúde, mental ou físico? '' que pediu. A Sra. Gandhi deu finalmente a seu chefe do exército o tempo onde quis elaborar sua estratégia.

Sete meses e quatro dias mais tarde a guerra começou quando o presidente gerador de Paquistão. Paciência perdida Khan de Yahya e requisitado suas forças para atacar tropas Indian perto da beira na noite agosto de 3, 1971. Manekshaw teve pelo amassed então dois brigades dentro da beira para ir no no dia seguinte.

Treze dias mais tarde Bangladesh era o marking nascido um dos pontos elevados no diplomacy Indian: em nove meses o país podia isolar os E.U., trazer sobre Europa ocidental a nosso lado e ganhá-la sobre os meios do mundo.

Manekshaw estava no seu evocative melhor quando recordou seu conhecimento com presidente Yahya Khan quando o último tinha trabalhado sob ele no directorate militar das operações do exército Indian britânico imediatamente antes da divisória.

Yahya Khan, então um coronel, foi imprimido pela motocicleta de James de Manekshaw que tinha comprado para Rs 1400. O '' I disse-lhe que poderia ter o veículo para tanto quanto. Disse que daria somente Rs 1000. Eu aprovação dita, '' Manekshaw recordei.

O '' mas eu não tem mil rupees agora, mim emitir-lheo-á mais tarde, '' Yahya Khan dito. Era agosto 13, 1947. Vinte e um anos mais tarde de Yahya Khan assentaram bem no presidente de Paquistão. O '' I nunca recebeu o Rs 1000, mas deu-me o todo de Paquistão do leste, '' Manekshaw dito entre o aplauso thunderous.

När Sam citerade kapitlet och verse till Fru Gandhi
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Då Sam citerade, hade kapitlet och versen till den Fru


Gandhi presidenten Richard Nixon och hans nationell säkerhetkonsulentHenry Kissinger endast en att ifrågasätta för Förenta staterna som chefen av armé bemannar vem hade precis gått tillbaka från Indien: hur ska det long taken indierna för att befria östliga Pakistan?

General William C Westmoreland, som visades runt om garnisonerna i västra Bengal och någon annanstans i landet av hans allmänna Sam Manekshaw för indiska motstycken, tvekade inte: '' one-and-a-half månader till två månader, herrn, '' som han svarade.

Konflikten avslutade i endast 13 dagar som ger födelse till Bangladesh och förargar US-beräkningar. '' Vad är det Sam som du inte visade mig, '' Gen Westmoreland, som fick en grundlig dressing, besegrar från Nixon som är mer sistnämnd frågade indier kriger hjälten. Interestingly visste amerikangeneralen inte att för Manekshaw, den var då endast ett tunt fodrar mellan att få främjad eller plundras.

'' I har sett flera ilskna kvinnor som är inklusive min fru. Men aldrig en lik Fru Gandhi, sade '' fältmarskalkstunderna som frigör den sist aftonen i Delhi boka, befrielsen och det okända: Indo-Bangladesh förbindelse som är skriftlig vid J N Dixit, tidigare utländsk sekreterare.

Det var eftermiddagen av April 29, 1971. Premiärministern Indira Gandhi hade kallat en akut konselj. Det var gåva försvarminister   som Jagjivan rammar, den åkerbruka minister   Fakhruddin Ali Ahmed, finansminister   Y B Chauhan, den yttre affärerminister   Sardar Swaran Singh och en special invitee, arméchef generator. Sam Manekshaw.

'' Vad är dig som gör? '' en ånga Fru Gandhi frågade det allmänt och att kasta rapporter av flyktingtillströmning från östliga Pakistan överför vid den västra Bengal högsta minister, den Siddartha Shankar strålen, på bordlägga, återkallade Manekshaw.

'' I önskar att du ska gå in i östliga Pakistan, '' Fru Gandhi berättade hennes arméchef. '', som hjälpmedlet kriger, '' det allmänna said. '' I varar besvärad inte, om den är kriger, '' var Fru Gandhis det karakteristiska svaret.

Manekshaw var unruffled vid utbrott. '' Har dig att läsa bibeln? '' frågade han PMEN i hans vanliga breezy sätt. '' Vad har bibeln, fick göra med detta? '' Swaran Singh ingrep. '' I början där var mörker. Guden sade att låt där är lätt och det fanns ljust. Han delade därefter lätt från mörkret, '' Manekshaw citerade uppkomsten för att imponera på minister   att armén inte var förberedd för ett plötsligt kriger.

'' I har endast 30 behållare och två armerade uppdelningar med mig. Det Himalayan passerar ska öppnar anytime. Vad om den kinesiska given en ultimatum? Regnar ska start nu i östliga Pakistan. När det regnar där, blir floderna hav. Jag garanterar det 100 procent nederlag, '' Manekshaw berättade Fru Gandhi som ogillar idén av en omgående attack.

Fru Gandhi, som ajournerade mötet till 1600 timmar, rymde tillbaka Manekshaw, som var den sist manen som lämnar rummet. '' mig att överföra i min avsägelse, på jordning av vård-, mentalt eller läkarundersökning? '' som han frågade. Fru Gandhi gav slutligen hennes arméchef tiden som han önskade att utarbeta hans strategi.

Sju månader och som fyra dagar var mer sistnämnd började kriga, när Pakistan presidentgenerator. Yahya Khan borttappad patiens och beställt hans styrkor som anfaller indiska soldater nära gränsa på aftonen av Augusti 3, 1971. Manekshaw hade, vid därefter hopat två brigader inom gränsa för att gå i den nästa dagen.

Trettondagar mer sistnämnda Bangladesh var födda markera en av hög poäng i indisk diplomati: komma med på västra Europa till vår sida och segra över världsmassmedia i nio månader som landet var kompetent till isolaten USEN.

Manekshaw var på hans stämningsmättade bäst, då han återkallade hans bekant med presidenten Yahya Khan, då sistnämnden hade fungerat under honom i den militära funktionsdirektörsbefattningen av den brittiska indiska armén precis för delning.

Yahya Khan, därefter en överste, imponerades av Manekshaws den James motorcykeln som han hade köpt för Rs 1400. '' I berättade honom att han kunde ha medlet för så mycket. Han sade att han skulle give endast Rs 1000. Jag sade bra, '' återkallade Manekshaw.

'' Utan jag har inte tusen rupees nu, mig ska överför det till dig som är mer sistnämnd, '' Yahya sagda Khan. Det var Augusti 13, 1947. Twenty-one år mer sistnämnda Yahya Khan blev den pakistanska presidenten. '' I mottog aldrig Rsen 1000, men han gav mig helheten av östliga Pakistan, '' Manekshaw som sades amid thunderous applåd.

Когда Сэм закавычило главу и вирши к Mrs Ганди
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Когда Сэм закавычило глава и вирши к Mrs Ганди


президенту Ричард Nixon и его советнику Генри Kissinger национальной безопасности имели только один вопрос для вождя Соединенных Штатов штата армии как раз возвратил от Индии: сколько времени оно примет индейцев к освобождает восточный Пакистан?

Генералитет William C Westmoreland, который был показан вокруг garrisons в западной Бенгалии и в другом месте в стране его индийским генералитетом Сэм Manekshaw двойников, не смутился: '' полтора месяцев к 2 месяца, господин, '', котор он ответил.

Конфликт закончился в только 13 днях давая рожденио к Бангладешу и осаживая вычисления США. '' Будет оно Сэм вы не показали мне, Gen Westmoreland '', который получил тщательную шлихту вниз от Nixon, более поздно спросило индийскому герою войны. Interestingly, американский генералитет не знало то для Manekshaw, на том времени было только тонкой линией между получать повышено или быть sacked.

'' Iий видело нескольких сердитых женщин, включая мой супругу. Но никогда как Mrs Ганди, '' не говорить marshal поля пока выпускающ последний вечер в Delhi книга, высвобождение и за пределами: Отношения Indo-Бангладеша, написанные j n Dixit, бывшяя чужая секретарша.

Было после полудня 29-ое апреля 1971. Премьер-министр Indira Ганди чозывал срочная встреча шкафа. Those present были штосселем Jagjivan военныйа министр, министром земледелия Fakhruddin Али Ahmed, министра финансов y b Chauhan, министром Sardar Swaran Singh иностранных дел, и специальным invitee, генератором вождя армии. Сэм Manekshaw.

'' Будут вами делая? '' fuming Mrs Ганди спросило вообще, бросая рапорты притока беженца от восточного Пакистана посылает западным министром Бенгалии главным, Siddartha Shankar Рэй, на таблице, вспомненном Manekshaw.

'' Iий хочет вас погулять в восточный Пакистан, Mrs Ганди '' сказало ее вождь армии. '' Намеревается война, '' вообще сказанное. '' Iим не помнит если будет войной, то, '' был ответ Mrs Ганди характерный.

Manekshaw было unruffled outburst. '' Имеет вас прочитать библию? '' он спросил PM в его обычном breezy образе. Получили, что сделало '' имеет библию с этим? '' Swaran Singh вмешалось. '' В начале там была темнота. Бог сказал препятствуйте там будьте светло и был свет. Он после этого разделил свет от темноты, '' Manekshaw закавычил происхождение для того чтобы впечатлить на министрах что не подготовила армию для неожиданного войны.

'' Iий имеет только 30 баков и 2 armoured разделения с мной. Пропуски Himalayan будут раскрывать в любое время. Если китайская податливость ultimatum? Дожди начнут теперь в восточном Пакистане. Когда оно идет дождь там реки будут океанами. Я гарантирую поражение 100 процентов, Mrs сказанный Manekshaw Ганди '', disapproving идея немедленно нападения.

Mrs Ганди, который adjourned встреча до 1600 часов держал заднее Manekshaw, которое было последним человеком для того чтобы выйти комната. '' Я послать в моей безропотности, on grounds of здоровье, умственно или физическо? '', котор он спросил. Mrs Ганди окончательно дал ее вождю армии время, котор он хотел тщательно разработать его стратегия.

7 месяцев и 4 дня более поздно война начало когда президент генератор Пакистана. Yahya Khan потеряло терпение и приказало его усилия для того чтобы атаковать индийских войск почти граница на вечере 3-ье августа 1971. Manekshaw by then amassed 2 бригады внутри граница для идти в на следующий день.

13 дня более поздно Бангладеш было born маркировкой одним высших точек в индийской дипломатии: в 9 месяцах страна могла изолировать США, принести западный Europe дальше к нашей стороне и выиграть над средствами мира.

Manekshaw было на его evocative наиболее наилучшим образом когда он вспомнил его знакомца с президентом Yahya Khan когда последнее работало под им в воинском директорате деятельностей великобританской индийской армии just before перегородка.

Yahya Khan, после этого полковник, было впечатлено мотоциклом Джеймс Manekshaw's который он купил на Rs 1400. '' Iий сказало ему что он смог иметь корабль для как очень. Он сказал он даст только Rs 1000. Я сказанное о'кейо, '' вспомненное Manekshaw.

'' А я не имеем тысячу рупий теперь, я пошлем его к вам более поздно, '' Yahya сказанное Khan. Было 13-ое августа 1947. 21 лет более поздно Yahya Khan пошли президентом Пакистана. '' Iий никогда не получало Rs 1000, но он дал мне целый восточного Пакистана, '' Manekshaw сказанного между thunderous рукоплесканием.

Toen SAM hoofdstuk en vers aan Mevr. Gandhi citeerde
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Toen SAM citeerde hadden het hoofdstuk en het vers aan Mevr.


Gandhi President Richard Nixon en zijn Adviseur Henry Kissinger van de Nationale Veiligheid slechts één vraag voor de leider van Verenigde Staten van legerpersoneel die net van India was teruggekeerd: hoe het lang de Indiërs zal duren om Oost-Pakistan te bevrijden?

Algemene William C Westmoreland, die rond de garnizoenen in West-Bengalen en elders in het land door zijn Indische tegenhanger Algemene SAM Manekshaw werd getoond, aarzelde niet: '' one-and-a-half maanden aan twee maanden, de heer, '' antwoordde hij.

Het conflict beëindigde in slechts 13 dagen die geboorte geven aan Bangladesh en de berekeningen van de V.S. verstoren. '' Wat het SAM is dat u me niet toonde, '' Gen Westmoreland, die neer een grondige vulling van Nixon werd, later vroeg de Indische oorlogsheld. Interessant, Amerikaanse wist algemeen niet dat voor Manekshaw, op dat ogenblik het slechts een dunne lijn tussen het worden bevorderd of wordt ontslagen was.

'' Ik heb verscheidene boze vrouwen, met inbegrip van mijn vrouw gezien. Maar nooit zei éénzelfde Mevr. Gandhi, '' het marshal gebied terwijl het vrijgeven van vorige avond in Delhi het boek, Bevrijding en voorbij: Relaties indo-Bangladesh, die door J N Dixit worden geschreven, vroegere minister van Buitenlandse Zaken.

Het was de middag van 29 April, 1971. De eerste Minister Indira Gandhi had een dringende kabinetsvergadering geroepen. De aanwezigen waren de Ram van Jagjivan van de Minister van de Defensie, de Minister van de Landbouw Fakhruddin Ali Ahmed, Minister van Financiën Y B Chauhan, de Minister Sardar Swaran Singh van Buitenlandse zaken, en een speciale invitee, leger belangrijkste Gen. SAM Manekshaw.

'' Wat doet u? '' fuming Mevr. Gandhi vroeg algemeen, werpend rapporten van vluchtelingstoevloed van Oost-Pakistan stuur door West-Bengalen Belangrijkste Minister, Siddartha Shankar Ray, op de lijst, herinnerde aan Manekshaw.

'' Ik wil u in Oost-Pakistan lopen, vertelde '' Mevr. Gandhi haar legerleider. '' Dat betekent oorlog, '' bovengenoemd algemeen. '' Die Ik niet als het oorlog let op is, '' was het kenmerkende antwoord van Mevr. Gandhi's.

Manekshaw was unruffled door de uitbarsting. '' Hebben u de bijbel lezen? '' hij vroeg PM op zijn gebruikelijke winderige manier. '' Wat de bijbel heeft gekregen om met dit te doen? '' Swaran Singh kwam tussenbeide. '' In het begin er was duisternis. Bovengenoemde de god liet daar licht zijn en er waren licht. Hij verdeelde toen licht van de duisternis, '' Manekshaw het Ontstaan citeerde op de ministers indruk te maken op dat het leger niet op een plotselinge oorlog werd voorbereid.

'' Ik heb slechts 30 tanks en twee pantserdivisies met me. De passen Himalayan zullen op om het even welk ogenblik openen. Wat als de Chinezen ultimatum geven? De regens zullen nu in Oost-Pakistan beginnen. Wanneer het daar regent worden de rivieren oceanen. Ik waarborg 100 percentennederlaag, vertelde '' Manekshaw Mevr. Gandhi, die het idee van een directe aanval afkeurt.

Mevr. Gandhi, die de vergadering aan 1600 u verdaagde hield Manekshaw tegen, die de laatste man was om de ruimte te verlaten. '' Zal ik in mijn berusting, op gronden van gezondheid verzenden, geestelijk of fysiek? '' die hij heeft gevraagd. Mevr. Gandhi gaf haar legerleider definitief de tijd die hij heeft willen om zijn strategie uitwerken.

Zeven maanden en vier dagen later begon de oorlog toen Pakistan voorzitter Gen. Yahya Khan verloor geduld en gaf opdracht tot zijn krachten om Indische troepen dichtbij de grens op de avond van 3 Augustus, 1971 aan te vallen. Manekshaw had tegen die tijd twee brigades binnen de grens voor het gaan in de volgende dag vergaard.

Dertien dagen later was Bangladesh geboren merkend één van de hoge punten in Indische diplomatie: in negen maanden kon het land de V.S. isoleren, Westelijk Europa op onze kant brengen en over de wereldmedia winnen.

Manekshaw was bij zijn levensecht beste toen hij aan zijn kennis met President Yahya Khan herinnerde toen de laatstgenoemden onder hem in het militaire verrichtingendirectoraat van het Britse Indische Leger vlak vóór verdeling hadden gewerkt.

Yahya Khan, toen een kolonel, werd indruk gemaakt op door de motorfiets van James van Manekshaw die hij voor Rs 1400 had gekocht. '' Ik vertelde hem dat hij het voertuig voor zoals veel kon hebben. Hij zei hij slechts Rs 1000 zou geven. Ik zei o.k., '' herinnerde aan Manekshaw.

'' Maar ik heb duizend Roepies niet nu, zal ik het naar u later verzenden, '' Yahya bovengenoemde Khan. Het was 13 Augustus, 1947. Eenentwintig jaar later werd Yahya Khan de president van Pakistan. '' Ik ontving nooit Rs 1000, maar hij gaf me het geheel van Oost-Pakistan, '' Manekshaw bovengenoemd amid thunderous applaus.

عندما اقتبس [سم] فصل وبيت شعر إلى سيدة غاندي
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
عندما [سم] يقتبس تلقّى فصل وبيت شعر إلى سيدة غاندي


رئيس ريتشارد نيكسون وه أمن وطنيّ مستشارة هنري [كيسّينجر] فقط واحدة سؤال لالولايات المتّحدة الأمريكيّة رئيس من جيش ملاكة الذي تلقّى فقط رجع من هند: [هوو لونغ] هو سيأخذ الهنديات إلى يحرّر باكستان شرقيّة?

لم يتردّد جنرال وليام [ك] [وستمورلند], الذي كان أبديت حول الحاميات في بنغال غربيّة وفي مكان آخر في البلد ب ه هنديّة نظائر [سم] عامّة [منكشو]: '' [أن-ند--هلف] شهور [تو] اثنان شهور, سيد, '' هو أجاب.

أنهى النزاع في فقط 13 أيام يعطي ولادة إلى بنغلادش ويخلّ [أوس] حسابات. سأل '' ماذا يكون هو [سم] أنّ أنت لم تبدني, '' [جن] [وستمورلند], الذي حصل عمليّة تلبيس كاملة إلى أسفل من نيكسون, فيما بعد الهنديّة حرب بطلة. بشكل مفيد, لم يعرف الجنرال أمريكيّة أنّ ل [منكشو], [أت ثت تيم] هو كان فقط خطّ رقيقة بين يحصل يروّج أو يكون نهب.

قد رأى '' [إي] عدّة يضجر نساء, بما في ذلك زوجتي. غير أنّ قال أبدا واحدة مثل سيدة غاندي, '' المجال مارشال بينما يطلق مساء متأخّرة في دلهي الكتاب, تحرير ووراء: [إيندو-بنغلدش] علاقات, يكتب ب [ج] ن [ديإكسيت], وزير خارجيّة سابقة.

هو كان الالعصر أبريل - نيسان 29, 1971. كان رئيس وزراء [إينديرا] غاندي قد دعا ملحّة خزانة اجتماع. [ثوس برسنت] كانوا دفاع وزيرة [جغجيفن] مطرقة, وزير الفلاحة [فكهرودّين] علي أحمد, وزير الماليّة [ي] [ب] [شوهن], [إإكسترنل فّير] وزيرة [سردر] [سورن] [سن], و[إينفيت] خاصّة, جيش رئيس [جن.]. [سم] [منكشو].

'' ماذا يكون أنت يتمّ? سأل '' يدخّن سيدة غاندي العامّة, يرمي تقارير من لاجئ تدفق من باكستان شرقيّة يرسل بالغربيّة بنغال وزير رئيسيّة, [سدّرثا] [شنكر] شعاع, على الطاولة, [منكشو] يتذكّر.

يريد '' [إي] أنت أن يمشي داخل باكستان شرقيّة, '' سيدة غاندي قال ه جيش رئيس. '' أنّ يعني حرب, '' العامّة يقول. لا يبالي '' [إي] إن هو يكون حرب, '' كان سيدة غاندي جوابة مميّزة.

[منكشو] كان [أونروفّل] بالانفجار. '' يتلقّى أنت قرأت الكتاب مقدّس? '' سأل هو البعد الظّهر في طريقته معتادة متنسّم. حصل '' ماذا يتلقّى الكتاب مقدّس أن يتمّ مع هذا? تدخّل '' [سورن] [سن]. كان '' في البداية هناك ظلام. تركت إلهة قال هناك خفيفة وهناك كان ضوء. هو بعد ذلك قسم ضوء من الظلام, '' [منكشو] اقتبس التكوين أن يستهوي على الوزير أنّ لم يعدّ الجيش كان لحرب فجائيّ.

يتلقّى '' [إي] فقط 30 دباب واثنان [أرموورد ديفيسون] مع ي. سيفتح الممرات [هيملن] كنت [أنتيم]. ماذا إن المرونة صينيّة إنذار? سيبدأ الأمطار الآن في باكستان شرقيّة. عندما يمطر هو هناك النهور يصبحون محيطات. أنا أضمن 100 نسبة مئويّة هزيمة, '' [منكشو] يقال سيدة غاندي, يستنكر الفكرة من هجوم فوري.

أمسك سيدة غاندي, الذي أجّل الاجتماع إلى 1600 [هر] [منكشو] خلفيّة, الذي كان الرجل متأخّرة أن يترك الغرفة. '' سوفت أنا أرسلت في إستقالتي, لدواعي صحة, عقليّة أو طبيعيّة? '' هو سأل. أعطى سيدة غاندي أخيرا ه جيش رئيس الوقت هو أراد أن يفيض إستراتيجيته.

سبعة شهور وأربعة أيام فيما بعد بدأ الحرب عندما باكستان رئيس [جن.]. خسر [يها] [كهن] صبر وأمر قواته أن يهاجم قوات هنديّة قرب الحافة على المساء أغسطس - آب 3, 1971. كدّس [منكشو] تلقّى [بي ثن] اثنان ألويات ضمن الحافة ل يذهب في ال [نإكست دي].

ثلاثة عشر أيام كان فيما بعد بنغلادش تأشير مولودة واحدة من النقطات عال في دبلوماسيّة هنديّة: في تسعة شهور كان البلد يمكن أن يعزل ال [أوس], أحضرت [وسترن يوروب] فوق إلى جانبنا وربحت على العالم أوساط.

[منكشو] كان في ه مثير للذكريات على أحسن وجه عندما تذكّر هو معرفته مع رئيس [يها] [كهن] عندما المتأخّرة كان قد عمل تحت ه في العسكريّة عمليات مديرية من الجيش بريطانيّة هنديّة [جوست بفور] حاجز.

استهويت [يها] [كهن], بعد ذلك عقيد, كان ب [منكشو] جيمس درّاجة ناريّة أيّ هو كان قد اشترى ل [رس] 1400. قاله '' [إي] أنّ هو استطاع يتلقّى العربة ل مثل كثير. هو قال أعطى هو فقط [رس] 1000. تذكّر أنا يقول موافقة, '' [منكشو].

لا يتلقّى '' غير أنّ أنا ألف [روب] الآن, أنا سيرسل هو إلى أنت فيما بعد, '' [يها] [كهن] يقال. هو كان أغسطس - آب 13, 1947. أصبح [تونت-ون] سنون فيما بعد [يها] [كهن] الرئيس باكستان. استلم '' [إي] أبدا [رس] 1000, غير أنّ هو أعطىني الكلّ من باكستان شرقيّة, '' [منكشو] يقال وسط تصفيق راعدة.

The poet the [e'Saamy] praisers of the feast this poem from in heat of the sand



Friday June 27, 2008
so the vast seas from sees her
contemplates the exquisite beings
her wave [yltTm] in the rock beating
the foam after the shocks
and her comes out sands just as the gold his meanings appear
for in the wonderful characteristics
outing forgets you all problems
contained her the turning after substitute
and to leads the atmospheres exhilarated heart
the worries ended distance the predatory
anguishes be about to after subjugation
mines to hits me in burden carrying
in emotions the heart lightened
from civilization the blows
be promoted in [Hufft] the forests in the trees since
time was formed after [aalflaat]
[ftzyynt] nature in flowers
for him fragrant in the mountains distant
so her greenness be exalted for us from
beautiful space in [aalnaaHyaat]
shine of star night in the sky
so her camels appeared for the memories
and if the visions wanted detection
in noticed deception in the kernel
lost ages builds her in illusion
[Sane't] from him ruin of the thunder
so her effort will overturn to what
[tshaau'h] from the damage [EEt]
so in the event of what the sky
from towers saw in rosary as current


so the watching after
dazzling will return the fortune-tellers [xaasy'aat]
so if followed her in look the bare
watching do not succeed knows [aallbyb] that [aalmunshEEt]
craft in power in the arbitrators
in laws the flags ['aubdie't] from
character of alternative suggest doubt for originating
indeed wanted to blessings from
abundance promise does not can [waafraat]
and over there [bdt] his blessings in
atom contained on Al-Hayat
[stSaab] in burning indeed ray saw
from the fortune-tellers
do not see for string [mbaahj] printed in her
from Shami
gardens the fields enjoyment of the visions from her splendor shone after [aanqshaae'] [aalGaashyaat]
joy of the turning in view [bdt] from
abundance of the anguishes after substitute
from pallor as worn out
garments or as desert left in [aalbaadyaat]


this poem indeed me writes her now weak from sea the sand and for the first time bitter organizes hereby the sea For that I wanted that attempts widen from hairy so for all established article
[wllh] the praising and the kindness and thanks make brotherly you praisers of the feast


already came me mentioned this poem and I in front of the sea since five
ten day writers approached her six verses other than [waalyw] [m] continued
throughout today organizes and fertilizes in her according to narrowness of the time
and what Al-Ayyam ended tall and establishing of Allah will inform the progress rose from big things

une poésie par medahi
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Le poèt les praisers [e'Saamy] du régal cette poésie de dans la chaleur du sable



le vendredi 27 juin 2008
ainsi de les vastes mers de voit elle
contemple les êtres exquis
sa vague [yltTm] dans la roche battant
la mousse après que les chocs
et elle sorte des sables juste comme l'or que ses significations apparaissent
pour dans la promenade merveilleuse
de caractéristiques oublie que vous tous les problèmes
l'avez contenue la rotation après que le produit de remplacement
et aux fils les atmosphères ait ragaillardi le coeur
inquiète la distance finie les angoisses
prédatrices soient environ à après que l'assujettissement
m'extraie aux coups dans le fardeau portant
dans les émotions le coeur a éclairées
de la civilisation les coups
soient favorisés dans [Hufft] les forêts dans les arbres depuis
le temps a été formé après [aalflaat]
[ftzyynt] nature en fleurs
pour lui parfumé dans les montagnes éloignées
ainsi sa verdeur soit exaltée pour nous
du bel espace dans [l'éclat d'aalnaaHyaat
] de tiennent le premier rôle la nuit dans le ciel
ainsi ses chameaux sont apparus pour les mémoires
et si les visions voulaient la détection
dans la déception notée dans les âges
perdus par grain la construit dans l'illusion
[Sane't] de lui ruine du tonnerre
ainsi son effort se retournera à ce que
[tshaau'h] des dommages [EEt]
ainsi en cas de ce que le ciel
des tours a vu dans le chapelet comme courant


ainsi l'observation après
avoir brillé renverra les fortune-guichets [xaasy'aat]
ainsi si suivi lui dans le regard l'observation
nue ne réussissent pas sait [aallbyb] que [métier d'aalmunshEEt
] dans la puissance dans les arbitres
dans les lois que les drapeaux ['aubdie't]
du caractère de l'alternative suggèrent que le doute pour commencer
ait en effet voulu aux bénédictions
de la promesse d'abondance ne mette pas en boîte [waafraat]
et là-bas [bdt] ses bénédictions en
atome contenu sur Al-Hayat
[stSaab] en brûlant en effet la scie de rayon
des fortune-guichets
ne voient pas pour la corde [mbaahj] ont imprimé dans elle
des jardins
de Shami le plaisir de champs des visions de son splendor a polis après [joie d'aanqshaae'] [aalGaashyaat
] de la rotation en vue [bdt]
de l'abondance des angoisses après substitut

un poema por medahi
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
El poeta los praisers [e'Saamy] del banquete este poema en del calor de la arena



el viernes 27 de junio de 2008
así que de los mares extensos de ve ella
comtempla los seres exquisitos
su onda [yltTm] en la roca que bate
la espuma después de que salga
los choques y ella las arenas apenas mientras que el oro que sus significados aparecen
para en la excursión maravillosa
de las características se olvida que usted todos los problemas
la contuvo el dar vuelta después de que el substituto
y a los plomos las atmósferas regocijara el corazón
se preocupe distancia terminada las angustias
rapaces estén alrededor a después de que el subjugation
me mine a los golpes en la carga que lleva
en emociones el corazón aligeró
de la civilización los soplos
se promuevan en [Hufft] los bosques en los árboles desde
tiempo fue formado después de [aalflaat]
[ftzyynt] naturaleza en las flores
para él fragante en las montañas distantes
así que su verdor exalted para nosotros
de espacio hermoso en el brillo [del aalnaaHyaat
] de la noche de la estrella en el cielo
así que sus camellos aparecieron para las memorias
y si las visiones desearon la detección
en el engaño notado en las edades
perdidas núcleo la construye en la ilusión
[Sane't] de él ruina del trueno
así que su esfuerzo volcará a lo que
[tshaau'h] del daño [EEt]
tan en caso de lo que vio
el cielo de torres en rosario como corriente


así que mirar después
de deslumbrar volverá las fortuna-cajas [xaasy'aat]
tan si le está seguida en mirada el mirar
pelado no tiene éxito sabe [aallbyb] que arte [del aalmunshEEt
] en energía en los árbitros
en leyes que las banderas ['aubdie't]
del carácter del alternativa sugieren que la duda para originar
deseara de hecho a las bendiciones
de la promesa de la abundancia no pueda [waafraat]
y allá [bdt] sus bendiciones en
el átomo contenido en Al-Hayat
[stSaab] en quemarse de hecho la sierra del rayo
de las fortuna-cajas
no consideran para la secuencia [mbaahj] imprimieron en ella
de los jardines
de Shami el disfrute de los campos de las visiones de su esplendor brilló después de alegría [del aanqshaae'] [aalGaashyaat
] de dar vuelta en la visión [bdt] desde
la abundancia de las angustias después de substitut

un poem dal medahi
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Il poet i praisers [e'Saamy] della festività questo poem in calore della sabbia



il venerdì 27 giugno 2008
in modo da nei mari ampi da vede lei
contempla gli esseri squisiti
la sua onda [yltTm] nella roccia che batte
la gomma piuma dopo che le scosse
e lei esca sabbie appena mentre l'oro i suoi significati compaiono
per nel outing meraviglioso
di caratteristiche si dimentica che tutti i problemi
la avete contenuta la rotazione dopo che il sostituto
ed ai cavi gli atmosfera exhilarated il cuore
preoccupi la distanza conclusa il predatore
anguishes è circa a dopo che il subjugation
lo estragga ai colpi nella difficoltà che trasporta
nelle emozioni il cuore ha alleggerito
da civilizzazione i colpi
sono promossi [Hufft] nelle foreste negli alberi
da tempo è stato formato dopo [aalflaat]
[ftzyynt] natura in fiori
per lui fragrante nelle montagne distanti
in modo da il suo verde exalted per noi
da spazio bello nel lustro [del aalnaaHyaat
] della notte della stella nel cielo
in modo da i suoi cammelli sono comparso per le memorie
e se le visioni desiderassero la rilevazione che
nell'inganno notato nelle età
perse nocciolo la costruisce nell'illusione
[Sane't] da lui rovina del tuono
in modo da il suo sforzo si capovolgerà a che cosa
[tshaau'h] da danni [EEt]
così in caso di che cosa il cielo
dalle torrette ha visto in rosary come la corrente


in modo da guardare dopo
l'abbagliamento restituirà i fortuna-cassieri [xaasy'aat]
così se seguito lei nello sguardo guardare
nudo non riesce sa [aallbyb] che mestiere [del aalmunshEEt
] nell'alimentazione negli arbitri
nelle leggi le bandierine ['aubdie't]
dal carattere dell'alternativa suggeriscono che il dubbio per iniziare
effettivamente ha desiderato ai blessings
dalla promessa dell'abbondanza non inscatola [waafraat]
e là [bdt] i suoi blessings in
atomo contenuto su Al-Hayat
[stSaab] nel bruciare effettivamente la sega del raggio
dai fortuna-cassieri
non vedono per stringa [mbaahj] hanno stampato in lei
dai giardini
di Shami il godimento dei campi delle visioni dal suo splendor ha lucidato dopo [la gioia del aanqshaae'] [aalGaashyaat
] della rotazione in vista [bdt]
dall'abbondanza del anguishes dopo substitut

ein Gedicht durch medahi
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Der Dichter die [e'Saamy] praisers des Festes dieses Gedicht in von der Hitze des Sandes



Freitag, den 27. Juni 2008
also in von den beträchtlichen Meeren von sieht, sie
die vorzüglichen Wesen ihre
Welle [yltTm] im Felsen erwägt, der den
Schaumgummi schlägt, nachdem die Schläge
und sie Sande herauskommen, gerade während das Gold, das vergißt seine Bedeutungen
für in den wundervollen Eigenschaften
Outing erscheinen, daß Sie alle Probleme
sie das Drehen enthielten, nachdem Ersatz
und zu den Leitungen die Atmosphären das Herz
sich sorgt beendeten Abstand erheiterte das räuberische
ist ungefähr zu leidet, nachdem subjugation
zu den Erfolgen mich in der Belastung gewinnt, die
in den Gefühlen trägt das Herz
von der Zivilisation erleichterte, die Schläge
[Hufft] in den Wäldern in den Bäumen seit Zeit gefördert
werden wurde nach [aalflaat] [
ftzyynt,] gebildet, Natur in den Blumen
für ihn wohlriechend in den Bergen entfernt,
also wird ihr Grün für uns vom schönen
Raum [aalnaaHyaat] im Shine
der Sternnacht im Himmel erhoben,
also erschienen ihre Kamele für die Gedächtnisse
und wenn die Anblicke wünschten, errichtet
Abfragung in beachteter Täuschung im
Kern verlorenen Alter sie in der Illusion
[Sane't] von ihm Ruine des Donners,
also wirft ihre Bemühung zu um, was
[tshaau'h] von der Beschädigung [EEt]
so im Falle von was der Himmel
von den Aufsätzen in Rosary als Strom also


das Aufpassen sah, nachdem er
geblendet hatte, die Vermögenerzähler [xaasy'aat] so
zurückbringt, wenn Sie gefolgt werden sie schaut innen das bloße
Aufpassen folgt nicht weiß [aallbyb] daß [aalmunshEEt]
Fertigkeit in der Energie in den Schiedsrichtern
in den Gesetzen, welche die Markierungsfahnen ['aubdie't]
vom Buchstaben der Alternative vorschlagen, daß Zweifel für das Entstehen
in der Tat zum Segen von der überfluß
versprechung einmacht nicht wünschte [waafraat]
und dort [bdt] sieht sein Segen
im Atom, das auf Al-Hayat
[stSaab] enthalten wird wenn sie in der Tat Strahlsäge
von den Vermögenerzählern
brennen, nicht für Zeichenkette [mbaahj] gedruckt in ihr
von den
Shami Gärten auffängt Genuß der Anblicke von ihrer Pracht glänzte nach [aanqshaae'] [aalGaashyaat]
Freude am Drehen in Ansicht [bdt]
vom überfluß an leidet nachher substitut

um poema pelo medahi
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
O poeta os praisers [e'Saamy] da festa este poema no calor da areia



sexta-feira junho 27, 2008
assim os mares vastos de vê
contempla os seres exquisite
sua onda [yltTm] na rocha que bate
a espuma depois que os choques
e saem areias apenas enquanto o ouro que seus meanings aparecem
para no outing maravilhoso
das características se esquece que você todos os problemas
a conteve o giro depois que o substituto
e às ligações as atmosferas exhilarated o coração
preocupa a distância terminada o predatory
anguishes seja aproximadamente após às minas
do subjugation às batidas mim no burden que carrega
nas emoções o coração iluminou
da civilização os sopros
fossem promovidos [Hufft] nas florestas dentro as árvores desde
o tempo foram dadas forma após [aalflaat]
[ftzyynt] natureza nas flores
para ele perfumado nas montanhas distantes
assim que seu greenness exalted para nós
do espaço bonito no brilho [do aalnaaHyaat
] da noite da estrela no céu
assim que seus camelos apareceram para as memórias
e se a deteção querida visões
no deception observado nas idades
perdidas semente a construir no illusion
[Sane't] dele ruína do trovão
assim que seu esforço virará a o que
[tshaau'h] dos danos [EEt]
assim no evento de o que o céu
das torres viu no rosário como a corrente


assim que prestar atenção após
dazzling retornará as fortuna-caixas [xaasy'aat]
assim se seguido lhe olhe dentro prestar atenção
desencapado não suceda sabe [aallbyb] que ofício [do aalmunshEEt
] no poder nos árbitros
nas leis que as bandeiras ['aubdie't]
do caráter da alternativa sugerem que a dúvida para originar
quis certamente aos blessings
da promessa da abundância não enlata [waafraat]
e excesso lá [bdt] seus blessings
no átomo contido em Al-Hayat
[stSaab] em queimar certamente a serra do raio
das fortuna-caixas
não vêem para a corda [mbaahj] impressa nela
dos jardins
de Shami a apreciação dos campos das visões de seu splendor brilhou após [alegria do aanqshaae'] [aalGaashyaat
] do giro na vista [bdt] de
a abundância de anguishes após o substitut

en poem vid medahi
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Poeten [de e'Saamy] praisersna av festmåltiden som denna poem från in värmer av sand



fredagen Juni 27, 2008
så de vast haven från ser hon
beskådar de utsökta beingsna
hon vinkar [yltTm] i vagga som slår
skumma, efter har chockat,
och hon kommer sands ut, som precis det guld- hans betydelser verkar som om
för i den underbara kännetecken
outingen glömmer du alla problem
innehöll henne det roterande, efter ersättningen
och till blytak atmosfärerna exhilarated hjärta
de avslutade bekymmren distanserar de predatory
kvalen är omkring till, efter underkuvande
har brutit till hits mig i börda som bär
i sinnesrörelser hjärtan gjorde ljusare
från civilisation, slagen
främjas i [Hufft] skogarna in treesna, sedan
tid bildades efter [aalflaat]
[ftzyynt,], naturen i blommor
för honom som är dofta i de avlägsna bergen
så hennes greenness, är exalterade för oss från
härligt utrymme i [sken för aalnaaHyaat
] av stjärnanatten i skyen
så hennes kamel syntes för minnena
och om den visioner önskade upptäckten
i märkt bedrägeri i de borttappada
åldrarna för kernelen bygger henne i illusionen
[Sane't] från honom, fördärvar av åskaen
så hennes försök ska omvälvning till vad
[tshaau'h] från skadan [EEt]
så i händelsen av vad skyen
från står hög såga i radband som strömmen


så hålla ögonen på når
du har bländat ska retur förmögenhet-kassörarna [xaasy'aat]
, om följt henne se in kalt hålla ögonen på,
lyckas så inte vet [aallbyb] att [hantverket för aalmunshEEt
] driver in i skiljemännen
i lagar sjunker ['aubdie't] från
tecken av alternativet föreslår att tvivel för påbörjande
sannerligen önskade till välsignelser från
överflödlöfte inte can [waafraat]
och därborta [bdt] sågar hans välsignelser
i atomen som innehålls på
Al-Hayat [stSaab] i stråle för bränning sannerligen
från förmögenhet-kassörarna
ser inte för stränger [mbaahj] utskrivavet i henne
från
Shami trädgårdar sätter in njutningen av visionerna från hennes glans sken efter [glädje för aanqshaae'] [aalGaashyaat
] av det roterande i beskådar [bdt] från
överflöd av kvalen efter substitut

стихотворение medahi
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Поет [e'Saamy] praisers пиршества это стихотворение от в жары песка



суббота 27-ое июнь 2008
поэтому более обширных морей от видит она
предусматривает восхитительные существования
ее волна [yltTm] в утесе
пену после того как удары
и она приходят вне пески как раз по мере того как золото его, котор смысли появляются
для в чудесного outing
характеристик забывает вы все проблемы
содержало ее поворачивать после того как замена
и к руководствам атмосферы exhilarated сердце
тревожится законченное расстояние захватническое
мучит около к после того как subjugation
минирует к ударам меня в тяготе нося
в взволнованности сердце облегчило
от цивилизации дуновения
были повышены в [Hufft] пущах в валах с
времени сформировал после [aalflaat]
[ftzyynt] природа в цветках
для его душистого в горах дистантных
поэтому ее празелень exalted для нас от
красивейшего космоса в shine [aalnaaHyaat
] ночи звезды в небе
поэтому ее верблюды появились для памятей
и если обнаружение хотят зрениями, котор
в замеченном обмане в временах
потерянных стерженем строит ее в иллюзионе
[Sane't] от его руина грома, то
поэтому ее усилие опрокинет к
[tshaau'h] от повреждения [EEt]
так в случае небо
от башен увидело в rosary как течение


поэтому наблюдать после
ослеплять возвратит удач-рассказчиков [xaasy'aat]
так если последовано за она в взгляде чуть-чуть
наблюдать не преуспевает знает [aallbyb] что корабль [aalmunshEEt
] в силе в arbitrators
в законах, котор флаги ['aubdie't] от
характера алтернативы предлагают сомнение для возникать
деиствительно хотело к благословениям от
посыла обилия не консервирует [waafraat]
и over there [bdt] его благословения в
атоме, котор содержат на al-Hayat
[stSaab] в гореть деиствительно пилу луча
от удач-рассказчиков
не видят для шнура [mbaahj] напечатанного в ей
от садов
Shami наслаждение полей зрений от ее splendor посветила после [утеха aanqshaae'] [aalGaashyaat
] поворачивать в взгляд [bdt] от
обилия мучит после substitut

een gedicht door medahi
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De dichter [e'Saamy] praisers van het feest dit gedicht van in hitte van het zand



Vrijdag 27 Juni, 2008
het enorme overzees van haar zo ziet
overweegt de uitstekende wezens
haar golf [yltTm] in de rots die het
schuim na de schokken slaat
en haar komt uit zand enkel aangezien het goud zijn betekenissen voor
in het prachtige kenmerkenuitje
verschijnen u alle problemen bevatte
haar het draaien na substituut vergeet
en aan lood het atmosferen gestimuleerde hart
de zorgen gebeëindigde afstand de roofzuchtige
angst over aan na onderwerpingsmijnen
aan klappen me in last die in
emoties het hart draagt dat van beschaving
wordt verlicht is de slagen
in [Hufft] de bossen in worden bevorderd de bomen aangezien
de tijd werd gevormd na [aalflaat]
[ftzyynt] de aard in bloemen
voor hem wordt geurig in de verre bergen
zodat haar groenheid verheven voor ons van
mooie ruimte binnen [aalnaaHyaat]
glanst van sternacht in de hemel
zodat haar kamelen verschenen voor het geheugen
en als de visies opsporing in
opgemerkte teleurstelling in de pit verloren
leeftijden bouwt haar in illusie [
Sane't] van hem ruïne van de donder zodat
wilden haar inspanning ten val brengen aan wat
[tshaau'h] van de schade [EEt]
in het geval van wat de hemel van
torens in rozentuin als stroom zodat


het letten op na het verblinden zag
zo fortune-tellers [xaasy'aat] als
zo zal terugkeren volgde haar in blik het naakte
letten op niet slaagt het weet [aallbyb] dat [aalmunshEEt]
de ambacht in macht in de scheidsrechters
in wetten de vlaggen ['aubdie't] van
karakter van alternatief voorstelt de twijfel voor voortkomen
inderdaad gewild aan zegen uit
overvloedbelofte niet kan [waafraat]
en over zien er [BDT] zijn zegen
in atoom bevat op
Al-Hayat [stSaab] in inderdaad het branden van straal
zaag van
fortune-tellers niet voor koord [mbaahj] dat in haar van
tuinen Shami
wordt gedrukt het gebiedenplezier van de visies van haar splendor glanste na [aanqshaae'] [aalGaashyaat]
vreugde van het draaien in mening [BDT] van
overvloed van angst na substitut

قصيدة ب [مدهي]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
يرى الشاعرة ال [[إ'سمي]] [بريسر] من العيد هذا قصيدة من في حرارة من الرمل



يوم الجمعة يونيو - حزيران 27, 2008
هكذا البحوت ضخمة من ه
يتأمّل الكائن
بديعة موجته [[يلتّم]] في الصخرة يضرب
الزبد عقب الصدمات
وه يأتون خارجا رمال فقط بما أنّ النوع ذهب معانه يظهرون
ل في الرائعة صفة
نزهة ينسى أنت كلّ مشاكل
احتويته ال يلتفت عقب بديل
وإلى [لدس] الجواء أنعش قلب
ال يقلق ينهى بعد اللصوصيّة
يكرب يكون حوالي إلى بعد [سوبجوغأيشن]
منجم لغم إلى إصابات ي في حمل يحمل
في عواطف القلب أنار
من حضارة الضرب
يكون يروّجوا في [[هوفّت]] الغابات داخل شكّلت الأشجار منذ
وقت كان بعد [[ألفلت]]
[[فتزنت]] طبيعة في زهرات
ل ه عطرة في الأجبال بعيد
لذلك صفت خضرةه يعظّم ل نا من
فراغ جميلة في [[ألنهت]]
لمع من نجم ليلة في السماء
لذلك جماله ظهروا للذاكرات
وإن الرؤيات يراد كشف
في يلاحظ مخادعة في النواة
يخسر أعمار يبنيه في وهم
[[سن'ت]] من ه دمار من الرعد
لذلك جهده سيقلب إلى ماذا
[[تشو'ه]] من الإتلاف [[ت]]
هكذا [إين ث فنت وف] ماذا السماء
من برت رأى في سبحة كتيار


لذلك ال يراقب بعد
يبهر سيرجع ال [فورتثن-تلّرس] [[إكسس'ت]]
هكذا إن نظرت يتبعه داخل العارية
يراقب لا ينجح يعرف [[ألّبب]] أنّ [[ألمونشيت]]
حرفة في قوة في الأحكام
في قانون الصخر لوحيّ ['[أوبدي'ت]] من
رمز الخيار يقترحون شك ل يتكوّن
حقّا أراد إلى بركات من
وفرة وعد لا يستطيع [[وفرت]]
وهناك [[بدت]] بركاته في
ذرة يحتوى على [أل-هت]
[[ستسب]] في يحرق حقّا شعاع منشار
من ال [فورتثن-تلّرس]
لا يرون لخيط [[مبهج]] يطبع في ه
من شامي
حدائق المجالات استمتاع من الرؤيات من [سبلندور] ه لمع بعد [[أنقش']] [[ألغشت]]
سعادة من ال يلتفت في منظرة [[بدت]] من
وفرة من ال يكرب بعد [سوبستيتثت]